Nieuwe Muziek Archieven - Page 425 of 1030

Aarde aan Daan – Goed

Aarde aan Daan maakt filmische dagdroompop. De teksten getuigen van liefde voor poëtische diepgang, gezongen over kleurrijke indiepop. De liefde bracht Nederbelg Daan Hafkamp van Amsterdam naar Antwerpen. Toen de liefde stuk liep bleef Antwerpen. En ontstond Aarde aan Daan.

Met één single op zak viel Aarde aan Daan op tijdens Theater Aan Zee en in de halve finale van Humo’s Rock Rally 2020. Hij speelde samen met Mooneye een
livesessie in Wonderland op Radio 1. In Nederland werd hij geselecteerd voor Popronde en het concours van de Grote Prijs Van Nederland. Sinds 2020 opereert Aarde aan Daan als band met gitariste Helena Mayorga-Paredes (Pavlove), bassiste Hanne Vandekerckhove (Jacle Bow) & drummer Robbe Van Ael (Oproer). Nu is er eindelijk de nieuwe single Goed.

In ‘Goed’ bezingt Aarde aan Daan de aantrekkelijkheid van een destructieve liefde. Inspiratie waren rendez-vous met een stukgelopen liefde. Fantastisch en verschrikkelijk tegelijk. Kurt & Courtney. Dido & Aeneas. Grote liefdes, gedoemd om na een wilde tocht op de klippen te lopen. Daan produceerde het nummer met Mathijs Steels, bekend van Shht en Lip Service. Beide zijn grote fan van
filmcomponist Ennio Morricone en dat hoor je aan de epische trompetten en filmische sounds.

Videoclip
Begin augustus stond er een crew van 40 mensen te popelen om de nieuwe videoclip voor Aarde aan Daans nieuwe single Goed te schieten. De figuren in beeld zouden feesten en van de ene intimiteit in de andere getrokken worden. Het coronavirus zag dit idee compleet zitten. Antwerpse gouverneur Cathy Berckx niet. Ze kondigde een samenscholingsverbod aan en de plannen
belandden in de prullenbak. Antwerpse regisseuse KyKy Kong Kong, die eerder al clips maakte voor onder andere Dimitri Vegas & Like Mike en Dolly Bing Bing,
besloot om een nieuw script te schrijven voor een zo klein mogelijke crew.
Daarvoor ging ze terug naar de essentie van Goed. De aantrekking van destructieve liefde. Eros en Thanatos. Liefde en dood. Inspiratie voor dit bloederige liefdesepos kwam van moordfilms als Natural Born Killers en Death
Becomes Her. En ook een beetje van koppels met giftige relaties uit de naaste omgeving.

In de clip zien we een koppel dat elkaar doodgraag ziet. En graag dood ziet.
Scènes werden grotendeels gefilmd bij de ei- gen bubbels thuis. Actrice en dichteres Chloé de Nil en Daan Hafkamp werden de enige acteurs. Chloé deed
ook meteen de complete styling. Head of D.O.P. Glenn Schellekens deed ook gelijk de belichting. Kim-Lien Van Brabant en Tina Verstraeten deden Chloé’s make-up, en regisseuse KyKy die van Daan. Een vriend van een vriend kwam kort langs om zijn Tesla uit te lenen. En zo werd de clip in totaal met 7 mensen gedraaid. Ondanks de kleine crew bleven de filmische ambities overeind en zien we een
video met een cinematische knipoog van een koppel dat elkaar de hersenen wel kan inslaan. En dat ook doet.

Baio – Endless Me, Endlessly

Waar kennen we Baio ook alweer van? Van de indie-evergreen Sister Of Pearl o.a. Maar ook als voormalig bassist van Vampire Weekend waarvan hij mede-oprichter is. Chris Baio mag dan officieel de band hebben verlaten, Ezra Koenig doet nog regelmatig een beroep op hem.

Onder eigen (achternaam) brengt Baio sinds 2013 muziek uit, veelal poppy songs met een tropisch tintje. De oogst bestaat inmiddels uit drie albums en een tiental singles. Dat is inclusief de nieuwe. Endless Me, Endlessly laat horen dat ook Baio de Britse new (romantics) wave heeft (her)ontdekt als bron van lering en de vermaeck. Baio‘s compositie roept herinneringen op aan bands als ABC en Heaven 17. Als je ze naast elkaar legt zijn de verschillen groter dan de overeenkomsten, maar Baio zang en de compositie zijn typisch des eighties.

Dat er op technisch gebied sindsdien nogal wat veranderd is maakt Endless Me ook duidelijk. Verkeerde een band als ABC letterlijk weken in de studio met producer Trevor Horn, Baio heeft de uitstekend klinkende en smaakvol geproduceerde single thuis opgenomen, zo goed als in zijn uppie. Endless Me, Endlessly komt van het nog te verschijnen album Dead Hand Control.

