Category: Nieuwe Muziek

WITCH – Waile

Of Waile van WITCH nou echt goed is of niet is afhankelijk van je smaak, maar dat het een curieus plaatje is, zal niemand kunnen ontkennen. Alleen al het feit dat het een rockband uit Zimbabwe betreft is al bijzonder. En dat het hun eerste nieuwe release is in 38 jaar! Het nummer is nog ouder, 43 jaar om precies te zijn.

Waile was een live-favoriet tijdens de gloriedagen van WITCH in de jaren zeventig en tachtig. De band van toen is op een enkeling na, waaronder zanger Emanyeyo ‘ Jaguar’ Chandra niet meer die van toen, maar klinkt nog wel zo. Waile is een soort van funkrock met Afrikaanse koortjes en een vuige gitaarsolo, in een stijl ergens tussen Hendrix en Santana in. De Afrikaanse Funkadelic? Meer grappig dan goed misschien, maar leuk genoeg om een paar keer te horen.

Hermanos Gutiérrez, Dan Auerbach – Tres Hermanos

Dan ‘Black Keys’ Auerbach heeft nieuwe vrienden, de gebroeders Alejandro en Estevan Gutiérrez. Hun namen geven al aan dat we hier te maken hebben met een duo met Latijns-Amerikaanse roots. Wat pas duidelijk wordt als je de heren hoort is dat hun instrumentale gitaarmuziek teruggrijpt sound die populair was in de jaren vijftig/zestig van de vorige eeuw.

Hun afkomst ten spijt zijn Hermanos Gutiérrez in Europa bekender dan in de V.S. Daar zal nu zeker verandering in komen nu Dan Auerbach zich over hen heeft ontfermt. Dan produceerde hun nieuwe album (El Bueno y El Malo 23/10) en speelt op Tres Hermanos ook een moppie mee. 

Niet toevallig komt Hermanos Gutiérrez hier ook concerteren. Nu maar hopen dat TivoliVredenburg op 12 en Paradiso op 13 oktober tequila, maar liever nog mojito’s schenken. 

CCR daagde The Beatles uit: grootste groep ter wereld

Na 50 jaar is het zorgvuldig gerestaureerde album Creedence Clearwater Revival at the Royal Albert Hall uitgebracht samen met de aankomende documentaireconcertfilm: Travelin’ Band: Creedence Clearwater Revival in the Royal Albert Hall. Met het legendarische optreden in zijn geheel, bevat de opname hits als Fortunate Son, Proud Mary en Bad Moon Rising.

Decennialang al mdeden er geruchten de ronde onder de fans van Creedence Clearwater Revival over een lang verloren gewaande opname van hun legendarische show uit 1970 in de Royal Albert Hall in Londen. Craft Recordings was verheugd om aan te kondigen dat de geruchten inderdaad waar zijn. De langverwachte Creedence Clearwater Revival in de Royal Albert Hall presenteert het concert in zijn geheel en vindt CCR op het hoogtepunt van hun carrière, op de meest prestigieuze locatie in Londen. Het album plaatst luisteraars centraal bij de show en bevat John Fogerty, Tom Fogerty, Doug Clifford en Stu Cook die (nu klassieke) hits uitvoeren.

Creedence Clearwater Revival in de Royal Albert Hall is verkrijgbaar op 180 gram vinyl, cd en cassettebandje. Bovendien is het album beschikbaar op digitale platforms, inclusief in hi-res en Dolby® ATMOS-audioformaten. Een gelimiteerde Super Deluxe Edition Box Set volgt later in het jaar.

Na ongeveer 50 jaar in opslag te hebben gelegen, zijn de originele multitrack-tapes minutieus gerestaureerd en gemixt door het GRAMMY® Award-winnende team van producer Giles Martin en ingenieur Sam Okell, die samen talloze veelgeprezen projecten hebben geleid, waaronder de edities van het 50-jarig jubileum van The Beatles van Abbey Road en Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band, evenals audio voor de Elton John biopic Rocketman en Peter Jackson’s The Beatles: Get Back Series. De lp werd gemasterd door de gevierde ingenieur Miles Showell in Abbey Road Studios met behulp van halve snelheidstechnologie voor de hoogste kwaliteit luisterervaring.

Toen Creedence Clearwater Revival 14 april 1970 het podium van de Royal Albert Hall betrad – slechts enkele dagen nadat The Beatles hun breuk aankondigden – waren de Californische rockers misschien wel opeens de grootste band ter wereld. In de aanloop naar de show had CCR een ongekend ‘magisch jaar’ achter de rug, zoals Jeff Bridges in de film vertelt. “In slechts 12 maanden had de band vijf top-10-singles en drie top-10-albums [Bayou Country, Green River, Willy and the Poor Boys] in de Amerikaanse hitlijsten behaald, waarmee ze The Beatles overtroffen. Ze waren verschenen op de legendarische Ed Sullivan Show en speelden voor meer dan een miljoen mensen in heel Amerika, waaronder de honderdduizenden die bij Woodstock waren verzameld. John, Tom, Stu en Doug hadden misschien niet de bekende klank van John, Paul, George en Ringo, maar Creedence daagde The Beatles uit voor de titel van de grootste groep ter wereld.

Inderdaad, het zuidelijk doordrenkte moerasrockgeluid van de band doordrong de wereldwijde ether in 1969.

