Category: Nieuwe Muziek

Steiner & Madlaina – Denk was du willst

We staan ons er op voor dat we tijdens onze niet aflatende zoektocht naar goede muziek verder kijken dan de Engels-talige landen en de Benelux. We draaien ook regelmatig Frans en Spaanstalige nummers. Wat je niet vaak hoort is de taal van onze oosterburen. Daar gaan we deze week verandering in brengen. Op onze radar verscheen namelijk een bijzonder plaatje  van het Zwitserse duo Steiner & Madlaina.

Steiner heet Nora van voren en Madlaine van achteren Pollina. Ze komen uit Zurich en zingen zowel in het Hoch Deutsch als in hun eigen lingo, het Schwyzerdütsch. De singer-songwriters trekken sinds 2015 in tandem op. Hun achtergrond is folk, maar zoals nieuwe single Denk was du willst laat horen flirten de dames ook met (country)rock. Denk was du willst is an sich is al een mooi lied, maar de Chris Isaak-achtige elektrische gitaar tilt het nummer net even naar een hoger plan. Is, zeg maar het puntje op de i van indie.

Clip van de Dag: Nilüfer Yanya – Same Damn Luck

Na single Crash maakt Nilüfer Yanya twee dingen duidelijk met de nieuwe single Same Damn Luck. Ze heeft geen last van het moeilijke tweede album syndroom. En ze blijft zich ontwikkelen.

De nieuwe single van de Brits-Turkse zangeres heeft een paar draaibeurten nodig voordat alles op zijn plaats valt. Crash was wet heftiger, deze ligt iets rustiger in het gehoor.

The Ninth Wave – Everything Will Be Fine

Er zijn dit jaar een paar bands opgedoken van wie we hoge verwachtingen koesteren. Om er een paar te noemen van Britse komaf, Tiña, Moses, The Lathums en The Ninth Wave, dat het jaar afsluit met alweer een sterke single.

Met het grotendeels door Millie en Haydn unisono gezongen Everything Will Be Fine blijft de band uit Glasgow op het glam-rockpad. De meeste songs van The Ninth Wave hebben een donker randje, maar op Everything Will Be Fine slaat de band een positieve toon aan.

De boodschap zit in de titel, die zo vaak wordt herhaalt dat het wel een mantra lijkt. Voor wie 3 minuten te kort is om achter de wolken de zon te herkennen is er ook een versie van 9 minuten beschikbaar. Wie daarna nog last heeft van somberte moet gewoon een paar keer op repeat klikken.

Arab Strap – Compersion Pt.1

Afgelopen week heeft de Schotse post-rock band Arab Strap hun zevende studio-album As Days Get Dark aangekondigd. De plaat komt op 5 maart uit en is geluid met de nieuwe single Compersion Pt 1. De groep, vooral in de jaren ’90 een relevante act binnen het genre, laat nog steeds het karakteristieke geluid horen van soundscapes, subtiele elektronica en aanzwellende strijkers, maar heeft ook gekozen voor een meer ‘groovende’ benadering.

la loye – i’m still asleep

Wie even ver weg wil zijn van virussen, smeltende polen en narcistische politici kan zich geen betere vluchtroute wensen dan het dik vier minuten durende i’m still asleep van la loye.

Je hebt droompop en je hebt wegdroom-pop. Dat laatste is waarin la loye is gespecialiseerd. Van de concerten weten we dat de band rond Anne Lieke Heusinkveld genoeg songs heeft voor een heel album. Helaas laat ze die maar met mondjesmaat los online. I’m still asleep is pas het tweede liedje van laloye dat je kunt streamen. Die schaarste komt dus niet door gebrek aan repertoire, maar lijkt het gevolg van een hang naar perfectionisme. Het voordeel van dat nadeel is dat de nummers die verschijnen van een uitzonderlijk hoog niveau zijn. Ondertussen dromen wij van een heel album van laloye.

King Gizzard & The Lizard Wizard – If Not Now, Then When?

Het is algemeen bekend dat King Gizzard & The Lizard Wizard in een moordend tempo muziek opneemt en uitbrengt, zonder dat de producties daar onder lijden. Na de release van hun album K.G. komt de band – binnen een maand – alweer met de nieuwe single If Not Now, When? Het lichtvoetige nummer is een knipoog naar jaren ’70 funk en bestaat uit gelaagde vocalen die het drumwerk begeleiden.

Goat Girl – The Crack

Na twee singles lijkt het veilig te stellen dat Goat Girl niet gebukt gaat onder het ‘moeilijke tweede album syndroom’. Sad Cowboy liet een verfijning horen van de op hun debuutalbum geïntroduceerde dansbare sprokkelpop. Ook op The Crack wordt uit verschillende stijlen een aantrekkelijke mix gebrouwen.

We horen powerpop, space rock en invloeden uit de Frans-Italiaanse filmmuziek van de jaren zeventig. Sfeerbepalend is het klavecimbel-achtige keyboard, dat het nummer een melancholieke echo meegeeft.

Het nieuwe album van Clottie Cream, L.E.D., Naima Jelly en Rosy Bones heet On All Fours (op handen en voeten) en verschijnt op 29 januari.

Indigo Pastel – Faith

Gloednieuwe Rotterdams/Zeeuws-Vlaamse indie/bedroompop band Indigo Pastel lanceert een mooie videoclip behorende bij de debuutsingle Faith die twee weken geleden is uitgekomen en vorige week te horen was in de 2minutenshow.

Zanger Tim Roos schreef Faith tijdens een burn-out en omschrijft de single als een ongezond liefdesliedje die je idealiter aangeschoten, op een verlaten strand, tijdens een lome zomernacht, luistert.

La Femme – Disconnexion

Parlez vous Français? Non? Wij ook niet echt. Maar dat drukt de pret die we hebben bij het beluisteren van de nieuwe single van La Femme nauwelijks.

Disconnexion is een retro-futuristisch disco-nummer met een monoloog van een zeer rapide van de tongriem gesneden monsieur, een banjo solo en engelachtige achtergrondzang van la femme van La Femme, Clara Lucienne.

We hebben eerder muziek gedraaid van de band uit het Zuid-Franse Biarritz, het new waverige Nous Etions Deux en het punky Tatiana. Tres divers dus dat La Femme. Naar verwachting is Disconnexion onderdeel van het nog titelloze La Femme album numero 3 dat in 2012 zou moeten uitkomen.

Thurston Moore – Hashish

We hebben een nieuwe -1! En wel een heel bijzondere. De maker, Thurston Moore verdiende zijn lauweren als zanger-gitarist van Sonic Youth. Hij deed het met de bassiste van de band, Kim Gordon. Toen hun huwelijk op de klippen liep was het met de band ook snel gedaan. Moore ging solo en hoe! Een Moore verzamelaar heeft al gauw zo’n kleine honderd lp’s en cd’s in de kast staan. Waaronder ‘slechts’ zes solo-albums. Opvallend aan Moore’s Post Sonic Youth carrière is dat bijna niks lijkt op de muziek van de band waarmee hij naam maakte. Op zijn laatste album, By The Fire na. Dat staat weer vol dikke riffs en lekker achteloos gezongen rocksongs. Ook is Moore niet bang voor een solootje. Of drie. Hoogtepunt van de plaat is het gedrogeerde Hashish, dat 8 weken geleden de lijst binnen waaide en nu dus de top heeft bereikt. Daar moet op ge….. worden!