Category: Nieuwe Muziek

Curtis Harding deelt clip voor single ‘Hopeful’

Curtis Harding simpelweg een ‘soul man’ noemen doet hem te kort. Zijn stem laat een breed scala aan emoties horen: pijn, plezier, verlangen, tederheid, verdriet maar ook kracht. De nieuwe single ‘Hopeful’ laat een optimistische kant van Harding zien. De regie van de videoclip lag in handen van fotojournalist Lynsey Weatherspoon. De zwart-wit video werd gefilmd in het West End van Atlanta en bevat beelden van een muurschildering van John Lewis en recente Black Lives Matter-protesten.

Over de clip zegt regisseur Weatherspoon: “Het maken van de video voor ‘Hopeful’ werkte erg verlichtend omdat het mij de kans gaf om te reflecteren over alles wat er was gebeurd in 2020. De single straalt uit wat we allemaal voelen en hoe we kunnen evolueren naar de hoop voor onze toekomst. De energie die Curtis meebracht, was ongeëvenaard. Hij verdiepte zich in het proces, wat ons hielp een sterke verhaallijn voor de video te creëren. De betekenis van de song kreeg ook veel meer kracht door bepaalde delen van Atlanta als achtergrond te laten fungeren. Dit maakte het project tot een succes. Ik ben ervan overtuigd dat ‘Hopeful’ in staat is een gevoel van rust te brengen in een wereld waar we snakken naar liefde en vrede.”

’Ik schreef ‘Hopeful’ al een tijd geleden maar in theorie overstijgt het tijd en plaats’, legt Harding uit. ‘Ik heb altijd geprobeerd hoop uit te dragen waar ik ook was. Duisternis vindt ons allemaal, daarentegen geeft hoop ons de kracht om op zoek te gaan naar het licht’.

Voor het album ‘Face Your Fear’ uit 2017, werkte Harding samen met zijn vaste collaborator Sam Cohen en superproducent Danger Mouse. New York Magazine schreef over dit album: “With a scorching voice like his, the funk is eternal”. De track ‘On And On’ van het album was onlangs te zien in de slotscène van de Marvel Studios miniserie ‘The Falcon and the Winter Soldier’ op Disney Plus.

Harding voedt zijn psychedelische sound met de essentie van soul, maar voelt zich niet alleen gebonden aan dit genre. In plaats daarvan brengen zijn liedjes een eclectische mix van genres, die zijn voortgekomen uit de vele muzikale levenslessen die hij door de jaren heen heeft meegekregen. Muziek werd hem als kind zijnde al met de paplepel ingegoten vanwege zijn gospel- zingende moeder. Zijn nomadische jeugd bracht hem in aanraking met een keur aan muziekstijlen. Harding werkte in de jaren die volgden met zowel Cee-Lo Green als The Black Lips. Al die invloeden maken zijn muziek nu tot een genre op zich. Door deze vele ervaringen heeft hij de donkere kanten van het leven volledig omarmd.

Alle opbrengsten van de videoclip worden gedoneerd aan Know Your Rights Camp.

Shannon & The Clams – Midnight Wine

Niemand die het zo druk heeft als Dan ‘Black Keys’ Auerbach. Niet alleen tekende hij voor de productie van het nieuwe album van blueslegende in spe, Robert Finley, maakte hij van een stapel nagelaten opnames van Tony Joe White een coherent album en produceerde hij de nieuwe plaat van The Black Keys. Ook dook hij de studio in met Shannon & The Clams om te werken aan wat album zes moet gaan worden van de garagepunkclub uit Oakland.

Wat scheelt is dat Dan niet hoeft te reizen. Hij heeft een eigen studio heeft in Nashville. Daar is ook Midnight Wine opgenomen, de eerste single van het Year Of The Spider album (20/8) van Shannon & The Clams.

Het kordate, unisono door Shannon, gitarist Cody en keyboardspeler Will gezongen Midnight Wine is een mid-tempo rocker met een flinke dosis fuzz gitaar en een gorgelend orgeltje. Het thema van het nummer is ‘drugs begin er niet aan’. Deze ervaringsdeskundigen weten waar ze het over hebben.

