Category: Nieuwe Muziek

Will Butler – Close My Eyes

Win is heer en meester van Arcade Fire. Dat broer Will Butler ook het een en ander in zijn mars heeft bewijst hij met het prettig poppy Close My Eyes. Will’s nieuwe single is de voorbode van zijn tweede solo-album, Generations, de opvolger van het vijf jaar oude Policy album.

Will nam zijn nieuwe album op in zijn kelder in Brooklyn. Grotendeels in zijn eentje want Corona. Het zijn vreemde tijden vind ook Will. Het huilen staat hem vaak nader dan het lachen. Om toch de moed er in te houden heeft hij Close My Eyes geschreven. ‘I Gotta Dance To Keep From Crying’. De inspiratie was Motown.

Tot zover het goede nieuws. Een solo-release van Will Butler betekent waarschijnlijk dat een nieuw album van Arcade Fire er nog even niet in zit. Gelukkig weet Will het wachten op een sympathieke manier te verzachten.

Clipprimeur: The Nude Party – Lonely Heather

De Amerikaanse band The Nude Party brengt op 2 oktober zijn tweede studioalbum getiteld Midnight Manor uit via New West Records. De 12 nummers op het album werden in zes dagen live op tape opgenomen in The Outlier Inn in New York. De mix werd verzorgd door John Agnello, bekend van onder andere Dinosaur Jr. en Kurt Vile. De nieuwe single Lonely Heather is nu uit.

Quote van voorman Patton Magee:
“Heather is the constant object of unwanted affection, the solitary queen of rejection. She follows the scent of her whims and can’t be bothered by the desires of anyone.”
The video is inspired by Ralph Bakshi’s New York street animation style, in movies like American Pop, Streetfight, and Heavy Traffic.
“During the peak of the pandemic, our photographer friends Bryan Derballa and George Etheredge took a series of incredible photographs around New York City. We used those deserted street corners and venue shots as the backdrop for the rotoscope animation. Then filmed all the action on green screen in our barn during quarantine in April. Brooklyn-based animator and director Parker Worthington painstakingly put together all the footage and photographs into this weird dream version of New York.”

De zes bandleden hebben elkaar leren kennen op North Carolina’s Appalachian State University, waar ze samen in een huis woonden. Inmiddels zijn ze verhuisd naar een huis met een groot stuk grond, diep in het Catskillgebertge, zo’n 150km boven NYC. Daar kwam de inspiratie en schreven ze Midnight Manor. Zoals veel jonge bands die ineens succes krijgen, ondervond The Nude Party de stress, druk, persoonlijke beroering en een veranderende interne dynamiek tijdens het touren. De band had al die tijd geen ruimte voor creativiteit. Pas toen ze er, eenmaal thuis, weer voor gingen zitten en nummers gingen schrijven volgde de ontlading van al die opgebouwde spanning. Die energie en ervaring werd in het nieuwe album Midnight Manor gestopt en bracht de band uiteindelijk dichter bij elkaar.

“If I had to think about a long-term goal for this band, it would be to just exist, and exist in a purposeful way.” zegt voorman Patton Magee “And in 10, 20 years? I want to be onstage and still be surrounded by my friends. So we’ll just continue to do what we know how to do, and what we love to do. I know that’s easier said than done, but that’s what’s important to us.”  

Midnight Manor is de opvolger van The Nude Party’s gelijknamige debuutalbum dat wereldwijd lovende kritieken kreeg. Vervolgens stonden ze op festivals als Lollapalooza, All Points East en Best Kept Secret, ook verzorgde ze voorprogramma’s van niemand minder dan Jack White en Arctic Monkeys.

Chappaqua Wrestling – The Rift

Chappaqua Wrestling is opgestart in Manchester, maar opereert inmiddels vanuit Londen. Vanwaar de verhuizing is niet duidelijk. De scene van Manchester is vanouds net zo levendig als die van de Britse hoofdstad. Mogelijk is er liefde in het spel. Of een studie.

Chappaqua Wrestling is een band in beweging, nog op zoek naar een eigen geluid. Het dozijn songs dat de mannen en vrouw sinds 2017 heeft gereleased laten een ontwikkeling horen van meerstemmig gezongen (dream) pop naar een meer duister soort rock. Met zijn lome gitaarriff en hard zacht passages zou je nieuwe single The Rift zelfs grunge kunnen noemen. Duidelijk een band in beweging dus. Ook duidelijk is dat Chappaqua Wrestling de goede kant op beweegt.

Robin Kester – Sweat and Fright

Krautrock influenced new track Sweat and Fright is the final single of forthcoming mini-album This Is Not A Democracy – Release September 11 on AT EASE.

Netherlands artist Robin Kester returns with new single Sweat And Fright, a rhythmic, soulful slice of spectral psych-tinged electronica recalling Broadcast which she describes as “an ode to nightmares.”

