Category: Nieuwe Muziek

Popwarmer: Jorja Smith – Addicted

De met veel awards bekroonde singer-songwriter ​Jorja Smith​ lanceert haar nieuwe single ​‘Addicted’. Er werd reikhalzend uitgekeken naar de emotionele track die gaat over “focusing on wanting the full attention of someone who’s not giving enough (or any) when they should be” – aldus Smith. Ze regisseerde de begeleidende clip zelf – samen met Savanah Leaf – die ze in de U.K. opnam met een webcam. Smith: “the video is multiple versions of me singing the song; having fun dressing up, not trying to be too serious and just giving myself more freedom.” ‘Addicted’ volgt in de voetsporen van Jorja’s Dancehall track ‘Come Over’ featuring Popcaan (2020) en ‘By Any Means’.

Gedurende de laatste twee en een half jaar, sinds het uitbrengen van haar met een Grammy genomineerde debuutalbum ‘​Lost & Found’,​ is Smith geroemd over de hele wereld voor haar suggestieve song-writing, krachtige voordracht, pure emotie en het ongebreidelde talent van een jonge vrouw die haar weg in de wereld vindt. Smith heeft al vele magazine covers gesierd, trad op tijdens award shows en Tv-programma’s en verkocht zalen uit over de hele wereld, en heeft meer dan een biljoen wereldwijde streams. Met bijna 250 miljoen streams is haar hit ​‘Be Honest’ (2019) met Burna Boy ​ haar grootste hit tot nu toe. Smith blijft haar vakmanschap bijschaven, en ‘Addicted’ is dan ook een langverwachte voorbode van meer muziek in 2021.

Rise Against – Nowhere Generation

Rise Against parties like it’s 2004! Of 2006. Of 2008. Alsof de tijd heeft stil gestaan. Aan niets is te horen dat Nowhere Generation spiksplinternieuw is. Is dat een probleem? Helemaal niet! De formule van de oproerkraaiers uit Chicago is na bijna twee decennia nog altijd niet versleten.

Jammer genoeg is de roep om actie van de band tegen homofobie, economische ongelijkheid en voor dierenrechten onverminderd actueel. Je had het de mannen vergeven als ze het hoofd hadden laten hangen en de strijd opgegeven, maar nee hoor. Het heilig vuur brandt is nog lang niet gedoofd.

Nowhere Generation is het titelnummer van Rise Against album numero 9. De eerste met nieuw materiaal in vier jaar. Dat Nowhere Generation weer ouderwets goed klinkt komt mede omdat de band weer in zee is gegaan met de producers die ook tekenden voor onvergankelijke tracks als Saviour, Sattelite en Prayer For The Refugee.

Terwijl de band als vanouds rockt alsof hun leven er vanaf hangt is de tekst van Nowhere Generation wat beschouwender dan we van de boys zijn gewend. Dat er nog steeds zoveel mensen buiten de boot vallen in de V.S. betekent niet dat de situatie hopeloos is. Het eclatante succes van Rise Against bewijst dat dromen wel degelijk uit kunnen komen. Zelfs The American Dream. De band is zich wel bewust van het feit dat hard werken alleen niet genoeg is. Je moet ook kansen krijgen, ongeacht je afkomst, geaardheid of huidskleur. En daar wil het nog wel een aan ontbreken. Dus gaat de strijd gewoon door.

4 juni staat het album online en ligt het in de winkels.

Twin Shadow – Johnny & Jonnie

George Lewis Jr a.k.a. Twin Shadow verrast met een track die niet had misstaan op een van de latere albums van The Clash. Met zijn Caribische ritme, disco drums een ouderwetse saxofoonbreak neemt Johnny & Jonnie alvast een voorschot op de zomer. Iets heel anders dus dan de coole, maar soms ook koele synthipop waarmee Twin Shadow naam maakte.

Feitelijk kan je zeggen dat George terug naar zijn roots keert. Zijn wieg stond in San Domingo in de Dominicaanse Republiek en hij groeide op in het al even zonnige Florida. Ergens onderweg naar faam en fortuin heeft hij de eighties ontdekt en is hij geïnspireerd door de donkere en sombere klanken uit dat decennium soortgelijke muziek gaan maken en goede ook! Desondanks is Johnny & Jonnie een welkome afwisseling, en gezien de onzekere tijd waarin we leven een goede plaat op het goede moment.

Squid – Paddling 

Voor de nieuwe IJsbreker moet je misschien even goed gaan zitten. Er gebeurt namelijk zoveel in Paddling dat je het nummer onmogelijk in één keer tot je kunt nemen.

Het Britse Squid staat toch al niet bekend om zijn simpele drie akkoorden, drie minuten liedjes, maar Paddling is van alles een paar onsjes meer. We hebben een fade in, een ‘spoken word’ passage, verschillende riffs, meer stops en starts dan de boemel tussen Leiden en Den Haag en dan zijn we nog maar halverwege!

Zie je de naam Squid dan is de term post punk nooit ver weg, maar misschien met uitzondering van Talking Heads en Television zijn er nooit punkbands geweest -post of proto- die klinken als de band uit Brighton. Post prog of post art rock is wellicht een beter etiket. Waarmee maar gezegd wil zijn dat Squid eigenlijk in geen enkel hokje past. En dat zijn vaak de allerbesten.

Django Django – Glowing In The Dark

Django Django – Glowing In The Dark (Because Music/Virgin)

Mooie poster, opnieuw, als inlay bij de nieuwe cd van Django Django. Ook op vinyl verkrijgbaar uiteraard. De verpakking van het album is sowieso fraai verzorgd. Zorgvuldig, met mooie liner notes bovendien. We zijn het inmiddels gewend. Ook daarin herken je de vakman.

