Author: Flip van der Enden

Bij desert rock denken we meestal aan bands als Kyuss Queens of The Stone Age en anderen uit de Palm Desert scene. Nu kan het flink snik worden in Zuid Californië, maar vergeleken bij de Sahara is het daar een oase. Daarom willen we de term desert rock claimen voor de muzikanten die echt uit een woestenij komen, bands al Tinauwen, Songhoi Blues en Imarhan. Het epicentrum van deze desert rock scene is de zuid Algerijnse stad, Tamanrasset. Daar naar toe zijn de meeste Toearegs gevlucht sinds de burgeroorlog, die sinds de jaren negentig woedt in het noorden van Mali. De leden van Imarhan stammen af van die vluchtelingen, zijn deels verwant aan Tinaruwen en worden om die reden wel de zonen van Tinaruwen genoemd. Muzikaal bewandelt de band echter een ander pad, meer richting funk dan richting rock. Tahabort is een eerste single, een must voor gitaristen, een tip voor dansers en een aanrader voor liefhebbers van (niet westerse) rockmuziek.

Field Music is typisch zo’n muzikanten band, collega’s dragen ze op handen, het publiek blijkt moeilijker te boeien. The Noisy Days Are Over zou daar wel eens verandering in kunnen brengen. Nu moet je niet gelijk denken aan een hit en volle zalen, maar aan aandacht, aan pers. Field Music is Brits, hun stijl smart-pop/art-rock, hun grootste inspiratiebron het 10cc van voor Dreadlock Holiday. Field Music bracht tien jaar geleden een eerste album uit, het zesde staat op de rails voor release in februari. Een van de redenen dat Field Music in al die jaren nooit is doorgebroken is de trouweloosheid van de leden. Oprichters, Peter en David Brewis zijn te vaak te druk met buitenbandse activiteiten. Peter bracht vorig jaar nog een album uit met de zanger van Maxïmo Park, terwijl broer David leuke dingen deed met Eleonor Friedberger. Op die momenten ligt Field Music gewoon plat. Toch komt men altijd weer terug bij Field Music. Dit tot grote vreugde van fans als Belle & Sebastian en de legendarische Al Kooper, ooit organist bij Bob Dylan die Field Music ‘my favorite new band’ noemt. Dat ‘new’ valt dus wel mee, ‘favorite’ valt veel voor te zeggen.

Het is altijd gevaarlijk als een artiest op basis van slechts één nummer de hemel wordt ingeprezen. Het debuut van Isaac Gracie is echter zo bijzonder, dat we niet anders kunnen dan ons voegen in het koor van enthousiastelingen. Isaac Gracie is een singer-songwriter. 21 jaar is hij, blond, langharig en doorgaans gekleed in spijkerbroek en houthakkershemd. Hij woont in Ealing, een wijk in West Londen. Gracie heeft Last Words gewoon thuis opgenomen met Garageband, wat de niet bepaald optimale geluidskwaliteit verklaart. De krakkemikkige sound is echter eerder een pré dan een probleem. De ruis en afstand versterken de melancholieke toon van het nummer en geven de performance een tijdloos karakter. Debet ook aan de zeggingskracht van Last Words is het engelachtige koor dat halverwege opduikt en al weer voor het einde verdwenen is. Gracie bereikt met minimale middelen een maximaal effect, net als voor hem Nick Drake en Jeff Buckley dat deden. Eén nummer maakt nog geen groot artiest, maar een beter begin dat dit is nauwelijks denkbaar. Wordt dus (hopelijk snel) vervolgd.

Eleonor Friedberger had twee jaar geleden een beetje beet met Stare At The Sun , een track van haar 2e album. De zangeres-componiste heeft een compacte indie-rock stijl die geworteld lijkt in de college rock van jaren negentig van acts als Liz Phair, Betty Serveert en Throwing Muses. In het huidige landschap zou je haar kunnen vergelijken met acts als St Vincent, Courtney Barnett en Torres. Miss Friedberger komt uit Oak Park in Illinois. Haar entree in de muziekwereld maakte ze als vrouwelijke helft van het duo The Fiery Furnaces. Behalve zelf muziek maken, functioneert Eleonor ook als muze. Twee van haar exen hebben een song voor (over) haar geschreven, Britt Daniel van Spoon inspireerde ze tot het componeren van Anything You Want en Alex Kapranos van Franz Ferdinand kwam met Eleonor Put Your Boots On. He Didn’t Mention His Mother is de voorloper van album nummer drie, New View dat eind januari moet gaan uitkomen.

