Category: Nieuwe Muziek

King Hannah – Meal Deal

Nadat King Hannah de singing bij City Slang vierde met de single en ex-IJsbreker Crème Brûlée, is het duo uit Liverpool na dit toetje klaar voor de Meal Deal en is dit de single waarmee het debuut, EP ‘Tell Me Your Mind And I’ll Tell You Mine’ aangekondigd is! Bekijk nu de video….

Soms komt een band uit het niets, met een volledig gevormd geluid klaar om een stadion te vullen. King Hannah is een van die bands. De Liverpool-band onder leiding van de creatieve kracht van Hannah Merrick en Craig Whittle zal voorlopig geen stadions, maar alleen muzikale honger vullen en vooral het melancholische, bedwelmende, meeslepende, intieme fakkelzang, wervelende atmosferische, rokerige achterkamer, snelle auto’s en ruwe kwetsbare soort. Dat is afgesproken.

Jane Weaver – Revolution Of Super Visions

Jane Weaver staat alweer zo’n vijftien jaar garant voor eigenzinnige, niet zelden onvoorspelbare, maar immer boeiende muziek. Erg bekend is ze er niet mee geworden, maar de fans die ze heeft, raakt ze nooit meer kwijt.

Onze kennismaking met de Engelse alleskunner was twee geleden met het nummer The Architect, dat maandenlang door de Graadmeter heeft gezworven.

Revolution Of Super Visions is een new waverig nummer met een Afro beat a la Taling Heads. Het instrumentarium is weer grotendeels elektronisch. Jane’s zang is, zeker in de refreinen flink poppy en brengt Prince in herinnering.

Jane’s teksten zitten net zo vol ideeën als haar composities. In Revolution Of Super Visions spreekt ze de hoop uit dat het eens een keer afgelopen is met dat macho gedrag van sommige wereldleiders (talking tot you Tump).  Jane’s nieuwe album gaat Flock heten en staat voor 5 maart.

MorMor – Don’t Cry

Fans van MorMor (Seth Nyquist) weten dat het enige dat ze van hun held kunnen verwachten het onverwachte is. De Canadese omnivoor scoorde met een stel hoog gezongen ballads. Maar hij heeft ook een paar Prince achtige rockers op zijn conto en aantal nummers waar geen enkel etiket op blijft plakken.

Nieuwe single Don’t Cry is weer anders. Mormor‘s tiende single is ‘not a love song’ zingt hij, maar wat dan wel? Met zijn gefluisterde zang en mistige koortjes is Don’t Cry best wel spooky. Een snelle beat contrasteert met de trage zanglijn. Die wordt vlak voor het slot onderbroken door een stem die uit een diepe put lijkt te komen. Of uit een paralel universum. Zoals gezegd een spooky, nummer maar wel weer erg goed. 

Banji – Listen

In den beginne was er Radio Eliza. Om nooit opgehelderde redenen hield die band na vier singles op te bestaan. Het zelfde gold voor PALMSY dat deels uit de zelfde bandleden bestond en er al na één EP mee nokte. 

Uit de as beider bands is nu Banji gerezen. Laten we hopen dat Banji wel een lang leven beschoren is. Debuutsingle Listen belooft namelijk nogal wat.

Listen is een grabbelton aan stijlen en geluiden. In aanleg is Banji een gitaarband, maar er wordt ook geflirt met rap, pop en r&b. Ook wat songstructuur betreft denkt Banji buiten de box.

Nu maar hopen dat ze lang genoeg bij elkaar blijven voor een album. Of drie.

Popwarmer: Billie Eilish – Therefore I Am

En toen was er opeens een nieuw nummer van Billie Eilish. En dat is goed nieuws voor iedereen die houdt van spannende “alternative” popmuziek. Therefore I Am is meteen de Popwarmer op Pinguin Pop. Ze is niet alleen een jeugdidool. Kijk maar eens hoeveel mensen het optreden van Billie wilden bijwonen op Lowlands vorig jaar. Jong en oud.

