Category: Nieuwe Muziek

Demob Happy – Sweet & Sour America

Hun laatste album is nog niet afgekoeld of Demob Happy dropt al weer een nieuwe single. Sweet & Sour America is gloednieuw en heet van de naald.

Aanleiding van de release is de start van een tour door Europa die de band op 20 september a.s. in de Melkweg zal doen belanden. Het Britse trio rockt stevig op zijn grondvesten met hun ode aan de V.S., een land dat zacht gezegd gemengde gevoelens oproept. Echt kritisch wordt Demob Happy niet, anders zouden ze mogelijk bij een volgend bezoek aan de grens worden geweigerd, maar de goede verstaander weet genoeg.

Cloud Cafe – Honey

Breekbare meisjesstem omgeven door stevige gitaren. Het idee is niet nieuw, maar zo goed als bij Cloud Café pakt het maar zelden uit.

Eerder dit jaar debuteerde het Amsterdamse kwartet met een EP. Het verleidelijk Honey is helemaal nieuw en hopelijk een voorteken van een uitgebreide langspeler. Cloud Café is volledig selfsupporting. Het componeren, opnemen en produceren houden ze in eigen band. Rest nog slechts te zeggen dat CC ook live hun m/v-tje staan.

Hotline TNT – Protocol

Jack White wordt nog eens een echte platenbaas. Zijn Third Man Records is allang geen collector’s label meer met unieke vinyl uitgaven van kopstukken als Willie Nelson en Miles Davis, Pearl Jam en Syd Barret.  Tegenwoordig heeft Third  vestigingen in Nashville, Detroit en Londen en een snel uitdijende stal eigentijdse acts. Snooper bijvoorbeeld en Island of love en Mdou Moctar.

Een van Jacks’ recentste signings is Hotline TNT, een shoegazerige band uit New York onder aanvoering van de Canadese expat Will Anderson. Protocol, hun debuutsingle voor Third Man zit propvol gitaren, akoestische, maar vooral van het soort dat je moet inpluggen. Net boven het gitaargeweld uit hoor je Will verslag doen van zijn avonturen op amoureus gebied. Het slepende tempo en het vervormde slot maken duidelijk dat Anderson-zeg maar- geen Don Juan is.

Anderson is al even bezig en ook zeker niet zonder succes, maar met de backing van Jack moet het lukken het grotere publiek te bereiken dat hij al lang verdient.

slowdive – alife

Het Britse Slowdive zat dertig jaar geleden in de kopgroep van de toen net ontluikende shoegazescene. Terwijl de band bij het publiek een beste beurt maakte, was de (Britse) pers minder enthousiast. Dat plus personele onrust en een ongeïnteresseerd label resulteerden in een voortijdig einde.

De ex-bandleden probeerden van alles, maar niets kwam echt van de grond. Lang verhaal kort. In 2014 kwam er een doorstart van Slowdive, eerst live en in 2017 ook in de studio. Na 22 jaar kwam er alsnog een 4e album.  Het werd een succes.

De band had de wind ook mee, want shoegaze en zusje dreampop waren bezig aan een comeback. En zijn sindsdien niet meer uitbeeld verdwenen. Er is zelfs een neefje bijgekomen de zogeheten shoegrunge.

Waarom het nieuwe album zes jaar op zich heeft laten wachten vermeldt het verhaal niet. Maar het is er en publiek, pers en Pinguins zijn laaiend enthousiast over ‘everything is alife’. Eerste single kisses haalde de bovenste tree van de Graadmeter en het moet wel heel raar lopen als ook alife niet ver gaat komen.

Marlene Bakker – Oaventuren 

Marlene Bakker – Oaventuren (RAIF Records)

“Oaventuren gaat over proberen onbevreesd door het leven te gaan, een tikkeltje overmoedig, aan de andere kant ook vrijmoedig. Eigenschappen die je nodig hebt als muzikant, maar ook in het leven zelf. Het leven is een avontuur”, vertelt Marlene Bakker over haar tweede album. Oaventuren is de opvolger van RAIF (2018), dat door Frits Spits tot album van het jaar werd gebombardeerd en slechts kon rekenen op lovende kritieken. Dat zal met Oaventuren niet anders zijn, omdat de plaat van dezelfde schoonheid is. Andermaal in het prachtige Gronings gezongen.

Bakker (39), geboren in het Groningse gehucht Niezijl, groeide op in een ander, prachtig dorp in dezelfde provincie, Smeerling, waar ze spelenderwijs het Gronings onder de knie heeft gekregen. Het is handig dat er een tekstboekje bij de cd zit, terwijl je over het algemeen ook als niet-Groninger wel kunt volgen wat Bakker wil vertellen.

Misschien dat Wat Is Er Loos? over het politieke wereldje gaat? “Haard tegen haard. En waist, ‘t löst haildaal niks op. Roupst en reerst of zegst de woarhaid? ‘t Is mor net wastoe leufst. De leugen smoort elke reden, elke zin.”

