Author: Flip van der Enden

Als je naar de huidige stand van zaken kijkt in de popwereld zie je opvallend veel mannelijke solisten, heren van de gevoelige snaar, van Ed Sheeran tot Sam Smith en van George Ezra tot James Bay. Hun succes verbloemt een beetje dat de duidelijkste trend van de laatste jaren de opkomst is van de vrouwen. Of het nu rapsters zijn, rocksters of singer-songwriters: Girls are coming. Een groot deel van het vrouwelijke offensief bestaat uit zanggroepen, niet zelden gevormd door zussen en veelal met een fol achtergrond. Zoals The Staves, drie zingende zusjes uit Watford in Engeland. Emily, Jessica en Camilla Steveley-Taylor gooiden hoge ogen met hun door vader en zoon Glyn (Rolling Stones/Beatles/Eagles) en Ethan Johns (Ryan Adams/Kings Of Leon/ Ray Lamontagne) geproduceerde debuutalbum. Aan Justin Vernon (Bon Iver/Volcano Choir) de schone taak om van album 2 een nog groter succes te maken dan van het debuut. Afgaande op Black & White gaat dat zeker lukken.

We hebben best lang getwijfeld of Ibeyi wel in de pinguinbijt past, want vrijwel geheel gitaarloos, nogal artistiek en exotisch. Ibeyi zijn twee zingende zusjes, een tweeling zelfs uit Frankrijk. De wortels van Lisa- Kaindé en Naomi Diaz liggen in Cuba. Of Nigeria als je nog dieper wil graven. Vorige singles van de dames waren stemmig en prachtig, maar een beetje te arty voor onze doeleinden. Maar Ghost past wel in het plaatje. De track begint als een piano ballad en eindigt op zijn Cubaans.Leuk detail, Lisa- Kaindé en Naomi zijn dochters van Anga Diaz, beroemd percussionist en bij leven lid van de befaamde Buena Vista Social Club.

Met zijn vorige album won Dan Mangan een JUNO award voor ‘best newcomer’. De JUNO is de Canadese Grammy, dus best wel een eer. En een beetje laat was het ook, want Dan’s award winning album was al zijn derde. Hoe dan ook in Canada is hij dus niet onbemind. Elders in de wereld is Dan niet geheel onbekend, dankzij uitgebreide tournees met acts als Mumford, Warpaint en The Decemberists. Maar er is nog veel te winnen. Zou zo maar kunnen dat dat gaat gebeuren met het nieuwe album, Club Meds dat Dan opnam met de band Blacksmith, die net als hij woonachtig is in Vancouver.

Je hebt lyric video’s en je hebt interactive video’s, clips waarvan je het verloop als kijker kunt beïnvloeden. Het Britse Peace heeft de twee gecombineerd tot een video van ruim 12 minuten. Het resultaat is een soort karaoke clip met alternatieve teksten voor de song I Am A Girl. Wie zich geroepen voelt kan zich uitleven en oneindig variëren, wij nemen genoegen met de versie die als single is verschenen en te vinden zal zijn op het nieuwe, derde album van de band uit Birmingham.
I Am A Girl doet denken aan de stroming die rond 1990 over Noord Engeland spoelde en die naar de plaats van geboorte Madchester genoemd werd, dwz dansbare rock zoals populair gemaakt door bands als Happy Monday en Stone Roses. Met I Am A Girl kan je dus niet alleen meezingen, maar je kunt er ook nog op dansen. Wat wil een mens nog meer.

Neo folk chanteuse Laura Marling kondigde haar nieuwe album een paar weken geleden aan met een song die vele kwaliteiten bezit, maar radiovriendelijkheid zat daar net bij. Het was het titelnummer van haar vijfde studioalbum, Short Movie. De tweede track die Laura vrijgeeft heeft alles wat haar zo bijzonder maakt, sterke tekst, mooie melodie en een overtuigende uitvoering. Tegenwoordig woont Laura in L.A. Toevallig of niet valt haar verhuizing van de UK naar de VS samen met haar debuut als actrice. Ze is te zien in de korte film, Woman Driver. Het leverde haar meteen een Best Actress award op. Het zal niet verbazen als we op haar volgende album wat langer moeten wachten dan de gebruikelijk anderhalf jaar.

