Het zomerse nummer Free van de Australische indiediscoband Parcels werd opgenomen in de studio La Frette in Parijs en symboliseert een ultieme hang naar vrijheid tijdens de zoveelste lockdown.
De band produceerde het nummer zelf en werd bijgestaan door James Ford (Arctic Monkeys, Depeche Mode en Florence and The Machine) en Owen Pallet. De Canadese muzikant droeg bij aan de totstandkoming van de orkestrale arrangementen.
In de videoclip zien we een twintiger in Parijs die flashbacks beleeft en hem terugvoeren naar zijn jeugdjaren in Australië. De bandleden zijn namelijk in 2014 naar Europa verhuisd, kort na hun doorbraak.
Nieuwe Tessel single, Boulevard is weer zo’n heerlijk zonovergoten niks aan de knikker, handen in je zak slenternummer waar de Utrechtse band patent op heeft.
Tessel geeft zelf het ideale moment aan om Boulevard op je oortjes te hebben, flanerend op een blvd vlak voor zonsondergang. Het enig wolkje aan de lucht is de twijfel of de liefde wel wederzijds is. Met zo’n lekker liedje als Boulevard lijkt een happy end gegarandeerd.
Verve Records, het oorspronkelijke label van rockgroep The Velvet Underground, kondigt de nieuwe tribute-plaat I’ll Be Your Mirror: A Tribute to the Velvet Underground & Nico aan. Op het album zijn bijdragen van onder meer Iggy Pop, Matt Berninger, Fontaines D.C., St. Vincent, Thomas Bartlett, Sharon Van Etten en Angel Olsen te horen. Het album zal op 24 september digitaal en fysiek verschijnen. Exclusief gesigneerde items – waaronder vinyl en white labels gesigneerd door o.a. Kurt Vile – zulllen eveneens op 24 september verkrijgbaar zijn. De eerste single, een versie van Run Run Run Run door Kurt Vile & The Violators, is nu te beluisteren.
Het project werd overzien en geproduceerd door Hal Willner, Lou Reed’s vriend en producer die vorig jaar overleed. Willner nam de rol op zich om de muzikale nalatenschap van diens vriend in ere te houden. De passie en bewondering die hij had voor het werk van Lou Reed is duidelijk terug te horen in iedere track op het tribute-album. Passend – en helaas – is dit het laatste album waar hij aan werkte.
Het idee voor een tribute-plaat kwam in 2017 tot stand toen regisseur Todd Haynes zich verbond aan de film The Velvet Underground, die wordt gepresenteerd door Apple Original. De première van het filmproject werd vorige week met lovende kritieken ontvangen op het filmfestival van Cannes. Het is Todd Haynes’ eerste uitstapje naar het docu-genre. Op 15 oktober gaat de film wereldwijd in première, zowel op het witte doek als via Apple TV+.
over The Velvet Underground en Verve Records
The Velvet Underground & Nico, het debuutalbum uit 2017 van The Velvet Underground met de iconische albmhoes die werd ontworpen door Andy Warhol, was destijds en baanbrekende release. De plaat was niet alleen op het vlak van esthetiek vernieuwend, het verlegde ook nog eens de grenzen van wat rock & roll inhield. In de periode voordat The Velvet Underground opkwam was het idee dat een band geen hits kon hebben en toch betekenisvol kon zijn, dat was ondenkbaar. Op die manier vormde het een blauwdruk voor andere stromingen zoals punk, grunge en ieder denkbaar underground subgenre dat de weg naar het grote publiek wist te vinden.
Terwijl de avant-gardistische onderlaag van The Velvet Underground volledig z’n recht kwam op I’ll Be Your Mirror, laten Kurt Vile & The Violators op Run Run Run duidelijk horen dat de kern van The Velvet Underground bestond uit vurige rock & roll band. De frontman zegt daarover: “I literally covered Run Run Run when I was a kid. In my late teens with my band at the time. So it was pretty cosmic, let’s say. There is a direct connection to certain indie bands and beyond with the Velvets. That’s why the Velvets are a classic. You know it can have doo-wop in there and things like that, but it can also have this jagged noisy thing, and it immediately let me feel like I could do anything. The possibilities are endless. You’re completely free. Unapologetic and effortless.”
