Category: Nieuwe Muziek

Sex Mask – Girth

Nu de release-spoeling wat dun is komen er plaatjes in ons vangnet die we op andere momenten misschien zouden teruggooien. Zoals Girth van Sex Mask.

Op zich is het een prima nummer, zeker als je van de wat darkere wave houdt. Maar over eerder releases waren we minder te spreken dus wellicht geeft het een verkeerd beeld door Girth wel op te pakken. Of we vergissen ons en zijn eerdere singles zijn wel de moeite. Dat kan natuurlijk ook. De bandnaam, Sex Mask is ook niet erg aantrekkelijk, maar ook dat is een kwestie van smaak. Dit gezegd hebbende kunnen we niet ontkennen dat het Australisch trio wel degelijk muzikaal is en een bij tijd en wijle een interessante en werkende mix produceert van synthipop, hip hop en indie-rock, zij het een beetje S&M-rig van sfeer. Maar dat is Depeche Mode ook en dus bevindt Sex Mask zich in goed gezelschap.

Market – CHURCH feat. Rose Droll

Market is een project van Nate Mendelsohn, een multi-instrumentalist uit Brooklyn.

Vooralsnog heeft Nate meer succes als producer voor o.a. Frankie Cosmos en als begeleider van Sam Evian, maar met songs als CHURCH laat hij horen dat hij zelf ook tot bijzondere dingen in staat is. Het wordt ook wel tijd voor enige erkenning, want Nate is alweer toe aan het 5e Market album. Mede door de gastvocalen van Rose Doll heeft CHURCH wel iets weg van een hoorspel. Het nummer bestaat ook uit diverse delen. De basis is akoestisch met naast gitaar ook cello’s plus en percussie. Ook horen we samples en iets dat klinkt als een kruising tussen een elektrische gitaar en saxofoon. Wat we niet horen is een refrein. Al met al een intrigerend plaatje van een man die dus veel meer aandacht verdient dan hij tot dusver heeft gekregen.

Waiting Room – Don’t You Hate Yourself

Waiting Room komt uit Boedapest. Het is voor het eerst dat we een band uit Hongarije oppikken.

De frontvrouw van Waiting Room heet Maya Gustafson Anna wat meer Scandinavisch dan Hongaars klinkt. Misschien dat zij studeert in de Hongaarse hoofdstad, maar de overige bandleden hebben namen met als Majoros, Orlik, Paulikovics en Pétervári dus die lijken wel uit de regio te komen. Waiting Room is een gitaarband met een sound die eerder Amerikaans dan Brits klinkt. Don’t Hate Yourself amateuristisch noemen, is de band tekort doen, maar het nummer heeft iets kwetsbaars, een naïeve charme dat we niet op eerdere songs horen.  De band brengt sinds 2022 regelmatig singles en EP’s uit, sommigen in het Engels, anderen in het Hongaars. Don’t You Hate Yourself is de eerste die op onze radar is verschenen, maar waarschijnlijk niet de laatste.

Puscifer – Pendulum

Puscifer is de derde band van Maynard Keenan naast Tool en A Perfect Circle.

Net als met zijn andere bands maakt Keenan ook met Puscifer donkere, duistere en zwaarmoedige muziek, maar anders dan bij eerder genoemden staat bij Puscifer de synthesizer centraal. Puscifer maakt geen geheim van hun schatplichtigheid aan Depeche Mode. Ook Pendulum klinkt als een echo uit de roemruchte jaren tachtig. Toch is Puscifer meer dan een ‘DM Tribute Band’ of een hobbyproject. De zang van Carina Round geeft Pendulum een subtiele ‘female touch’ en de spannende opbouw van de song zorgt ervoor dat je aan je speakers gekluisterd zit. Van het binnenkort te verschijnen ‘Normal Isn’t’ album.

Remember Sports – Cut Fruit

Maar de zelfopgelegde pauze van vijf jaar heeft Remember Sports (v/h Sports) hoorbaar goed gedaan.

Het is moeilijk je vinger precies te leggen op wat er nou precies is veranderd, maar het zal een gevalletje zijn van oefening die kunst baart  De sound ansich is niet echt anders. Remember Sports rockt naar voorbeeld van Pixies en Dinosaur Jr. Grofkorrelig en vol vuur. Middelpunt van de band is Carmen Perry, zij zingt en schrijft de songs en kan heerlijk schreeuwen zoals ze doet aan het slot van Cut Fruit. De single is afkomstig van het nieuwe album van de band uit Philadelphia, dat The Refrigerator heet en eind deze maand uitkomt.