The Skinner Brothers – Lonedon

Het heeft even geduurd – we zijn kritisch- maar The Skinner Brothers hebben met Lonedon eindelijk een waardige opvolger van Graadmeter hit, Feels So Right in handen.

Wilde de band van Zac Skinner in het verleden nog wel eens klinken als adolescente neefjes van Ian Dury,  op nieuwe single Lonedon tonen ze zich verrassend volwassen. De wat flauwe woordspeling is het enige zwakke aan een beschouwende rocksong over de teloorgang van de Britse hoofdstad. Bewust of niet, met zijn handclaps en glamrockgitaarsolo doet Lonedon wel aan Slade denken. Wat natuurlijk niet verkeerd is.

Black Box Revelation – Wrecking Bed Posts

Na vier jaar is er weer nieuwe muziek van Black Box Revelation! In 2007 bracht het duo Dries Van Dijck en Jan Paternoster hun debuutalbum ‘Set Your Head On Fire’ uit. Vijf albums later zijn ze aan hun zesde studioplaat toe. In die zesde plaat halen ze dezelfde energie naar boven als ze deden bij dat debuut van 13 jaar geleden.

Black Box Revelation heeft een beresterke live reputatie en is de vaste leverancier van rauwe nummers met catchy zanglijnen en grungy refreinen. Hun nieuwe songs laten je daarbij niet in de steek, met op kop de nieuwe single ‘Wrecking Bed Posts’.

Gaz Coombes – Don’t Say It’s Over

Ook Supergrass was van de partij bij het eerbetoon aan overleden Foo Fighters drummer, Taylor Hawkins. De band was een van zijn favorieten, vandaar.

Verwacht van Supergrass echter geen nieuwe muziek. Daarvoor heeft Gaz Coombes het te druk met zijn solo-carrière. Don’t Say It’s Over komt van zijn vierde album, Turn The Car Around dat voor begin volgend jaar staat. De nieuwe single is een bevlogen ballad inclusief een sterke solo, die best wel wat langer had mogen duren. Verder geen klachten.

Wat opvalt is dat Gaz nu een ander pad bewandelt dan hij met zijn band deed. Met Supergrass zette hij de boel graag op stelten, solo toont hij zich een dromer er romanticus. Voeg de twee kanten van zijn persoonlijkheid samen en je hebt de ware Gaz Coombes.

Popwarmer: Fred again.. – Bleu (better with time)

Fred again.. (Fred John Philip Gibson) is een Britse dance producer die zich begeeft op het terrein van pop, indie en hiphop. Niet standaard, zeg maar. Op jongere leeftijd werkte hij al met Brian Eno (top producer, Roxy Music) en Karl Hyde (Underworld). Ondertussen heeft hij meegeschreven aan grote pophits van bijvoorbeeld George Ezra, Rita Ora, Ed Sheeran en Clean Bandit. Met zijn eigen toegankelijke, muzikale dance maakt hij steeds meer indruk. Een boeking op afgelopen Lowlands was het gevolg waar hij opviel door zijn live performance. De nieuwe single Bleu (better with time) gaat er waarschijnlijk ook goed in bij fans van The xx en Bon Iver.

Suede – Turn Off Your Brain and Yell

Het gaat altijd anders dan je denkt. Die levenswijsheid wordt weer een bevestigd nu Suede net geen dertig jaar na hun debuut met een album komt dat vriend en vijand verbaasd doet staan. Niet Blur of Oasis heeft de Britpop zonder veel kleerscheuren overleefd, maar de band van Brett Anderson!

Hij is samen met bassist Matt Osman het enige nog oorspronkelijke bandlid. De anderen zijn vast van de partij sinds de wederopstanding van Suede in 2010, na een hiaat van een jaartje of zeven.

Opvallend aan het succes van het nieuwe album van de band uit Londen is dat het misschien wel hun hardste of anders wel meest punky release tot nu toe is. Anderson noemt Autofiction, ‘nasty, brutish and short’. Dat laatste is niet helemaal waar, want de tien songs hebben een gemiddelde speelduur van vier minuten. Turn Off Your Brain and Yell duurt zelfs bijna zes.

De nog niet op single verschenen slottrack heeft alles wat de negende van Suede zo sterk maakt; episch gitaarwerk, een ritmesectie die beukt alsof ze door de producer onder schot worden gehouden en een Anderson die klinkt alsof hij uit de bron van de eeuwige jeugd heeft gedronken. Op 8 oktober staat  Suede in de Melkweg. Kaarten zijn inmiddels net zo schaars als moslims in de PVV.

Alvvays – Very Online Guy

Het is nu wel duidelijk dat Alvvays op hun nieuwe album op de psychedelische tour is. De band heeft altijd al iets dromerigs gehad, maar  Very Online Guy is gedrenkt in het soort echo-o-o-o die we lang niet meer hebben gehoord. Het nummer klinkt sowieso zo retro als vloeistofdia’s en visnetten aan het plafond.

Directe inspiratie voor de vierde amuse van het aanstaande derde album Alvvays lijkt bandbaas Molly Rankin in de Franse Yé Yé te hebben gezocht. Dat lijkt misschien ver gezocht, maar de band komt uit een deel van Canada dat grenst aan (het Franstalige) Quebec.

Blue Rev wordt op 7 oktober losgelaten, dat is vijf jaar en een maand na Antisocialites en acht jaar en vijf maanden na hun debuut.