Twee en een half jaar geleden troffen de Australische muzikanten Gordi & Alex Lahey elkaar in Nashville bij de duikbar Dino’s in het oosten van de stad voor late night pasta en bier. De excentriciteit van Dino’s maakt het een plek waar het voelt alsof er van alles kan gebeuren en dat iedereen door de deur kan lopen. Op die bewuste natte zomerdag begonnen de twee te schrijven, het resultaat is deze single Dino’s, compleet met video waarin het levensgrote Dolly Parton cardboard net als in de bar zelf een prominente rol krijgt. Het nummer vangt het gevoel volledig in de ban te zijn van de persoon die tegenover je zit terwijl de wereld als een gek doortikt.
Category: Nieuwe Muziek
La Femme – Le jardin
Veel veelzijdiger dan La Femme wordt het niet. De nieuwe single van het gezelschap uit Biarritz is weer anders dan we van de band gewend zijn. We hebben al disco, punk en pop kunnen afvinken. Le jardin is weer ‘completemente differente’.Want La Femme zingt voor het eerst in het Spaans! De clip is gefilmd in zuid Spanje tussen Granada en Sevilla.
Le jardin laat zich het best omschrijven als typisch Frans. D.w.z. een zwoele, verzorgde productie met deze keer alleen maar vrouwenstemmen. We horen een dameskoortje, een mooie weemoedige leadvocal en een stukje gesproken tekst. Voor de gelegenheid is de band uitgebreide met deux femmes. Naast vast bandlid Arianne Gadeux horen we ook mademoiselle Ara Mendez Murillo en miss Lisa Hartman.
Met Le jardin volgt La Femme het spoor van de grootmeester van la musique pop Française en uitvinder van de befaamde ‘ye ye filles’ (zuchtmeisjes) stijl, Serge Gainsbourg. Op 2 april verschijnt dan eindelijk het nieuwe album van La Femme, Paradigme. Afgaand op de bonte serie singles die aan de release vooraf gingen lijkt het derde album van La Femme een muzikale toverbal te gaan worden. Delicieux!
King Gizzard & The Lizard Wizard kondigt opvolgalbum aan en deelt nieuwe single
King Gizzard & The Lizard Wizard kondigt de komst van een opvolgalbum aan. De zeskoppige band brengt tegelijkertijd een nieuwe single uit, genaamd Pleura. L.W. verschijnt op 26 februari, is vanaf nu beschikbaar voor pre-save/pre-order en telt, net als de voorganger K.G., tien nummers. Op het zeventiende album in tien jaar tijd staan de eerder uitgebrachte singles If Not Now, Then When? en O.N.E.
Ruim tien jaar lang werkte de band in een moordend tempo aan nieuwe nummers die. De pandemie dwong de band ertoe om zoals frontman Stu Mackenzie het verwoordt, “de hersenen te resetten en uit te zoeken hoe we iets anders kunnen doen”. Het resulteerde in twee albums die een stapje verdergaan dan voorgaande releases. In hun zoektocht naar ‘de noten tussen de noten’ – door middel van o.a. Turkse snaarinstrumenten – ontdekte de band een muzikaal palet dat verder reikt dan westerse rock.
In november van vorig jaar bracht de band het album K.G uit, evenals het live-album Live In S.F. ’16. Het nieuwe album dient als de directe opvolger van K.G., maar kan ook gezien worden als een op zichzelf staand werk. Toch wordt er hier en daar geknipoogd naar de vorige plaat. L.W. eindigt bijvoorbeeld met hetzelfde nummer waarmee K.G. opent. In het eerdere werk van de Australiërs zijn er soortgelijke patronen ingebed: het bejubelde, hard-riffende album Nonagon Infinity uit 2016 was als een Möbiusband die zich eindeloos herhaalde.
De videoclip van Pleura – waarin je een recente livesessie vanuit de studio terugziet – werd geregisseerd door John Angus Stewart, die ook de concertfilm Chunky Shrapnel uit 2020 regisseerde.
Alfie Templeman kondigt mini-album aan
De 18-jarige Alfie Templeman deelt zijn gloednieuwe single en bijbehorende video ‘Everybody’s Gonna Love Somebody’. Daarnaast kondigt hij aan dat zijn nieuwe mini-album ‘Forever Isn’t Long Enough’ op 7 mei zal verschijnen via Chess Club Records/AWAL.
