Author: Flip van der Enden

Het heerst, er zijn steeds meer muzikanten die tussen de bedrijvigheid van hun eigen band door de (virtuele) studio betreden met een bevriende collega. James Hoare is van Veronica Falls en Jack Cooper van Mazes, twee aardige Britse middenmoot-bands. James en Jack veroorzaakten vorig jaar instemmende geluiden bij pers en publiek met hun debuut als Ultimate Painting. Eerder dan verwacht is er nu een tweede album van het gelegenheidsduo klaar voor consumptie. Ultimate Painting is echt een fan-project gemaakt voor en door liefhebbers van sixties getinte slackerfolk. Lou’s Velvets zijn een hoorbare invloed, maar ook Garcia’s Grateful Dead is bekend terrein. (I’ve Got The) Sanctioned Blues staat met 11 gelijk gestemde tracks op het vers verschenen Green Lanes album van Ultimate Painting, dat op 23 november te zien en te horen zal zijn in Rotown R’dam.

Uit Denemarken komt Communions, dat een wit voetje haalt met het zes minuten durende gitaarepos Forget It’s A Dream. De Denen, aangevoerd door de Rehof broeders beoefenen een genre dat doom dream gedoopt is, een soort droom pop dus maar dan anders. De ietwat geaffecteerde zang is misschien wat wennen, maar de gitaren zijn magistraal en de melodie niet gespeend van eeuwigheidswaarde. Goed om te weten is ook dat de overige vijf songs op deze tweede EP van Communions qua qualiteit niet veel achterblijven. Hierheen halen die hap.

Het offensief is in volle gang. The Bohicas komen zeer binnenkort met een eerste album en dat mag niemand ontgaan. De band (en hun management) strooit met trailers en teasers en brengt zo’n beetje elke twee maanden een nieuwe track uit. Het beste nummer tot nu toe is de debuutsingle en ex IJsbreker Swarm, dat nu opnieuw uit is inclusief nieuwe clip. De meest recente nieuwe release is het titelnummer van het aanstaande album. The Making Of is wat subtieler dan vorige singles, iets meer pop dan rock. Wie weet duiken andere zenders nu ook op The Bohicas. De band verdiend het. Twijfelaars onder u verzamelen zich later deze maand in  LL’s India, alwaar het interraciale kwartet uit Essex zal laten horen dat er nog wel degelijk gerockt wordt anno 2015.

2015 is het jaar van de onaangekondigde releases. Ook Wilco heeft van de ene op de andere dag een nieuw album uitgebracht. Volgens Jeff Tweedy niet om hip te zijn, maar gewoon omdat het goed voelde. Je maakt een plaat, bent er trots op en waar je vroeger een half jaar moest wachten voordat het album uit kon komen, is het nu een kwestie van een druk op de knop. Wilco gaat nog een stapje verder dan de andere acts die hun fans verrassen. Star Wars is gratis te downloaden! Zoek en gij zult vinden. Vergeleken met de klassieke 90’s albums van Wilco is Star Wars ruw en een stuk minder country, daar staat tegenover dat het album met hoorbare lol en liefde gemaakt is. Wilco viert dit jaar zijn 4e lustrum, Star Wars laat horen dat de band nog wel wat jaartjes meekan.

Kort edoch krachtig is het single-debuut van Raw Fabrics, een trio uit de stad der engelen. Dead Instruments is Amerikaanse dance rock met een Britse afdronk, punky en funky. ‘As we speak’ zitten Jack, Jon en Justus in de studio met Joe, veteraan producer Joe Chiccarelli (Strokes/U2/Morrissey) alwaar zij werken aan de opname van een eerste EP. Het is dus allemaal nog erg pril voor Raw Fabric, maar op basis van deze eerste zet denken we te maken te hebben met een band die hard kan gaan blazen.

Onze favoriete Britse smartpopband heeft een nieuwe single. Alweer. Spring Sun Winter Dread is de derde track van het Get To Heaven album dat van een video is voorzien en los online gezet. Bedoeling is uiteraard om meer mensen richting langspeler te lokken, maar ook om aandacht te vragen voor de tournee, die het viertal uit Manchester binnenkort gaat ondernemen en hen op 27 oktober naar de Melkweg brengen zal.

The Weepies is de band van Deb Talan en Steve Tannen. Los van elkander timmerden zij aardig aan de weg als singer-songwriter. Wederzijdse waardering leidde tot een samenwerking, die op zijn beurt weer leidde tot een verhouding en uiteindelijk een huwelijk. In de V.S. zijn The Weepies best beroemd. Tussen 2005 en 2010 had de band een paar keer goed beet. Niets leek dan ook een doorbraak naar de eredivisie in de weg te staat tot er bij Deb borstkanker werd geconstateerd. Het heeft even geduurd, maar ze lijkt nu uit weer de gevarenzone. Begin dit jaar verscheen na de gedwongen pauze van vijf jaar alsnog een nieuw album van The Weepies. Met daarop het prachtige No Trouble. Luister naar die tekst! En kijk naar die clip! Daarin zie je Steve achter Deb aanjagen over daken, langs regenpijpen, halsbrekende toeren halen ze uit (of hun stan- ins). Parkour is het woord. Uiteindelijk krijgen ze elkaar en is everybody happy.

Uit Haarlem komt tot ons The Yukon Club. Alex, Geert, Lennert en Lars zetten hoog in met hun eerste single Absence. Voor een debuutsingle klinkt Absence opmerkelijk gerijpt en zelfverzekerd. In recensies wordt Radiohead op gevoerd als referentie, maar daarmee wordt de band een beetje te kort gedaan. York & co zullen vast hoog op de waarderingslijst staan van the Yukon Club, maar het imitatiestadium lijkt de band al ver voorbij. Bijzonder is dat de Club ook niet direct aan andere Nederlandse bands doet denken. De stem van de zanger zal voor een aantal mensen misschien even wennen zijn, maar daarna treedt de verslaving in. Vergissen is menselijk dus mogelijk, maar wij hebben het gevoel dat we nog veel gaan meemaken met The Yukon Club.