Category: Nieuwe Muziek

Working Men’s Club – John Cooper Clarke

John Cooper Clarke is een Britse dichter, die eind jaren 70 zijn eerste bundel uitbracht. Niet als boek maar op LP. Je kunt Clarke vergelijken met Jules Deelder, maar dan punk i.p.v. jazz.

Working Men’s Club eert de nu 71 jarige dichter met een nummer dat klinkt alsof het nog steeds 1979 is. John Cooper Clarke, de song had niet misstaan op een plaat van The Normal, Human League, New Order of een van de andere synhti-poppioniers. Hun productie klinkt iets voller, maar dat zal komen omdat de band waarschijnlijk werkt met plug-ins op hun laptop ipv van de oorspronkelijke, analoge synthesizers.

De new wave ontstond in een donkere periode in de Britse historie. Een tijd met veel werkeloosheid, stakingen en de dreiging van een atoomoorlog. De synthesizer bleek bij uitstek het instrument om de tijdsgeest te vangen. Er is sindsdien veel veranderd en verbeterd, maar met Corona aerosolen in de lucht, een snel opwarmende aarde en de opkomst van autoritaire regimes is er ook nu genoeg om je zorgen over te maken.

Blijkbaar vinden de millennials van Working Men’s Club dat er nog steeds geen geluid is dat beter past bij onzekere tijden dan dat van de goede oude synth.

Foo Fighters – Shame Shame

Foo Fighters is terug van maar heel even weggeweest. Hun laatste album is weliswaar dik drie jaar oud. Maar in de tussentijd heeft de band de fans verwend met een hele serie archiefopnamen.

In februari volgend jaar verschijnt het negende studio album van de band van Dave Grohl. De plaat gaat Medicine At Midnight heten en is volgens Dave anders dan de voorgangers, donkerder vooral.

Shame Shame laat horen wat hij bedoelt. De nieuwe single is spannend, hypnotisch. Een beetje funky ook met een hortende drumpartij die het hele nummer door gaat. Een bescheiden bas en staccato strijkers zorgen voor wat kleuring. Verder blijft het vrij leeg. Pas halverwege het nummer slaan de gitaren aan. Aan Dave’s stem herken je de Foo Fighters. Zijn uithalen doen denken aan zijn oude baas.

Het klopt dus wel wat Dave zegt Shame Shame is duister en zeker geen herhaling van zetten. Dat is goed om te horen, letterlijk en figuurlijk.

Rhye – Black Rain

Rhye, de groep rond de Canadese zanger Mike Milosh, kondigt een nieuw album aan met de release van Black Rain. Op 22 januari 2021 zal Home, zoals de plaat heet, zowel digitaal als fysiek verschijnen.

Home is het eerste full album sinds Blood uit 2018, en is gericht op het idee van een thuis als de kern van creativiteit en gemeenschap. Trouwe volgers van Rhye kunnen opnieuw de zwoele beats en genderoverstijgende vocalen verwachten op het album.

Na enkele grote gebeurtenissen in het leven van Mike Milosh, hunkerde hij naar zekerheid en continuïteit – waaronder een plek om ‘gewoon’ te zijn. Dit was de aanleiding voor een reeks live-evenementen genaamd Secular Sabbat, gericht op bewustmakende ambient soundcscapes en meditatie. Secular Sabbath bood hem de ruimte voor improvisatie-experimenten, die vervolgens weer van waarde bleken voor het nieuwe album.

Eerder dit jaar bracht Rhye de singles Beautiful en Helpless uit.

DeWolff – Yes You Do

Terwijl veel bands thuis zitten te kniezen en niet weten hoe ze het hoofd boven water kunnen houden in deze tijd van lockdown en quarantaine beleeft DeWolff zo ongeveer hun beste seizoen tot nu toe. En dat terwijl de band dit jaar toch alweer dertien tien kaarsjes in hun verjaardagstaart mag steken!

Hun succes van DeWolff is het gevolg van een mix van hard werken, nooit bij de pakken neerzitten en het lot zijn gang laten gaan. Zo kan het gebeuren dat het succesvolste album van de band hun meest recente is. Dat  ook nog eens voor een appel en een ei is opgenomen!

‘This Is DeWolff’s new album it was recorded on the road for less than $ 50″, staat er niet zonder trots op de cover van Tascam Tapes, dat met It Ain’t Easy ook nog eens een van hun grootste hits tot nu toe opleverde. Zo easy kan het gaan.

Op nieuwe single Yes I Do treffen we het Limburgse trio weer op standje (southern) rock. Op een stevig bed van drums en orgel zingt snarenwonder Pablo van de Poel zijn geliefde toe. Waar woorden te kort schieten laat hij zijn gitaar gieren. Orgelman Robin Piso mag  ook even alle registers opentrekken. Onderwijl houdt de onverstoorbare Luka van de Poel de maat en zijn partners in toom.

Op Yes You Do kreeg DeWolff een beetje hulp van vriendin Judy Blank en vriend Ian Peres (Ex Wolfmother). Het is de eerste single van het nog te voltooien nieuwe album, Wolfpack. Waarschijnlijk heeft Yes You Do wel iets meer gekost dan 50 ballen, maar het was het dubbel en dwars waard. 

The Smashing Pumpkins – Ramona

De opstelling van The Smashing Pumpkins is zo vaak veranderd dat we de tel een beetje zijn kwijt geraakt. Op nieuwe single Cyr is weer drie kwart van het oorspronkelijke kwartet te horen. Billy Corgan dus, drummer Jimmy Chamberlin en gitarist James Iha. Ook gitarist Jeff Schroeder die in 2007 James Iha verving mag weer meedoen. D’Arcy Wretzky schittert nog altijd door afwezigheid.

