Welkom terug FIDLAR! Twee jaar na hun meer dan overtuigende debuutalbum is surfpunkband FIDLAR klaar voor de tweede ronde. De band uit L.A. zet de aanval in met 40oz. on Repeat, een nummer waar de pret vanaf spettert. Ook de bijbehorende clip is vrij geniaal, een parodie op beroemde video’s uit de recente pophistorie. Minder geïnspireerd is de titel die de boys bedacht hebben voor hun nieuwe album. Too heet de opvolger van het naamloze debuut, maar daar malen we verder niet om. Voor wie de naam FIDLAR niet veel zegt, je schrijft de band naam in hoofdletters omdat het een acroniem is, dat is oud Grieks voor een afkorting die je uitspreekt als een woord. FIDLAR staat voor Fuck It Dog, Life’s A Risk. Ze zijn met zijn vieren de FIDLARS, Zac, Brandon, Elvis en Max. Live is ook vaak ene Coco van de partij. Zij verlevendigt het toch al energieke bandgeluid met geïnspireerde triangelpartijen. Hopen dus dat ze mee komt naar Best Kept Secret alwaar de makers van onze nieuwe IJsbreker de boel eens flink wakker zullen schudden. Zet het bier maar koud FIDLAR is in aantocht.
Author: Flip van der Enden
Prayers
Gothic Summer van Prayers is een sluimer hit. De track is al bijna een jaar oud, maar begint nu pas aan zijn zegetocht. Het is een raar plaatje, letterlijk en figuurlijk. De track klinkt als oude Depeche Mode met kinderkoor. De makers; ze zijn met zijn tweeën en komen uit San Diego. De een is kaal, zwaar getatoeëerd en waarschijnlijk net wel of net niet van de drugs af. De ander is erg harig, ziet er uit als erelid van een motorbende of het van het rechte pad afgeweken jongere broertje van Rick Rubin. Beide zou je niet graag in het donker willen tegenkomen. De clip is gefilmd op een kerkhof, waar anders. Prayers is onderdeel van een scene die Cholo Goth heet. Cholo’s zijn getatoeëerde motorrijders van Spaans-Amerikaanse komaf. Weer wat geleerd.
DMA’s
De Australische Oasis worden ze genoemd en het is niet moeilijk te horen waarom. Feels Like 37 had van de gebroeders Gallagher kunnen zijn, ware het niet dat de track meer pit heeft dan het solo oeuvre van Noel en Liam bij elkaar. Of de laatste paar platen van Oasis. Het is niet het eerste liedje dat we van het trio uit Sydney oppikken, eerder draaiden we Laced. Beide songs staan met 4 andere ‘nostalgic garage pop’ song op de debuut EP van het dynamische trio.
Ducktails
De meester van de superieure kabbelpop is terug. En stelt niet teleur! Net als de ‘onze’ hit Letter Of Intent geeft ook Headbanging In The Mirror je het gevoel alsof je je in een zacht schommelend bootje bevind met goed gezelschap, lekkere drankjes en de zon op je strooien hoed. Ducktails is geen band, maar de naam van het solo-project van Matthew Mondanile van Real Estate, dat vorig jaar goed beet had met songs als de ex-IJsbreker Had To Hear en Talking Backwards en indruk maakte met hun optreden op Lowlands. Op 24 juli volgt het nieuwe, 4e album van Ducktails, St Catherine.
WHITE
Wat WHITE mist aan originaliteit compenseert de band ruimschoots met energie. Op het eerste gehoor klinkt Future Pleasures als een redelijk geslaagde 80’s pastiche (Heaven 17/Duran Duran/Soft Cell), maar in het tweede deel van de track gaan alle remmen los en maakt de zanger indruk met een serie uithalen, die doet denken aan Ian Gillan van Deep Purple in zijn beste dagen. Verder weten we weinig te melden over WHITE -de naam is nogal browser onvriendelijk – behalve dan dat de band uit Glasgow komt, bij een groot label zit en dat Future Pleasures hun debuutsingle is.
