Category: Nieuwe Muziek

monokimono – Witte Lijnen

Het buitenechtelijk liefdeskind van Spinvis en Gorki is zo goed als volwassen geworden. Eerste EP Kameleon schopte het meteen tot op Radio 1, en werd al meer dan 70.000 keer gestreamd op Spotify. Met nieuwe single Witte Lijnen toont het Nederlandstalige monokimono zich van haar meest poppy kant.

Voor Witte Lijnen kroop monokimono in de studio met Jussi De Nys (Geppetto & The Whales, Borokov Borokov, King Dick) en Michael Frank (Frankie Fame), in de torenkamer van een oud kasteel. Verborgen in schatkamers vol vintage gear (of eerder een retro futuristisch ruimteschip uit de sixties) werd op één dag de single ingeblikt. Witte Lijnen gaat over de snelheid waarmee we leven. Over hoe alles in de wereld sneller en sneller moet gaan, terwijl we soms juist meer tijd zouden willen hebben om bij alles stil te staan. Op 16 april verschijnt Witte Lijnen.

Nederlandstalige pop voor fans van Eefje De Visser, Gorki, Spinvis, King Krule, Nick Cave, +Connan Mockasin en Destroyer.

Broken Brass slaat nieuwe weg in met zanger als frontman en released nieuwe EP

Neerlands grootste en meest explosieve brass band Broken Brass brengt op 23 april hun nieuwe EP ‘Broken Brass’ uit. Eerder kwam hier de single & video clip Up In The Galaxy al van uit. Met de nieuwe EP slaat de 8-koppige band een nieuwe weg in; een nieuwe naam (voorheen ‘Broken Brass Ensemble’), een nieuwe tour én een nieuwe sound met Isaac McCluskey als zanger en frontman. Het is voor het eerst dat de energieke groep met een zanger aantreedt. Isaac maakte eerder naam met o.a. KNARS en Jan Terlouw Junior en speelt ook trombone in de band. De videoclip van de eerste single Up In The Galaxy is gemaakt door niemand minder dan Andres Fouche, o.a. bekend van videoclips voor De Staat en Dope D.O.D.

De explosieve combinatie van de flow van hiphop, de drive van electro en de nog steeds aanstekelijke brass sound bracht de van origine Friese band al in meer dan 20 landen. In minder dan 7 jaar tijd speelde ze 500 shows, van Nederland tot India, op grote festivals als Shambala (UK), VH1 Fest (India), Fusion Festival  (GER), North Sea Jazz Festival (NL) en vele tours in o.a. Engeland en Duitsland. Op basis van hun sterke live reputatie speelt de band al jaren overal zalen plat met een minimale capaciteit van 300 bezoekers en kennen ze een grote fanbase in Nederland, Duitsland en Engeland. In Engeland bereikte de band zelfs de Craig Charles Funk and Soul Show op het grote BBC. Ook is de band muzikaal erg productief en brachten ze eerder al 3 goed ontvangen albums uit. Guitars go to 10, horns go to 11!

Finn Ronsdorf – Blue

Het is vaak maar een detail dat een nummer van oké tot OKAY! maakt. In geval van Finn Ronsdorf‘s Blue is dat een haastig opgetrommeld koor. Blue is een bezielde ballad. Veel meer dan Rondorf’s zang, gitaar en voornoemd koor heeft het nummer niet om het lijf.

In de verte doet Blue wel aan de Hozier denken. Toen die nog geen budget had om breed uit te pakken. Finn komt uit een klein dorpje in het Zwarte Woud, Zuid Duitsland dus. Daar was hij zeg maar ‘the only gay in the village’. Zodra de mogelijkheid zich voordeed vluchtte hij naar Berlijn. Helaas bood de hedendaagse hoofdstad van het hedonisme niet het verlangde geluk.

De 20 jarige singer-songwriter ontdekte al snel dat het hebben van veel vluchtige vrienden geen remedie is tegen eenzaamheid. Gelukkig heeft hij zijn muziek, als vlucht en uitlaatklep.

Clipprimeur: Jet Papillon – dark.fool

Afgelopen week stond de Nederlandse rockband Jet Papillon nog in de top-3 van de 2minutenshow op Pinguin Radio en nu komt er alweer een videoclip uit bij single dark.fool. Het gaat goed met de jonge groep! Ze noemen zich zelf geen “Nederlandse” band en geen “rock”band, maar méér dan een band. Interessant, want als je op Spotify kijkt zie je ook luisteraars uit de USA. In “dark.fool” word je overgenomen door iets donkers, iets slechts, waar je van los wilt breken maar wat niet zomaar lukt. Langzaam raak je verder geïsoleerd, maar je bent nooit alleen; het achtervolgt je overal. Hoe je hieruit komt weet je niet, het enige wat je weet is: “I don’t wanna stay no more…”
dark.fool laat zich kenmerken door surrealisme van industriële muziek, de rauwe kant van hardcore punk en modern rock. Dit alles komt samen wanneer de onvergetelijke chorus inzet met een melodieuze electro pop explosie. Het laat de luisteraar een compleet nieuwe sonische dimensie beleven die vol met verrassingen zit en voortaan in het hoofd van de luisteraar zal blijven…

The Brahms – Video Call

The Brahms zijn terug met een nieuwe single. De groep uit Utrecht, eerder nog verkozen tot 3FM Serious Talent en die hitjes scoorde met Golden, Sleep en Shoulder Blades, bracht afgelopen week Video Call uit.