Waarschijnlijk komt het nooit meer goed tussen haar en Billy. Wie er bas speelt is dus onduidelijk. Die zou best eens uit een doosje kunnen komen. Net als de andere instrumenten. Welke groep muzikanten Corgan ook om zich heen had verzameld, doel was altijd om te klinken als de Pumpkins tijdens hun hoogtij dagen. De jaren negentig dus.

Graadmeterhit Cyr is totally disco. Maar er zijn nog meer nieuwe nummers; Wyttch rockt wat harder en de nieuwe single Ramona is wat meer classic Pumpkins.

Pale Honey – Some Time, Alone

Veel meer dan bas, gitaar en drums hoor je niet op Some Time, Alone, de nieuwe single van het Zweedse Pale Honey. En de stem van Tuva Lodmark natuurlijk.

Maar het is genoeg om een track te bouwen, die tot aan de laatste kale beats spannend blijft. Trokken Tuva en Nelly Daltrey tot voor kort altijd samen op. Tegenwoordig mag ook Anders Lagerfors zich een Pale Honey noemen. Multi-instrumentalist Lagerfors is de producer van Some Time, Alone dat ook het titelnummer is van het nieuwe, derde Pale Honey album dat vrijdag is verschenen. 

EUT – Party Time

Recent bracht de Nederlandse popsensatie de eerste singles ‘Had Too Much’ en ‘It’s Love (But It’s Not Mine)’ van het komende album uit. De videoclip bij Party Time is nu uit, het album verschijnt op 19 februari 2021.

‘Party Time’ draait om lust, seks en eenzaamheid; het nieuwe album gaat over dansen op een lege dansvloer en als je dan je plat op je gezicht valt, het misschien het beste is om gewoon te blijven liggen. In tien vlekkeloze popsongs neemt Eut je mee in een verhaal vol hartzeer, extase en tegen de stroom in gaan. ‘Party Time’ herbergt rauwe energie en is gefocust als een vlijmscherpe laser. EUT weergalmt klanken vanuit de 90s, van Blur tot The Cardigans, maar ook tijdgenoten zoals artrock-icoon St.Vincent.

Op het moment dat EUT in juni 2017 hun eerste single ‘Supplies’ uitbracht, trokken ze de aandacht van de industrie; datzelfde jaar werden ze onder anderen de meest geboekte band op het multi-venue festival Popronde. Het debuutalbum ‘Fool for the Vibes’, uitgebracht in 2018, bevestigde de voorspellingen dat EUT een van de meest opwindende nieuwe acts in Nederland was. Ze ontgroeiden deze onderscheiding al snel en speelden op internationale festivals zoals Great Escape Festival (Brighton, Verenigd Koninkrijk), Transmusicales (Rennes, Frankrijk), Eurosonic Noorderslag (Groningen, Nederland).

Terwijl ze naam bouwden met speelse, energieke singles is EUT meer dan pakkende melodieën. Luister goed en je zult horen dat het popfineer een Trojaans paard is voor de frustraties en teleurstellingen van de overgang naar volwassenheid. Door deze ervaringen binnenstebuiten te keren produceert EUT een rijk gelaagd geluid, vol emotie, dat zich perfect vertaald naar hun liveoptredens.

DIRK. – Toulouse

Een nieuwe single van Dirk kan je er altijd goed bijhebben. Zo ook het aanstekelijk Toulouse, een goed gevulde losse pols rocktrack van het soort waar het Vlaamse gezelschap in excelleert.

Mede door de nasale uithalen van Jelle Denturck doet Toulouse wel wat Nirvana-achtig aan. Wat natuurlijk niet verkeerd is. Toulouse gaat niet over de gelijknamig Zuid-Franse stad en ook niet over het zo geheten karakter uit Disney’s Aristocats. Het betreft hier een speling op het Engelse werkwoord To Lose. Snapte?

De nieuwe Dirk single is een voorbode van het tweede album van de band dat al op 20 november het zonlicht zal zien en Cracks In Common Sense gaat heten.  

Sevdaliza – Rhode

Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een verse Clip van de Dag. Met vandaag de nieuwe single Rhode van de Rotterdams/Iraanse artpop zangeres Sevdaliza. Zoals we van Sevdaliza Alizadeh gewend zijn is er ook nu weer een bijzondere videoclip gemaakt. De internationaal gerespecteerde Sevdaliza bracht dit jaar haar tweede album Shabrang uit. Daarvan draaien we trouwens Eden. En wist je dat ze top basketbalster is?!

Balthazar – Losers

Balthazar is de bekendste band van België en met enige afstand ook de beste. Die combinatie komt overigens minder vaak voor dan je zou denken.   

De reden voor de ongekende populariteit en muzikaliteit is dat de band uit Gent in de personen van Maarten Devoldere en Jinte Deprez twee unieke talenten herbergt. Twee muzikanten ook die hebben bewezen op eigen benen te kunnen staan.  

Maarten deed dat onder het pseudoniem Warhaus. Jinte mat zich voor zijn solo activiteiten het alias J. Bernard aan. Beide buitenbandse bezigheden zijn zeer succesvol gebleken. Toch zou je een pleidooi kunnen houden dat ze samen sterker zijn.

Losers is een goed argument voor dat standpunt. De nieuwe Balthazar single is met zorg, liefde en smaak gemaakt. Je hoort een George Harrison achtige gitaar, warme keys en dito zang. En natuurlijk weer van die onweerstaanbare koortjes. Het zijn bekende ingrediënten, maar je raakt er nooit op uitgeluisterd.