Author: Flip van der Enden

De Australische Oasis worden ze genoemd en het is niet moeilijk te horen waarom. Feels Like 37 had van de gebroeders Gallagher kunnen zijn, ware het niet dat de track meer pit heeft dan het solo oeuvre van Noel en Liam bij elkaar. Of de laatste paar platen van Oasis. Het is niet het eerste liedje dat we van het trio uit Sydney oppikken, eerder draaiden we Laced. Beide songs staan met 4 andere ‘nostalgic garage pop’ song op de debuut EP van het dynamische trio.

De meester van de superieure kabbelpop is terug. En stelt niet teleur! Net als de ‘onze’ hit Letter Of Intent geeft ook Headbanging In The Mirror je het gevoel alsof je je in een zacht schommelend bootje bevind met goed gezelschap, lekkere drankjes en de zon op je strooien hoed. Ducktails is geen band, maar de naam van het solo-project van Matthew Mondanile van Real Estate, dat vorig jaar goed beet had met songs als de ex-IJsbreker Had To Hear en Talking Backwards en indruk maakte met hun optreden op Lowlands. Op 24 juli volgt het nieuwe, 4e album van Ducktails, St Catherine.

Wat WHITE mist aan originaliteit compenseert de band ruimschoots met energie. Op het eerste gehoor klinkt Future Pleasures als een redelijk geslaagde 80’s pastiche (Heaven 17/Duran Duran/Soft Cell), maar in het tweede deel van de track gaan alle remmen los en maakt de zanger indruk met een serie uithalen, die doet denken aan Ian Gillan van Deep Purple in zijn beste dagen. Verder weten we weinig te melden over WHITE -de naam is nogal browser onvriendelijk – behalve dan dat de band uit Glasgow komt, bij een groot label zit en dat Future Pleasures hun debuutsingle is.

Vier zingende zusjes uit Australië. Amy, Hannah, Sarah en Holly Findlay heten ze. De zussen begonnen in 2011 als stevige rockband met als enige pré dat het meiden waren. Stevig is hun muziek nog steeds, maar waar oud werk oubollig en wollig klonk, klinkt de nieuwe single modern en toch leuk. Denk galm en gitaren. Alsof de meiden de woestijn van hun vaderland hebben verruild voor de stranden van California. Stonefield anno 2015 is verwant aan Best Coast, Warpaint en Cults. We wachten nog even op het album voordat we Stonefield eeuwige trouw beloven, maar een beetje verliefd zijn we zeker.

Algiers is een op Marxistische leest geschoeide post punk band. Bent U daar nog? We proberen het nog een keer. Algiers is een trio, oorspronkelijk uit Atlanta, Georgia dat probeert de wereld een betere plek te maken met behulp van tekst en muziek. Die muziek is een uniek allegaartje, punk, pop, gospel, funk, new wave, hip hop, worksongs je hoort het allemaal en meer in een track als Black Eunuch. Wat je ook hoort is een gedrevenheid, die duidelijk maakt dat de band geen grappen maakt. Het debuutalbum van Algiers wordt volgende week gelanceerd met een show in Londen. Daarna gaat de band weer terug naar de V.S voor een vrij uitgebreide tour om in augustus weer onze kant op te komen. Tot nu toe staat er alleen een optreden in Frankrijk geboekt. Mocht er iemand uitvallen op een van onze festivals in die periode dan weten wij wel een goede vervanger.

Day Wave is Jackson Philips, een 26 jarige ingezetene van Oakland, die met Drag een uitstekende beurt maakt. Vanwege de zonnige melodie en de prominente surfgitaar valt Drag in de categorie beach pop, maar vergis je niet. De muziek mag dan onbekommerd klinken, Drag is feitelijk een droevig (liefdes)liedje. Day Wave is een nieuw project van Philips. Tot voor kort vormde hij de helft van het electro-duo Carousel. Waarom hij heeft besloten om solo te gaan weten we niet, maar het lijkt ons een wijs besluit. Drag is de derde track die hij online heeft gezet. De andere twee zijn minstens zo goed. Een EP nadert zijn voltooiing, waarna Day Wave de baan op gaat. Eerst zal mister Philips echter een band moeten formeren, want in de studio doet hij alles zelf.

Destroyer is de vlag waaronder zanger-componist Dan Bejar (ook bekend van The New Pornographers) zijn muzikale hersenspinsels de wereld instuurt. Dat doet hij met steeds wisselende muzikanten en regelmatig wisselende stijlen. Zo begon Dan als glamrocker, bracht hij niet zo lang geleden een Spaanstalig album uit en klinkt hij op zijn nieuwe single als Bruce Springsteen met een hanenkam. Verandering van stijl doet niet echt eten, want ondanks mondiaal respect en een carrière die zo’n twintig jaar beslaat, ligt Dan’s naam maar op heel weinig lippen. Ook Dream Lover (niet te verwarren met het gelijknamige nummer van The Vaccines) zal wel weer een parel voor de zwijnen blijken. Meer van dit moois volgt eind augustus als Dan ‘Destroyer’ Bejar Poison Season, zijn elfde album dropt. Deze week is bekend gemaakt dat Destroyer in november speelt op Le Guess Who? in Utrecht.

We kennen Spector als een band die de grenzen opzoekt tussen kunst en kitsch, tussen indie en money. Met Bad Boyfriend blijven de Britten aan onze kant van de streep. Dat wil niet zeggen dat de single helemaal bombastvrij is. Bad Boyfriend is een ambitieus nummer, dat niet had misstaan op de setlist van Editors of The Killers. Het debuutalbum van Spector is al weer drie jaar oud en dus toe aan opvolging. Bad Boyfriend is het bewijs dat de werkzaamheden voor het nieuwe album begonnen zijn. Een titel en release datum zijn nog niet bekend, het 2e album van Spector zal daarom waarschijnlijk niet eerder dan dit najaar verschijnen.

Nieuwe single van Fraser A. Gorman, de grootste Dylan fan van Australië. En zoals we sinds kort weten een maatje van Courtney Barnett. Courtney doet ook mee in de clip van Shiny Gun. Net als bij The Tallest man On Earth moet je dus regelmatig aan Dylan denken als je Gorman hoort zingen, maar net als de Zweed kanaliseert de Australiër zijn grote voorbeeld eerder dan dat hij hem imiteert. Wel moet gezegd worden dat Fraser met zijn donkere krullen wel een beetje lijkt op Dylan circa 1969 (of op het jongere broertje van Jesse Klaver). Onze man uit Melbourne komt binnenkort met zijn debuutalbum, Slow Gum, Shiny Gun is vooruit gezonden om het publiek lekker te maken. Dat lukt wat ons betreft heel aardig.