The Vaccines – Headphones Baby

The Vaccines hebben hun nieuwe single ‘Headphones Baby’ uitgebracht. Het is een eerste glimp van het aankomende vijfde album van de band. De opvolger van Combat Sports uit 2018. In hetzelfde jaar bracht de Londense band nog het aanstekelijke All My Friends Are Falling In Love uit. Met Headphones Baby doen Justin Hayward-Young & co er nog een schepje bovenop. De nieuwe single is een meegalmer zonder gitaren. Klinkt als een festivalhit, maar gaan die wel komen? Je hoort Headphones Baby in ieder geval op Pinguin Pop.

Horsey & King Krule – Seahorse

Features, gastoptredens zijn in zwang de laatste tijd. In de hitparade, maar ook in indie-land. Dat sommige acts samen sterker zijn kan niet worden ontkent. De combi single van Horsey en King Krule is daar een goed voorbeeld van.

Dat de band uit Londen zuid-oost een keer met de eigenzinnige zanger in zee zou gaan was een kwestie van tijd. Ze trekken al jaren met elkaar op en delen ook regelmatig een tourbus. Daarnaast zit de broer van King Krule in Horsey. Beide acts beoefenen een eigenwijs soort indie; speels en serieus tegelijk met rock als basis, maar niet onbekend met de wereld van beats en samples.

Het gezamenlijk geschreven Seahorse begint dromerig met King Krule in de rol van verteller. Naarmate het nummer vordert verheft hij zijn stem en zwelt ook de muziek aan. Ook de samenwerking van Horsey & King Krule is voor herhaling vatbaar. Voorlopig lijkt het echter bij dit ene nummer te blijven. Seahorse is het sluitstuk van het debuutalbum van Horsey dat in juli wordt verwacht.

Ouzo Bazooka & Yurika Hanashima – I Dream Of Naomi

Ouzo Bazooka neemt alvast een voorschot op de zomer met het vrolijk nostalgische I Dream Of Naomi. De band komt uit Tel Aviv. De zangeres niet, de wieg van Yurika Hanashima plaatsen we in Japan.

Zeker weten doen we dat niet, want Google geeft nul op ieder rekest. Blijkbaar wil miss Hanashima anoniem blijven. De samenwerking van Ouzo Bazooka & Yurika Hanashima kun je filen onder het kopje oriëntaalse surf. Je hoort zo’n lekker gammel sixties orgeltje, in fuzz gedoopte gitaren en de J-popstem van Yurika, die in haar moerstaal zingt. De b-kant is instrumentaal en dus nog surf-achtiger.

Van zowel Ouzo Bazooka als Yurika Hanashima staan meerdere songs online – best goede ook- maar geen een die zo geslaagd is als I Dream Of Naomi. We hopen dan ook op een herhaling.

Popwarmer: Twenty One Pilots – Saturday

Gisteren kwam het nieuwe album Scaled And Icy uit van de alternatieve popband Twenty One Pilots uit Ohio. Een flitsend nieuw album met pakkende hooks en een iets gelikter geluid. De nieuwe single Saturday is er eentje in de categorie ‘feel good vibes’. Een dikke hit, van H&M-winkel tot festival anthem. De perfecte Popwarmer op Pinguin Pop om op Saturday aan je voor te stellen.

Garbage – Wolves

Wie had dat ooit gedacht, dat Garbage een van de overlevers van de grungy jaren negentig zou zijn. Zo klinkt de nieuwe single ook, als een tijdreis terug naar de laatste jaren het de vorige eeuw.

Niks nieuws onder de zon dus, maar wat schijnt dat zonnetje nog lekker fel. En sleets is de formule van sterke meidenzang in een glanzend geproduceerd bad van gitaren ook nog lang niet.

Wolves staat niet op zich. Over een week of wat al komt er een nieuw Garbage album uit. Wolves is daar single #3 van. Eerder kwamen No Good Master en The Men Who Rule The World tot ons. De drie titels suggereren een thema; ‘het is nog steeds hommeles in de wereld’ en wat Shirley Manson betreft komt dat grotendeels op het conto van de Man.

