It’s Just A Bit Of Blood is er ook in een kortere single versie. Een beetje overbodig dunkt ons, want de radiostations die het nummer gaan draaien -zoals wij- zullen zeker opteren voor de volle versie al is maar om de door de grommende gitaren opgewekte roes zo lang mogelijk te rekken. Dat nieuwe album gaat I Don’t Know heten en in juni uitkomen op het Rock Action label van Mogwai.
Category: Nieuwe Muziek
Daughter – Party
Was vorige single Be On Your Way Daughter zoals we haar kennen, op Party wijkt het Britse folk-noir trio ietwat af van hun beproefde formule van het introverte, luxueus georchestreerde luisterlied.
Dat wil niet zeggen dat Party is wat de titel suggereert, een feestnummer. Verre van, maar de song heeft een ander soort spanning dan we van Daughter gewend zijn, een broeierige, suggestieve lading die wordt gevoed door herhaling. Anders ook is dat Party wordt gedragen door een elektrische gitaar i.p.v. de gebruikelijke keyboards. Ook de drummer heeft het deze keer drukker dan voorheen. Party heeft geen duidelijk refrein, geen verlossende solo en geen happy end. Na vierenhalve minuut blijft de luisteraar een beetje bungelend achter. En dat is precies de bedoeling van Tonna, Igor en Remi.
Even voor de boekhouding. Party is de tweede single van het derde album van Daughter. Het eerste Daughter album in zeven jaar heet Stereo Mind Games en moet 7 april gaan uitkomen.
Clipprimeur: Morpheus – Burning in Paris (Live)
Op 17 maart komt Morpheus met zijn debuut EP Morphosis. Met het maken van deze EP heeft Martijn Verhagen, wat zijn echte naam is, het onverwachte verlies van zijn moeder om weten te zetten in kracht, heling en wijsheid. Er gaan hele filmplots schuil achter de weinig omwonden songs van Morpheus, die eerder in het voorprogramma van soortgenoot Thomas Azier stond. Met niet veel meer dan piano, een stem als ahornsiroop en de fysieke ruimte om zich heen verbeeldt de Amsterdamse singer-songwriter zijn geleefde verhalen en plein air, ongelakt. In het verlengde van de door Charles Aznavour geplaveide weg houdt Morpheus het chanson fris, alsof het gisteren pas is uitgevonden. Ook voor fans van Tamino, Ry X en Hozier.
Eerder bracht hij al de gelijknamige single Morphosis en het nummer Gold uit.
Morpheus speelt op zondag 12 maart op het Grasnapolsky festival.
STONE – I Let Go
Het Britse STONE gaat geweldig te keer op I Let Go, hun eerste single sinds de release van hun debuut EP vorig jaar.
Het kwartet uit Liverpool rockt zoals de ouden zongen, maar met een power die dertig plussers niet meer kunnen opbrengen. Met de energie van I Let Go kan je een gemiddelde metropool een dag en een nacht van stoom voorzien. Figuurlijk gesproken natuurlijk.
I Let Go gaat over het voornemen een avond niet te drinken, maar dan bellen je vrienden en voor je het weet heb je een kater van hier tot gunter en neem je je heilig voor om…. STONE zit nog in de fase dat ze vooral voorprogramma’s verzorgen. Hoofdacts zullen er een flinke kluif aan hebben deze jongen honden te overtreffen.
MEMI – Guitar Pick
Goed of gek? Allebei eigenlijk. Onze eerste kennismaking met MEMI is een levenslustig poprockrapliedje over een zoekgeraakte plectrum.
MEMI komt uit Zuid Korea, maar rockt 33 keer harder dan de meeste van haar land en generatiegenoten. Ze oogt ook als een echte rocker en dus niet als een lolita zoals wederom veel van naar land en sekse genoten.
Het half in het Engels en Koreaans gezongen, RATM-achtige Guitar Pick is pas de derde release van MEMI. Ook voor I Don’t Give A en Hate U hoeft ze zich niet te schamen. Dit alles leidt ons tot de voorzichtige conclusie dat we het laatste nog niet hebben gehoord van MEMI.
