Honey I’m Home – Insecure

Na de laaiend enthousiaste recensies van het optreden van Honey I’m Home op Noorderslag zijn we even gaan kijken of er al iets nieuws van ze uit was. Toen ontdekten we dat de band in oktober al een nieuwe, derde single had losgelaten. Die hadden we dus bijna gemist! Honey I’m Home is een soort van supergroep. Een aantal bandleden kennen we namelijk ook van Marathon, JAGD en Banji.

Insecure is een langzaam golvende shoegaze-song met vrouwenzang, opgeluisterd met sfeervolle praatsamples en op smaak gebracht met een ijzersterk refrein. Kortom een nummer waar je mee kunt thuiskomen (sorry).

Concert: 21 februari Paradiso.

Martje Serveert nieuwe muziek week 05 2026

Wekelijks maakt onze verslaggever Martje Schoemaker een podcast over de nieuwe singles die je die week nieuw hoort op de Pinguin Radio playlist.

Een nieuwe week betekent dus weer veel nieuwe muziek op Pinguin Radio, deze platen hoor je voorbij komen:

  1. Modern Woman – Dashboard Mary / IJSBREKER
  2. Bleech 9:3 – Cannonball
  3. Surfbort – Jessica’s Changed
  4. Daughter – Not Enough
  5. Master Peace, Declan McKenna – Fuck It Up
  6. Honey I’m Home – Insecure
  7. Courtney Barnett – Site Unseen
  8. Madra Salach – I Was Just A Boy
  9. PAUW – Autopilot
  10. NOTHING – toothless coal /  BREEKIJZER
  11. De Nachtwacht – Huis van Zwart en Rood  / POPWARMER
  12. The Twilight Sad – Designed to Lose / MARTJES SPECIAL

Popwarmer: De Nachtwacht – Huis van Zwart en Rood

De Nachtwacht is het nieuwe bandproject van Jiri Taihuttu, eerder bekend als Jiri11. Na jaren actief te zijn geweest binnen de hiphop kiest hij nu voor een andere muzikale vorm. Niet langer als solo-artiest, maar als frontman van een band waarin samenspel en muzikaliteit centraal staan.

De muziek beweegt zich tussen pop, soft-rock en funk, met een warm en gelaagd geluid. Klassieke songstructuren vormen de basis, terwijl yachtrock invloeden uit de jaren zeventig subtiel doorklinken. Het gitaarspel van Taihuttu speelt een belangrijke rol, afwisselend virtuoos en ingetogen, altijd in dienst van het nummer.

Op 9 januari verscheen het titelloze debuutalbum De Nachtwacht met daarop single en huidige Popwarmer Huis van Zwart en Rood via Noah’s Ark. Live maakt de band indruk, met optredens op onder meer Pinkpop en onlangs op Eurosonic Noorderslag. Paaspop en Down The Rabbit Hole komen er nog aan. De Nachtwacht is een van de opvallendste nieuwe Nederlandse acts van dit moment.

PAUW – Autopilot

PAUW is terug! Iets meer dan 10 jaar na hun eerste en enige album is het Twentse duo uit de as herrezen.

Wat zanger-gitarist Brian Pots in die tijd heeft uitgespookt weten we niet. Drummer Rens Ottink heeft er een avontuur opzitten met de Britse band Temples. Muzikaal pikt PAUW de draad weer op waar ze hem een decennium geleden hebben gedropt. De band maakt dus nog steeds radiovriendelijke paddopop. Comeback-single Autopilot zou je echter ook als crime-rock kunnen classificeren. De sterke riff van het nummer klinkt namelijk als de tune van een spannende film of tv-serie. Iets met vreemde planeten of vliegende schotels. Over een nieuwe EP of tweede album is nog niks bekend, wel treedt de band weer op.  Welkom terug PAUW!

Bleech 9:3 – Cannonball

Single drie van Bleech 9:3 is hit drie voor de band uit Dublin.

Cannonbal is anders wat sfeer (weemoedig) en tempo (slepend) betreft, maar wel weer een nummer waarin de gitaar de hoofdrol speelt. Maar niet meteen. Eerst horen we zanger Baz Quinlan op standje emo. Maar als snel slaan de gitaren toe en wel op een manier die meer dan een klein beetje aan Nirvana doet denken. De eerste keer denk je misschien; ‘jammer dat er geen langere solo in het nummer zit’. Maar na een paar keer luisteren begrijp en waardeer je de balans tussen zang en gitaargeweld. Een indringend nummer dat Cannonbal en zeker niet de minste van de drie. En nog steeds geen nieuws over dat debuutalbum.

Nothing – Toothless Coal

Nothing is een shoegaze band uit Philadelphia U.S.A met een nihilistische inslag.