Moon Duo, ooit begonnen als bijband van Wooden Shjips gitarist Ripley Johnson is inmiddels uitgegroeid tot zijn belangrijkste activiteit. En die van zijn partner in crime Sanae Yamada. Het duo heeft een EP uit plus een album met daar op de indie evergreen Sleep Walker (2012). Na een wereldtournee, die het duo ook in Amsterdam bracht is men de studio ingedoken voor een nieuwe langspeler. Circles is het resultaat van een periode van fysieke isolatie. Moon Duo schreef het gros van de songs in een afgelegen hutje in de Rocky Mountains. Tijdens de winter. Die omstandigheden hadden het gehoopte effect. Het nieuwe Moon Duo album is duister, hypnotisch en niet geschikt voor al te jeugdige luisteraars. Animal is een uittreksel van het album, met zijn lengte van 2 minuten kort genoeg om niet te irriteren bij mensen die hun noten graag vrolijk hebben, maar lang genoeg om de smaak op te wekken bij hen die niet bang zijn van het donker.

BEA is een naam die al een tijdje rondzingt in Nederland Muziekland. Ze trok vorig jaar plots de aandacht toen ze op Soundcloud een nummer postte vergezeld van bovenstaande foto. Mede dankzij die presentatie verschenen er ook links naar het nummer op Britse sites. Of het meisje van de foto ook de artieste was, was de vraag en de vurige hoop van menig early adopter. Inmiddels weten we dat die hoop gegrond is. Ja het is BEA. Nu we dit uit de weg hebben gewerkt, mag het weer over muziek gaan en die is in één woord overtuigend. Filthy Believer is een digitale ballad, troostend en spannend tegelijk in een stijl die je zou kunnen omschrijven als symfonische trip hop. En Filthy Believer bevindt zich in goed gezelschap. BEA’s debuut EP staat vol met dit soort mooie mysterieuze muziek. Er is nog steeds niet veel informatie voorhanden over La BEA, maar één ding weten we zeker. Ze is echt.

Mag het ietsje harder zijn? Het Utrechtse John Coffey (genoemd naar de hoofdfiguur uit de film The Green Mile) is de festivalband bij uitstek. Tenminste voor het publiek. Of festivalorganisaties er ook zo over denken kan je je afvragen, want waar John Coffey verschijnt ontstaan er spontane mosh-pits en worden grote delen van het publiek bevangen door de aandrang van het podium af te duiken. En dat mag dus niet meer. Maar John Coffey staat ook garant voor een feestje, voor een brede glimlach op het gelaat van de bezoekers en is derhalve een band waar men maar moeilijk omheen kan. Heart of A Traitor is misschien wel de meest geslaagde poging van de energie-rockers tot nu toe om hun muzikale anarchie in een studio te vangen, maar als je echt wil weten hoe sterk deze Coffey is, zal je ze moeten opzoeken in hun natuurlijke habitat.

Het via Leeds uit Londen afkomstige To Kil A King maakt muziek die je symfolk zou kunnen noemen, een fusie van folk a la Mumford en de ambitieuze rock van een band als The National. Dat heeft tot nu toe een aantal prima platen opgeleverd, singles als Howling en de ex IJsbreker Funeral en het vorig jaar verschenen langspeeldebuut, Cannibals With Cutlery. Love Is Not Control is de voorbode van album # 2 dat in maart wordt verwacht. Rond die tijd ook is de Europese tournee in volle gang in het kader waarvan To Kill A King op 25 maart zal neerstrijken in de Melkweg te Amsterdam.