Author: Flip van der Enden

Gloom van Kid Wave doet aan een heleboel andere bands denken, allemaal bands die actief waren in de duistere jaren 80. Joy Division? Check. The Cure? Check. Oude U2? Check. Is dat erg? Absoluut niet. Je moet toch ergens beginnen en Kid Wave is nog maar net een jaar bij elkaar. Daarnaast tonen ze een flair, goede smaak, een ontwikkelt oor voor sound en melodie en heeft de band met leadzangeres Lea Emmery een sterke troef in handen. De vier bandleden komen uit Zweden, Australië en Engeland, standplaats is Londen. Na twee singles is er nu een EP waarvan Gloom dienst doet als titeltrack en als appetizer voor dat wat komen gaat. Hierheen halen die band en liefst zsm.

Only Real -we kennen hem van songs als Backseat Kissers en Cadillac Girl- heeft een nieuw nummer uit, Yesterdays dat door de artiest weer lekker lijzig wordt gezongen in een vet Brits accent. Je zou Only Real, echte naam Niall Gavin kunnen zien als een nazaat van Ian Dury of om het wat meer bij deze tijd te houden een neef van Jamie T. Toen we Only Real uit de stapel pikten een jaar of twee geleden was de West- Londense zanger nog onbekend en ongetekend. Yesterdays is uit op het befaamde Virgin label. Bekend is Only Real nog steeds niet echt, maar grote kans dat daar dankzij die deal snel verandering in komt. Nog geen clip.

Mogwai bestaat al heel erg lang. Bijna 20 jaar. De band is zo’n beetje de personificatie van het post-rock genre, gespecialiseerd in lange semi geïmproviseerde songs waarin sfeer belangrijker is dan compositie. De kans dat je een Mogwai song op de radio zult horen is dus nihil. Tot nu toe. Om redenen die niet al hun fans begrijpen -getuige de reacties op youtube- hebben de Schotten besloten om een nummer op te nemen dat wel radiovriendelijk is. Zo’n beetje de eerste in de bandgeschiedenis met kop, staart en leadzang. Ok, 3FM zal hem niet snel draaien, maar voor onze doeleinden is Teenage Exorcist prima geschikt.

De Australische inzending van deze week staat op naam van Gang Of Youths, een indie-kwartet uit Sydney dat met Benevolence Youth een nummer heeft afgeleverd dat niet had misstaan op een album van Arctic Monkeys of Franz Ferdinand. Britpop op zijn 21ste eeuws dus, niet bijster origineel maar wel erg fijn mede door de melancholieke stem van de zanger. Gang Of Youths dat Wilco en jazzlegende Dizzy Gillespie noemt als bronnen van inspiratie is relatief nieuw. De stand staat op 3 singles. Daarvan is Benevolence Riots de laatste en de beste. Live schijnt Gang Of Youths ook te overtuigen, ze zijn genomineerd voor een Live-Award in het land van Oz. Kortom een band om in de gaten te houden.Nog geen clip.

Fans van Mark Lanegan opgelet. Zijn vriend en timbre-genoot Duke Garwood heeft een nieuw album opgenomen, Heavy Love dat ergens in januari het daglicht zal zien. Het wordt plaat nummer 4 voor de Britse blues/soul en folkzanger. Eigenlijk langspeler 3, want zijn vorige was een duo-album met Lanegan. Garwood is tot nu toe vooral geliefd en bekend onder collega’s. Bij Mark Lanegan uiteraard, maar ook Kurt Vile, Greg Dulli en Seasick Steve hebben openlijk hun liefde verklaard voor de donker gestemde zanger. Het titelnummer van Duke’s nieuwe album met een gastrol voor Jehnny Betch van Savages is nu uit als single.

Uit Manchester komt Rory Wynne, een jonge multi-instrumentalist (hij speelt gitaar/bas/drum/piano en hij zingt). Rory debuteert met een opwindend rock ‘n roll werkje dat tegelijkertijd punky en poppy is en zo Brits als de queen. We zijn er weer eens vroeg bij, op Facebook heeft Rory nog geen 200 likes en de clip van Post Party Confusion heeft op moment van schrijven nog geen 500 views op Youtube. Wij denken echter dat de jonge Brits hond Het heeft en Er wel gaat komen. Zijn energie is onstuimig een aanstekelijk, zijn sound zit wel snor ergens tussen Jake Bugg en punkdichter John Cooper Clarke in en lelijk is Rory ook niet. Hadden we al verteld dat hij 15 is?

De opvolger van exIJsbreker Terrified is een ode van het Canadese trio aan Mr Spock. Het überhoogbegaafde bemanningslid van de Starship Enterprise is afkomstig van de planeet Vulcan. Rural Alberta Advantage verkent op de nieuwe single geen plekken die nooit eerder zijn bezocht, maar beperkt zich tot dat wat ze goed kunnen, het maken van aardse muziek met sterke melodieën en fantasievolle teksten.

Braken we met de verkiezing van Son Little tot IJsbreker een pinguinwet, met het draaien van Holidays van The Lonely Wild schuren we ook tegen de grens van het legaal toegestane aan. Holiday is namelijk een kerstnummer, een anti-kerstnummer eigenlijk. En dat moet kunnen. In Holidays van The Lonely Wild zitten geen belletjes, wordt nergens ho ho ho geroepen, zelfs het woord christmas komt er niet in voor. Alleen als je de clip bekijkt, zie je dat de song met kerst te maken heeft. De clip speelt zich af tijdens kerstmis, het verhaal heeft trouwens geen happy end. Van het einde van de song worden we wel gelukkig. Holiday eindigt met een lekker lange gitaarsolo, die het hele nummer naar een nog hoger plan tilt. The Lonely Wild is een vrij verse band uit L.A. waarvan vorig jaar een veelbelovend debuutalbum verscheen. Die belofte wordt nu waargemaakt met deze sterke anti-kerstsingle. Hopelijk hoeven we niet heel lang meer te wachten op album numero twee, want hier broeit iets bijzonders.

Forever Pavot is Emile Sorin en Emile is een Franse muziekmaker, die zich laat inspireren door Franse en Italiaanse filmmuziek uit de jaren zestig en zeventig. Het zijn niet zozeer de klassieke filmhuisfilms uit die tijd, waar Emile zijn mosterd haalt, meer de toen en masse geproduceerde erotische films.Die films zijn niet geheel onterecht zo goed als vergeten, de soundtracks hebben de tand des tijds veel beter doorstaan. Joe & Rose -van het album Rhapsode- wordt gedomineerd door een heerlijk kitscherige nep klavecimbel. Zingen is niet de sterkste kant van Emile, maar sfeer bouwen kan hij als de beste. Voor fans dus van Ennio Morricone, Serge Gainsbourg en vintage erotiek.

Growler(s) is een woord met vele betekenissen, opvallend vaak met een militaire achtergrond. Je hebt een straalljager dei growler heet, een soort tank, een afweerraket en het is de naam van een communicatiesysteem dat door de Amerikaanse marine wordt gebruikt. Growler is ook de naam voor een speciaal type bierfles. Waarschijnlijk heeft de band The Growlers zich naar de fles genoemd en niet naar al die krijgszuchtige dingen. Hoewel je het met Amerikanen nooit weet. We volgen The Growlers al een tijdje. Het is een goede middenmoot Amerikaanse garagerockband met de potentie door te stromen tot de eredivisie. Live speelt de band al in de hoogste klasse, op plaat komt dat moment steeds dus dichter bij. Good Advice vonden we op album nummer 5 van de Californische rockers, die twee weken geleden nog goed sier maakten op LeGuessWho?