Stonefield
Vier zingende zusjes uit Australië. Amy, Hannah, Sarah en Holly Findlay heten ze. De zussen begonnen in 2011 als stevige rockband met als enige pré dat het meiden waren. Stevig is hun muziek nog steeds, maar waar oud werk oubollig en wollig klonk, klinkt de nieuwe single modern en toch leuk. Denk galm en gitaren. Alsof de meiden de woestijn van hun vaderland hebben verruild voor de stranden van California. Stonefield anno 2015 is verwant aan Best Coast, Warpaint en Cults. We wachten nog even op het album voordat we Stonefield eeuwige trouw beloven, maar een beetje verliefd zijn we zeker.
Algiers
Algiers is een op Marxistische leest geschoeide post punk band. Bent U daar nog? We proberen het nog een keer. Algiers is een trio, oorspronkelijk uit Atlanta, Georgia dat probeert de wereld een betere plek te maken met behulp van tekst en muziek. Die muziek is een uniek allegaartje, punk, pop, gospel, funk, new wave, hip hop, worksongs je hoort het allemaal en meer in een track als Black Eunuch. Wat je ook hoort is een gedrevenheid, die duidelijk maakt dat de band geen grappen maakt. Het debuutalbum van Algiers wordt volgende week gelanceerd met een show in Londen. Daarna gaat de band weer terug naar de V.S voor een vrij uitgebreide tour om in augustus weer onze kant op te komen. Tot nu toe staat er alleen een optreden in Frankrijk geboekt. Mocht er iemand uitvallen op een van onze festivals in die periode dan weten wij wel een goede vervanger.
Day Wave
Day Wave is Jackson Philips, een 26 jarige ingezetene van Oakland, die met Drag een uitstekende beurt maakt. Vanwege de zonnige melodie en de prominente surfgitaar valt Drag in de categorie beach pop, maar vergis je niet. De muziek mag dan onbekommerd klinken, Drag is feitelijk een droevig (liefdes)liedje. Day Wave is een nieuw project van Philips. Tot voor kort vormde hij de helft van het electro-duo Carousel. Waarom hij heeft besloten om solo te gaan weten we niet, maar het lijkt ons een wijs besluit. Drag is de derde track die hij online heeft gezet. De andere twee zijn minstens zo goed. Een EP nadert zijn voltooiing, waarna Day Wave de baan op gaat. Eerst zal mister Philips echter een band moeten formeren, want in de studio doet hij alles zelf.
Destroyer
Destroyer is de vlag waaronder zanger-componist Dan Bejar (ook bekend van The New Pornographers) zijn muzikale hersenspinsels de wereld instuurt. Dat doet hij met steeds wisselende muzikanten en regelmatig wisselende stijlen. Zo begon Dan als glamrocker, bracht hij niet zo lang geleden een Spaanstalig album uit en klinkt hij op zijn nieuwe single als Bruce Springsteen met een hanenkam. Verandering van stijl doet niet echt eten, want ondanks mondiaal respect en een carrière die zo’n twintig jaar beslaat, ligt Dan’s naam maar op heel weinig lippen. Ook Dream Lover (niet te verwarren met het gelijknamige nummer van The Vaccines) zal wel weer een parel voor de zwijnen blijken. Meer van dit moois volgt eind augustus als Dan ‘Destroyer’ Bejar Poison Season, zijn elfde album dropt. Deze week is bekend gemaakt dat Destroyer in november speelt op Le Guess Who? in Utrecht.
IJsbreker: Gengahr
Soms kan je succes zien van mijlen ver zien aankomen. Neem nou Gengahr. De band uit Noord London is bezig de wereld aan hun jonge voeten te krijgen op de oudste en beste manier die er is. Met optredens. Van deze tijd is dat de band zoveel mogelijk van die optredens filmt en op Youtube zet, van intieme showcases tot en met live-registraties op grote festivals. Het is opvallend hoe vaak Gengahr -dat nog maar drie singles uit heeft- überhaupt speelt. Gengahr zien is in Gengahr geloven. Gelukkig blijft het studiomateriaal niet achter bij de bühneprestaties. De nieuwe single Heroine is indie in optima forma en een uitstekende aanjager van het langverwachte debuutalbum, A Dream Outside dat medio juni uitkomt. Rond die tijd is Gengahr in het land voor een show op Best Kept Secret. Niets is zeker in de muziekwereld, maar alle tekenen wijzen er op dat Gengahr volgend jaar rond deze tijd net zo bekend zal zijn als Modest Mouse, MGMT of zelfs Tame Impala, bands waarmee het Londense kwartet veelvuldig wordt vergeleken.