Verve Records werd in 1956 opgericht door Norman Granz om een eerlijk en solide platenlabel neer te zetten voor Ella Fitzgerald. Baanbrekende acts zoals o.a Billie Holiday, Louis Armstrong, Nina Simone, Frank Zappa, Dizzy Gillespie, Sister Rosetta Tharpe en Oscar Peterson brachten hun muziek uit op het label. In 2016 sloot het label zich aan bij Universal Music Group en onlangs tekende Kurt Vile bij Verve Records.
I’ll Be Your Mirror – A Tribute to the Velvet Underground & Nico
(24.09.21)
01. Sunday Morning – Michael Stipe
02. I’m Waiting For The Man – Matt Berninger
03. Femme Fatale – Sharon Van Etten (w/ Angel Olsen on backing vocals)
04. Venus In Furs – Andrew Bird & Lucius
05. Run Run Run – Kurt Vile & The Violators
06. All Tomorrow’s Parties – St. Vincent & Thomas Bartlett
“This is a reminder to go outside, to stare at nature a little bit too long, and to appreciate what it shows you.”
Het onderschrift bij de eerste muziek van La Luz sinds 2018 en waarschijnlijk ook een note to self, want met deze single kondigde de band eerder deze week aan dat ze het US en Europese land weer intrekken met maar liefst 34 bevestigde shows, een goede reminder om de tourbus ook eens uit te stappen wanneer ze door ruraal terrein rijden. Van Brussel bij Le Nuits Botanique op 3 mei naar Paradiso Amsterdam op 4 mei bijvoorbeeld.
The First Day, de eerste single van het nieuwe Villagers album is mooi, de tweede So Simpatico is mooi en bijzonder, een zeven minuten lange gospeltrack, inclusief koor die niet had misstaan op een van de vroege albums van Van ‘the man’ Morrison, zeg Astral Weeks.
Bijzonder is ook de sax-solo die makkelijk de helft van het nummer in beslag neemt. Op de albumversie dan, de single edit houdt op voordat de sax zijn intrede doet. Dat So Simpatico wel degelijk het werk is van de maker van Trick of The Light, en Nothing Arrived komt door de niet mis te verstane stem van dorpshoofd, Conor J O’Brien.
Fever Dreams, het nieuwe, zevende album van Villagers verschijnt op de dag dat Conor & co te zien zullen zijn (deo volente) op Down The Rabbit Hole, 20 augustus is dat. Een week later staat Villagers in het Burgerweeshuis te Deventer.
Na ‘partymusic for outsiders’ verwachten we eigenlijk ‘easylistening for insiders’, en dat is het ook wel geworden. Outsiders of insiders het maakt eigenlijk geen zak uit want PRONK komt met een plaat die nergens rekening mee houdt, die geen businessplan of format kent. Een plaat die 100% uit graagte en R&Roll is ontstaan, eentje waarvan je zin krijgt in alles wat God verdomme verboden heeft.
Nou, zo’n plaat is het geworden, de boogiekelder leek dieper dan ooit en kent daar al helemaal geen regels. De liedjes komen zoals ze uit broekspijpen komen en zijn schaamteloos vanuit het onderbewuste op band geslingerd. Het resulteert in een pot volstrekt oorspronkelijke r&roll die je laat meebleren als een bakvis. Als je tenminste tijd hebt gehad om naar lucht te happen want deze fuck-you plaat beukt je wild, knuffelt je warm en laat je head bangen zonder dat je er erg in hebt. De hooks en vette refreinen vliegen je om de oren, ze komen regelrecht vanuit de Sallandse jungle je kroeg, auto, feesttent of hart binnen.
