Het nieuwe album van S10 is uit; Ik Besta Voor Altijd Zolang Jij Aan Me Denkt. Op het album staat weer een samenwerking met vriendin en muzikale zuster Froukje. Eerder brachten ze samen al de sterke track Zonder Gezicht uit. De Popwarmer van deze week Nooit Meer Spijt speelden ze al samen op Lowlands tijdens de show van Froukje. Nu kunnen we dus ook genieten van de studioversie. En op dansen! Wat een dikke beat en een boost energie plus de stemmen van de zangeressen die zo goed samenkomen. Volgende keer een heel album samen?
Category: Nieuwe Muziek
Westerman – Idol: RE-run
Voor Idol: RE-run, de eerste single in twee jaar van (William) Westerman kan je misschien het best even goed gaan zitten. Muzikaal gebeurt er het nodige, maar WW wil ook graag dat je naar de tekst luistert.
Die is overigens niet voor kinderoortjes bestemd. Airplay in de U.K. Of andere Engelstalige landen kan Westerman wel vergeten. Hij zingt het heel lief en rustig maar het refrein van, of beter een van de twee refreinen is een verzuchtend Mother Fucker. Het andere refrein is een hoog gezongen We Don’t Need No Hero.
Westerman‘s nieuwe single is een protestsong in balladvorm zoals ze al sinds de tweede helft van de jaren zestig worden gezongen. In geval van Idol: RE-run aangekleed met piano, zacht tromgeroffel en een stemmingmakende trombone. Westerman schreef de tekst na de aanval op het Capitol door Trump aanhangers. Die beschouwen de aartsleugenaar en ras narcissist als een verlosser. Als ware hij door god gezonden. In de bijbel heet zo’n valse profeet een idool. Vandaar de songtitel Idol:RE-run.
Onze democratieën die onder druk staan, de corona pandemie, klimaatsverandering en andere shitzooi hebben Westerman dus aan het denken gezet. Zozeer zelfs dat het muziekmaken er bij inschoot. Nu is hij na twee jaar weer terug om zijn zielenroerselen met ons te delen. Hij verdient je aandacht.
Caleb Landry Jones – Croc Killer 2
Als Caleb Landry Jones zou moeten kiezen tussen zijn werk als acteur en zijn roeping als muzikant zou hij er verstandig aan doen om voor Hollywood te gaan. Van zijn muziek zal hij niet snel rijk worden.
Ook zijn derde album belooft weer een heerlijk freaky werkstuk te gaan worden. Waarschijnlijk omdat Jones financieel niet afhankelijk is van zijn muziek hoeft hij met niks en niemand rekening te houden en kan hij volledig zijn eigen gang gaan. Die gang is niet altijd te volgen, tenminste niet zonder langdurige blootstelling.
Op Croc Killer 2 blijft Mister Jones redelijk binnen de perken van een popsong. Zijn nieuwe single is een sluipende, met piano en gitaar dichtgemetselde ballad die mede vanwege de licht androgyne zang wel aan Bowie doet denken. Dat klinkt misschien niet zo aantrekkelijk, maar is dat dus wel.
Pinguin Radio Podcast – Nieuwe muziek week 44 2022
Wekelijks maakt onze verslaggever Martje Schoemaker een podcast over de nieuwe singles die je die week nieuw hoort op de Pinguin Radio playlist.
Een nieuwe week betekent dus weer veel nieuwe muziek op Pinguin Radio, deze platen hoor je voorbij komen:
- feeble little horse – Chores (IJsbreker)
- Arctic Monkeys – Sculptures Of Anything Goes
- The Arcs – Keep On Dreamin’
- Teleman – Short Life
- CASTLEBEAT – Looking For Something
- The C.I.A. – Impersonator
- Westerman – Idol; RE-run
- Young Fathers – I Saw
- Caleb Landry Jones – Croc Killers 2
- Amber Arcades – Just Like Me (NL)
- MICH – Back To Bed (NL)
- POM – Just (Good) Enough (NL)
- Pinkshift – BURN THE WITCH (Breekijzer)
- S10 & Froukje – Nooit Meer Spijt (NL) (Popwarmer)
- Ladytron – City of Angels (Martje’s <3)
Pinkshift – BURN THE WITCH
Nu Love Me Forever, het debuutalbum van Pinkshift alom verkrijgbaar is, maken wij nog graag even van de gelegenheid gebruik om je aandacht te vestigen op het multi-culti trio uit Baltimore.
Naar onze onbescheiden mening is Pinkshift een van de beste nieuwkomers binnen het wat zwaardere rockgenre. We zeggen bewust geen metal of punk of hard rock omdat het geluid dat Ashrita (zang en gitaar), Myron Houngbedji (drums) en Paul Vallejo (gitaar) voortbrengen te divers om onder één noemer te vangen. Dat neemt niet weg dat Pinkshift met gemak de kalk van het plafond speelt.
BURN THE WITCH is Pinkshift op volle oorlogssterkte. Binnen een tijdsspanne van iets meer dan drie minuten horen we een monsterriff, een zangeres die verleidt en vernietigt en een ritmesectie die sneller gaat dan Max verstappen in Zandvoort.
Love Me Forever van Pinkshift, kopen stelen of streamen dat album!