The single’s subject matter is indicative of Kester’s forthcoming mini album This Is Not A Democracy  (11th Sept, AT EASE) as a whole, with its abstract exploration of nightmares, escapism, free will, and shifting mental states.

Kester’s sound is equally as dream-like with its blending of her gentle beguiling vocal and experimentations with retro guitars, vintage synthesizers and an antique vibraphonette. Produced by Marien Dorleijn (of Dutch band Moss) in his studio set deep within an old psychiatric institute, the production style draws on inspiration from luscious  70’s pop, with touches of the dream-pop of Beach House, the otherworldly, ethereal qualities of artists such as Weyes Blood and Sufjan Stevens and a nod to the chamber-pop of Cate Le Bon.

Sweat And Fright is the final single taken from This Is Not A Democracy, following last month’s Cigarette Song, a dreamy collaboration with Conor O’Brien (Villagers), Remove And Delete which is currently being championed by Elbow’s Guy Garvey on BBC 6 Music, with plays on RTE 2 FM, BBC Radio Ulster, Amazing Radio and was included in American DJ and tastemaker Chris Douridas’ KCRW playlist, and Day Is Done which will feature in upcoming American indie film Press Play out later this year.

Back in the Netherlands Kester is a much-acclaimed emerging artist, last month she recorded a legendary 2 Meter Session following in the footsteps of the likes of Radiohead and Nirvana. This follows a series of accolades following the release of early singles and her debut ‘Peel The Skin’ EP (2018), including a spot on Spotify’s Viral Chart, appearances on high profile TV and radio shows including Vrije Geluiden, Nooit Meer Slapen (Radio 1) and 3voor12 Radio (3fm), a ‘Track of the Week’ slot in de Volkskrant, and the kudos of being named ‘Talent to Watch’ by Dutch journalist Gijsbert Kamer (Volkskrant, Radio 1).

Kester has toured with the likes of Villagers, Bent Van Looy, Alela Diane, Laura Gibson, The Bony King of Nowhere and Haley Haley Heynderickx in the Netherlands, and has performed at leading national festivals such as Here Comes The Summer, Motel Mozaique and Tweetakt.

Sweat And Fright was written by Robin Kester, recorded and produced by Marien Dorleijn, mixed by Pieter Vonk, and mastered by Darius van Helfteren. It features Maarten Vos on cello and modular synths. It is released as a digital single on 28th August, with Kester’s min-album This Is Not A Democracy following on 11th September via AT EASE.
 
This Is Not A Democracy will be the first release on new independent label AT EASE, released on 11th September on vinyl, CD and digitally (catalogue number ATEASE001).

TRACKLIST:

  1. Sweat and Fright
  2. Cigarette Song
  3. The Dirt
  4. Portals
  5. Remove and Delete
  6. Empty Head
  7. Day Is Done

It is written by Robin Kester, and recorded and produced by Marien Dorleijn in his studio, located in a former psychiatric institution. It was mixed by Pieter Vonk and mastered by Darius van Helfteren. It features Maarten Vos on cello and modular synths on Sweat and Fright, Day Is Done and Portals. With Conor O’Brien of Villagers performing the brass section on Cigarette Song.

Sufjan Stevens – Video Game

Er zijn maar weinig artiesten zo divers als Sufjan Stevens. Hij heeft nog geen jazzband geleid of een vioolconcert gecomponeerd, maar verder heeft Stevens zo’n beetje alles gedaan wat muzikaal mogelijk is. Altijd met smaak en vaak met veel succes.

Sufjan Stevens is niet alleen veelzijdig, maar ook zeer productief. De teller staat op negen studioalbums, dertien EP’s en vijftien singles. Die singles en EP’s staan niet op de albums. Zo’n EP kan ook zomaar een uur muziek bevatten en sommige singles zijn langer dan tien minuten.

Video Game komt van The Ascension, het tweede album dat Stevens dit jaar uitbrengt. Video Game is Sufjan op standje pop, elektropop om precies te zijn. De zachte sound en zoete melodie verhullen een kritische tekst over de V.S. ten tijde van Trump. Sufjan’s advies voor deze donkere dagen is ‘heb vertrouwen in jezelf’. The Ascension (de hemelvaart) verschijnt op 25 september. 

Bully – Where To Start

Bully is terug en heter dan ooit durven we wel te stellen. Niet dat de band rond Alicia Bognanno voorheen onzin verkocht. Where To Start is maar liefst het vijfde nummer dat we oppikken van de band uit Nashville. Maar op album drie valt alles op zijn plek. Where To Start ligt in het verlengde van het oudere werk, maar is op alle fronten beter. Oefening baart kunst enzo. 

