Nieuwe Muziek Archieven - Page 427 of 1006

Travis Barker feat Run The Jewels – Forever

Travis Barker ken je waarschijnlijk als de streng katholieke en van top tot teen getatoeëerde drummer van Blink-182. En als je Barker kent, weet je ook wel dat hij er ook een solocarrière op na houdt en regelmatig de oversteek maakt naar de hip hop wereld.

Metal, reggae en hip hop zijn geen stijlen die op ons dagelijks menu staan, maar Barker’s nieuwe track met Killer Mike en EL-P van Run The Jewels valt wel in de smaak.

Met zijn live drums, rocksound en de righteous rap van Run The Jewels doet Forever denken aan die goede oude tijd dat de fusie van rock met rap nieuw was. En bands als Urban Dance Squad, Beastie Boys en Rage Against The Machine voor veel opwinding zorgden in alternatieve kringen veel.

Uit nostalgie, maar ook omdat het zomer is en veel indie anno nu een nogal laag energieniveau heeft, leek het ons een goed idee om het pittige Forever van Travis Barker feat Run The Jewels een tijdje mee te laten draaien.

The Limiñanas – Calentita (feat. Nuria)

Na de release van de soundtrack van de film ‘Le Bel Eté’ van Pierre Creton en de soundtrack van de Netflix-film ‘The Last Days of American Crime’ van Olivier Megaton, keert de Zuid-Franse psychedelische rockband The Limiñanas terug met een nieuwe single ‘CALENTITA’ met vocals van Nuria (Anna Maynard uit Tasmanië). Samenwerkingen zijn niet vreemd voor The Limiñanas. Eerder werkten ze al samen met actrice Emmanuele Seigner (Shadow People, veel gedraaid op Pinguin Radio) en Anton Newcombe van The Brian Jonestown Massacre, de groep waar The Limiñanas veel inspiratie uit hebben opgedaan.

‘Calentita’ doet je denken aan “Zomer op een strand aan de Costa Blanca”, inktvis, mosselen en een glaasje/hijsje nog wat. Duo Lio en Marie Lamiñana doet je zomer herleven, of je nu op vakantie bent of niet. Je krijgt dorst en trek van de tekst en is nog goed voor je Frans en Spaans ook. En dat is heerlijk afkoelen na deze bloedhete zomerse dag.

Ze lanceren tegelijk de video, gemaakt door Jonathan Morton en Pierre Le Berrigaud.

Protomartyr – Ultimate Success Today

Protomartyr – Ultimate Success Today (Domino/V2)

Opeens hoor je een vrouwenstem, in June 21, het vijfde nummer van het vijfde album van Protomartyr. Het is Nandi Rose, die Joe Casey vergezelt. Het is iets wat je niet meteen verwacht bij Protomartyr. Zeker niet wanneer het zo’n lieflijk stemgeluid is. Rose, normaliter opererend als Half Waif – haar elektronische geesteskind – matcht wonderwel met de donkere bariton van Casey. Het is een van de verrassingen op Ultimate Success Today. Een titel zwanger van ironie.

Protomartyr slaagt er nu al in vijf albums op rij bijzonder hoogstaande postpunk op plaat te zetten en het is inmiddels een band om zielsveel van te houden. Ze laten je niet in de steek. Het vijfde album ook nog eens in acht jaar tijd. Zo productief en nimmer aan kwaliteit inboeten; kom daar nog maar eens om tegenwoordig.

Tekstueel is het allemaal weer zo poëtisch als altijd. Uit June 21:

“Lonely backyard dog sings out to the moon
Beyond the garage, a yellow Zephyr on blocks
Windows rust shut, the fan is not enough
Feel the heat and sorrow descend into my heart”

Heel af en toe rijmt het tekstueel, maar meestal niet. Protomartyr is dé band die bewijst dat dat ook niet hoeft. Muzikaal vaak net zo dwars en dan ook nog de (briljante) brombeer Casey, die er nog altijd uit zou liggen in de voorronde van Idols.

Hij, de anti-ster, met die fles bier steevast in z’n klauwen als hij de planken betreedt. Om zijn podiumangst het hoofd te bieden. Hij schaamt zich er niet voor.

De postpunk van Casey cum suis is nog altijd net zo beklemmend als geestverruimend en subversief. Maar wat kun je veel kwijt in deze muziek. Nu ook nog eens ingekleurd met saxofoon, cello, fluit en klarinet. Protomartyr doet het. Zonder concessies te doen aan het eigen nichegeluid. Pieter Visscher

Phoebe Bridgers – I Know The End

Phoebe Bridgers is wat de Amerikanen noemen ‘on a roll’. Wij zouden zeggen ze gaat lekker, heel lekker. Na het supersterke Kyoto en I See You komt de diva in spé nu met I Know The End.

Phoebe Bridgers is geen artiest die je snel met een ander zal verwarren. Ze heeft een herkenbare stem, maar ook haar producties hebben een eigen geluid, een persoonlijk getinte vorm van folkrock. Toch zit er flink wat variatie in haar songs. Kreeg Kyoto karakter door het gebruik van blazers. In I See You doen de gitaren het zware werk. I Know The End werkt rustig toe naar een flinke climax.

Silverbacks – Muted Gold

In de pre-postcorona tijd zou dit zomaar eens de plaat kunnen worden waar heel veel mensen zin in hebben. Eigenlijk wil je deze band live zien, tot die tijd kun je gelukkig ook in de gemiddelde woonkamer dansen en springen.