Het karakteristieke Gronings is een prachtige taal (jawel), die wel vaker als instrument is ingezet in de muziek, maar nog nooit zo mooi als Marlene Bakker het doet. Een stem net zo helder als gevoelig. Op een plaat waarop Bakker zich andermaal heeft laten omringen door topmusici. En dat hoor je. Gitaarwonder Bernard Gepken, vooral bekend als muzikant in de band van Daniël Lohues, is onder meer weer van de partij. Gepken schreef ook mee aan de composities op Oaventuren. Een album vol met prachtige melodieën en arrangementen. Hoor Gepken eens verrukkelijk tokkelen in het afsluitende Sloaplaidje. En wat is Zo-as Beloofd toch van een óngekende schoonheid.

Ook door de rijke instrumentatie, waarin we onder meer Hammond, vibrafoon, hoorn, bugel, piano, synthesizer en mellotron ontdekken, is Oaventuren een plaat geworden die je zo vaak als mogelijk op wil zetten. Niet voor niets is Marlene Bakker inmiddels omarmd door Pinguin Pluche. Na RAIF heeft ze het met Oaventuren wéér geflikt. Een tweede kunststuk. Pieter Visscher

The Paper Kites – June’s Stolen Car

The Paper Kites uit Melbourne is een band met meerdere gezichten. Is Graadmeter hit Black & Thunder een fijn kabbelend gitaarstuk dat heel in de verte wel aan Dire Straits doet denken, nieuwe single June’s Stolen Car is een verhalende song in een stijl die niet mijlenver verwijderd is van de stijl van landgenoot Nick Cave.

Het verhaal van de de gestolen auto van June kent twee vertellers, de reguliere zanger van de band, Sam Bentley en gitarist Dave Powys die wel wat vaker zou mogen zingen. Ook wordt er weer volop vaardig en smaakvol gitaar gespeeld.

June’s Stolen Car komt van het vers verschenen live in de studio opgenomen nieuwe (6e) album van The Paper Kites, At The Roadhouse. Leuk detail is dat in de clip wel publiek te horen is en op de plaatversie niet.

Bombay Bicycle Club – I Want To Be Your Only Pet

Bombay Bicycle Club zou niet de eerste band die in de loop van zes albums iets van het heilige beginvuur is kwijtgeraakt.

Afgaand op recente single My Big Day en opvolger I Want To Be Your Only Pet is daar echter totaal geen sprake van. De Bombays zijn nog net zo geïnspireerd en lekker gek als in den beginne toen ze vrienden maakten met nummers als Always Like This, Luna en Lights Out. I Want To Be Your Only Pet is spannend, psychedelisch ook en een tikkeltje neurotisch. Het zesde BBC album, My Big Day staat voor 20 oktober.

De band, die dit jaar ook op Lowlands stond gaat weer uitgebreid op tournee. Op 27 en 28 november kun je ze gaan zien in de Melkweg.

Etta Marcus – Theatre

Het beste wat Etta Marcus waarschijnlijk is overkomen is dat ze van de jazzacademie is afgekickt. De baas van het Trinity Conservatorium in Londen vond haar daar niet op haar plaats.

Hij had gelijk, eindeloos toonladders instuderen was niets voor Etta en er is ook nog zoveel meer tussen hemel en aarde dan jazz. Over Etta’s muzikaliteit bestaat geen twijfel. Het dikke dozijn songs dat ze heeft uitgebracht is divers en van hoge kwaliteit. Misschien herinner je je het prettig springerige Crown nog, een nummer dat we een jaar geleden regelmatig voorbij lieten komen. Nu is er Theatre, een powerballad met een sterke opbouw die aan kracht wint door een sobere productie die Etta alle ruimte laat om vocaal te schitteren.

Lalalar – Avucunu Yaliyor

De release van Avucunu Yaliyor is nog zo vers dat vooralsnog alleen Turkse sites er melding van maken. Maar we gaan er vanuit dat er een nieuw album in de maak is van het Turkse trio.

Voor ons is Avucunu Yaliyor (zijn handpalm likken) de opvolger van Yalniz Ölü Balikar Akintiyi Takip Eder (alleen een dode vis zwemt met de stroom mee), een nummer dat we vorig jaar een poos hebben gedraaid.  Lalalar is een rocktrio uit Istanboel met een psychedelische inslag dat in het kielzog van Altin Gün ook buiten Turkije voet aan de grond heeft gekregen, en niet alleen bij de Turkse diaspora.  Ondanks het gebruik van traditionele instrumenten is Avucunu Yaliyor alles behalve retro, eerder funky en vooral heel erg goed. 

Pinguin Radio Podcast – Nieuwe muziek week 36 2023

Wekelijks maakt onze verslaggever Martje Schoemaker een podcast over de nieuwe singles die je die week nieuw hoort op de Pinguin Radio playlist.

Een nieuwe week betekent dus weer veel nieuwe muziek op Pinguin Radio, deze platen hoor je voorbij komen:

  1. Ty Segall – Void (IJsbreker)
  2. Queen’s Pleasure – Living A Lie
  3. Alamo Race Track – Fight
  4. Lalalar – Avucunu Yaliyor
  5. Lewsberg – An Ear To The Chest
  6. Etta Marcus – Theatre
  7. Bombay Bicycle Club – In Want To Be Your Only Pet
  8. The Paper Kites – June’s Stolen Car
  9. Cloud Cafe – Honey
  10. Drift – Burden (Breekijzer)
  11. Gemma Rogers – New World Order (Popwarmer)
  12. SPIRIT OF THE BEEHIVE – human debenture (Martje’s <3)