Amber Arcades – Just Like Me
Nu Amber Arcades weer terug is beseffen pas we hoe zeer we haar hebben gemist. Het eerste levensteken in vier jaar van A.A. a.k.a. Annelot De Graaf is een zwevende psychpopsong waarin een haperend draaiorgel-achtig keyboard fraai contrasteert met haar dromerige zangpartijen.
Halverwege wordt je plots wakkere geschud door een stel stevige gitaren die een Spectoriaans slot inluiden. Met Just Like Me kondigt Amber Arcade de blijde geboorte aan van een gloednieuw album. Barefoot On Diamond Road moet ergens begin volgend jaar gaan uitkomen.
Feeble Little Horse – Chores
Bijna op de kop af een jaar na de release van het debuutalbum van Feeble Little Horse komt de plaat opnieuw uit, maar nu bij een ‘echt’ label, Saddle Creek, de thuisbasis van o.a. Bright Eyes, Tomberlin en Big Thief.
Feeble Little Horse heeft de upgrade te danken aan het publiek. De media hebben het vanaf oktober te druk met alle mega-acts die hun nieuwe album voor de feestdagen in de (online) shops willen hebben. De liefhebbers en fijnproevers wisten Feeble Little Horse dus wel te vinden.
Het is opvallend dat Saddle Creek ervoor gekozen heeft een album uit te brengen dat al een jaar oud is en ook nog eens is opgenomen toen Feeble Horse nog maar een paar maanden bij elkaar was. Het geeft aan hoe sterk de band uit Pittsburg, P.A. voor de dag is gekomen. Stralend middelpunt van Feeble Little Horse is Lydia Slocum, die zich een eigentijdse nazaat toont van Mazzy Star en PJ Harvey.
Lydia zingt haar grungy kleinoodjes op een bijna achteloze manier. Alsof ze met je in gesprek is. In het als single vooruit geschoven Chores breekt ze zelfs in giechelen uit. Het Nirvana-eske Chores heeft ook niet zozeer een refrein, eerder een stopwoord, Sorry. Terwijl Lydia zich niet druk lijkt de maken doet haar band dat wel. Over vervorming en oversturing maakt niemand zich zorgen. Feeble Little Horse is de (her)ontdekking van deze herfst.
The Arcs – Keep On Dreamin’
Alsof Dan Auerbach het nog niet druk genoeg heeft met Black Keys, en zijn studio in Nashville heeft hij ook zijn bijband weer nieuw leven ingeblazen, The Arcs dus.
Als je hun nieuwe single hoort begrijp je wel waarom. Black Keys is wat het is. Hun blues format biedt weinig, zeg maar geen ruimte om te experimenteren. Bij The Arcs staat niets vast en kan Dan zijn muze volledig de vrije loop laten.
Keep On Dreamin’, de eerste nieuwe opname van The Arcs is zes jaar is een springerig, spacy nummer dat een paar draaibeurten vergt voordat alles op zijn plek valt. We horen blazers, veel synths, freaky gitaarsolo’s en een raadselachtige break. Alles wat Dan thuis niet kwijt kan, horen we hier. En meer!
De Staat vraagt: Wat is de link tussen Peace, Love & Profit?
Vandaag deelt De Staat het nieuwe nummer Peace, Love & Profit. Deze release is onderdeel van het Red, Yellow, Blue project en valt onder de gele categorie.
Het nummer knipoogt naar idealistische ondernemers die onder de streep toch het meest gefocust zijn op hoe snel zij hun zakken kunnen vullen. Vrede, liefde, maar dus ook dikke winst. De band is net terug van een grote Europese tour met Biffy Clyro, waar weer veel nieuwe muziekliefhebbers kennis met hun muziek hebben gemaakt. Mid Oktober is De Staat ook begonnen aan hun eigen Europese headline tour, die in totaal 32 shows telt in 11 verschillende landen en waarvan alle 10 de Nederlande shows zijn uitverkocht.
Torre Florim over Peace, Love & Profit: “Het is een cynisch nummer over hoe sommige bedrijven iets goeds vaak omzetten in iets winstgevends.” Ook Peace, Love & Profit is gemixt door Andrew Scheps (Red Hot Chili Peppers, Jay-Z, Metallica, Adele).
De Staat heeft met Red, Yellow, Blue het beroemde eclecticisme van de band omarmd, om zo een auditief kunstproject te produceren, dat de primaire kleuren rood, geel en blauw weerspiegelt. Het project startte in november 2021 en loopt nog gedurende 2022 en 2023.
Arctic Monkeys – Sculptures Of Anything Goes
De reacties op het nieuwe Arctic Monkeys album zijn overwegend positief. De consensus luidt dat Alex Turner met The Park is geslaagd waar hij met het vorige album, Favorite Worst Nightmare bleef steken in de goede bedoelingen.
We schrijven bewust Alex Turner en niet Arctic Monkeys, want The Car is in alles behalve in naam een solo-album van Turner. De band doet wel mee, maar in een secondaire rol. Naast de stem van Turner wordt het geluidsbeeld gedomineerd door een diep grommende synthesizer van het soort dat je ook wel hoort in thrillers en horrorfilms.
De meeste songs, Sculptures Of Anything Goes niet op de laatste plaats doen vocaal aan David Bowie denken en qua sfeer aan James Bond. Het zal niet verbazen als Alex Turner wordt benaderd om de titelsong van een nieuwe Bond te componeren.
File under baroque pop.