Ben Harper kondigt nieuwe single London aan

Ben Harper heeft zijn nieuwe single “London” uitgebracht, als voorloper op zijn aanstaande album Winter is For Lovers (ANTI-Records). Het nieuws valt samen met de aankondiging van de releasedatum van zijn album die valt op 23 oktober 2020. Het album is Harper’s allereerste volledig instrumentale project, en in vele opzichten een samenvatting van waar Harper in zijn carrière naartoe heeft gewerkt. De solo-opname, met alleen Harper en zijn Monteleone lap steel gitaar, bestaat uit 15 tracks met originele instrumentale composities, gepresenteerd als een symfonie.

 

De eerste persing van een vinyl in beperkte oplage is al uitverkocht, maar fans kunnen hier nog steeds zowel digitale als extra fysieke versies van Winter Is For Lovers pre-orderen.

 

In onderstaande link laat Harper een live uitvoering zien van “London” die zojuist is opgenomen in The Folk Music Store, de invloedrijke instrumentenwinkel in Californië die zijn grootouders in de jaren vijftig openden.

“Het nummer ‘London’ is voor mij beïnvloed door de grote Britse gitaristen, zoals Richard Thompson, Nick Drake, John Martyn, Jimmy Page. Het heeft die stuwende Britse ‘push & pulse’ en het doordenderende ringelende geluid dat voor mij specifiek aanvoelt als London.” zegt Harper over het nummer.

 

De muziek met meditatieve invloeden op het instrumentale album Winter Is For Lovers zit diepgeworteld in het DNA van Harper en leidt terug naar The Folk Music Store, die onderdak bood aan beroemdheden van alle niveaus, waaronder Sonny Terry, Brownie McGhee, Rev. Gary Davis, Doc Watson en John Fahey. Toen Harper in zijn jeugd in de winkel werkte, ontmoette hij al iconische gitaarspelers als Leonard Cohen, Taj Mahal, David Lindley en Jackson Browne.

 

Winter Is For Lovers verkent op filosofische wijze de American Primitive movement, ooit opgestart door Leo Kottke en John Fahey. Harper combineert het met de muziek die hij hoorde toen hij opgroeide, luisterend naar de blues-, Hawaiiaanse en klassieke gitaarmeesters in de platencollectie van zijn moeder. Hij werd al vroeg aangetrokken door het onderscheidende en kenmerkende geluid van de slide gitaar, leerde fingerpicking van slide-master Taj Mahal en studeerde later bij Chris Darrow van Nitty Gritty Dirt Band – een lap steel-virtuoos die grote invloed had op Harper’s levenslange liefde voor het instrument.

 

Sinds zijn debuut in 1994 heeft Harper muzikale grenzen verlegd waarbij zijn lap steel gitaar gedurende zijn hele carrière een grote rol heeft gespeeld in zijn uitgesproken sound. Maar nooit eerder heeft hij een album gemaakt dat zo puur zijn bewondering voor het instrument en de beheersing ervan laat horen.

Silver Synthetic – Out Of The Darkness

Silver Synthetic is een psychedelische garageband uit New Orleans. De band is ontdekt en opgepikt door Jack White, die over een maand hun debuutalbum zal uitbrengen op zijn Third Man Records. We kunnen bijna niet wachten tot het zover is, want op dat debuut staat de lange versie van Out Of The Darkness, dat nu helaas alleen nog maar beluisterbaar is in een radio edit en heel erg naar meer smaakt.

De eerste single van het eerste album van Silver Synthetic is in de stijl van Australische paddo-rockbands als Rolling Coastal Blackout Fever en Psychedelic Porn Crumpets, maar dan op zijn Amerikaans. Dat betekent dat er een licht country-sausje is gegoten over zowel zang als de ritmegitaren. De dubbele gitaarsolo’s doen denken aan Quicksilver Messenger Service, een band uit de tijd dat garages nog naar olie roken en niet naar weed.

Clipprimeur: YoungRubbi – Verdrinken In Het Zwembad

YoungRubbi is een 22-jarige rapper en producer. Met persoonlijke en maatschappijkritische teksten probeert hij zijn publiek aan te zetten tot nadenken. YoungRubbi geeft een complete live ‘art show’ waarbij performance, videoprojecties, muziek, een maatschappelijke missie en een persoonlijk verhaal naadloos op elkaar aansluiten. Zijn nieuwe single is lekker punky.
“Toen de corona crisis net uitbrak en ik een maand daarna met vele anderen op de dam stond voelde ik dat er wat aan de hand was. Ik merkte dat ik minder goed in slaap kon komen, omdat ik energie van alle kanten voelden. De overvloed aan informatie die we voorgeschoteld krijgen in deze tijd is waar ‘Verdrinken In Het Zwembad’ over gaat. Soms is het beter om je voor sommige dingen bewust af te sluiten, anders ga je kopje onder. Ik wil met deze track een tegengeluid geven in de meest letterlijke vorm. Een schreeuw voordat ik verdrink. “Nog een demonstratie tocht, nog een keer m’n kapje op. Breaking News flikker op! Neem een duik ga door het stof!” Zo ben ik voor deze single nog meer de punk kant opgegaan qua sound en aanpak. In de videoclip die ik zelf heb gemaakt zie je hoe een ‘normale zakenman’ verdrinkt in een babyzwembadje met allemaal krantenkoppen erin, en hoe zijn gezicht uiteindelijk zelf ook veranderd in een krantenkop!”
Afgelopen juni bracht YoungRubi de Kristallen EP uit met de bijbehorende korte film.

Shame – Alphabet

Als je -net als wij- niet vies bent van af en toe een flinke dosis branie-punk met basale zang en een gitaarsolo als een vuurpeloton, dan ben je bij Shame aan het goede adres.

