Category: Nieuwe Muziek

Royel Otis – Oysters In My Pocket

Als sinds de oudheid wordt de oester potentieverhogende eigenschappen toegedicht. Daarover dus hebben Royel Maddell en Otis Pavlovis een liedje gemaakt, Oysters In My Pocket. Waarom twee jonge gasten zingen over libidostimulanten? Waarschijnlijk vonden de begin twintigers het een grappige manier om over seks te zingen.

Royel Otis komt uit Sydney.  Het duo bracht vorig jaar een EP uit, die goed viel ‘down under’. Het is niet moeilijk te horen waarom. Royel Otis maakt vrolijke gitaarmuziek, unisono gezongen hormonale partypop. Niks meer, maar zeker ook niks minder. In Australië worden ze wel met Supergrass vergeleken, zelf geven ze de Japanse city pop zanger Hiroshi Sato, de New Yorkse Strokes en het Franse Daft Punk op als acts die ze willen evenaren.

Een album is in de maak en zal t.z.t. verschijnen op het House Anxiety/ Ourness label dat het duo deelt met o.a. King Crule en Courtney Barnett.

Panic Shack – The Ick

Laaggeletterdheid lijkt geen probleem in de Britse postpunkscene. Kwamen veel tekstdichters tot voor kort nog weg met een een handjevol half rijmende zinnen, nu worden ze geacht om hele lappen tekst in te leveren, liefst zonder al te veel herhalingen. Panic Shack slaagt met vlag en wimpel voor het examen creatief schrijven.

In The Ick, wat je zou kunnen vertalen als de kriebels. rept frontvrouw Sarah Harvey van een potentiële levenspartner, die echter twee cruciale fouten maakt, hij schenkt eerst de melk en dan de koffie, en in de bios doet hij ssst als zij iets wil zeggen, ‘You do not sssssh me in the in the cinema’. Het zijn van die kleine dingen die het hem niet doen.

De tijdgeest dicteert dat Sarah de tekst van The Ick declameert. Op oudere singles laat ze horen ook te kunnen zingen. Die ook erg leuke en behoorlijk goede nummers met titels als ‘Who’s Got My Lighter’ en ‘Jiu Jits You’ staan samen met het vorige maand uitgekomen ‘Mannequin Man’ en het glanzend nieuwe The Ick netjes verzameld op de EP ‘Baby Shack’.

Nick Mulvey – Brother To You

Brother To You is het nieuwe nummer van Nick Mulvey, na het releasen van de singles A Prayer Of My Own en Star Nation. De track gaat over het herstellen van een verbroken vriendschap. “It’s about atonement and apology and writing it has been relief for me. It seems like most people have someone in their past who they would like to say this kind of message to”, aldus Nick. Zijn nieuw album New Mythology staat gepland voor 10 juni.

Launder – Unwound

John Cudip alias Launder komt beslagen ten ijs. Drie jaar en zestig demo’s heeft hij gedaan over zijn eerste album. Maar -zoals het gezegde luidt- dan heb je ook wat! Dat wat is in geval van nieuwe single Unwound shoegaze achtige kamerrock.

Unwound is niet de eerste Lauder single, maar wel de beste. Cudip is geen geweldige zanger, en daar lijkt hij zich van bewust. Hij laat daarom vooral zijn gitaren spreken en kijkt niet op een solootje, of twee.

Launder is ontstaan uit voor de lol sessies met vrienden en vriendinnen. Een paar daarvan kennen we waaronder Jackson Philips van Day Wave, Zach Smith van DIIV en niet op de laatste plaats de van oorsprong Franse chanteuse Soko. Het beloofde album heet Happening en staat voor juli.

Tamino – The First Disciple

De Belgisch-Egyptische muzikant Tamino brengt het nummer The First Disciple uit, samen met een videoclip. Verleden, heden en toekomst komen allemaal samen in een verlaten pakhuis aan de rand van Antwerpen. Tamino is te zien met een Arabische Oed. Aangestaard en omringd door een leger aan ravers, bespeelt hij het instrument. Met graffiti bedekte muren veranderen in de setting van een club, waar de muzikant verwdijnt in de lichten.

Aan The First Disciple werkte Tamino samen met de Belgische producers PJ Maertens en Jo Francken. Net als op zijn debuutalbum Amir werkt Tamino nu ook samen met vriend Colin Greenwood (Radiohead). Hij is te horen op de basgitaar en Ruben Vanhoutte op de drums.

The Klittens – Benson

De Nederlandse intercity-band, The Klittens begint zich te ontwikkelen van sympathiek rammelend bandje tot serieus goed klinkende postpunkband.

