Category: Nieuwe Muziek

Lime Garden – Cross My Heart

Het is altijd een dilemma voor een band, brengen we onze beste songs uit op single of bewaren we ze voor het album?

De dames van Lime Garden hebben voor het laatste gekozen. Niet dat ze onzin vooruit hebben gestuurd. We hebben 23 niet zomaar tot IJsbreker uitgeroepen, maar zo speels, funky en zeg maar ongewoon goed als op Cross My Heart hoorden we Annabel, Chloe, Leila en Tippy zelden eerder. Het bas-intro hebben we daarentegen wel eens eerder gehoord, maar dat maakt Cross My Heart alleen maar leuker. Van wie de dames dat basloopje hebben ‘geleend’ wil ook maar niet te binnen schieten. Het nieuwe album van de band uit Brighton is nu uit. Maybe Not Tonight is hun 2e.

Op 19 september staat Lime Garden in het Amsterdamse Bitterzoet en op 20 september in het Nijmeegse Doornroosje. Maar eerder al kun je ze gaan zien op Best Kept Secret.

idialedyournumber – Lovebird

Ook al heeft ze al twee albums uit, veel te vinden over de artieste die zich idialedyournumber noemt is er nog niet.

Maar -je raad het al- nieuwe single Lovebird zou daar wel eens verandering in kunnen brengen. Eerst even wat we wel weten. idialedyournumber is de artiestennaam van Jesse Everill. Ze komt uit Halifax, een stad in de Canadese provincie Nova Scotia. Haar stijl noemt ze synth-emo. Waarom is niet duidelijk, want ze speelt gitaar en geen synthesizer. Bijzonder is dat Jesse zelf optreedt als opnametechnicus. Het produceren laat ze over aan de verder nog niet erg bekende Richard Fry. Dat emo klopt overigens wel. Jesse gooit heel haar ziel en zaligheid in haar muziek. In Lovebird zet ze het zelfs op een schreeuwen. Lovebird begint – zoals je verwacht van een liedje over een parkiet – vrij lief, maar eindigt dus in een muzikale puinhoop. Waarschijnlijk precies zoals de verhouding waar Jesse over zingt is verlopen.

The Haunted Youth – wake up

De nieuwe single van The Haunted Youth is verrassend anders.

Op basis van het voorafgaande hadden we meer van hetzelfde verwacht, maar wake up is een semi-akoestische ballad met engelachtige koorzang en een fluisterende lead van bandbaas Joachim Liebens. En dan moet het mooiste nog komen; een fijn symfonisch instrumentaal slot. Als je eenmaal weet dat het The Hauned Youth is, herken je het wel. Maar de band blijkt dus meer noten op zijn zang te hebben dan naar voorbeeld van The Cure en oude U2 gemodelleerde neo-new-wavesongs. Een wat je noemt welkome afwisseling.

Album: Boys cry too 8 mei.

Kid Sistr – Maniac

Over een maandje verschijnt de nieuwe tweede EP van Kid Sistr uit L.A. (via New York).

Maniac is een aantrekkelijke aanjager, maar niet helemaal representatief voor de sound van het trio. Maniac is bubble-grunge of zo je wilt een pop grunge song. De andere liedjes zijn… eh anders. Maar wel allemaal lekker pittig en sterk gezongen en voorzien van stevige gitaarpartijen. Opvallend is dat er zo’n zes jaar zit tussen de eerste en tweede EP van Kid Sistr. Wat Sabel, Sara en Rebecca in die tijd hebben gedaan vertelt het verhaal niet, maar waarschijnlijk zijn ze afgestudeerd en in ieder geval van de oost naar de westkust verkast.  Hoe dan ook, Kid Sistr is een naam om even te onthouden.

Massive Attack – Boots on the Ground feat. Tom Waits

Van Tom Waits is het 15 jaar geleden dat hij iets van zich liet horen, van Massive Attack zo’n 6 jaar.

De reden voor de heren om hun retraite te onderbreken en voor deze bijzondere samenwerking is – het zal niemand verbazen –  het schrikbewind van Donald J Trump. Boots On The Ground is dus een onvervalste protestsong. Je hoort Tom Waits met zijn gehavende stem zingen over een mars-achtige trip hop beat. De instrumentatie is vrij summier wat bijdraagt aan de dreigende sfeer van het nummer. Het middenstuk is ronduit spooky. De song heeft iets tijdloos, klinkt alsof het een cover is van een oud anti-oorlogslied, een indruk die wordt versterkt door de titel en het tempo. Al met al een indrukwekkend stuk muziek.