‘Everybody’s Gonna Love Somebody’ is Alfie Templeman’s eerste single sinds zijn hit ‘Forever Isn’t Long Enough’ die uitkwam in september 2020. Er is sindsdien door velen lovend over Templeman geschreven, daarnaast werd hij meegenomen in vele 2021 tiplijsten op grote media platformen; waaronder de BBC Sound Of 2021, Radio X Great X-Pectations, MTV, Amazon Music, Vevo, The Independent.
Zijn nieuwe single – die hij volledig schreef, opnam en produceerde in zijn slaapkamer – is geïnspireerd op groovy popklassiekers uit de jaren 80. De tiener uit Bedfordshire legt uit: “Ik heb ‘Everybody’s Gonna Love Somebody’ in 2017 geschreven en voor het eerst opgenomen, ik was toen 14 jaar oud en sindsdien zit het in mijn hoofd. Ik probeerde het regelmatig opnieuw op te nemen, maar ik kon het nooit helemaal goed krijgen. Op een gegeven moment dook ik in de muziek van Tears For Fears en realiseerde ik me dat het die ‘Everybody Wants To Rule The World’-achtige productie nodig had. Ik ging terug naar de studio, veranderde een deel van de teksten en nam het in een paar uur op. Het is waarschijnlijk mijn favoriete nummer van de nieuwe plaat.”
Over de video van de track, geregisseerd door Thomas Davis, zegt Templeman: “Dit is mijn avontuurlijkste video ooit. Ik was vastberaden in het idee om een filmische ervaring te maken voor ‘Everybody’s Gonna Love Somebody’. Thomas heeft dit zo goed tot leven kunnen brengen. Brian en Suzie (de poppen) waren een plezier om mee te werken en het was leuk om te zien hoe ze er uiteindelijk op beeld uit zijn gekomen. Ik hou echt van die twee tortelduifjes!”
Hij vertelt over het mini-album: “Ik wilde een verfijnde popplaat maken – iets breder dan een EP maar beknopter dan een volledig album – conceptueel hangt het een beetje tussen Fleetwood Mac’s ‘Rumours’ en Tame Impala’s ‘Currents’. Tijdens het maken van ‘Forever Isn’t Long Enough’ realiseerde ik me dat ik het wat rustiger aan moest doen en voorzichtig aan dingen moest werken. Het duurde een dag, vier maanden en voor een aantal nummers zelfs twee jaar om ze af te krijgen. Ik werkte aan elk nummer totdat ze perfect waren en ik ben nog nooit zo trots geweest op het eindresultaat.”
Baby Boys – Duke and the Cash
Van de zeven songs die Baby Boys afgelopen jaar heeft uitgebracht is er één net iets langer dan vier minuten, de rest nauwelijks meer dan twee. Een specifiek genre valt nog niet te distilleren, wel een eigen productiestijl. De nummers van Baby Boys zijn het resultaat van geduldig sample en plakwerk, van uren lang mixen en overdubben en experimenteren met sounds en structuren. Dat klinkt allemaal ingewikkeld en het proces zal dat ook zeker zijn, maar de producten -als we een lelijk woord voor muziek mogen gebruiken- van het trio uit St Paul, Minnesota zijn dat zeker niet.
Nieuwe single Duke and the Cash is een goede introductie tot de frisse studiomagie van Jake Luppen, Nathan Stocker en Caleb Hinz. De heren zijn bevriend sinds de middelbare school. Daarna hebben ze in verschillende bands (o.a. Hippo Campus) gespeeld, maar altijd contact gehouden met het vage plan om ooit de koppen bij elkaar te steken. Corona jaar 2019 gaf het nodige duwtje.
In Duke and The Cash trekken in hoge snelheid een uitgebreid instrumentarium en een verzameling ongedefinieerde geluiden aan je voorbij. Net als je denk dat het niet gekker, of voller kan, duikt er nog een blazerssectie op. De strakke samenzang trekt het experiment weer terug in popsferen. De totale lengte is twee minuten en veertien seconden. King Gizzard op dubbele snelheid, dat komt ongeveer in de buurt van wat Baby Boys te bieden heeft.
Nathaniel Rateliff – Redemption
De Amerikaanse rootsrocker Nathaniel Rateliff bekend van zijn begeleidingsband The Night Sweats en hun hit S.O.B. (Son of a b*tch) is terug met een nieuwe song. Vorig jaar verscheen nog een ingetogen soloalbum na zijn producer verloren te hebben en een scheiding. Nathaniel klinkt nog steeds weemoedig, maar wel warm. Kampvuur warm, want Redemption is een mooi lied met een vlammend gitaarslot. Rateliff schreef het nummer voor de film Palmer.