Stef van Tongeren, your favorite drummer! Tama 1-minute Stage op Penguin Showcases
De Tama 1-minute stage tijdens Penguin Showcases 2023 was een “big succes”. Ruim 50 drummers hebben 1 minuut lopen knallen in de hoop dat ze die dikke cheque van 750 euro aan Tama-gear konden pakken! Er waren drie drummers geselecteerd door Tama-Benelux en nu hebben Pinguin Radio-luisteraars en natuurlijk aan de fans van de drummers een winnaar gekozen.
De winnaar van de dikke cheque van 750 euro aan Tama-gear gaat naar:
Sten van Tongeren – Iknownoa
Wil je de legendarische minuut van Sten nog eens bekijken? Je vindt de video op Facebook en Instagram!
snake eyes – 40 winks
Grit pop, die kenden we nog niet. Grit is het Engelse woord voor grind en zal in dit geval gruizig betekenen, zeg maar grunge. Maar dan op zijn Brits. Het etiket past prima op dat wat snake eyes te bieden heeft; poppy punk geserveerd met gruizige gitaren en gezongen met een plat Britse accent.
Snake eyes zijn 3 brutaaltjes uit Brighton. Two lads and a lady. Zonder afbreuk te willen doen aan het eerder verschenen handjevol singletjes en album (mixtape zeggen ze zelf) mogen we 40 winks toch wel een flinke stap voorwaarts noemen. Nog niet eerder vielen alle elementen van hun sound zo goed op hun plaats. Gevalletje van oefening baart kunst.
40 winks gaat over de chronische slapeloosheid waar de frontman Jim Heffy aan lijdt. Best een serieus onderwerp. De zelf gefabriceerde clip van 40 winks is echter een en al vrolijkheid. Je ziet de zanger-gitarist genieten van een kopje kruidenthee terwijl hij in gevecht is met een pot pepers. Geinig, maar vooral erg goed.
Clipprimeur: Iguana Death Cult – Sensory Overload
Iguana Death Cult zal op 12 mei hun nieuwe studioalbum Echo Palace op het Amerikaanse label Innovative Leisure uitbrengen. Het album werd in Rotterdam in de Paf! Studio opgenomen met Marcel Fakkers, en werd gemixt door Joo-Joo Ashworth (Sasami, Dummy) in Studio 22 in Los Angeles. De master werd verzorgd door Dave Cooley (Tame Impala, Yves Tumor). De nieuwe single Sensory Overload is nu uit.
Nadat de pandemie toesloeg en de mensen over de hele wereld plotseling wantrouwig tegenover elkaar gingen staan, werd Iguana Death Cult meer dan alleen een band voor elkaar, het werd therapie. Deze bijeenkomsten, die plaatsvonden in het appartement van frontman Jeroen Reek in Rotterdam, veranderden langzaam van praten over dit surrealistische hoofdstuk van hun leven – de dagen van stille straten en krappe gebouwen – naar er muziek over maken.
Echo Palace gaat over de vreemde oorzaak en gevolg van groepsdenken. Kijkend naar de pandemische paranoia en samenzweringstheorieën die hun land overspoelden, schreef Reek teksten die de scène voor hem weerspiegelen: ‘Purple, veiny soccer mommies,’ zingt hij met een diepe, dreigende stem in het titelnummer Echo Palace, ‘Sharpening their guillotines.’ Het is een nummer dat zo aanstekelijk is dat het de dichtheid van de tekst verraadt, dat voortkwam uit een gedicht dat Reek schreef over de gevolgen van “jezelf afsluiten van iedereen buiten je eigen ideologie.”
