Beware Of Darkness – Muthafucka

Beware Of Darkness is een trio uit Santa Barbara CA. De band is ‘ontdekt’ door Dave Sardy, een Amerikaanse producer met een ongelofelijke staat van dienst. Het aantal albums waarop zijn naam staat vermeld als producer zal rond de honderd liggen. En dan hebben we het over namen als Johnny Cash, Jay Z, Oasis, Slayer en –wat meer van deze tijd- Band Of Horses, Cold War Kids en Catfish & The Bottlemen. Beware Of Darkness komt dus met de beste aanbeveling denkbaar. De band bracht drie jaar geleden een eerste album uit dat met Howl een flinke hit opleverde. Het nummer zit in tal van games en word regelmatig ingezet tijdens Amerikaanse sportevenementen. Muthafucka is een voorbode van album twee, Are You Real dat later deze zomer verschijnt. Beware of Darkness is een gitaarband met een sound, die familie is van die van Black Keys en White Stripes. Behalve een tekst die niet bevorderlijk is voor airplay in Engelstalige landen heeft Muthafucka ook een monster riff en een boodschap, het is nooit te laat om opnieuw te beginnen. De naam Beware Of Darkness tenslotte komt van het gelijknamige nummer van George Harrison.

Twin Atlantic – No Sleep

Sinds hun oprichting in 2007 is Twin Atlantic constant op tournee geweest en als ze niet op de bühne of in de bandbus te vinden waren, zaten ze wel in de studio. Nu acht jaar en drie albums later is eindelijk het moment aangebroken waarop het Schotse kwartet de vruchten mag gaan plukken van hun noeste arbeid. Het lijkt een lijdensweg, maar zo’n lange aanloop heeft ook voordelen. Door het vele spelen is de band nu beter dan ooit en omdat ze er zo lang naar hebben toe gewerkt zijn ze nu ook mentaal klaar voor het succes.

Het nummer waarmee de grote stap voorwaarts wordt gezet heet No Sleep en is de voorbode van album numero vier dat begin september zal volgen. No Sleep wordt ingeleid door een riff waar Jimmy Page trots op zou zijn. Daarna wordt het nog beter, een sterk refrein zit verpakt in een song die hard is maar niet heavy, stoer maar niet macho. En ergens over gaat, slapeloosheid. De taal is Engels, maar de tongval van zanger Sam McTrusty is onvervalst Schots.

De producer van het nieuwe album is Garnett ‘Jacknife’ Lee, een voormalige punker uit Ierland, die in het verleden zeer goede resultaten heeft behaald met zijn werk voor kopstukken als R.E.M, U2 en Editors, nieuwkomers als Jake Bugg, Raury en Silversun Pickups plus omzetmakers als Taylor Swift, Robbie Williams en One Direction. Binnenkort kan Lee dus nog een succes bijschrijven op zijn imposante resumé. Volgende week, de 28ste juni staat Twin Atlantic in Paradiso, kleine zaal. Ga ze zien als je kunt, de volgende keer dat de band in Nederland speelt, zal je niet meer zo dichtbij kunnen komen.

Mozes & The Firstborn – Great Pile Of Nothing

Top Notch geniet terecht faam als het belangrijkste hip hop label van Nederland en omstreken. Toch is het niet alleen rap wat de Amsterdamse onderneming te bieden heeft. Met Lucky Fonz heeft het label een van de beste vaderlandse singer-songwriters in huis en met Mozes & The Firstborn misschien wel de beste Nederlandse garageband (of is het kelderboxband?). De tweede release dit jaar van het Eindhovense kwartet is een mooie mid-tempo rocksong met smachtende zang en knappe koortjes op een bed van ronkende gitaren. Great Pile Of Nothing is het titelnummer van de opvolger van het debuutalbum van Mozes & co uit 2013. Inderdaad het werd tijd. Toch zal je nog even moeten wachten op de plaat, want die zal pas in september uitkomen. Ook mensen die de band graag weer eens live willen zien, zullen geduld moeten hebben, want to de release van het album staat maar één show geboekt, op 16 juli op het Kliko Fest in Haarlem. Nog even stilte dus, maar daarna zal de storm weer in alle hevigheid losbarsten.

AVI ON FIRE – Pearls

De debuutsingle van AVI ON FIRE is wat wel een oorwurm wordt genoemd, zo’n song die zich in je hoofd nestelt om op de meest onverwachte moment weer op te borrelen. Daarnaast is Pearls het zonnigste nummer dat we in maanden hebben gehoord in een stijl ergens tussen die van Sue The Night en Bombay in. Wij zeggen kandidaat zomerhit 2016. Volgens de summiere info op internet is AOF een soloproject van Bram Wesdorp, die je zou kunnen kennen als zanger/gitarist van de countryrockband Yellow Grass. Bram kondigde zijn nieuwe project aan met een superleuke previewclip waarin twee ordinaire Haagse chickies schitteren. Een clip voor Pearls is er nog niet, we hopen vurig dat de dames ook daar een rol in mogen spelen. De aankondiging mag dan erg leuk zijn, AVI ON FIRE is zeker geen grap. Pearls is een doortimmerde compositie en prachtig geproduceerd. De band van Bram is ook geselecteerd voor de Popronde. Grote kans dus dat niet alleen de zomer in het teken van AVI ON FIRE zal staan, maar ook de herfst.

