Taal is zeg maar het ding van Courtney Barnett. Eind 2012 verscheen ze plots op onze radar met het History Eraser, een volstrekt unieke track met een enorme lap tekst die ze brengt in een stijl die ergens tussen rap en zingen inhangt. Patti Smith lijkt een bron van inspiratie en misschien ook wel haar voornaamgenote Courtney “Hole” Love. Die praat-zing stijl is Courtney’s handelsmerk, haar unique selling point. Er is niemand die zo klinkt als miss Barnett. Ook de aanstekelijk opvolger van History Eraser, Avant Gardener klinkt als een soort slam poetry met gitaarbegeleiding. Courtney komt van down under, ze woont in Melbourne waar ze sinds 2006 de podia onveilig maakt. Ze begon als gitarist in een grunge band, ging daarna zingen in een psychedelisch getinte country band (met Brent DeBoer van Dandy Warhols) om in 2012 solo te gaan. In dat jaar ook begint ze haar eigen label, Milk Records. De eerste release is History Eraser. Dat had een toevalstreffer kunnen zijn, ware het niet dat de opvolger Avant Gardener er bij het indie-volk ook inging als jenever in een ouderling. Toen was het wel duidelijk; Courtney Barnett is een artiest met een lange adem. En nu is er het supersterke Pedestrian At Best. De teksten van Courtney zijn vrij geniaal en een belangrijke reden dat ze in Engelstalige landen zo goed valt. Maar ook al versta je geen woord Engels dan nog is het niet moeilijk om haar talent en de drive te herkennen. In maart volgt een volledig album. We nemen aan dat de festivals alles in het werk stellen om Courtney hier heen te halen.
Author: Flip van der Enden
Vaccines
English Graffiti wordt de titel van het nieuwe, derde album van The Vaccines. Handsome is vooruit gestuurd om de meutes te waarschuwen voor het nieuwe offensief van de Britse bad boys of rock ‘n roll. Ruim vier jaar geleden losten The Vaccines hun eerste salvo met de single Wreckin’ Bar (Ra ra Ra). Toen de rook was opgetrokken bleken we een beste band rijker, een die de eerste slechte plaat nog moet maken. Handsome is dat zeker niet, vergezeld van een grappige clip met nozems en ninja’s is de nieuwe single weer een energieke rocker, weliswaar niks nieuws onder de zon, maar een welkome afwisseling tussen al die hoog stemmige heren, die grote delen van hun leven door brengen bij de kapper. Een exacte release datum voor English Graffiti kunnen we ng niet geven, maar dat zal zo begin maart zijn, want dan begint de nu al uitverkochte Britse tournee. Wel weten we wie er achter de knoppen zat tijdens de albumopname, dat was Dave Fridmann, producer van o.a. Flaming Lips, MGMT en Tame Impala.
Drenge
Hij is fijn de nieuwe van Drenge. We Can Do What We Want klinkt als een garage rock versie Status Quo: up tempo en tot aan de rand gevuld met gitaren. Drenge is het zoveelste duo dat in blues gedrenkte powerpock maakt, maar om nou te zeggen dat Eoin en Rory Loveless een graantje willen meepikken van het succes van collega duo’s als Royal Blood en Black Keys, nee. Zelfs de invloed van White Stripes, een band die Drenge zeker op ideeën heeft gebracht is vermalen tot een eigen krachtbron. Nieuwe single = nieuw (2e) album. Dat gaat in april het daglicht zien en Undertow heten.
Balthazar
Misschien wel de beste Belgische band van dit moment. Met Then What kondigt Balthazar de geboorte aan van hun derde album, Thin Walls (30/3). Die heugelijke gebeurtenis wordt o.a. gevierd met een concert in de Melkweg op 13 mei. Het nieuwe album van Balthazar is geproduceerd door Ben Hillier (Blur/Elbow) en Jason Cox (Gorillaz). Uiteraard staat Balthazar dit jaar op Rock Werchter en wat ons betreft ook op Lowlands.
Houndmouth
Houndmouth is een ontdekking van Geoff Travis, de oprichter van het Rough Trade label en de man aan wie we o.a. The Smiths, The Strokes en The Libertines te danken hebben. Niet dat de band uit de Amerikaanse staat Indiana ook maar een beetje lijkt op genoemde namen. Houndmouth maakt country met een alternatieve twang. Je kunt ze kennen van Penintentiary en On The Road, twee tracks van hun debuutalbum uit 2012, die we regelmatig hebben gedraaid. Sedona klinkt als een authentieke meezinger zoals Johnny Cash zou hebben kunnen zingen op de porch van de ranch van zijn schoonouders, de Carter Familie, ware het niet dat er halverwege een blik elektrische gitaren wordt open getrokken en de zang steeds fanatieker wordt. De tekenen zijn gunstig voor het nieuwe album van Houndmouth.
