Author: Flip van der Enden

Bon Iver heeft de midas touch, of zoals wij zeggen gouden handjes. Alles wat Justin Vernon en zijn bandgenoten aanraken wordt een succes. Het meest recente succesnummer waaraan Bon Iver hun medewerking verleenden is de nieuwe single van Francis & The Lights. Terwijl Bon Iver internationale faam geniet is Francis voor velen nog een onbekende grootheid, met de nadruk op onbekend. Francis is Francis Farewell Stalite -niet zijn echte naam vermoeden wij- een alternatieve rocker uit New York, die in de loop van zijn nu vier albums omspannende carrière steeds meer de r&b kant is opgeschoven, niet uit opportunisme maar uit liefde voor de beat. Francis heeft een stem die doet denken aan die van Peter Gabriel, ook zijn verzorgde producties met een late 80’s saus doen denken aan de Real World sound van Gabriel. Voor sommigen zal het een minpunt zijn dat de autotune niet is gespaard. Aan de ander kant geeft die manipulatie Vernon’s stem net die diep melancholieke ondertoon, die van Friends een potentiële evergreen maakt . Over een half jaar is Francis misschien nog steeds geen grootheid, maar onbekend zal hij ook zeker niet meer zijn.

Emo is de term voor een punkvariant, waarin de zanger durft te zingen over zijn diepste gevoelens. De term zou veel beter op zijn plaats zijn om de muziek te omschrijven van Agnes Obel en veel haar haar regiogenoten. Op de een of andere manier hebben songs uit Scandinavië bijna allemaal een melancholieke ondertoon. Zelfs de hits van Abba zijn zelden helemaal onbezorgd. De gebruikelijke verklaring voor de collectieve weemoed van de nazaten van de Vikingen is de korte of non-existente zomer in de Noordelijke regionen. Een Deense zangeres als Agnes Obel zou minder last moeten hebben van zwaarmoedigheid. Het Deense klimaat is niet heel anders dan het onze, maar juist zij is de Koningin der Weemoed. Het is echter niet zo dat je sterk behoefte krijgt om een hulplijn te bellen bij het beluisteren van haar muziek. Integendeel, het effect is juist troostend, lauwerend. De wereld is een ondermaans tranendal, maar samen slaan we ons er wel doorheen. Zoiets is de uitwerking van de muziek van miss Obel. Ook van haar nieuwst release, het de single Familiar. Agnes is een relatieve laatbloeier, ze was al bijna 30 toen ze debuteerde en veel haast lijkt ze ook niet te hebben. Familiar is het voorafje van album nummer 3 dat nog geen titel of releasedatum heeft. Waarschijnlijk zal het album in de herfst uitkomen, een jaargetij dat prima bij past de muziek. Begin november komt ze weer spelen in de Paradiso. Mocht je daar bij willen zijn, bestel dat nu alvast je kaarten, want wij zijn lang niet de enigen die zich wel voelen bij de typisch Scandinavische klanken van Agnes Obel.

Parquet Courts kan weinig kwaad doen in ons land. Op Pinkpop waren ze een van de weinige lichtpuntjes op Down The Rabbit Hole waren ze een van de hoogtepunten. Human Performance is het derde album van de band uit New York in 3 jaar en laat een band horen die nog volop in de groei zit. Parquet Courts werkt in de gepatenteerde New Yorkse rock ‘n roll traditie, die welig tiert in de Big Apple sinds Lou Reed en John Cale de koppen bij elkaar staken en The Velvet Underground in het leven riepen. Human Performance is een bewust achteloos stukje muziek, ruisend als het nachtelijk verkeer op de Brooklyn Bridge en even tijdig en tijdloos als de graffiti op de metrowagons. Punk wordt 40 volgend jaar, maar is, zoals Parquet Courts laat horen met Human Performance nog springlevend.

Pinguin Goes Disco! De beat waar Sofie en Tukker -het is een duo- ons op trakteren is dan ook onweerstaanbaar lekker. Drinkee is al ruim een jaar oud, maar nu pas voorzien van een video, waardoor de track ook buiten de clubs en dance-festivals is doorgedrongen. Als je de clip bekijkt op Youtube check dan ook even de live-filmpjes rechts. Dan zie je dat Sofi Tukker geen act is waarbij alles uit een doosje komt, Sofie zingt en speelt echt gitaar, maatje Tukker heeft een abstracte installatie laten bouwen, waarin hij zijn drumpads heeft geschroefd. Drinkee lijkt niet echt op, maar doet wel een beetje denken aan My Baby. Het duo komt uit New York en werkt nu een jaar of twee samen. Zij heet Sophie Hawley-Weld, zijn naam is Tucker Halpern. Hun stagenaam hebben ze behalve van hen zelf van Sophie Tucker, een Amerikaanse zangeres, die in de jaren dertig en veertig van de vorige eeuw furore maakte in het Burleske-circuit met haar ondeugende liederen. Op Drinkee zingt de bevallige Sofi overigens in het Portugees. Het duo stond vorige week nog op Pitch, helaas al om 17.00 uur, zodat meer mensen hun showtje hebben gemist dan meegemaakt. We hopen dat ze snel terugkomen en voorspellen dat het dan bomvol zal zijn.