Twin Atlantic

Twin Atlantic verstaat de kunst van de riff. No Sleep bevat een gitaarpartij waar Jimi Page trots op zou zijn. De rest van de song is ook prima te doen, stevig maar niet lomp, heavy maar geen metal. Daarnaast barst No Sleep van de spanning of zo je wilt de frustratie van iemand die wel wil maar niet kan slapen. Twin Atlantic komt uit Schotland en dat is te horen. Zanger Sam McTrusty doet met zijn zware Schotse tongval geen enkele poging om zijn afkomst te verloochenen. De band is gevestigd in Glasgow, jaar van oprichting is 2007. Hun eerste schreden op het rockpad zetten ze als support van landgenoten Biffy Clyro en, op voorspaak van drummer Jimmy Chamberlin, Smashing Pumkins. Dat was in het eerste jaar van het bestaan van de band. In jaar twee deden ze zo’n beetje elk Schots festival aan. Toch duurde het nog tot 2011 voordat Twin Atlantic south of the border voet aan de grond kreeg. Het succes kwam definitief in 2014 met de release van album nummer 3, Great Divide. Nu is dus de tijd aangebroken voor de opvolger van het doorbraakalbum. Voor de opname daarvan toog de band naar L.A. waar Jacknife Lee studio houdt. Lee, die ooit begon als gitarist in de punkband Compulsion is tegenwoordig een A-producer/mixer met klanten als Jake Bugg, Raury, Radiohead, REM en – hoezo veelzijdig?- Taylor Swift. Plaat gaat GLA heten en staat voor 9 september.

Whitney – No Matter Where We Go

Nederland heeft altijd al iets gehad met countryrock. Naar verhouding was een band als Flying Burrito Brothers bij ons beroemder dan waar dan ook. The Byrds waren hier heilig en Nederland was het eerste land waar The Eagles doorbraken. De liefde voor linkse country blijkt nog niet vergaan, gezien de open armen waarmee Whitney ontvangen wordt. Whitney is gerezen uit de as van Smith-Westerns en kreeg versterking van een muzikant uit de gelederen van Unknown Mortal Orchestra. Het meest opvallende aan het geluid van Whitney is de falsetstem van Julien Erlich, zijn timbre, maar ook het genre maakt Whitney interessant voor fans van Bon Iver terwijl de samenzang fans van Fleet Foxes zal bekoren. Het succes van Whitney in het land achter de duinen is niet beperkt tot airplay en plaatverkoop. Komende tijd is Whitney in het land voor maar liefst vijf optredens, de 21ste staan ze in Vera, Groningen, de 22 in OT301 in Amsterdam, vrijdag 24/6 wordt Down The Rabit Hole aangedaan. Dan komt de band in augustus  terug voor Lowlands en in september voor Into The Great Wide Open. Een kortingskaart voor fans zou geen overbodige luxe zijn.

Stationschef 212: Stone Rock / Rik Meijer

Stone RockStone Rock, het klinkt een beetje dubbelop, maar dat is om misverstanden te voorkomen. Als je van house houdt, van hip hop of hitparadepop dan moet je absoluut niet naar Stone Rock gaan. Als je daarentegen niet vies bent van wat decibellen en vind dat het enige dat mooier is dan één gitaar twee gitaren is, dan kan je je zelf geen groter plezier doen dan op 9 juli a.s. af te reizen naar Dalfsen voor een heerlijke dag Love, Peace en Heaviness!

Het moet niet makkelijk zijn om in een overvol festival seizoen als dat van 2016 nog een fatsoenlijke line-up bij elkaar te sprokkelen, maar dat is de organisatie van Stone Rock dus uitstekend gelukt. Het programma van Stone Rock 2016 laat zich lezen als een ‘who is who’ van rockend Nederland. Ga maar na, DeWolff, Drive Like Maria, John Coffey, The Deaf, Bombay, Paceshifters, Adam & The Relevant ze staan allemaal op het podium van Stone Rock 2016.

Daarnaast zijn er nog tig andere leuke activiteiten voor de rockende mens. Een van de initiatiefnemers van Stone Rock is Rik Meijer, die het warme hart van een rocker combineert met het koele hoofd van een organisator. Onze Bazz koerste met zijn buzz naar het mooie Dalfsen aan de Overijsselse Vecht, dat al sinds de steentijd wordt bewoond en dus de ideale lokatie is voor een rockfestival dat Stone Rock heet. Bazz sprak met Rik, nam het gesprek op en maakte er een mooie montage van met de door Rik aangedragen rocksongs.

Bazz op de buzz met Stationschef Rik ‘Rocky’ Meijer is te beluisteren zaterdag om 19:00 uur of in de herhaling op donderdag vanaf 22:00 uur.