Sunglasses For Jaws – Walk Me Home
Dat je ook buiten Australië prima paddo-pop wordt gebrouwen laat Sunglasses For Jaws horen op hun uitstekende nieuwe single Walk Me Home. De band uit Londen maakt er geen geheim van een groot deel van hun mosterd uit Frankrijk te halen. In hun Spotify playlists zie je namen als Air, het enfant terrible van de Franse popscene Serge Gainsbourg, maar ook nieuwer spul als La Femme en Juniore schallen regelmatig uit de speakers van Sunglasses For Jaws.
Typisch voor Franse muziek is dat die altijd zo mooi en verzorgd klinkt en dat melancholie nooit ver weg is. Die vliegers gaan ook op voor het werk van Sunglasses For Jaws. Walk Me Home lijkt geënt op de sound van Air ten tijde van Moon Safari, maar dan dreigend in plaats van dromerig. De fraaie productie is van Charlotte Kemp-Mulh, de eega van Sean Lennon in wiens studio in Upstate New York het nieuwe (5e!) album van Sunglasses For Jaws is opgenomen.
Kids With Buns – bad grades
Kids with Buns is een damesduo uit Vlaanderen dat muzikale verwantschap vertoont met eigentijdse sister acts als Phoebe Bridgers, girl in red, Snail Mail etc. Dat Kids with Buns (kinderen met knotjes) essentieel anders klinkt dan genoemde namen komt door het bijzondere, donkere welhaast masculine stemgeluid van Marie van Uytvanck. Zij won vorig jaar een prijs voor haar Uit De Podcast podcast. Met haar ingetogen spel op de elektrische gitaar zorgt Amber Piddington voor melodie en kleuring.
De productie van de twee songs van Kids With Buns die tot nu toe zijn verschenen staat in dienst van de teksten. Debuutsingle 1712 gaat seksueel geweld en kindermisbruik (1712) is het nummer van de alarmlijn. Het onderwerp van bad grades is de prestatiedruk waaronder veel leerlingen en studenten gebukt gaan. Kids With Buns is een bijzonder duo dat zowel muzikaal als tekstueel iets te vertellen heeft.
Toledo – Dog Has Its Day
Toledo is er voor mensen die van verzorgde, maar niet al te gepolijste muziekjes houden. Zoals nieuwe single, Dog Has Its Day met zijn onnadrukkelijke, maar steady beat, zachte falset-zang en ruimtelijke productie. Net als je denkt dat nu is de kitschgrens wel bereikt, duikt er een riffje op van een elektrische gitaar of trekt de bassist wat harder aan zijn snaren.
Het zal niet verbazen dat de producer van neo-yachtrock-band Wild Nothing zich er tegenaan heeft bemoeit. Toledo is een duo uit Brooklyn. Daniel Avarez en Jordan Dunn-Pilz doen het al een jaar of vier vijf samen, maar op een tempo dat net zo relaxed is als hun songs. De oogst tot dusver is drie singles en twee EP’s. Maar het albumdebuut zit er eindelijk aan te komen. Op 12 februari verschijnt ‘Jockeys of Love’ met daarop uiteraard ook, Dog Has Its Day.
Emma Ruth Rundle & Thou – Hollywood
Emma Ruth Rundle heeft er al twee bands en vier soloalbums opzitten, maar nu pas begint ze een beetje bekend te worden. Een geval van beter laat dan nooit zullen we maar zeggen, want de Californische rockmadam kan wel wat. Emma is van het zwaardere werk. De zangeres/gitariste krijgt vaak het post-rock etiket opgeplakt. Dat doet onrecht aan haar veelzijdigheid. Ze mag dan regelmatig de meters in het rood laten springen, maar haar werkt heeft een artistieke dimensie. Thou daarentegen kan behoorlijk te keer gaan. Ook deze band uit Louisiana heeft een intellectuele insteek, maar leunt veel meer tegen de metal. Net als miss Rundle is ook Thou nog niet boven komen drijven.
De soloartieste en de band hebben vorig jaar een muzikaal verbond gesloten dat voor beide partijen een succes was. Zozeer dat de samenwerking een vervolg heeft gekregen. Emma en Thou hebben een minder bekend nummer van The Cranberries gecoverd. En, zo als dat gaat in de muziekindustrie wordt de cover wel opgepikt. Hollywood is hard op weg een bonafide hit te worden. Het zou mooi zijn als de aandacht zich uitbreid tot het eigen werk van Emma Ruth Rundle en Thou.