Soms klinkt de muziek van Eilish als meer vorm dan inhoud. Teveel bassen en beats ten opzichte van het liedje. Therefore I Am niet, de nieuwe single is catchy en kruipt onder je huid. De hype lijkt nog niet voorbij.. of bewijst Billie Eilish zich als een gevestigde artiest?

Pinguin Radio Podcast – Nieuwe muziek week 47 2020

Wekelijks maakt onze verslaggever Martje Schoemaker een podcast over de nieuwe singles die je die week nieuw hoort op de Pinguin Radio playlist.

Foto: Connor Clerx

Een nieuwe week betekent dus weer veel nieuwe muziek op Pinguin Radio, deze platen hoor je voorbij komen:

  1. Personal Trainer – Politics (NL) (IJsbreker)
  2. Jane Weaver – The Revolution of Super Visions
  3. Caro – Closet Lunatic
  4. Ella Grace – I Wonder
  5. Sophia Kennedy – Orange Tic Tac
  6. Oscar Lang – Antidote to Being Bored
  7. Foo Fighters – Shame Shame
  8. Banji – Listen (NL)
  9. Fleur – La Tribu Des Trompettes (NL)

Stereotypical Working Class – Soon I Will

Stereotypical Working Class is een metal-achtige band uit het Franse Lyon. De eerste steen werd gelegd in 1999, maar het heeft de nodige mutaties geduurd voordat de band de huidige sterkte bereikte.

We schrijven metal-achtige omdat de band hard rockt, maar niet extreem. Zoals je uit de naam kunt opmaken gaan hun teksten ook niet over bloemetjes en bijtjes en ook niet  over doem en verderfenis. De band heeft een sociaal geweten, en het hart op de juiste plek.

Vanwege de taalbarrière -ons Frans is pas comme il faut- kunnen we niet vertellen waarom de band er zes jaar over hun nieuwe album heeft gedaan. Wel weten we dat dat nieuwe album Célestepol heet en vorige week is uitgekomen. Célestepol is album numero sept van Murdock, Christophe, Martin en Bertrand. 

Coach Party – Really OK On My Own

Als iemand zegt dat hij, of in geval van Coach Party zij het best wel rooit in zijn eentje, weet je dat het meestal niet zo is. De zogenaamd zorgeloze dame in kwestie is Jess Eastwood. Ze is de aanvoerster van Coach Party, een circa twee jaar oude band van het eiland Wight.

Coach Party maakt vrolijk stemmende pretpop naar model van de pre-disco Blondie en met een Brits accent. Fuzzy indie is hun eigen omschrijving.

Really OK On My Own is een van de sterkere staaltjes van de half vrouwelijke en half mannelijke band, die nu zo’n nummertje of tien uithebben. Waaronder een cover van Clairo’s Bags. Coach Party staat onder contract bij Chess Club Records van Juliette Jackson van Te Big Moon. Daarmee verkeert de band in het goede gezelschap van o.a. Phoebe Green, Sundera Karma en Alfie Templeman.

Personal Trainer – Politics

De nieuwe, vijfde single van Personal Trainer begint met een basloopje dat sterk doet denken aan Under Pressure, de muzikale flirt van Queen en David Bowie.

Terwijl de bas lekker doorloopt, neemt de rest van de band een afslag naar bekender terrein, dat van de gecontroleerde chaos. Langzaam duiken er steeds meer instrumenten op in de mix. Ook de koortjes worden met smaak en beleid geïntroduceerd. De uitkomst is een supersterke single, die zeker tegen het einde aan prime time Herman Brood doet denken.

Politics is in alle opzichten een stap voorwaarts voor Personal Trainer. Een beter nummer, betere productie en een uitstekende performance. Wilde de band in vorige nummers nog wel eens als een kluit pupillen met zijn allen achter de bal aan rennen. Nu is er sprake van een prima spelverdeling.

De gezelligheidsclub voor loslopend talent uit de Amsterdams ondergrondse  heeft de potentie om door te dringen tot de eredivisie. Misschien moet aanvoerder Willem Smit (Canshaker Pi) eens vaste contract gaan overwegen.