25 favoriete rocksongs Van Rik Meijer.

1. John Coffey – Featherless Redheads
2. De Staat – Input Source Select
3. Motorhead – Overkill
4. DeWolff – Voodoo Mademoisselle
5. Peter Pan Speedrock – Better Off Dead
6. Dio – We Rock
7. Rage Against The Machine – Killing In The Name
8. Airbourne – Ready To Rock
9. Wilco – Heavy Metal Drummer
10. Tame Impala – Solitude Is bliss
11. The War On Drugs – An Ocean In between The Waves
12. Libertines – Time For Heroes
13. Kasabian – Club Foot
14. The Subways – Rock ‘n Roll Queen
15. The Strokes – Juicebox
16. Truckfighters – Desert Cruiser
17. The Atomic Bitchwax – So Come On
18. Father John Misty – This Is Sally Hatchet
19. My morning jacket – Holding On To Black Metal
20. Bökkers – Het Is Het Mooiste As Ze Jong Bint
21. The Deaf – Sin City
22. Paceshifters – Nothing You Can Do
23. dEUS – Quatre Mains
24. Judas Priest – Painkiller
25. Monster Magnet – Look To Your Orb For The Warning

Two Door Cinema Club – Are We Ready (Wreck)

Begin april kwam er witte rook uit het Two Door Cinema kamp, ‘Album 3. Finished’. Laat maar horen dachten we toen, maar zo eenvoudig gaat dat niet. Eerst moesten er plannen worden gesmeed, marketingstrategieën bedacht en een eerste single gekozen. Dat is dus Are We Ready (Wreck) geworden. Wij kunnen deze vraag met een volmondig ja beantwoorden. De eerste nieuwe opname van de Ierse band in vier jaar is zeer geslaagd, een sterke song vol opwindende wendingen, toegankelijk en vernuftig tegelijk, commercieel, maar alles behalve plat, gelaagd als een Muse song, maar dan zonder de bombast. In de 3 minuut 50 die het nummer duurt gebeurt er meer dan op menig langspeler. Are We Ready (Wreck) heeft onze verwachting dat album numero drie van Two Door Cinema wel eens een hun meesterwerk zou kunnen zijn, verhoogd met de factor tien. Het gaat nog wel even duren voordat Gameshow, zo heet het album onder ons is. 14 oktober is de release-datum, maar reken er op dat er voor die tijd nog wel meer songs zullen verschijnen. En wie weet speelt de band dit weekend al een aantal nieuwe nummers op Best Kept Secret.

IJsbreker: Faces On TV

Twee weken geleden introduceerden we Faces On TV als een van de vaandeldragers van de nieuwe Belga wave. Deze week doen we er een schepje bovenop en noemen we het Vlaamse gezelschap een van de meest veelbelovende bands van de lage landen aan de zee. Faces On TV maakt melodieuze, luxueuze popmuziek, geschikt voor uit en thuisgebruik, in een stijl die doet denken aan die van landgenoten Balthazar en het Franse Her. Trippop noemen ze het zelf. Er zijn vier Faces On TV, Jasper, Sander, Ruben en Dienne, standplaats is Gent, geboorte jaar 2014. Behalve als frontman van Faces On TV is Jasper ook actief als producer o.a. het door ons zeer gewaardeerde Bazart is een van zijn cliënten. Een dezer dagen zal er een EP verschijnen met daarop genoemde single en zal men de pijlen ook op Nederland gaan richten middels een aantal optredens. Dit keer niet als support van Balthazar of Admiral Freebee, maar op eigen kracht. Je kunt Faces On TV o.a. gaan zien op het Damaris festival eind juli in Amsterdam.

Breaking Levees – Doctor’s Dream

Een van de beroemdste songs uit de blueshistorie is When The Levee Breaks. Memphis Minnie en haar echtgenoot Kansas Joe McCoy schreven het nummer en namen het op in 1929. Aanleiding was een dijkbreuk in 1927 die grote delen van het stroomgebied van de Mississippi onder water zette. In 1970 nam Led Zeppelin een versie op, die een jaar later op album IV zou belanden. Afgaande op de naam en de rootsy sound van de nieuwe single van het Amsterdamse Breaking Levees zijn de heren bekend met dit deel van de pophistorie. Wat Doctor’s Dream ook duidelijk maakt is dat de band niet heel erg veel respect heeft voor hun illustere voorgangers. En dat juichen we van harte toe. We noemen geen namen, maar ons land kent heel veel bands die te veel eerbied hebben voor hun voorbeelden om hun eigen stempel op de muziek te drukken. En dat is toch uiteindelijk waar het omgaat, een eigen smoel. Wat Breaking Levees bij elkaar heeft ‘gesprokkeld’ uit een kleine 100 jaar Amerikaanse muziektraditie is bravoure, dynamiek en iets dat doorgaans alleen in het holst van de nacht verkrijgbaar is op afgelegen kruispunten is in ruil voor een ongerepte ziel. We verwachten dan ook nog veel van de jongen honden te horen.