Glowing In The Dark is het vierde studioalbum van Django Django, dat voor een portie positiviteit zorgt die we zo goed kunnen gebruiken in pandemische tijden. Waarin we hunkeren naar oude gewoontes, zoals voetballen op zondagochtend, wat potten bier drinken in het café en zelfs een tube houtlijm kopen in de godvergeten Action. Zover is het. Maar dan is er dus de nieuwe Django Django!

De band uit Londen liet met prachtvoorganger Marble Skies (2018) al horen de coherentie te hebben teruggevonden die op Born Under Saturn wat op drift was geraakt en is op Glowing In The Dark helemaal terug in bloedvorm. Songs beklijven, hebben een bijzonder hoog meezinggehalte en zijn zo catchy en opwekkend als wat. Glowing In The Dark is een escapistisch album. Ontsnap even uit de coronaroes en word weer een beetje mens. Trek gympies aan, doe de gordijnen dicht en dans je lekker in het zweet in de huiskamer. Gordijnen open? Dat mag ook.

Glowing In The Dark reflecteert het gevoel dat een sciencefictionfilm oproept bij de band. Het mystieke daarvan hoor je terug in het geluid, dat verder als vanouds aan The Beach Boys refereert, terwijl inspiratiebron van het eerste uur Ennio Morricone ook nog altijd even om de hoek kijkt. En plots is er dan een rustpunt tussen al die uitbundige, dansbare tracks: The World Will Turn. Dermate beatlesque dat het verder gaat dan een ode. Dat kunnen ze dus ook. Pieter Visscher

 

 

The Calicos – Follow You Down

The Calicos, zes jonge gasten uit Antwerpen, overtuigden in het voorjaar van 2018 de jury van Humo’s Rock Rally met songs die stevig in de traditie van Wilco, Ryan Adams, The War On Drugs of Jonathan Wilson zijn geworteld, pedalsteel incluis. Waarna de band werd bijgezet in de galerij der groten, naast andere illustere winnaars als Evil Superstars, Whispering Sons of Goose.

Singles ‘Our House’ (eind 2018) en ‘Driftwood’ (begin 2019) waren een fijne kennismaking, deden het goed op onze nationale radio’s en zorgden mee voor een prachtig concert- en festivaljaar met een uitverkochte Arenberg als orgelpunt. En nu is er de mooie nieuwe single Follow You Down.

Een band zou voor minder gaan zweven, maar niet The Calicos. Zoals wel vaker gebeurt met Humo’s Rock Rally-helden (Novastar, Admiral Freebee), neemt het zestal, onder de hoede van Tobie Speleman (o.a. Geppetto & The Whales) ruim de tijd voor songs en sound, want met minder dan een knaller van een debuutalbum nemen ze geen genoegen. Na twee jaar zijn The Calicos (incl. twee nieuwe leden) volwassen geworden.

Deze band is klaar een breed, muziekminnend publiek aan te spreken en uit te groeien tot een alternatieve popgroep die generaties kan verzoenen.

PACKS – Silvertongue

‘Alles wat goed is komt terug’, luidt een oud-Hollands spreekwoord. Of gaat nooit helemaal weg. Nineties gitaarmuziek bijvoorbeeld. PACKS combineert twee gitaarscholen tot een eigen compacte sound, de grunge en de slacker-rock. Het fuzzy Silvertongue is pas de tweede single van de band uit Toronto, maar nu al zoemt de kwalificatie ‘veelbelovend’ door de lucht.

PACKS begon als solodingetje van Madeline Link. Spelen met een ritmesectie van vlees en bloed beviel haar echter zo goed dat ze haar ZZP’ers een vast contract heeft aangeboden. Een deal bij Royal Mountain Records, dat ons eerder o.a Mac DeMarco en Alvvays bracht, maakte PACKS’ plaatje compleet. Debuutalbum verschijnt op 21 mei.

 

Ramkot – Red

Het gaat lekker qua muziek bij onze zuiderburen. Uit Vlaanderen komt de laatste tijd veel plezants, denk aan The Haunted Youth en Kids With Buns onlangs maar ook bijvoorbeeld het punterige Equal Idiots en DIRK. Nog wat harder is Ramkot, zoals de naam doet vermoeden. Ramkot is een jong Gents powertrio dat recentelijk de prestigieuze bandwedstrijd De Nieuwe Lichting heeft gewonnen met het nummer Red die je hier bij de Pinguin ook al hebt kunnen horen. Ramkot maakt ramrock zeggen ze zelf, oftewel dikke vette stoner.

Courting – Grand National

Op hun nieuwe single toont het Liverpoolse Courting zich begaan met het lot van renpaarden. Op een racetrack nabij Liverpool vindt elk jaar in april The Grand National plaats, een internationaal vermaarde handicaprace waarbij steevast talloze ongelukken gebeuren. Voor veel toeschouwers zijn de struikelende paarden en sneuvelende jockeys een attractie, maar voor Courting zanger Sean Murphy-O’Neill zijn deze wreedheden een gruwel.

De vorm waarin Courting hun pro-paarden song heeft gegoten is die van een post-punk song, een bozig gezongen gitaarnummer met weinig opsmuk en veel energie. Grand National is het titelnummer van de debuut EP van Courting met daarop naast nieuwe en vorige single Popshop! nog twee andere verse tracks.