Garbage langspeler numero zeven is No Gods No Masters getiteld. Het is de eerste met nieuwe muziek sinds Strange Little Birds uit 2006. Naast de gewone staat er ook een luxe editie van No Gods op stapel met een extra cd (jaren negentig weet je wel) waarop Shirley, Butch, Duke en Steve songs coveren van o.a. David Bowie, Patti Smith en Baasje Springsteen. Dit alles zal verkrijgbaar zijn op Record Store Day die dit jaar valt op 12 juni.

LUMP – Animal

Laura Marling leidt een dubbelleven. We kennen haar als oorspronkelijke singer-songwriter, type vrouw met gitaar. Maar ze is ook frontvrouw van de elektroclub, LUMP.

De LUMP kar trekt ze samen met Mike Lindsay van de band Tunng. Het eerste LUMP album was experimenteel om niet te zeggen vaag. We leggen de schuld bij Lindsay die met Tunng ook vaak kanten opschiet die slechts voor een select gezelschap te volgen zijn. Op het nieuwe album lijkt Laura een dikkere vinger in de pap te hebben. Animal is fonkelend nummer met een spannend verloop en als extra attractie de immer boeiende stem van La Marling.

Onze politiek is om oorspronkelijke – in de praktijk zijn dat vaak langere- versies van nummers te draaien. Bij Animal van LUMP hebben we gekozen voor de radio-edit. Midden in de albumuitvoering zit namelijk een stuk dat de vaart uit het nummer haalt en de sfeer verbreekt. We leggen de schuld bij Lindsay. Hogere artistieke doelen ontgaan ons dus hebben we bij wijze van hoge uitzondering de korte versie opgepikt.

Animal is het titelnummer van LUMP album twee dat in juli uitkomt.

Sophia Kennedy – Monsters

Sophia Kennedy – Monsters (City Slang/Pampa Records/Konkurrent)

“Our mothers are insane. Cause their mothers are insane. Our fathers are insane. Cause their fathers are insane”, zingt Sophia Kennedy in Loop, te vinden op haar tweede album, Monsters.

Sophia heeft natuurlijk gelijk, al chargeert ze misschien een beetje. Maar daar houden we wel van. Zo ken ik zelf geen mensen die dingen niet enigszins aandikken om een punt te maken. De Haagse politiek is er zelfs zwanger van. Ach, die in uw gemeente ook? Maar enfin.

Sophia dus. Met haar tweede langspeler. Waarnaar we allemaal zo reikhalzend uitkeken. Na haar titelloze, eigenzinnige debuut van drie jaar terug. De eigenzinnigheid die we ook nu weer horen. En we horen dat zo graag.

Kennedy heeft de kwaliteiten je geen moment weg te laten zweven. Je houdt de aandacht er van voor tot achter bij. Ze luistert net zo lief naar Velvet Underground als Whitney Houston. Ze noemt Antony & The Johnsons, Amy Winehouse, Nina Simone en Billie Holiday als inspiratiebronnen.

Wanneer we al die ingrediënten samenvoegen, krijgen we zowel een blik in Kennedys brein als in het eindresultaat waar Monsters mee is gevuld. Een potpourri. Dertien excentrieke tracks van de Amerikaanse, die al jarenlang in Hamburg woont.

Alle tracks even spannend, alles even onderscheidend, duister, uitdagend en prikkelend. Animal Collective, zegt u? We mogen dansen, we kunnen lekker gek doen op Kennedys muziek en na dertien nummers zet je de plaat razendsnel weer op. Stoere stem, verrassende wendingen, muzikaal dik in orde, verfrissend en narratief. Theatraal, dat ook. Opwekkend en ook wat verslavend? Zonder meer. Neem het heerlijk luchtige Up bijvoorbeeld. Sophia Kennedy heeft een ongelooflijk fraai en krachtig album afgeleverd. Dat in veel eindlijstjes terecht gaat komen. Ongetwijfeld in dat van ondergetekende. Pieter Visscher