Silverbacks is explosief, vindingrijk, catchy en to the point. Hun riffs zijn doodeenvoudig maar o zo effectief. Dan prikken simpele gitaarmelodietjes fijntjes door een ander gitaarlijntje heen en de opwinding en opzweperij die dan ontstaat is ongekend. Zoals zoveel Ierse bands speelt Silverbacks een riskant spel waarin fatalisme, literatuur, opstandigheid en alle kleuren geestelijke middelen een voorname rol spelen.

Ze wonen in Dublin en zijn verwant aan Girl Band, Fontaines DC, The Fall, Franz Ferdinand, Art Brut, Idles, Shame en The Murder Capital. Op dit album hoor je daar nog wat vleugjes Blondie, Pavement, Parquet Courts, The Cribs, Bowie en Iggy Pop bij. Natuurlijk is Thin Lizzy ook nooit ver weg. Op “Fad” zijn de vingerafdrukken van een band te horen die zich een weg baant door de overblijfselen van de dag, kijkend wat er te ontdekken is.

Silverbacks stond in januari 2020 al op Eurosonic.

Angel Olsen – Whole New Mess

Whole New Mess volgt op All Mirrors, Olsen’s grootse meesterwerk uit 2019. Minstens negen van de elf nummers op Whole New Mess moeten bekend voorkomen bij iedereen die All Mirrors heeft gehoord. “Lark,” “Summer,” “Chance” – ze zijn er allemaal, tenminste in een of andere skeletvorm en met iets andere titels.

Hier hebben we meteen de ultieme test, wie leest deze tekst en wie gaat luisteren zonder te lezen? In het meest waarschijnlijke tweede geval, toch nog eens nalezen wat er eigenlijk stond…. Geef maar toe en gun ons dat lolletje!
Laten we duidelijk zijn, dit zijn niet de demo’s voor All Mirrors. In plaats daarvan is Whole New Mess zijn eigen plaat met een eigen onbeweeglijke sfeer.

Daar waar de weelderige orkestarrangementen en de filmische reikwijdte van All Mirrors het geluid zijn van Olsen die haar littekens voorbereidt zodat de rest van de wereld het kan zien, is Whole New Mess het geluid van haar oorspronkelijke verwondingen die nog vorm zoeken, wat logisch is bij het verwerken ervan. Om Whole New Mess op te nemen zocht Olsen een ruimte waar, zoals ze het uitdrukt, “vulnerability exists.” Ze vestigden zich in The Unknown, de katholieke kerk die Phil Everum van Mount Eerie en producer Nicholas Wilbur ombouwden tot een opnamestudio in het kleine stadje Anacortes, Washington.

Whole New Mess wordt naast All Mirrors beschouwd als een aangrijpende en puntige herinnering dat nummers meer zijn dan louter verzamelingen van woorden, akkoorden en zelfs melodieën. Het zijn webben van stemmingen en momenten en ideeën, kwaliteiten die van maand tot maand kunnen veranderen en die net zoveel kunnen zeggen als de perfecte progressie of een voortreffelijk akkoord. In die zin zijn deze 11 nummers – eenzame, openhartige en onwankelbare onderzoeken naar hoe het is om lief te hebben, te verliezen en te overleven – geheel nieuw.

Silverbacks – Up The Nurses

Silverbacks stond in januari 2020 al op Eurosonic.

Papooz – The Garden

Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een verse Clip van de Dag. In de nieuwe single The Garden van de Franse indiepopband staat de vrije liefde centraal! Een heerlijke sixties, hippie vibe.

TTRRUUCES – The DISCO

Veel zomersers dan TTRRUUCES wordt het waarschijnlijk niet in 2020. Er gebeurt zoveel in het nummer dat je bijna kunt spreken van een potpourri. Stel je voor dat Beck’s Loser een Winner was, gezongen door zijn zus en geproduceerd door Manu Chao. Zo iets.

TTRRUUCES is een duo. De vrouwelijk helft heet Natalie Findlay en is Brits. Natalie kennen we nog als de stevig rockende Findlay. Haar single Your Sister is een oude IJsbreker. Daarna werd het stil rond miss Findley. Nu weten we dus waarom. Ze heeft een partner in crime gevonden.

Hij luistert naar de schone naam Jules Appolinaire en komt uit inderdaad Frankrijk.

De ex-IJsbreker I’m Alive staat op het onlangs verschenen debuutalbum van TTRRUUCES dat ze zelf omschrijven als een popopera over Sad Girl Sadie en Lost Boy Syd. Afgaand op I’m Alive krijgen ze elkaar aan het eind. Nu is er een opvolger; The DISCO. En de clip is net zo vrolijk en dansbaar als je zou verwachten.

Natalie en Jules hebben hun album over een periode van acht maanden opgenomen in een huis in Bretagne. Ze spelen alle instrumenten zelf en traden ook op als producer. De mix lieten ze over aan Alan Moulder die we kennen van o.a. Jesus & Mary Chain, Arctic Monkeys en Foals) en het masteren aan monsieur Chab die deed eerder deed voor o.a. Daft Punk en Christine & The Queens.

Pinguin Radio Podcast – Nieuwe muziek week 31 2020

Wekelijks maakt onze verslaggever Martje Schoemaker een podcast over de nieuwe singles die je die week nieuw hoort op de Pinguin Radio playlist.

Een nieuwe week betekent dus weer veel nieuwe muziek op Pinguin Radio, deze platen hoor je voorbij komen:

Ghostpoet – I Grow Tired But Dare Not Fall Asleep (IJsbreker)
Becca Mancari – First Time
Fontaines D.C. – Televised Mind
Hovvdy – Runner
chloe moriondo – Manta Rays
Ball Park Music – Day & Age
Club Intl – Crush (feat. John Eatherly & Madeline Follin)
Thao & The Get Down Stay Down – Temple
Mint – M180
Jagd – ATTENTION (NL)
The Great Communicators – Round the Bend (NL)