Sensory Overload is eerste single afkomstig van het album. Jeroen Reek zegt hierover: “Op en neer scrollend door mijn feed, heb ik letterlijk het gevoel dat ik soms heen en weer reis door ruimte en tijd: want boven is beneden en beneden is boven en de realiteit begint aan te voelen als een grap – wat me heel erg angstig maakt. We schreven een nogal nerveus deuntje als aanvulling op de manische teksten, die min of meer zwaar verstoorde flarden van bewustzijn zijn. Om dit te benadrukken hebben we saxofoonlegende Benjamin Herman gevraagd om zijn innerlijke James Chance te kanaliseren en dit nummer aan stukken te blazen.” Bekijk de video onderaan dit bericht.
Na de eerste twee LP’s; The First Stirrings of Hideous Insect Life uit 2017 en Nude Casino uit 2019 is Echo Palace een gepast werelds album van een groep die de grenzen van haar thuisland doorbreekt. Samen met Tobias Opschoor op Gitaar en zang, Justin Boer op basgitaar, Arjen van Opstal op drums en met het toetsen- en percussiewerk van Jimmy de Kok , die voor het eerst op het album te horen is, transformeerde de band hun melodieuze garage-rock stijl in een stijl die nog levendiger en losser is. Waarbij elk lid ideeën bijdroeg om het geluidspalet volledig te ontwikkelen. Het album is één grote swing, die Iguana Death Cult verder brengt dan zijn garagerock oorsprong en hen naar een nieuwe wereld brengt, waarbij saxofonist Benjamin Herman ook nog bijdrages levert.
Iguana Death Cult maakt dit jaar zijn opwachting op SXSW in Austin, Texas.
In mei zal de band door Nederland touren:
06-5 :: Rotown, Rotterdam [releaseshow]
12-5 :: Merlyn, Nijmegen
13-5 :: Bridge festival – Altstadt, Eindhoven
19-5 :: Pier 15, Breda
20-5 :: EKKO, Utrecht
26-5 :: Vera, Groningen
27-5 :: Skatecafé, Amsterdam
Crocodiles – Degeneration
De grootste claim to fame van noise popduo, Crocodiles tot dusver is een prettige rammelende medley van Deee-lite’s Groove is In The Heart en California Girls van the Beach Boys.
Die staat op het in 2011 verschenen 2e van inmiddels 8 albums van de band uit San Diego. Zo’n cover is natuurlijk leuk en aardig, maar ook misleidend. Crocodiles is zoveel meer dan een coverband. Hun eigen songs mogen er ook zijn en hun sound is vrij uniek, zeg maar een West-Coast versie van The Ramones.
Gelukkig laat de band zich niet van de wijs brengen door het vertekende beeld. En al worden hun talenten nog niet echt op waarde geschat, live loopt het allemaal prima. Hopelijk heeft Crocodiles de hoop op een doorbraak ook nog niet opgegeven, want die zou er best nog wel eens aan kunnen zitten komen. Nieuwe single Degeneration is namelijk zo aanstekelijk als iemand met de slappe lach.
Niet dat er veel te lachen valt om Degeneration. Het nummer gaat over een relatief nieuw fenomeen, het zogeheten ‘doomscrolling’, het online opzoeken van rampberichten: covid, republikeinen en in geval van inwoners van California zoals Brandon Welchez en Charles Rowell ook de allesvernietigende bosbranden en overstromingen. Kommer en kwel genoeg, zeker als je er naar op zoek gaat. Gelukkig hebben ze hun muziek nog.
Miss Grit – Nothing’s Wrong
Miss Grit is terug met een warme electro-ballad.
De Amerikaans-Koreaanse heeft sinds september vorige jaar vier singles laten verschijnen. Dat brengt haar totale output op 14 songs. Het is opvallend hoe snel miss Margareth Sohn haar eigen stem heeft gevonden. In den beginne zat ze nog in het vaarwater van haar grote voorbeeld St Vincent, maar op Nothings Wrong staat ze op eigen benen en stevig ook. Ze is dus klaar voor een eerste album. Dat gaat er dan ook komen, deze maand nog, de 24ste met als titel Follow The Cyborg.