Je zult Boots On The Ground tevergeefs zoeken op Spotify. Massive Attack boycot het bedrijf vanwege in hun ogen foute investeringen. Het nummer staat wel op andere streamingdiensten en op Youtube.

Minor Citizen – Little Boyfiend

Het wordt eens tijd dat de aanhouder wint. Amsterdams powertrio Minor Citizen deelt al zo’n jaar of zeven de ene na de andere rake klap uit.

Het is niet helemaal voor de edele delen der katachtigen, maar de band verdient zoveel meer dan een handjevol trouwe fans. Neem nieuwe single, Little Boyfriend, een nummer met meer energie dan alle huidige top 40 acts bij elkaar opgeteld. Ze zijn maar met zijn drieën maar maken een puist herrie van heb ik jou daar. Het is ook niet zomaar lawaai; Thomas, Tisha en Hessel zijn hooggeschoolde instrumentalisten, daarnaast is hun poppy benadering van grungy metal ook oprecht en oorspronkelijk. Kortom het wordt hoog tijd dat Minor Citizen eens de eer krijgt die hen al zo lang toekomt.

THEATRE – The Fall 

Het is alsof ze het erom doen! Als je je band THEATRE noemt en je debuutsingle The Fall dan wil je niet gevonden worden!

Maar de aanhouder vindt en dus kunnen we je vertellen dat dit THEATRE uit Ierland komt, uit Limerick om precies te zijn. Ze zijn met zijn vijven en worden aangevoerd door een zangeres met de schone Ierse naam Meave O’Shea. Zij tekende voor de tekst van The Fall, een verdrietig liefdeslied met een happy end. De muziek van de robuuste indierocksong schreven ze met zijn allen. Het onderscheidende element van THEATRE is zangkunst van miss Meave. Ze kan stevig uithalen, maar gebruikt haar geheime kracht spaarzaam en met smaak. The Fall is dus de allereerste single van THEATRE. En een zeldzaam goed begin.

BIG SPECIAL – ONLY FREE WHEN SLEEPING

Na te hebben laten horen dat Joe Hicklin ook ‘gewoon’ kan zingen keert BIG SPECIAL met ONLY FREE WHEN SLEEPING terug op het postpunkpraatpad.

En waarom niet als je zo goed kunt kletsen als de bebaarde voorman van het Britse duo. Zingen doet Joe overigens nog wel in de refreinen. Die hebben een galm meegekregen die Russisch aandoet, Russisch als in kozakkenkoren, besneeuwde steppes en De Arrenslee van Drs P. ONLY FREE WHEN SLEEPING is afkomstig van een nieuwe EP van de boys uit Birmingham. Die verschijnt op 5 juni onder de titel O’JOY.

Basement – The Way I Feel

Basement is een alt-rockband uit Ipswich, Engeland dus. Eigenlijk moeten we zeggen post-hardcore band, maar dat is te ingewikkeld.

Er is iets bijzonders aan de hand met Basement. Om de een of andere reden trekken ze zich af en toe terug. De band was eerst actief tussen 2009 en 2012. Toen een tijdje niet, toen van 2014 tot 2019 weer wel. Daarna werd het weer stil en nu  zijn ze weer terug. In mei verschijnt hun eerste album in acht jaar, hun 5e in totaal. Wat is veranderd is dat ze nu een joekel van een hit op zak hebben, zonder dat ze daar iets voor hoefden te doen. In 2022 ging TikTok aan de haal met het toen tien jaar oude Covet. De teller staat inmiddels op ruim 222K plays. Dat gaat The Way I Feel niet halen, wat niets met de kwaliteit te maken heeft. Of je de nieuwe single een beter nummer vind is smaak afhankelijk, maar qua uitvoering en opnamekwaliteit wint The Way I Feel makkelijk.

WIRED , zo gaat het nieuwe Basement album heten op 8 mei komt-ie uit.

Honey, I’m Home – Hyperspace Mountain

Het wordt saai maar ook liedje nummer 5 van Honey, I’m Home is weer raak.

Zoals eerder gezegd heeft de Amsterdamse band zo zijn eigen opvatting van het shoegaze/dreampop idioom. In Hyperspace Mountain torenenen de gitaren weliswaar boven de zang uit, maar de drummer is hyperactief en de song zelf kaatst alle kanten op. De zangpartijen zijn dit keer verdeeld tussen Sofie Ooteman (Marathon) en Tom Schotanus (Jagd). In de energieke zang hoor je de (post)punk achtergrond van beide vocalisten. Na slechts 5 nummers is wel duidelijk dat Honey, I’m Home in geen enkel hokje past. Een groter compliment kunnen we de band niet maken.