Yorick van Norden

Goed nummer, prima gezongen, mooi uitgevoerd, geproduceerd en gearrangeerd, maar het gaat dus om de gitaar. Het gitaargeweld laat Yorick van Norden op Divide And Rule over aan Maarten Kooijman (ex Johan), die speelt alsof hij is bezeten door de geest van Neil Young. Net als bij de oude Young weet je op een gegeven moment niet meer wie nou wie bespeelt. Doorgaans bezoekt Yorick het Britse poparchief voor inspiratie, voor Divide And Rule is hij gaan graven in de analen van de Amerikaanse West-Coast ten tijde van de eerste golf singer-songwriters en country-rockers. Zijn zeer geslaagde ode aan Crosby, Stills, Nash & Yorick is in zijn volle -bijna vijf minuten durende- glorie te vinden op van Norden’s Happy Hunting Ground album.

Purple

Purple is een lekkere losse pols rockband uit Texas. Blikvanger van het stel is Hanna Brewer, die zingt en drumt. Eerder draaiden we al Target van het debuutalbum (409). Mini Van is helemaal nieuw en nogal anders. Was Target een post grunge rocksong, Mini Van is fris en funky á la Peppers. Hanna kan heel aardig rappen en toont in de ‘Grease Goes Grunge’ clip dat ze ook het twerken tot haar talenten hoort. Mini Van is online te nuttigen en op de site van de band te koop als 7”. Als je dan toch aan het shoppen bent, kijk dan ook eens naar de gesigneerde drumsticks, de drumcursussen of de door Hanna met eigen hand gemaakte bikini-topjes.

Black Honey

Corrine, de nieuwe single van Black Honey gaat over een vrouw die zo diep in de put zit dat ze er zelf niet meer kan uitkomen. Toen Izzy B. Philips het nummer schreef wist ze niet dat haar beste vriendin in een vergelijkbare situatie terecht zou komen. Het illustreert de kracht van muziek, maar ook het talent van Black Honey dat Corrine een therapeutische werking had op de vriendin van Izzy, die mede gesterkt door de song uit haar dal wist te kruipen. Corinne is op alle fronten een prima rocksong met de gitaren op de juiste plek, maar wat het nummer echt bijzonder maakt, is Izzy’s zang. De manier waarop ze met een halve gaap zingt dat het al zes is ‘s ochtends is, duidt op een naar genialiteit neigend talent. Hierheen halen maar.

IJsbreker: Blossoms!

In de categorie bands met on-google-bare namen gooit Blossoms hoge ogen. Niet alleen was er ooit een damestrio dat Blossoms heette, er is ook een actieve Chinese datingsite van die naam, diverse lesmethodes en yogacursussen en uiteraard onnoembaar veel bloemisten die blossom wel een toepasselijke naam vinden voor hun nering. Onze voorspelling is als je over een jaar weer Blossoms gaat googelen je meteen terechtkomt bij de gelijknamige band uit ‘greater’ Manchester. Blossoms is zo Brits als een bolhoed. Het vijftal maakt gitaarmuziek zoals bedacht door the Beatles en in de loop der decennia verder ontwikkeld door acts als Bowie, Bunnymen, Smiths, Oasis, Stone Roses etc. Het doel is volgens zanger Tom Ogden om een band te worden als Arctic Monkeys, ‘die klinken als Arctic Monkeys en niemand anders’. Dat doel is al in zicht. Charlemagne is de derde track van Blossoms, die we draaien, en de beste. We begonnen begin dit jaar met het in eigen beheer uitgebrachte Cut Me And I’ll Bleed. In augustus gingen we vol voor Blown Rose, het titelnummer van een EP, die verscheen onder de vlag van Virgin records. Nu zetten we alle ballen op Charlemagne, het titelnummer van de jongste EP van de Mancunians. Blossoms begint volgende week aan een eerste tour door Engeland. Een deel van de shows is al uitverkocht. In januari onderbreken ze hun Britse zegetocht even voor een showcase op Eurosonic. Ga dat zien als je kan, want dat Blossoms dat wordt wel wat.

