Category: Nieuwe Muziek

Alex Lahey – Good Time

Alex Lahey heeft jazz gestudeerd, maar dat is gelukkig niet te horen, noch in haar oudere werke en zeker niet in Good Time dat -als we toch een vergelijking mogen maken- nog het meest doet denken aan haar landgenoot Courtney Barnett.

De kleine Alex was gecharmeerd van de gitaar en de saxofoon, maar heeft uiteindelijk voor de gitaar gekozen. Er school een singer-songwriter in haar en met een sax in je mond is het moeilijk zingen. De inmiddels 30 jarige inwoonster Melbourne is toe aan haar derde langspeler. Op basis van vorige resultaten zijn de verwachtingen vrij hoog gespannen. Ze sleepte diverse Awards in de wacht en ook is ze geen vreemde meer in de hitlijsten. Alex schreef het vrolijk stemmende Good Time met Jacknife Lee. (o.a. U2 en Taylor Swift) die het nummer ook produceerde. De single is voorproefje drie van haar nieuwe album , The Answer is Always Yes (19/5).

Pinguin Radio Podcast – Nieuwe muziek week 6 2023

Wekelijks maakt onze verslaggever Martje Schoemaker een podcast over de nieuwe singles die je die week nieuw hoort op de Pinguin Radio playlist.

Een nieuwe week betekent dus weer veel nieuwe muziek op Pinguin Radio, deze platen hoor je voorbij komen:

  1. The Nude Party – Ride On (IJsbreker)
  2. Lil Yachty – the BLACK Seminole.
  3. Alex Lahey – Good Time
  4. Master Peace – Veronica
  5. Geese – Cowboy Nudes
  6. Wings Of Desire – Runnin’
  7. slowthai – Selfish
  8. Blondshell – Joiner
  9. snake eyes – 40 winks (Breekijzer)
  10. Sam Smith – I’m Not Here To Make Friends ft. Calvin Harris & Jessie Reyez (Popwarmer)
  11. Alice Longyu Gao – Hëłłœ Kįttÿ (Martje’s <3)

Popwarmer: Sam Smith – I’m Not Here To Make Friends ft. Calvin Harris & Jessie Reyez

Iedereen is clutching their pearls nadat Sam Smith hun nieuwe video uitbracht bij de single ‘I’m not here to make friends’. En daar kunnen we het lang over hebben, of gewoon helemaal niet. Want los van alle glitter goodness op beeld, is ‘I’m not here to make friends’ dat zeer zeker ook in het gehoor! Het heeft de gladde, maar ook zeer lekkere strings, baslijn en beats die eigenlijk alleen maar van Calvin Harris kunnen komen. En Sam laat horen dat zij klaar zijn om groots ten tonele te verschijnen; die van het (uitgaans)leven. Geen sappy love song, maar een voluit I’m here, I’m queer and here to party anthem. Wat wil je nog meer van een power anthem à la I Want to Break Free, Wrecking Ball of Dirrty. Want dit is een meezinger, danser en bevrijdingslied!

tekst: Martje Schoemaker

snake eyes – 40 winks

Grit pop, die kenden we nog niet. Grit is het Engelse woord voor grind en zal in dit geval gruizig betekenen, zeg maar grunge. Maar dan op zijn Brits. Het etiket past prima op dat wat snake eyes te bieden heeft; poppy punk geserveerd met gruizige gitaren en gezongen met een plat Britse accent.

Snake eyes zijn 3 brutaaltjes uit Brighton. Two lads and a lady. Zonder afbreuk te willen doen aan het eerder verschenen handjevol singletjes en  album (mixtape zeggen ze zelf) mogen we 40 winks toch wel een flinke stap voorwaarts noemen. Nog niet eerder vielen alle elementen van hun sound zo goed op hun plaats. Gevalletje van oefening baart kunst.

40 winks gaat over de chronische slapeloosheid waar de frontman Jim Heffy aan lijdt. Best een serieus onderwerp. De zelf gefabriceerde clip van 40 winks is echter een en al vrolijkheid. Je ziet de zanger-gitarist genieten van een kopje kruidenthee terwijl hij in gevecht is met een pot pepers. Geinig, maar vooral erg goed.

Lil Yachty – the BLACK Seminole

Het toevoegen van een albumtrack van Lil Yachty aan onze playlist is een experiment. We willen even checken hoever de tolerantie gaat van het Pinguin publiek.

the BLACK Seminole had een nummer kunnen zijn van zeg Tame Impala of Gorillaz, maar is dus van Lil Yachty, een medium succesvolle rapper die op zijn nieuwe album een draai maakt van 180 graden. Hij rapt niet, maar rockt op Let’s Start Here, ongeveer zijn 10e langspeler. the BLACK Seminole, de openingstrack van het album heeft een heerlijk lange gitaarsolo. En dat in een tijd dat gitaarsolo’s uit den boze zijn!  Ook het vermelden waard is de free style zangpartij van een niet bij naam genoemde zangeres, die niet had misstaan op een album van Pink Floyd. Het hele nummer heeft de sfeer en opbouw van een seventies progrocknummer. Op de autotune na dan, en daar wringt waarschijnlijk de schoen. Maar luister en huiver. Of niet.