Mocht Alphabet meer dan twee akkoorden hebben dan zijn die goed verstopt. De opnametijd lijkt niet veel langer te zijn geweest dan de duur van het nummer. De zanger klinkt alsof hij vergeten is zijn mondkapje af te doen. In plaats van een probleem is dat alleen maar pret verhogend.

En waarover zingen zij? Niet over het alfabet. Waarschijnlijk weet zanger Charlie Steen het zelf ook niet. In de bijsluiter staat dat de tekst tot hem kwam tijdens een periode van veel ongemakkelijke en ook surrealistische dromen.

De meeste bands, ook uit de punk klinken op hun tweede album wat verzorgder en wat gestroomlijnder dan op hun debuut. Niet Shame. Met Alphabet lijkt de band uit Zuid Londen een stap terug te doen. Of opzij. Maar nog altijd in goede richting.

Sufjan Stevens – Sugar

Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een verse Clip van de Dag. Met vandaag te beginnen met zoete woorden van Sufjan Stevens die ons nog 1 single brengt voor de release van The Ascension!

“‘Sugar’ is ultimately about the desire for goodness and purity (and true sustenance),” says Sufjan. “On the surface, it’s just a string of clichés, but the message is imperative: now is the time to gather what is good and pure and valuable and make it your own, and share it with others. Feed your soul and speak new life into those around you. Give each other love, respect and sacrifice. Relinquish all the old habits, all the old ways of thinking and doing, all former practices—‘business as usual’—and bring new life to the world. This is our calling.”

Eelke – Leech

Eelke (Ankersmit) is fan van Radiohead. Daar maakt hij geen geheim van op zijn nieuwe single Leech. Hem van plagiaat of ideeënarmoede beschuldigen is echter een brug of twee te ver. Het is wel duidelijk de Ermelose singer-songwriter wordt opgezweept door een eigen muze. De urgentie van zijn zang en de drive van de gitaarsolo aan het slot laten horen dat het hem menens is. Daarnaast is Eelke technisch gezien een betere zanger dan Thom Yorke. Hij heeft volume en een breed bereik, ook emotioneel. Extra punten ook voor het arrangement en de productie. De grommende synth is een mooie vondst en de bijna Bolero-achtige opbouw geeft Leech kracht en vleugels.

Django Django – Spirals

Django Django is één van de vele bands die het maar niet wil lukken om het succes van hun eerste album te overtreffen. Van de tien meest beluisterde songs van de band op Spotify komt de helft van het 8 jaar oude debuut.

Verschil met de meeste collega’s is dat Django Django geen wanhopige pogingen doet om het eerder behaalde succes te evenaren of overtreffen. De drie albums die sinds het debuut zijn uitgekomen zijn allemaal anders. Ontwikkeling en muzikaal avontuur, daar kiest het kwartet uit Londen voor.

Dat je toch vrijwel meteen hoort met Django Django van doen te hebben komt door de zang. David McLean heeft een herkenbaar stemgeluid en samenzang is en blijft een karakteristiek van de band. Nieuwe single Spirals heeft een intro dat doet denken aan dat van Baba O’Riley, de classic rocksong van The Who. De lange versie dan. Op de single edit van Spirals is het begin er afgeknipt. Elektronica speelde altijd een belangrijke rol in de sound van Django Django. Dat is dit keer, ondanks de opening met een synthesizer-loop minder het geval. De basgitaar zit voor in de mix en de solo is toebedeeld aan de gitarist die daar ruim de tijd voor krijgt. Geheel in samenhang met de tekst, higher and higher in spirals wordt het tempo langzaam opgevoerd tot de climax is bereikt. Het outro is een herhaling van het intro en derhalve een mooie afsluiting.

Gorillaz – Strange Timez ft. Robert Smith

Als er iemand een herkenbaar stemgeluid heeft dan is het wel Robert Smith. Los van een, laten we zeggen typisch timbre heeft de inmiddels 61-jarige aanvoerder van The Cure ook nog eens een unieke zangstijl. Dat maakt Smith tot een ‘love him or hate’ him zanger. Of de lovers in de meerderheid zijn is niet bekend en ook niet relevant om de simpele reden dat er heel veel Cure fans rondlopen.

Een van die fans is Damon Albarn die Smith wist te strikken voor hoofdstuk zes van zijn nieuwe Gorillaz sage, Song Machine Episode. De rol van Smith op Strange Timez is een dienende. De leadzang neemt Albarn zelf voor zijn rekening. Smith mag het refrein zingen.

Muzikaal is Strange Timez weer zo’n heerlijk zooitje als we van Gorillaz gewend zijn; een smeltkroes van rock, pop, dub en hip hop. Het meest in het oor springende instrument is dit keer een Afrikaanse duimpiano. Een en ander komt nogal onrustig om niet te zeggen chaotisch over, een omgeving waarin de immer licht hysterisch zingende Smith goed gedijt.

Benedict – When We Were Young

Benedict is een Amsterdamse Indie Pop/Rock band. Eerder kregen zowel nationale als internationale band in het vizier, o.a. door hun deelname aan Popronde als OOR Talent. Dit jaar kregen de singles ‘Finish The Wine’ en ‘Talking ’bout Roses’ al airplay op 3FM en NPO Radio 2 en verschenen er interviews in Parool en Telegraaf. Op vrijdag 11 september verscheen een deluxe versie van het album ‘You Can Tell Me Nothing That I Should’ op vinyl in samenwerking met Kroese Records. De videoclip van ‘When We Were Young’ werd ook opgepikt in Engeland, Duitsland en zelfs in Zuid-Afrika.