Savages

Adore Life is de positieve, maar waarschijnlijk ironisch bedoelde titel van de tweede langspeler van Savages. Het Britse postpunkkwartet heeft het album opgenomen in de RAK studio’s in Londen met producer Johnny Hostile (met wie Savages zangeres Jehnny Beth ook het duo Johnny & Jenn runt). Zoals de eerste single van het nieuwe album laat horen, is Savages nog steeds een boze band. En een filosofische band, want de aankondiging van de albumrelease (22/1/16) gaat gepaard met een persbericht waarin de thema’s van de songs worden toegelicht. ‘Adore Life is about change and the power to change’. De albumrelease wordt gevolgd door een wereldtournee, die Savages op 16 maart in de Melkweg zal doen belanden.

Gengahr

Het woord is potentie. Het Londense Gengahr heeft de potentie om uit te groeien tot een speler van belang. Het opvallendste aan Gengahr is de meerstemmige falsetzang, alsof er drie Bon Ivers in de band zitten!  Genghar maakt licht psychedelische luisterpop, de hoge zang en optimistische melodieën verhullen morbide teksten over heksen, geesten en bloedig tandvlees. De meeste songs van Gengahr laten zich niet in één keer kennen, maar als je tijd en aandacht investeert dan wacht je een rijke beloning. Het debuutalbum van Gengahr met Tired Eyes, She’s A Witch en oud IJsbreker Heroine is nu opnieuw uitgebracht in een de luxe editie met nog eens vijf extra tracks.

Hunny

Zoals meer bands begon Hunny als een solo-project. Jason Yarger, een singer-songwriter uit California zocht en vond muzikanten voor de opnamen van een EP, die dus onder zijn naam zou verschijnen. Al doende echter bleek de chemie tussen leider en begeleiders zo bijzonder dat het zonde zou zijn om na gedane zaken afscheid te nemen. Dus bleven de mannen, zes in totaal hangen. A band was born, en nog een beste band ook. Hunny is, om het formeel te zeggen een post-punk band met een hang naar retro, men is fan van The Clash maar ook van Prince. Die brede oriëntatie hoor je terug in Parking Lot, de nieuwe single van Hunny’s debuut EP,Pain/Ache/Lovin’.

Dan Croll

Net als je denkt dat Dan Croll op zijn nieuwe single voor veilig gaat komt er een gitaarsolo die neigt naar avant-gardisme en de kans op airplay bij popstations aanmerkelijk verkleint. One Of Us is de eerste single van het tweede album van de bebrilde zanger uit Liverpool. De opvolger van Sweet Disarray heeft nog geen naam en geen releasedatum. Wel weten we dat Dan het album heeft opgenomen in de V.S. en dat hij in de voorbereidingen veel heeft geluisterd naar Tame Impala, Queen en Black Sabbath.

The Black Cult

The Black Cult is Nederlandse garagerock band nummer zoveel, maar absoluut niet de zoveelste Nederlandse garagerockband. De nieuwe single van de Noorderlingen heeft flair en vaart, kop en staart. Find A Way, de derde Black Cult single laat een band horen die er op alle fronten op vooruit is gegaan, het gevolg van heel veel spelen. Wat de plannen zijn, is niet helmaal duidelijk. Volgt er een album, een EP komt er een tour? Internet geeft nog geen antwoord op deze vragen, maar dat we voorlopig nog niet af zijn van de zuid-Groninger rockers is een ding dat zeker is.

The Duke Spirit

In ons boek is Surrender van The Duke Spirit een classic. Blue And Yellow Light is dat helaas niet. Dat neemt niet weg dat de song makkelijk voldoet aan onze strenge criteria. De nieuwe single van The Duke Spirit, ruim vier jaar hebben we er op moeten wachten is een bijna ballad, rijk geproduceerd en boven het maaiveld uit getild door de expressieve zang van Leila Moss. The Duke Spirit werd twaalf jaar geleden uit de fles gelaten in Londen. Een debuutalbum volgde in 2005. Volgende langspelers lieten steeds een jaar of drie op zich wachten, maar telkens bleek het het wachten waard geweest. Per album kwam de band een stap dichter bij het gestelde doel, een brug slaan tussen uiteenlopende stilisten als The Jesus & Mary Chain en Marvin Gaye, Patti Smith en Aretha Franklin. We moeten dan ook niet uitsluiten dat Blue And Yellow Light een warmmakertje is voor een album dat tracks bevat, die zich makkelijk kunnen meten met Surrender.