The Nude Party – Ride On

Ride On, de nieuwe single van The Nude Party klinkt zoals Lou Reed zou hebben geklonken als zijn wieg niet in New York, maar in Boone, North Carolina zou hebben gestaan*.

Het diepe zuiden van de V.S. dus. De landerige drive, de nasale zang tot en met het dameskoortje komen rechtstreeks uit het Lou Reed hit-handboek. Om nog maar te zwijgen van de heerlijk primitieve slagitaarsolo. Wat Ride On meer maakt dan een klakkeloze ode aan de wijlen Velvet Underground voorman is de country coating die The Nude Party aan de song heeft meegegeven.

The Nude Party heeft sinds 2016 een drietal albums doen verschijnen die wat minder uitgekristalliseerd en grofkorreliger klinken dan de nieuwe single. De upgrade van de sound van Ride On is het gevolg van het succes van de vorige releases. Groter budget, betere studio, meer tijd etc. En dat loont zich. Het nieuwe album gaat The Nude Brothers Rides On heten en komt op 10 maart beschikbaar.

*Of Gram Parsons als hij niet uit Florida maar New York zou zijn gekomen.

Miya Folick – Get Out of My House

Miya Folick begint het nieuwe jaar met een aantal goede voornemens. Een daarvan heeft ze al uitgevoerd, haar partner laten weten dat hij/zij moet opzouten, Get Out of My House.

De andere voornemens laten zich misschien wat moeilijker realiseren. Ze wil nu eindelijk wel eens af van die eeuwige onzekerheid, die verlammende verlatingsangst en die onnodige schuldgevoelens. Veel mensen maken een lijstje Mya heeft haar wensen voor het nieuwe jaar in een liedje gegoten; een woedende rocksong met een zangeres die net niet over de rooie gaat.

Miya Folick is een op doorbreken staande singer-songwriter uit L.A. die in 2018 een eerste album uitbracht. De meeste songs van miss Folick zijn minder opgefokt dan Get Out Of My House, maar niet veel minder intens. Dat het haar menens is blijkt ook uit de titel van haar nieuwe album. Roach. Wie haar album kakkerlak noemt, mikt niet op de mainstream maar op het hart.

Clipprimeur: Later. – She Is Coming

De Franse indiepop band Later. brengt vandaag hun laatste single She Is Coming uit voordat hun debuutalbum Walking On The Line verschijnt op 17 maart. We spreken altijd van “het langverwachte” debuutalbum en dat is bij de vrienden Charles, Paul, Noah en Theo ook helemaal het geval na verschillende singles, EP’s en andere teasers. Later. is alles wat je van een Franse indie band verwacht; speels, lichtvoetig, dansbaar en een tikkeltje sensueel. Daft Punk lijkt wel in het DNA te zitten van alle muzikanten die na hun tijd zijn gekomen. Maar denk ook aan Phoenix en recenter Her en Polo & Pan. Later. grijpt ietwat terug naar de jaren ’70 met een beetje yachtrock met ook ruimte voor genoeg groove, allemaal opgenomen in hun eigen studio in de Franse lichtstad. Wat ons betreft is She Is Coming Later.’s meest verrassende song tot dusver:

LIVE: 29 maart, Cinetol – Amsterdam

Kerala Dust – Still There

Eigentijdse progrockband Kerala Dust leunt sterk op de elektronica in dit vijfde voorproefje van hun derde album.

Er lijkt een danstrack te ontstaan, maar om De Dijk te parafraseren, Progrockers dansen niet. Spannend is het wel die opbouw naar een instrumentale passage waarin een mysterieus instrument – een menselijk stem die via een synthesizer en/of gitaar loopt? – de sfeer bepaalt. Over sfeer gesproken. Op driekwart van Still There wordt een dame opgevoerd die haar ding in het Duits doet. Daarmee laat het Britse Kerala Dust horen ook bekend te zijn met de Kraut wortels van de progressieve rock.

Het Violet Drive album volgt op 17 februari.

English Teacher – Song About Love

Dan Carey heeft een nieuwe gewillig slachtoffer gevonden voor de singles-serie op zijn Speedy Wunderground label, het hier geheel niet onbekende English Teacher.

Het Spector-eske Song About Love heeft een spannende opbouw die uitmondt in bevlogen einde waarin frontvrouw Lily Fontaine net niet tot het gaatje gaat. De single is dus in slechts één dag opgenomen en gemixt, want zo is het spel, zo zijn Dan’s regels. Stel je voor dat Carey en English Teacher in alle rust aan een album kunnen werken, zoals Carey deed met bijvoorbeeld met Wet Leg en Fontaines DC. Daar moet wel iets heel bijzonders uitrollen.  We dus hopen dat dit muisje een staart krijgt