Soko
Zo’n 8 jaar geleden dook er een liedje op van ene Soko, I’ll Kill Her was de titel van de wraak ballade door de zangeres gezongen met een vet Frans accent, I’ll Kiel Her klonk het. Juist die dikke tongval, maakte de single aantrekkelijk en tot een internationaal succes. Soko, Stéphanie Sokolinski uit Bordeaux was eigenlijk geen zangeres, maar actrice en model. En dat is ze nog steeds. Maar ja ze heeft met haar novelty hit de geur van succes opgesnoven en dat rook naar meer. Dus verscheen er in 2012 een album, I Thought I Was An Alien dat verrassend goed was. Het accent was er nog wel, maar paste heel goede bij de half gezongen, half gesproken melancholieke liedjes, die niet hadden een misstaan op een album van Lykke Li. De nieuwe single van Soko is heel andere koek, een feministische rocksong, die op zijn beurt niet had misstaan op een album van Courtney Love.
Tobias Jesso Jr
Een twijfel geval die Tobias Jesso Jr. Niet zijn talent, dat staat buiten kijf. De reden dat er wel wat discussie vooraf ging aan het selecteren van Tobias voor onze playlist is het feit dat hij ballads maakt van het zoetige soort, namen als Billy Joel en zelfs die van Barry Manilow vlogen over tafel. Wat uiteindelijk de doorslag gaf was dat Jesso Jr zijn ballades kaal brengt, zonder tierelantijnen, wat je dan hoort zijn ijzersterke liedjes in stijl niet zo ver verwijderd van retro-nuevo acts als Foxygen en Matthew E. White. In geval van How Could You Babe hoor je de stem van Tobias Jr, zijn piano, bescheiden drums en een koor. Optreden doet de 29 jarige Canadees alleen met piano, wat hem vergelijkingen oplevert met Randy Newman en Harry Nilsson. In maart verschijnt het debuutalbum van Tobias Jesso Jr, Goon dat aan de man gebracht wordt met een geweldige slogan, ‘You Can’t Miss Tobias Jesso Jr, He’s six foot seven’. In het productieteam dat aan het Goon album heeft meegewerkt, zitten o.a. Chet White van de band Girls, Patrick Carney van Black Keys, John Collins van New Pornographers en Ariel Rechtshaid, producer van o.a. Vampire weekend en Haim.
The Barr Bros
De live versie van Come In The Water, die The Barr Brothers opnamen voor de collega’s KEXP in Amerika is misschien nog wel beter dan de studio uitvoering. Misschien want, de plaatversie is ook niet te versmaden. The Barr Brothers, genoemd naar gitarist Bad Barr en zijn broer drummer/toetsenist Andrew Barr is een band die net als bijv. The Districts en Bahamas geboren zijn voor de bühne. Tijd, plaats en publiek zijn belangrijke factoren, die van elk optreden een uniek gebeurtenis maken. De band is zich dat bewust en nemen hun albums daarom zo live mogelijk op.
The Barr Brothers komen uit Montreal, maar klinken net zo Amerikaans als landgenoten The Band en Neil Young. Wat de sound van de gebroeders Barr uniek maakt is de harp van Sarah Page, op papier staat de combinatie van elektrische en steelgitaar en harp misschien raar, in de praktijk levert het prachtmuziek op, americana met een Japanse sausje.
Modest Mouse
De tweede single van het aanstaande album van Modest Mouse is misschien no wel beter dan ex-IJsbreker, Lampshades On Fire. Je moet wel houden van de knijpstem van Isaac Brock, maar voor wie dat geen belemmering is, is Coyotes een waardevolle aanwinst op een repertoire dat tegen de honderd oorspronkelijke composities bevat. Het nieuwe, 6e MM album verschijnt 3 maart, gaat Strangers To Ourselves heten en is het eerste studio album van Brock & co sinds We Were Dead Before The Ship Even Sank uit 2007. Hoog tijd dus voor nieuw werk.
As Elephants Are
Ze zijn met zijn vijven, komen uit het stadje Aylesbury in het graafschap Buckingham in Engeland. As Elephants is de gekozen naam. Hun stijl is indie pop met het accent op pop. De songs van As Elephants Are zijn vrij luchtig en makkelijk meezingbaar. We mogen dan ook niet uitsluiten dat er hits in het verschiet liggen. De band is nog vrij vers, Crown komt van een binnenkort te verschijnen derde EP. As Elephants Are maakt eind april zijn Hollandse live-debuut als het kwintet acte de présence zal geven op de nieuwe editie van London Calling.