Henk Jonkers drumt, Pronk bast jodelt en speelt gitaar, verse Tukkernees Sam Pols rost berig mee en Dion Legebeke blaft Pronk geregeld zijn mand in. Excelsior Recordings brengt ‘m uit want PRONK wil de kelder uit om die vette plaat te laten glimmen.
Sommige platen schreeuwen R&Roll, de schreeuw die we zo hard nodig hebben in hard times. Momenteel schreeuwt deze even het hardst, en hij is niet grijs te draaien man. Oja, Pronk jodelt in z’n eigen taal, in het oer-Nederlandse Nedersaksische. Dat klinkt internationaler dan ABN, maar dat is slechts bijzaak.
Pils?
John Doekoe.
Live treedt hij op met de band PRONK, omdat het lekker klinkt. Een band met een vaste kern aangevuld met struikrovers uit de buurt.
Henk Jonkers drums
Sam Pols gitaar/zang
Gerben Bielderman bas/zang
Dion Legebeke zang
Pronk zang/gitaar
Omdat elke Pipo in meerder bands speelt is de band mobiel en zullen Ymte Koekoek, Henk Wesselink en Seb Dokman ook geregeld meestampen. Gezellig.
Baba Stilz scoorde vorig jaar een aardig Graadmeter hitje met Running To Chad. We vergeleken de stijl van de tot indie-rocker omgeschoolde dj/producer toen met JJ Cale. Ook op zijn nieuwe single toont de Zweed zich een meester in het maken van superieure laid back muziek.
Baba rockt op Rodeo alsof hij alle tijd van de wereld heeft. Je ziet hem zo zitten op zijn schommelstoel met een strohalm in zijn mond en zijn laptop op schoot. Want Rodeo mag dan wel vol zitten met analoge instrumenten, de dichte mix heeft een digitale afdronk. Na twee minuten houdt Baba op met croonen en laat hij zijn gitaren aan het woord. Het kabbelende karakter van Rodeo contrasteert met een tekst over angsten en lusten.
Rodeo is de wegvoorbereider van een nieuwe EP van mister Stiltz waarvan we wel de titel, Journals, maar nog niet de releasedatum weten.
Terwijl fans wanhopig wachtten op de release van Wolf Alice’s adembenemende derde studioalbum, had CHAOS het genoegen om met gitarist Joff Oddie en bassist Theo Ellis van het viertal te spreken. Na de luisteraars lekker te hebben gemaakt met de release van drie singles voorafgaand aan hun nieuwe plaat, bespreken Ellis en Oddie de inspiratie voor het album en onthullen ze de weemoedige en mysterieuze wereld van ‘Blue Weekend’.
Whispering Sons, de grootste naam in de Belgische postpunk, brak in 2018 door met het debuutalbum ‘Image’. Na het winnen van de befaamde Humo’s Rock Rally waren de verwachtingen onwijs hoog maar werden ze met ‘Image’ helemaal waargemaakt. Een ijskoude postpunkplaat kwam eruit met de definiëring van het eigen geluid. Honderden shows en drie jaar later is er de follow-up: ‘Several Others’. We spraken de band en vroegen hen de hemd van het lijf.
Yves Tumor (die ken je van Pinguinhit Kerosene!) brengt nieuwe track ‘Jackie’ uit op Warp Records. Op 23 mei 2022 geeft hij een concert in Paradiso Noord en dit jaar is hij nog te spotten op het Lowlands Festival in Biddinghuizen, als het goed is… Lowlands over dit muzikale talent:
“Intrigerend, intens, rauw, bizar, verslavend. Excentriek visionair Yves Tumor creëert met zijn zwaar experimentele en emotionele melange van – onder meer – elektronica, R&B, hiphop, rock, psychedelia en noise een wereld die we nog niet kenden, maar waarin we maar al te graag blijven hangen. Als een prettig verdovende horrorfilm, als een troostende balladsessie voor buitenbeentjes, als een masserende schoonmaakactie in de achterkamers van de ziel; de stekende en strelende vertellingen van de theatrale magnetiseur uit Miami verlangen volledige overgave.”