Madrugada zanger Sivert Høyem deelt in nieuwe clip persoonlijke beelden uit de studio

‘Run Away’ is de nieuwe single van Sivert Høyem (Madrugada). In de videoclip zien we Sivert met zijn band aan het werk in de studio. De emoties die horen bij het schrijven en opnemen van nieuwe muziek zijn bijna voelbaar in deze persoonlijke video.

De Noorse zanger vertelt over het opnameproces: “We hebben ‘Run Away’ in september opgenomen tijdens een intensieve week in de studio met mijn begeleidingsband. We namen het liedje in twee of drie takes samen op, en hebben daarna maar een paar dingetjes toegevoegd. Ik geloof in het zoveel mogelijk behouden van de rauwe en directe sfeer in de muziek, en er niet te lang aan te schaven”. Hij vervolgt: “Het is vijf jaar geleden dat we voor het laatst samen in de studio waren, en de afgelopen maanden waren we natuurlijk meer geïsoleerd dan ooit tevoren. Het was geweldig om weer samen muziek te kunnen maken.”

‘Run Away’ is de eerste single van de nieuwe EP ‘Roses of Neurosis’ die uitkomt op 12 februari 2021. Na het album ‘Sleepwalking Man’ uit 2016 en de live registratie ‘Live At Acropolis’ uit 2017 is dit het eerste nieuwe solomateriaal van Sivert Høyem.

Høyem staat bekend om zijn opmerkelijke stem en meeslepende optredens, als soloartiest en als frontman van Madrugada. Tijdloze hits als ‘Prisoner Of The Road’, ‘Sleepwalking Man’, ‘Moon Landing’, ‘Into The Sea’ en de Madrugada klassieker ’Majesty’, hebben hem een groot publiek opgeleverd, zowel in als buiten zijn thuisland Noorwegen.

Django Django – Glowing In The Dark

In Glowing In The Dark weet Django Django met minimale middelen een maximaal effect te sorteren. Je hoort niet veel meer dan een up-tempo drumbeat of een upbeat drumtempo, een synthesizer-lijntje, en een stem. Die stem daar draai het om. Die is door een toverdoosje gehaald zodat hij verdubbelt, verdrievoudigd, vervormt en verleidt. Zelden heeft de kunt van het weglaten zo swingend geklonken.

De Django’s zijn blijkbaar zelf ook in hun sas met Glowing In The Dark, want ze hebben er de titelsong van hun nieuwe album van gemaakt. 12 februari is de releasedatum.

Tiña – Golden Rope

Je moet er van houden, maar dat geldt voor bijna alle bands die een eigen geluid produceren. Maar Tiña zou wel eens een van de belangrijkste nieuwkomers van dit jaar kunnen blijken.

We hebben eerder een nummer van ze gedraaid (Dip), maar dat werd een beetje weggehoond. Veel luisteraars bleken niet bestand tegen de falsetstem van Joshua Loftin. In Golden Rope zing hij in zijn ‘normale’ stem. Hopelijk wekt die geen irritatie op zodat de kracht van zijn songs en de power van zijn band op waarde kan worden geschat.

Loftin zit in de naweeën van een zenuwinzinking. Naast gesprekken is het schrijven van songs is deel van zijn therapie. Om die reden heeft hij het debuutalbum van zijn band ‘Positive Mental Health Music’ genoemd. Zo’n titel doet een zwaarmoedig album vermoeden, maar dat is maar schijn. Loftin verwerkt thema’s als eenzaamheid, faalangst en depressie in sprankelende, speelse songs, die met zorg, liefde en hoorbaar plezier zijn gemaakt. De therapie lijkt dus te werken.

Tiña maakt rudimentaire rock, gitaarmuziek zonder veel franje. Snuifje Smiths, mespuntje Velvet Underground. De zang staat centraal, want de teksten zijn belangrijk. Golden Rope is representatief voor het debuutalbum van de band uit Zuid Londen inclusief het chaotische slot dat suggereert dat het soms nog wel kan spoken in Loftin’s hoofd.

Pinguin Radio Podcast – Nieuwe muziek week 49 2020

Wekelijks maakt onze verslaggever Martje Schoemaker een podcast over de nieuwe singles die je die week nieuw hoort op de Pinguin Radio playlist.

Een nieuwe week betekent dus weer veel nieuwe muziek op Pinguin Radio, deze platen hoor je voorbij komen:

Dry Cleaning – Scratchcard Lanyard (IJsbreker)
Baio – Endless Me, Endlessly
Babe Rainbow – Zeitgeist
shame – Water in the Well
King Hannah – Bill Tench
Gerry Cinnamon – Ghost
Walden – 5 Years (NL)

Popwarmer: Rhye – Black Rain

Rhye, de groep rond de Canadese zanger Mike Milosh, kondigt een nieuw album aan met de release van Black Rain, deze week de Popwarmer op Pinguin Pop. Op 22 januari 2021 zal Home, zoals de plaat heet, zowel digitaal als fysiek verschijnen.

Home is het eerste full album sinds Blood uit 2018, en is gericht op het idee van een thuis als de kern van creativiteit en gemeenschap. Trouwe volgers van Rhye kunnen opnieuw de zwoele beats en genderoverstijgende vocalen verwachten op het album.