Salland Sound Collective – Sweet Little Baby

Het wemelt in Salland van de bands, lokale helden die ook nationale bekendheid genieten. We noemen namen: The Grand East, Paceshifters, Bökers, Money & The Men en The Magnetic Spaceman e.a.o.a.

‘Hoe leuk zou het zijn’, dachten Bastian Pen (ex Tricklebolt nu Baba Pen &The Bim Bam Band) en Hedon programmeur Yvonne Kuiper om die bands eens bij elkaar te zetten in een blokhut nabij Hellendoorn met opnameapparatuur en een paar kratjes bier. Dat laatste weten we niet zeker, maar vermoeden we. Het eerste vrij gegeven resultaat van het Salland Sound Collective, de single Sweet Little Baby mag er zijn. De gezelligheid en het spelplezier spatten er vanaf. Als je niet beter zou weten zou je zweren dat Salland in de V.S. ligt ipv in Overijssel. Sweet Little Baby klinkt namelijk zo Amerikaans als Jack Daniels On The Rocks. Of om het in muziektermen uit te drukken als Bob Dylan die Dr Hook doet. Of vice versa. Naar verluidt blijft het niet bij dit ene liedje maar zit er een heel album aan te komen wat goed nieuws is en dus niet alleen voor Sallanders.

The Nude Party – Honey To The Barflies

Honey To The Barflies van The Nude Party is een lekker ongecompliceerd countryrocksong met een grappige tekst, een lekker retro Farfisa orgeltje en een paar mooie solo’s.

De tekst is geïnspireerd door een vriendin van co-componist Patton Magee. Zij werk in een kroeg en moet avond aan avond de vaste clientèle van haar lijf houden. ‘I feel like honey for barflies’ verzuchtte ze. The Nude Party die we nog kennen we nog van Shine Your Light en IJsbreker Rides On  is een 7 koppige rootsrockband uit NYC. De band heeft inmiddels vier albums op hun kerfstok, een vijfde is in aantocht.

This Is Lorelei – Holo Boy

This is Lorelei is de artiestenaam van Nate Amos, een zanger-schrijver-gitarist uit Vermont, die zijn tijd en talent verdeelt tussen de band Water From Your Eyes waarin hij leadgitaar speelt en This Is Lorelei waarin hij zo’n beetje alles doet.

Met Water From Your Eyes maakt Nate averechtse indierock. Als This Is Lorelei produceert hij vrij pure powerpop. Op zijn recent verschenen tweede album staan 10 juweeltjes, sommigen nog geen 2 minuten lang. Holo Boy, het titelnummer van het album heeft de klassieke popsong lengte van 3 en halve minuut. Maar gezien (gehoord?) de prachtige klanken die hij zijn gitaar ontlokt had dat best 2x zo lang mogen zijn.

WAAX – Hands

‘Beetje softe Breekijzer deze keer’, denk je als je Hands hoort van WAAX. Maar als na een kleine twee minuten vrij letterlijk de pleuris uitbreekt, blijkt dat lieve zangeresje van het begin een ware duivelin te zijn die een keel kan opzetten waar je U tegen zegt.

WAAX is de naam van de band van Marie DeVita waarvan zijn momenteel het enige lid is. Marie verkaste onlangs van Brisbane, Australië naar Los Angeles. Dat duidt op ambitie. De dame beschikt echter over voldoende capaciteiten om niet snel weer met de staart tussen haar benen huiswaarts te hoeven keren. Naast die stem die binnen één adem van fluisterzacht naar snoeihard kan, zijn dat haar oor voor pakkende melodieën en beheersing van het postpunk/alt-rock idioom. Haar talentent exposeert ze dus op overtuigende wijze in Hands. En op haar twee eerder verschenen albums.

Dove Ellis – Pale Song

Mocht je in Groningen zijn tijdens ESNS probeer dan binnen te wurmen bij het optreden van Dove Ellis, een opkomende ster uit Ierland.

22 is hij pas, maar klinkt alsof hij er al een heel leven op heeft zitten. Typisch Iers dus, maar niet op de traditionele manier. Dove Ellis is een singer-songwriter met de nadruk op singer. Niet dat zijn songs niet bijzonder zijn, maar het zijn zijn stem en zangkunst die de meeste indruk maken. Dove doet denken aan Jeff Buckley, maar ook aan Thom Yorke en zelfs wel aan Cameron Winter. Ook muzikaal beweegt hij zich binnen deze driehoek. Dwz dat zijn songs persoonsgebonden zijn en zich dus niet makkelijk laten coveren. Dove’s debuutalbum heet Blizzard en is begin december uitgekomen.