Author: Flip van der Enden

Moon Duo, ooit begonnen als bijband van Wooden Shjips gitarist Ripley Johnson is inmiddels uitgegroeid tot zijn belangrijkste activiteit. En die van zijn partner in crime Sanae Yamada. Het duo heeft een EP uit plus een album met daar op de indie evergreen Sleep Walker (2012). Na een wereldtournee, die het duo ook in Amsterdam bracht is men de studio ingedoken voor een nieuwe langspeler. Circles is het resultaat van een periode van fysieke isolatie. Moon Duo schreef het gros van de songs in een afgelegen hutje in de Rocky Mountains. Tijdens de winter. Die omstandigheden hadden het gehoopte effect. Het nieuwe Moon Duo album is duister, hypnotisch en niet geschikt voor al te jeugdige luisteraars. Animal is een uittreksel van het album, met zijn lengte van 2 minuten kort genoeg om niet te irriteren bij mensen die hun noten graag vrolijk hebben, maar lang genoeg om de smaak op te wekken bij hen die niet bang zijn van het donker.

BEA is een naam die al een tijdje rondzingt in Nederland Muziekland. Ze trok vorig jaar plots de aandacht toen ze op Soundcloud een nummer postte vergezeld van bovenstaande foto. Mede dankzij die presentatie verschenen er ook links naar het nummer op Britse sites. Of het meisje van de foto ook de artieste was, was de vraag en de vurige hoop van menig early adopter. Inmiddels weten we dat die hoop gegrond is. Ja het is BEA. Nu we dit uit de weg hebben gewerkt, mag het weer over muziek gaan en die is in één woord overtuigend. Filthy Believer is een digitale ballad, troostend en spannend tegelijk in een stijl die je zou kunnen omschrijven als symfonische trip hop. En Filthy Believer bevindt zich in goed gezelschap. BEA’s debuut EP staat vol met dit soort mooie mysterieuze muziek. Er is nog steeds niet veel informatie voorhanden over La BEA, maar één ding weten we zeker. Ze is echt.

Mag het ietsje harder zijn? Het Utrechtse John Coffey (genoemd naar de hoofdfiguur uit de film The Green Mile) is de festivalband bij uitstek. Tenminste voor het publiek. Of festivalorganisaties er ook zo over denken kan je je afvragen, want waar John Coffey verschijnt ontstaan er spontane mosh-pits en worden grote delen van het publiek bevangen door de aandrang van het podium af te duiken. En dat mag dus niet meer. Maar John Coffey staat ook garant voor een feestje, voor een brede glimlach op het gelaat van de bezoekers en is derhalve een band waar men maar moeilijk omheen kan. Heart of A Traitor is misschien wel de meest geslaagde poging van de energie-rockers tot nu toe om hun muzikale anarchie in een studio te vangen, maar als je echt wil weten hoe sterk deze Coffey is, zal je ze moeten opzoeken in hun natuurlijke habitat.

Het via Leeds uit Londen afkomstige To Kil A King maakt muziek die je symfolk zou kunnen noemen, een fusie van folk a la Mumford en de ambitieuze rock van een band als The National. Dat heeft tot nu toe een aantal prima platen opgeleverd, singles als Howling en de ex IJsbreker Funeral en het vorig jaar verschenen langspeeldebuut, Cannibals With Cutlery. Love Is Not Control is de voorbode van album # 2 dat in maart wordt verwacht. Rond die tijd ook is de Europese tournee in volle gang in het kader waarvan To Kill A King op 25 maart zal neerstrijken in de Melkweg te Amsterdam.

Een alpaca is een soort lama, een berglama om precies te zijn. Zet er baby voor en je hebt een prima bandnaam zullen Chris Kittrell en Zach McMillan hebben gedacht. Dit duo begon ruim een paar jaar geleden met het maken van folk rock met een psychedelische inslag. In 2013 verscheen een eerste EP, die nu wordt opgevolgd met een album, Strictly Sexual. De single die daarvan is afgetrokken is heel bijzonder. Als een soort bolero begint Roller Coaster bescheiden en hypnotisch, langzaam maar zeker komen er meer instrumenten bij tot er een climax wordt bereikt. Niet iedereen zal gecharmeerd zijn van de muzikale verleidingskunsten van Baby Alpaca, maar fans van bijvoorbeeld Perfume Genius raden we aan om op onderzoek uit te gaan.

Bed Rugs is een smart pop of zoals ze zelf zeggen een psych pop band uit Antwerpen. Ze begonnen hun bestaan een kleine 10 jaar geleden als The Porn Bloopers. Onder die naam stonden ze in 2008 in de finale van Humo’s Rockrally. De meeste bands zouden zo’n wapenfeit aangrijpen om zo niet de wereld dan toch wel de lage landen te veroveren, maar niet The Porn Bloopers. Niet alleen veranderde de band van naam, ze veranderden ook van stijl. Drie jaar geleden verscheen het debuutalbum, 8Th Cloud dat weliswaar geen million seller werd, maar wel aanleiding voor optredens op festivals als Pukkelpop en Crossing Border. Nederland leerde Bed Rugs kennen toen de band als support van Balthazar door ons land toerde. Specks staat op het nieuwe, tweede album van Bed Rugs, dat onder de titel Cycle ook boven de grote rivieren te koop en te streamen is.

Real Lies is een electro popband uit de Britse hoofdstad. Je zou de band kunnen kennen van de single Dab Housing dat we een maand of wat geleden veelvuldig hebben gedraaid. World Peace is de debuut single van de Londenaren en derhalve dus ouder dan Dab Housing. Het succes van die track in Engeland is de reden dat World Peace opnieuw is uitgebracht, dit keer met video. Real Lies maakt retro electro in een stijl die zijn wortels vindt in de vroege jaren 90, de tijd dat rock en dance voor het eerst een verbond sloten op voorspraak van bands als Happy Mondays, Stone Roses en Inspiral Carpets.

De nieuwe single van Sue The Night is nogal anders dan haar debuut, Top Of Mind. En zo hoort het. Veelzijdigheid typeert de ware artiest. Sue The Night is Suus De Groot uit Velsen met meer dan ‘a little help from her friend’ Linda van Leeuwen van Bombay (Show Pig). De dames hebben hard en lang gewerkt aan het debuutalbum dat titel Mosaic heeft meegekregen, een verwijzing naar het gevarieerde songaanbod. Deze week (22/1) wordt het album ten doop houden in het Patronaat in Haarlem. De try-out voor die show hebben ze afgelopen zaterdag gehouden op Noorderslag. Voor fans buiten Haarlem en Groningen, Sue The Night komt vast naar je toe deze winter, dit voorjaar of anders wel deze zomer. Check onze concertagenda voor data en plaatsten.

De nieuwe single van de excentrieke Amerikaanse retrorocker Matthew E White is een soort protestsong. “Rock & Roll is Cold is about how we continue to take, the most vibrant, soulful, deep music and make it a caricature of itself. We look into it, force it to turn in on itself, force it to turn back on itself, and we lose the source, we lose the mystery, the magic, and we seem to be unaware that any of that is even happening”. Is getekend Matthew E. White. Kort samen gevat. White vindt veel nieuwe muziek leeg en zielloos, een karikatuur van de pop, rock en soul van weleer. Hier klinkt een man die duidelijk vindt vroeger alles beter was. De grumpy old man heeft wel een beetje een punt als je hoort wat hit-radio tegenwoordig te bieden heeft. Aan de andere kant. Er wordt ook anno 2015 nog prima muziek gemaakt, niet op de laatste plaats door meneer White zelf.