Luwten – Sleeveless

Luwten, het muzikale project van de Nederlandse singer-songwriter en producer Tessa Douwstra, brengt op 30 april haar tweede studioalbum Draft uit.

De langspeler, waarop ze de subtiele en indringende sound in combinatie met haar warme vocals die haar zo typeren voortzet, verschijnt op het gerenommeerde Amerikaanse label Glassnote.

Met het uitbrengen van de Door EP eind vorig jaar en de singles Control, Don’t Be A Stranger en Call Me In, lichtte ze alvast een tipje van de sluier op van wat er op Draft kan worden verwacht.

De titel van de opvolger van het gelijknamige debuut uit 2018 waarmee ze in 1 klap volop in de belangstelling stond, staat voor ‘tocht’. Het is een metafoor voor het op een kier zetten van de deur en daarmee invloeden van buitenaf – in zekere mate – toe te laten.

Over de ideeën van (keuze)vrijheid en controle vertelt Tessa:

“How much of being alone is because it’s helpful? How much of being alone is because you’re afraid? Does being alone help being authentic? Or is looking for authenticity something you could or even should look for with others? I noticed I’m writing a lot about thinking versus feeling and being alone versus being together with other people. I love the idea of music as self-exploration. For the maker as well as the listener.”

Tegelijk met de albumaankondiging is haar nieuwste single Sleeveless uitgekomen.

Everything Everything – Supernormal

Weinig bands zijn zo direct herkenbaar als Everything Everything. Zodra Jonathan Higgs zijn mond opentrekt, weet je met wie je te maken hebt. Helaas is niet iedereen gecharmeerd van zijn karakteristieke stemgeluid. Higgs hoge timbre en opgewonden manier van zingen heeft bij sommigen het effect van een krijtje op een schoolbord. Haters moeten daarom maar even koffie gaan zetten of overschakelen naar een van onze andere zenders als Supernormal voorbij komt.

Hoewel zijn stem dit keer vrij diep in de mix begraven zit en zijn uithalen beperkt zijn drukt Higgs weer duidelijk zijn stempel op de nieuwe single. Gelukkig zijn er ook hele volksstammen die wel genieten van nummers als Distant Past, Kemosabe en No Reptiles.

Supernormal past prima in dit rijtje. Het eerste nieuwe nummer van de band uit Manchester sinds het vorig jaar verschenen RE-ANIMATOR album is een opgewonden, sommigen zullen zeggen hysterische smart rocksong over de rol van instinct in de manier waarop we (homo sapiens) reageren op stimuli. Typisch Everything Everything dus.

Gengahr – Under The Skin

Of Gengahr een bijdrage wilde leveren aan de soundtrack van Seizoen 3 van American Gods? ‘Yes please’, was het antwoord en Under The Skin het resultaat. Voor wie (het boek van Neil Gaiman of) de Amazon serie niet kent. American Gods gaat over de strijd tussen de oude, traditionele goden en de nieuwe (zeg Zeus vs Media) op het Noord Amerikaanse continent.

Een onalledaags verhaal vraagt om onalledaagse muziek. En dat kan je wel overlaten aan Gengahr. De band van Before Sunrise en She’s A Witch is nog wel herkenbaar, maar alleen voor de ingewijden. Under The Skin is een proggy rocktrack met hoge herenzang, hemelse koortjes en een flinke portie gitaar. De onderhuidse spanning van het nummer past perfect bij de schemerige sfeer van American Gods. Conclusie het eerste uitstapje van Gengahr richting filmwereld mag als zeer geslaagd worden bestempeld.

Meg Myers – The Underground

Twee jaar na het uitbrengen van Meg Myers’ tweede album Take Me To The Disco, met daarop de Pinguinhits Numb en Jealous Sea, keerde de Amerikaanse rockzangeres in november 2020 terug met een EP; Thank U 4 Taking Me 2 The Disco. Een EP met behoorlijk wat disco, Meg laat een pop geluid horen. De energieke single Any Way You Wanna Love kreeg laatst een videoclip en nu de song The Underground ook. Te horen op Pinguin Pop.