Dat Mozes & The Firstborn de mosterd haalt in het verleden wil niet zeggen dat de band niet bij de tijd is. De garagerockers volgende huidige trend door snel achter elkaar met nieuwe songs te komen, ons radiomakers in verwarring achterlatend met de vraag, ‘wat is nou de single’? We vonden Great Pile Of Nothing al playlist waardig, maar dat nummer verbleekt toch een beetje bij de jongste release. All Will Fall To Waste is een wat weemoedig nummer -logisch met zo’n titel- dat door Melle Dielesen wordt gezongen alsof de geest van John Lennon in hem gevaren is. Mozes & The Firstborn is nu ruim drie jaar bezig en heeft bet wel wat bereikt in die tijd, maar de potentie is bij lange na nog niet gerealiseerd. All Will Fall To Waste is een gigantische stap in de goede richting. Het is een volwassen, uitgekristalliseerd nummer van een band, die in rap tempo zijn draai aan het vinden is. Het nieuwe, 2e album van de Nijmegenezen zal op 9 september het daglicht zien Niet lang daarna start de nieuwe tour, maar daarvoor al is de band hier en daar te aanschouwen.

p.s. het geluid van de wekker tegen het einde van het nummer hoort, staat zo op de plaat

Louis Berry is een digitale rockabilly zanger uit Liverpool. Berry oogt een beetje als Mr Spock, maar klinkt als het liefdeskind van Wanda Jackson en Bo Diddley. Op basis van zijn bio zou je denken dat Berry de blues had gekozen als uit te oefenen genre. Hij groeide op in armoede, zijn vader was junkie en een loopbaan als kruimeldief lonkte. Gelukkig was moeders nuchter en doortastend. Zij zorgde er voor dat Louis op het rechte pad bleef en toen hij zijn talent voor muziek ontdekte moedige zij hem aan. Zijn verleden en hoe anders het met hem had kunnen gaan, zijn onderwerpen van zijn songs, en de liefde natuurlijk. Als stijl heeft Berry gekozen voor de muziek, die mede door zijn naamgenoot Chuck is ‘uitgevonden’, rock & roll met een vleugje country en een scheutje blues. Best bijzonder voor iemand die opgegroeid is met hip hop. Het rock & roll licht zag Louis toen hij voor het eerst Elvis hoorde en Johnny Cash. Thuis in de UK wordt Louis wel met Jake Bugg vergeleken, een vergelijking die hij zelf erg mank vind gaan al is het maar omdat hij zijn songs helemaal zelf schrijft en zingt over de echte leven.

OK GO kan je als geen ander vertellen dat clips funest kunnen zijn voor muzikale ambities. Alhoewel nooit echt hoogvliegers maakte de band leuke liedjes die volledig werden overschaduwd door de bijbehorende clips. Miljoenen mensen bekeken de video’s, maar bijna niemand kocht de singles. AJJ (voorheen Andrew Jackson Jihad) maakte een vrij perfecte parodie op de OK GO clips, nu maar hopen dat het succes van het filmpje de potentie van het liedje niet in de weg staat. Want dat Goodbye Oh Goodbye een sterke song is die gehoord mag worden is een ding dat zeker is. AJJ is een punky folkband of vice versa uit Phoenix, Arizona. De band is in enigerlei vorm al bezig sinds 2004. Succes kwam in 2007 met het album, People Who Can Eat People Are The Luckiest People In The World. Humor is vanaf het begin een wapen. Ook het nieuwe album heeft een grappige titel, tenminste we nemen aan dat The Bible 2 humoristisch bedoeld is, maar met Amerikanen weet je dat nooit zeker. Ondanks zes studio-albums, vijf concertregistraties en 12 jaar op de teller heeft de ster van AJJ nooit aan deze kant van de oceaan geschenen. Goodbye Oh Goodbye zou daar wel eens verandering in kunnen brengen.