Na enkele grote gebeurtenissen in het leven van Mike Milosh, hunkerde hij naar zekerheid en continuïteit – waaronder een plek om ‘gewoon’ te zijn. Dit was de aanleiding voor een reeks live-evenementen genaamd Secular Sabbat, gericht op bewustmakende ambient soundcscapes en meditatie. Secular Sabbath bood hem de ruimte voor improvisatie-experimenten, die vervolgens weer van waarde bleken voor het nieuwe album.

Eerder dit jaar bracht Rhye de singles Beautiful en Helpless uit. Black Rain is een soulvolle elektropop track die hypnotiseert en naar meer smaakt. De clip is stijlvol en make you wanna dance.

Minefield – Home

Allemaal leuk en aardig om als huurmuzikant de globe rond te trekken, maar beter doe je dat natuurlijk met je eigen band. Het kwartet dat rockt onder de naam Minefield heeft het klappen van de zweep geleerd als secondanten van o.a. Gene Simmons, Ace Frehley en Slash & Myles Kennedy.

Nu bepalen Todd Kerns, Brandon Fields, Jeremy Ashbrock en Matt Starr zelf hoe ze klinken. En hoe ze klinken is best bijzonder. Minefield maakt classic rock in en stijl die het midden houdt tussen de potige bluesrock van een band als Free, je weet wel van All Right Now, en de meerstemmige southern rock van een band als Kansas. Je weet wel van Carry On Wayward Sons.

Inderdaad een merkwaardige combi. Maar dat hij werkt maakt Home duidelijk. Minefield is nog een verse band. Home is pas hun tweede single, de opvolger van het niet minder sterke Alone Together. Album wordt medio volgend jaar verwacht.

Dry Cleaning – Scratchcard Lanyard

Punk gedijt het best ten tijde van onrust en rampspoed. Zoals nu ongeveer dus. Verschil tussen de punks van toen en de (post) punks van nu is dat de laatsten literair zijn aangelegd. En ook meer akkoorden kennen dan hun illustere voorgangers. Maar het sentiment is het zelfde net als de drang om ten strijde te trekken. Na shame, Fontaines DC, The Murder Capital, Sports Team, IDLES etc willen we je nu graag voorstellen aan Dry Cleaning.

De band uit Londen bracht vorig jaar in eigen beheer twee EP’s uit, maar is nu toegetreden to de stal van 4AD. Dat maakt ze label-mates van o.a. Daughter, Big Thief en The National. De nieuwe platenbaas had het lumineuze idee om Dry Cleaning te koppelen aan PJ Harvey producer John Parish.

Scratchcard Lanyard (kraskaart sleutelkoord) is de eerste vrucht van deze samenwerking en doet hoop leven. Zangeres of beter vocaliste, want zingen doet ze niet echt, Florence Shaw draagt een tekst voor over hoe frustrerend het wel niet zijn kan je plek te vinden in deze wereld. Daar kan je je ontzettend druk over maken, maar Florence denkt liever aan leuke dingen. In Scratchcard Lanyard somt Florence een aantal zaken op waarin zij kan vluchten als ze daar de behoefte toe voelt. Onderwijl rockt de band er geconcentreerd op los in een donker getinte compositie die glimt als het nachtelijke New York van Lou Reed en David Byrne.

Roots Rising – Wake up Now (feat. YOMA)

Roots Rising primeurt single ‘Wake up Now’ op grootste reggae channel ter wereld om mensheid wakker te schudden!

In de nieuwe single vraagt de Zwolse band aandacht voor de gesteldheid van de wereld en het klimaat. “Door de covid crisis is het makkelijk om te vergeten dat we de wereld in hoog tempo opmaken, laten we deze crisis gebruiken om ons leven duurzamer in te richten” aldus MC Fabian Schrijver. Het nummer ‘Wake up Now’ is drietalig met een featuring van de Zuid Afrikaanse ‘queen of hiphop’ YOMA. De clip is gemaakt door Colored Monkeys.

“Het nummer is ontstaan tijdens de eerste lockdown, onze toetsenist Mathijs zat met zijn project BrotherTill in Zuid Afrika en kon ineens het land een paar weken niet meer uit. We schreven het nummer via zoom en besloten de hele productie in eigen beheer te doen vanwege gebrek aan inkomen van shows.” BrotherTill produceerde de track en vroeg YOMA voor de featuring. Toch kon het geheel uiteindelijk niet zonder budget gerealiseerd worden, aangezien de MC samen met de saxofonist tijdens het filmen een boete kregen voor het klimmen in een hoogspanningsmast.

In de video kijkt een getekend aapje naar een televisie waar hij te zien krijgt hoe de mensen haar natuurlijk habitat en de wereld langzaam kapot maken.

Met het nummer wil de band een kritische maar positieve boodschap uitdragen. “Als er één ding is gebleken uit deze crisis, is tot hoeveel we in staat zijn als we het maar echt willen”.

Liefhebbers luisteren natuurlijk ook naar PINGUIN WORLD of PINGUIN FIESTA.