NewDad – Slowly

De gitaren sprankelen weer op de nieuwe single van NewDad. Slowly is de opvolger van Graadmeter hit I Don’t Recognise You en wederom een nummer dat gehoord mag worden.

Het Ierse kwartet vertegenwoordigt de gitaarafdeling van de dreampop beweging. Waar een band als Beach House roes opwekt met elektronische keyboards brengt NewDad ons in vervoering met 2 x 6 snaren en niet te vergeten de verleidelijke zang van de altijd net een klein beetje verkouden klinkende Julie Dawson.

Slowly komt op de nieuwe EP van NewDad, Waves die voor 26 maart staat. Een voordeel van een nadeel is dat de band vanwege de lockdown extra tijd heeft om aan nieuwe muziek te werken. Een volgende EP zal ook ook niet zo heel lang op zich laten wachten.

Whispering Sons – Satantango

Nieuwe muziek van Whispering Sons is altijd de moeite van het checken waard, zeker als de band het over een iets andere boeg gooit. De Vlamingen maakten naam en wonnen zieltjes met een eigen variant op de befaamde Britse new wave sound van bands als Joy Division, ouwe Cure en vroege U2.

Nieuwe single Satantango heeft nog wel die doemgalm, maar is eigener, spannender en ook funkier dan ouder werk. Ook b-kant Surgery laat een vernieuwde en verbeterde sound horen. Net als Satantango heeft Surgery iets dreigend.

Beide tracks zouden niet misstaan op de soundtrack van een horrorfilm. Dat we toch met Whispering Sons van doen hebben hoor je aan de donker getinte stem van frontvrouwe Fenne Kuppens, die hier klinkt alsof zij de duivel op de hielen zit. En niet andersom.

Popwarmer: Peach Tree Rascals – Leave Me

In navolging van het nummer OOZ brengt Peach Tree Rascals de tweede single van hun aanstaande Camp Nowhere EP uit, genaamd Leave Me. De groep uit Californië weet als geen ander invloeden uit alt-jazz, funk, hiphop en r&b met elkaar te versmelten. Met hun DIY-mentaliteit en een goed gevoel voor melodieën die blijven hangen, hebben ze inmiddels al meer dan 400 miljoen streams op de teller staan. Genieten deze week dus van de Popwarmer op Pinguin Pop.

Heavenward – MJ-12

Als je op zoek bent naar vernieuwing en experiment ben je bij Heavenward aan het verkeerde adres. Als je hunkert naar luidruchtige, moddervette alt-rock met grunge en shoegaze trekjes kan je je hart ophalen aan nieuwe single MJ12.

Heavenward is een nieuwe naam aan het rockfront. MJ-12 is pas hun derde single, of beter zijn derde single. Het is namelijk een eenmansproject. De solist heet Kamtin Mohager. Hij komt uit San Jose in California, USA.

Kamtin doet Heavenward er een beetje bij. Hij maakte naam en fortuin met The Chain Gang Of 1974. Daarmee produceert hij elektronische muziek – ergens tussen EDM en synthipop in. Iets heel anders dus. Blijkbaar schuilt er ook een rock demoon in Kamtin’s muzikale lijf. Om die een uitlaatklep te geven heeft hij Heavenward in het leven geroepen. Laten we hopen dat de demoon zich wat vaker roert, want MJ-12 smaakt naar meer. Naar veel meer.

Waltzburg – Inbetween

Waltzburg heeft het voorjaar in het hoofd. De nieuwe single van de Nijmeegse band is een vrolijk stemmend lenteliedje met een touwtjespring ritme een klaterende gitaar en een refrein type oorwurm.  

Inbetween is de perfecte soundtrack van tattoo-day, de eerste aangename dag van het jaar waarop de tattoos kunnen worden ontbloot, die een winter lang verborgen hebben gezeten onder mouwen, broekspijpen en t-shirts.

De single komt van een nieuwe EP, Let’s All Pretend die later deze maand uitkomt.