Hudson Mohawke is Ross Birchard, een Schotse producer met één been in de electro en de ander in de hip hop. Onder eigen(artiesten)naam is hij niet erg actief, onlangs verscheen zijn tweede album, zes jaar na zijn debuut, maar als sidekick, producer en freelancer is hij nadrukkelijk aanwezig. Een kleine greep uit de catalogus van de 29 jarige dansmeester. Hij deed ‘het’ voor en met o.a. Kanye West, Azealia Banks, Drake, Lil Wayne en Selah Sue. Op zich zijn dit geen namen die we dagelijks droppen, maar het geeft wel aan hoe succesvol Birchard is. Een naam die we wel hoog hebben zitten is die van Antony Hegarty. Met hem bracht Mohawke pas het nummer 4 Degrees uit, onder de vlag van Anohni. Een goed nummer daar niet van, maar voor onze praktijk iets te springerig. Ook horen we Antony liever droevig dan dansend. De samenwerking tussen Hudson en Antony is waarschijnlijk een vervolg op Indian Steps, een track die  verscheen op het laatste album van Hudson Mohawke. Indian Steps is Antony zoals we hem het liefst horen, in mineur. De track kreeg pas een clip, reden voor ons om hem te gaan draaien. En omdat het plaatje prima past in deze donkere december maand.

Misschien dat de naam Roald van Oosten niet meteen een belletje doet rinkelen, maar hij is wel iemand die een dikke duit in het vaderlandse muziekzakje heeft gedaan. Van Oosten was de motor van Ceasar en in die functie verantwoordelijk voor een tijdloze tune als Before My Head Explodes. Na de val van Ceasar vervolgde hij zijn artistieke verkenningstocht met Ghost Trucker met wie hij één ietwat miskend album maakte. Officieel is Ghost Trucker nooit gestopt, maar uit het feit dat Roald nu muziek onder eigen naam uitbrengt mogen we concluderen dat zijn muzikantenbestaan een nieuwe fase is ingegaan. Pilots Of Luna is wel herkenbaar als het werk van een ex-Ceasar en Ghost Truckers-lid. Verwant aan Ceasar is de zachte, maar gedreven zang, met Ghost Trucker deelt Pilots of Luna een cinematografisch geluidsbeeld. Meer van dit moois volgt in maart.

More Than A Facebook Friend, zo gaat het nieuwe album heten van Yuko Yuko. Even ter opfrissing, Yuko Yuko is de naam waaronder Elias Elgersma uit Dokkum muziek maakt. Dat doet hij meestal met een aantal gelijkgestemden, zoals op de nieuwe single zangeres Princess Marrit. In de bio beweert Elias dat zijn muziek nostalgisch is. Dat zal best zo zijn, maar in I’m Too Cool verlangt hij terug naar tijden die al lang vervlogen waren toen hij zo’n twintig jaar geleden ter wereld kwam. De overigens prima popsong doet denken aan de vroege jaren tachtig toen onder new wave nog acts werden verstaan als B52’s, Blondie en Lena Lovich. I’m Too Cool is een van de zestien nieuwe tracks die Yuko Yuko uit de koker heeft getoverd. More Than A Facebook Friend verschijnt in de tweede maand van het nieuwe jaar.

De Britse kwaliteitskrant, The Guardian omschreef Lucius als ‘the missing link between Arcade Fire and Haim’. Met de eerste deelt de band uit Brooklyn een hang naar experiment, met de tweede opwinding en sensualiteit. Songs als Turn It Around en Two Of Us On The Run hadden hits kunnen worden als ze wat minder weird waren geweest. Je zou denk dat de dames en heren zich wat meer zouden hebben aangepast op hun nieuwe album, succes leek immers binnen bereik. Als Born Again Teen, de eerste single van een nieuw album enig indicatie biedt dan lijkt het er niet op dat Lucius veel water in de wijn heeft gedaan. Born Again Teen is een neurotische meezinger met een outro dat zo chaotisch is dat airplay op mainstream stations uitgesloten lijkt. Voor de indie-natie is de nieuwe single van Lucius echter een sterk staaltje muzikaal vernuft met een ‘female touch’, een lichtpuntje in de donkere dagen voor kerst. Album, Good Grief komt in maart 2016.

Pixx komt naar Motel Mozaique lazen we deze week. Pixx? Nooit van gehoord. Dus even gegoogeld en bingo. Pixx is de nom de plume van de 19 jarige Hannah Rodgers uit Chipstead, een dorp ten zuiden van Londen. Pixx maakt elektronische luistermuziek.

Ze heeft nog maar één EP uit, Deplore is daar het sluitstuk van. Dat Pixx meer is dan een veelbelovende debutante mag je opmaken uit het feit dat ze het hof gemaakt is door het befaamde befaamde 4D label, dat sinds de vroege jaren tachtig een belangrijke speler in het veld is, eerst met acts als Cocteau Twins, Pixies en Birthday Party en tegenwoordig met Bon Iver, Beirut en Daughter. Motel Mozaique 2016 vindt plaats op 8 & 9 april in 010.