Tenminste dat lijk je te mogen afleiden aan de bandnaam. Ook de titel van hun nieuwe EP getuigt niet erg van een positieve houding. Die gaat A Short History Of Decay heten, een korte geschiedenis van verval. Zou het over de V.S. gaan?  Nieuwe single Toothless Coal is een beetje een unicum, een uptempo shoegaze nummer. Zo hoor je ze niet vaak. Maar de fuzzy gitaren vliegen je om je oren en daarover is nog maar net de leadzanger te horen. Wat dat betreft is Toothless Coal zo shoegaze als maar kan. Nothing is niet nieuw. De band maakt al lawaai sinds 2012 en heeft zeven albums gemaakt. In april doen ze wat optredens in de UK maar dichter bij dan dat komen ze niet.

Father John Misty – The Old Law

Het zou overdreven zijn te beweren dat Father John Misty zich overtreft op The Old Law.

Wel maakt hij de bepaald niet laag gespannen verwachtingen weer helemaal waar. Zijn nieuwe single is zo’n theatrale Americana/symfonische roots-song zoals alleen de voormalige drummer van Fleet Foxes ze maakt. De extra attractie dit keer is een lekker lange psychedelische gitaarsolo. Mister Misty speelt The Old Law als sinds 2024. Alleen heette het toen nog God’s Trash. Of het een overblijfsel is van het album dat hij vorig jaar uitbracht of de voorbode van een nieuwe langspeler zal in de loop van de lente wel duidelijk worden.

Concert: 8 juni Amsterdamse Bos.

Modern Woman – Dashboard Mary 

We gunnen punkdichter Patti Smith natuurlijk het eeuwige leven, maar mocht ze een opvolger willen aanwijzen dan is Sophie Harris een uitstekende kandidaat.

Sophie is de aanvoerder van Modern Woman, een band uit Londen, die na 3 singles is toegekomen aan een album. Dat gaat Johnny’s Dreamworld heten en op 1 mei uitkomen. Dashboard Mary mag het voorwerk doen. Het is een imponerende single met een uitstekende balans tussen tekst en muziek. Die muziek bouwt langzaam op naar een climax waarin onduidelijk is of het geluid nou uit de keel van de zangeres komt of uit de versterker van de gitarist. Waarschijnlijk gaan ze beiden even hard te keer. Ook zijn er naast bas en drums een sax en een viool te ontwarren in de gecontroleerde kakofonie. De tekst van Dashboard Mary vertelt een verhaal dat is verbeeld in de video. Het verdient aanbeveling de ondertiteling in te schakelen. Over haar teksten zegt Sophie Harris dat ze het “interessant vindt om de rauwere kant van vrouwelijkheid te onderzoeken die vaak verscholen blijft: relaties tussen meisjes en de complexiteit van vrouwelijke fixaties en obsessies.” Er is een reden dat de band Modern Woman heet.

Modern Woman is op 27 januari te zien in het voorprogramma van Ezra Furman in de Tolhuistuin in Amsterdam en een dag later in Trix, Antwerpen.

Anne Paceo, Piers Faccini – Once Upon Time Today

Anne Paceo kennen we zo onderhand wel. Ze is een in Parijs woonachtige jazzdrummer.  Op haar jongste album, Atlantis heeft haar muzikale grenzen heeft verlegd richting pop/rock en zich zo in onze kijker gespeeld.  Het door Laura Cahen gezongen Tant qu’il y a de l’eau haalde de Graadmeter.

Het album heeft inmiddels al 3 appendices gekregen, herbewerkingen van songs van het album of zoals in geval van Once Upon A Time Today een heel nieuw nummer. De zang heeft Anne dit keer uitbesteed aan de Anglo-Italiaanse zanger Piers Faccini, die in hoog aanzien staat in de ‘world-folk’ scene. Zo’n achtergrond zou je moeten horen denk je dan, maar de samenwerking tussen drummer en zanger is meer prog-rock dan wereldmuziek. Met -het zal niet verbazen- een vleugje jazz. Een aanrader voor fans van Archive t/m Porcupine Tree.

Buck Meek – Gasoline

Alexander Buckley ‘Buck’ Meek is in het dagelijkse leven de gitarist van Big Thief.

Net als de frontvrouw van die band, Adrianne Lenker is mister Meek ook solo actief. Eind volgende maand verschijnt zijn 4e album onder eigen naam. Hoewel ook zijn solosongs Americana elementen bevatten en de sfeer vaak wat weemoedig is, klinken ze anders dan die van Big Thief. Zelfs als collega Lenker meezingt zoals op Gasoline, dat wel iets heeft van de van de oude Beck of de vroege Sufjan Stevens. Buck’s 4e heet The Mirror.

Concert: 26 maart Tolhuistuin, Amsterdam.