Vrees niet op Benson klinken de Klittens niet nog lang als Toto, maar de instrumenten worden beheerst en de samenzang is niet langer a l’improvise, maar harmonieus en trefzeker. Benson is net als de drie vorige singles van Katja, Laurie, Michelle, Winnie en Yaël terug te vinden op hun vers verschenen EP debuut, die ze zomerse titel Citrus hebben meegegeven.

Project Gemini – Scorpio’s Waltz

Scorpio’s Waltz is een instrumental zoals ze -buiten de filmwereld- nog maar zelden worden gemaakt. Hoofdinstrument is de elektrische gitaar. Die wordt net als de overige instrumenten bespeeld door Paul Osbourne, een muzikant, producer, journalist en platenverzamelaar uit West-Londen.

Osbourne heeft zijn project Gemini gedoopt, een naam die goed past bij zijn hippie mix van stijlen als acid folk, psych funk en vintage filmmuziek. Scorpio’s Waltz komt van het binnenkort te verschijnen ‘The Children of Scorpio’ album dat voor de verzamelaars verkrijgbaar is op geel en voor de liefhebbers op gewoon vinyl en/of cd.

Interpol – Something Changed

Interpol heeft dus vrijwel direct na elkaar twee nieuwe nummers doen verschijnen. De eerste, Toni draait sinds vorige week mee op onze playlist, Something Changed vanaf nu. Toni wijkt behoorlijk af van de beproefde neo new wave sound van de new Yorkse band. Something Changed doet dat minder, maar is zeker geen herhaling van zetten, laat staan meer van het zelfde.

De muziek van Interpol heeft altijd al een melancholieke ondertoon gehad. Dat gevoel contrasteert regelmatig met de breed opgezette begeleiding. Op Something Changed zijn mood en muziek meer in balans. Anders gezegd Something Changed is meer muziek voor thuis dan de concerthal. Meer kamermuziek dan symfonie. Het woord is intiem. Een verklaring van Paul Banks voor deze nieuwe insteek is dat de band nieuwe songs meestal live in de studioschrijven. De nieuwe songs kwamen tot stand in een periode van quarantaine. Ideeën werden ge-demo’d en heen en weer gemaild. Met hulp van producers Flood en Alan Moulder zijn die demo’s uitgewerkt tot de uiteindelijke versies. Het gevolg is dat album zeven van Interpol – The Other Side Of Make Believe- anders is, maar toch herkenbaar. Dat heet progressie.

Pale Blue Eyes – Dr Pong

Je band naar een nummer van The Velvet Underground noemen, maar verder niet op de band van Lou Reed lijken. Het heeft wel wat. Waar het beginnende Britse trio dan wel aan doet denken is niet zo makkelijk te zeggen, wat natuurlijk alleen maar goed is.

In hun summiere bio op Spotify reppen de Pale Blue Eyes van ‘sonic York v.s. the richest Devon cream-pop’. York en Devon zijn waarschijnlijk de Britse graafschappen waar de leden can Pale Blue Eyes vandaan komen. Het Sonic voor York suggereert dat de band zijn illustere voorgangers kent, naast de Velvets dus ook Sonic Youth. En cream-pop is natuurlijk een woordspeling op dream pop. Er valt veel uit te pakken. We hebben hier duidelijk te maken met studenten, is het niet aan de universiteit an wel van de pophistorie. 

Pale Blue Eyes is ook op excursie geweest naar Berlijn. Daar hebben ze het zo naar hun zin gehad dat ze er een nummer over hebben gemaakt, een song van zo’n zeven minuten nog wel. De Dr Pong uit de titel werd vanwege het betaalbare bier en de aanwezigheid van een tafeltennistafel hun stamcafé. Dr Pong, het nummer is lekker vlot en met zijn simpele bezetting van bas, drums, zang en synthesizer zowel minimalistisch als hypnotisch. Zeg maar cream pop.

Editors – Heart Attack

Goed nieuws! Er is een nieuwe Editors single. Jammer dat er geen album volgt. In ieder geval niet op korte termijn. De release van Heart Attack dient twee doelen. Het aankondigen van een aantal optredens en de bekendmaking dat producer John ‘Blanck Mass’ Power na vijf jaar nauwe samenwerking definitief tot de band is toegetreden 

Er zijn nu dus zes Editors. De inlijving van Powers heeft vooralsnog geen gevolgen voor de stijl/sound van de band. Heart Attack is Editors zoals we ze kennen, neo-eighties-post-new-wave. Zij het dit keer misschien iets gedrevener dan gewoonlijk. Die drive past bij het onderwerp van de song, obsessieve liefde. Het soort liefde dus dat in geheime bijlages wordt beschreven en niet in het openbare rapport 😉

En dan die optredens. Editors gaat op de festivaltoer deze zomer. Zo kan je de band op 27 mei gaan zien op Dauwpop in Hellendoorn en op 3 juni op Vestrock in het Zeeuwse Hulst.