Alicia heeft geluidstechniek gestudeerd. Dat klinkt een beetje nerdy en niemand zou verbaasd hebben gestaan als ze haar kennis in dienst had gesteld van jazzcombo’s of  strijkkwartetten. Dingen die goed moeten klinken. Maar die weg is ze dus niet op gegaan. Ze heeft stage gelopen bij Steve Albini,  de man achter de knoppen bij o.a. Surfer Rosa van de Pixies en In Utero van Nirvana. Albini is wars van productionele poespas. 

Niet onlogisch dus dat het nieuwe album van Bully, SUGAREGG klinkt als een Albini productie, ruw en rechtstreeks.  

Popwarmer: BTS – Dynamite

De nieuwe Popwarmer op Pinguin Pop is één en al feel good! Dynamite van BTS uit Zuid-Korea, K-pop dus! Officieel 방탄소년단, maar wij lezen Bangtan Sonyeondan beter en in het Engels betekent dat dan weer Bulletproof Boys Scouts. De groep, of beter gezegd boyband, heeft met Dynamite het record in handen van meest gestreamde nummer op YouTube binnen een dag. Wij snappen wel waarom!

Pinguin Radio Podcast – Nieuwe muziek week 36 2020

Wekelijks maakt onze verslaggever Martje Schoemaker een podcast over de nieuwe singles die je die week nieuw hoort op de Pinguin Radio playlist.

Foto: Connor Clerx

Een nieuwe week betekent dus weer veel nieuwe muziek op Pinguin Radio, deze platen hoor je voorbij komen:

  1. Fenne Lily – Solipsism (IJsbreker)
  2. Will Butler – Close My Eyes
  3. Loma – Half Silences
  4. Chappaqua Wrestling – The Rift
  5. Sufjan Stevens – Video Game
  6. Bully – Where To Start

Paerish – Fixed It All

3 x raden waar de band Paerish vandaan komt. Inderdaad uit de Franse hoofdstad. In de jaren zeventig was er al een band actief met de naam Paris. Blijkbaar heeft die nog rechten en zag het viertal dat daadwerkelijk uit Parijs komt zich gedwongen hun naam te verbasteren. Wat ook kan is dat ze de spelling Paerish beter bij hun muziek vonden passen. Nu is er een suggestie dat de naam ook gebaseerd kan zijn op het werkwoord to perish, omkomen of uitsterven.

Paerish produceert een geluid dat ergens tussen grunge en shoegaze inhangt, heavy, maar geen metal, loom, maar niet lui, doom, maar niet uitzichtloos.

Fix It All is de eerste nieuwe muziek van de band sinds 2016. Toen verscheen hun eerste album, Semi Finalist. Die plaat was zo’n succes dat de mannen met zorg en geduld aan de opvolger hebben gewerkt. Vandaar het gat van vier jaar. De opzet lijkt geslaagd want Fixed It All wordt overal met open armen ontvangen. Ook door ons dus, want de nieuwe Breekijzer!

Fenne Lily – Solipsism 

Fenne Tily scoort haar tweede IJsbreker dit jaar. Niet omdat de eerste nou zo’n succes was, maar juist omdat het een flop was.

Fenne is een bijzonder talent, dat naar onze verwachting wel eens hele hoge ogen zou kunnen gaan gooien. Blijkbaar was Alapathy niet het goede vehikel om die boodschap over te brengen. Hopelijk is Solipsism dat wel. Inderdaad miss Lily houdt van moeilijke woorden.  Solipsisme is de filosofie die leert dat het enige waar een mens zeker van kan zijn, zijn eigen bewustzijn is. ‘Ik denk dus ik besta’ is een uitspraak van de bekendste solipsistische filosoof René Descartes.

Solipsism gaat over het berusten in ongemakkelijke situaties. Allles went en iets voelen is beter dan niks voelen. Dat is de moraal van Fenne’s verhaal. Het nummer had ook Stoïcisme kunnen heten lijkt het. Maar voordat we ons verliezen in filosofische beschouwingen. Het is niet vanwege haar tekstuele vernuft of levensbeschouwelijke advies dat we Fenne Lily zo warm aanbevelen, maar vanwege haar muzikale merites. 

Fenne Lily is 23 jarig hippie-kind uit Bristol. Deel van haar culturele erfenis was de platenverzameling van haar moeder. Daarin zaten albums van T Rex, en The Velvet Underground. Zelf ontdekte ze PJ Harvey, Nick Drake en Joni Mitchell. Fenne was 15 toen ze voor het eerst een podium beklom. In 2018 bracht ze haar eerste langspeler uit. Half september verschijnt haar tweede.

Op BREACH herken je slechts met moeite het verlegen folkzangeresje van weleer. Fenne heeft ingeplugd en er is nu balans tussen tekst en muziek. Een uitbundige rockchick zien we Fenne niet snel worden, maar ze trekt nu wel de aandacht. En houdt die vast. 

“Ik rock dus ik besta”, lijkt haar nieuwe motto.