Video Call, door de band zelf geproduceerd en met de puntjes op de i voorzien door de Londense producer Larry Habbit (Nothing But Thieves, Sundara Karma), gaat over elkaar kunnen vinden in een vervreemde wereld. De wereld verandert snel en het is best makkelijk om je eenzaam te voelen.

Door middel van dromerige lyrics wordt er gezongen over connectie zoeken. Het is een liefdesliedje voor het 2e decennium van de 21e eeuw.

Video Call van The Brahms hoor je op Pinguin Pop.

Opera Alaska – Fall

Opera Alaska is geen naam die bovenaan eindigt bij de zoekresultaten van Google. Zoals altijd biedt de toevoeging van het woord ‘band’ uitkomst. Wat blijkt?

Opera Alaska is een nieuwe band, een duo eigenlijk bestaande uit Moss man Marien Dorleijn en ‘jazz’ gitarist Marzio Scholten. Als je ze opzoekt op Spotify is het zaak dat je de volledige naam invoert. Er blijken namelijk wel meer hondjes te zijn die de naam van het meest noordelijk gelegen staat van de V.S. lekker vinden klinken.

De eerste single van Opera Alaska hebben we gemist, maar dat zal ons met Fall niet gebeuren. ‘Playful indie, danceble grooves, dreamy melodies and above all killer songs’ staat er in de Facebook bio. Het enige wat we daaraan toe te voegen hebben is, en lekker veel gitaar!

Het is duidelijk dat Marien en Marzio veel plezier hebben gehad tijdens het opnemen. Het zal dan waarschijnlijk ook niet bij twee nummers blijven.

Popartiest City Wolf brengt zijn eerste EP ‘City Wolf’ in Europa uit

City Wolf ontstond in een klein appartementje in Los Angeles, in de zomer van 2018. Clayton Stroope, de man achter het project, werd door VH1 You Oughta Know al eerder getipt als aanstormend talent. Met zijn melodieuze popband Thriving Ivory sleepte hij in de VS een gouden plaat in de wacht en scoorde hij diverse Top 40-hits. Met zijn wens om een soloplaat te maken met een volledig nieuwe muziekervaring klopte hij aan bij een van de meest gerespecteerde producers uit LA, TheUnder. De EP die daaruit voortkwam, wordt vandaag door Revanche Records in samenwerking met de Riptide Music Group uitgebracht in Europa.

Samen met TheUnder nam City Wolf een EP op met zes nummers, die werd uitgebracht door de Riptide Music Group in LA. Al snel werd de track These Streets door Amazon Prime gekozen als themanummer van hun trailer voor het AVP 2019 Pro Beach Volleyball-toernooi. Daarna werd City Wolf opgepikt door muziekrechtenbeheerder Music Bed, die de gelijknamige EP uitbracht op de stockmuziekmarkt. Eerdere singles Made For This en Protector behaalden al veelbeluisterde Spotify-playlists als New Music Friday en Beautiful Day.

Met zijn stevige popmuziek en sterke teksten gaat City Wolf de Europese markt veroveren. Een verfrissend nieuw gezicht in de popwereld, met een sound en stem die je niet meer uit je hoofd krijgt. En dit is nog maar het begin!

The Lathums – Fight On

The Lathums komen uit Wigan, een stadje dat is gesitueerd tussen Liverpool en Manchester, twee van de belangrijkste talentpools van Engeland. Het hoge spelniveau, de eigen sound en de kwaliteit van hun songs verhullen het feit dat de vier bandleden nog maar net de twintig zijn gepasseerd.

Fight On is het titelnummer van EP 2, die een maandje geleden is verschenen. Het nummer doet zijn titel alle eer aan. Fight On klinkt als een strijdlied. De tekst refereert ook aan een gewapend conflict, maar de boodschap is er een van vrede, ‘So Walk With Me Down On Memory Lane, Or Be Forced To Repeat Our History’, zingt zanger Alex Moore met zijn onverbloemde Noord Engelse tongval.

The Lathums is spekkie voor de bekkies van fans van eveneens geëngageerde gitaaracts als Sam Fender en Declan McKenna. En van The Smiths. Het is niet moeilijk om te horen dat Johnny Marr de held is van gitarist Scott Concepcion. Door de altijd wat chauvinistische Britse pers wordt The Lathums binnengehaald als de beste band sinds Arctic Monkeys. Dat staat  nog te bezien. Maar dat er hier iets moois aan het ontstaan is, is een ding dat zeker is.

The Lazy Eyes – Tangerine

Met zijn door een centrifuge gehaalde leadzang en simultaan gespeelde gitaartje toont The Lazy Eyes zich op nieuwe single Tangerine ijverige leerlingen van de King Gizzard school voor paddopop. Maar net als je denkt kunnen ze niks zelf verzinnen  breakt de drummer in en geeft hij de beurt aan de gitarist die hem houdt tot de laatste toon is uitgeklonken. En zo komt nog goed met The Lazy Eyes.

Feitelijk volgt Tangerine (geen cover dus van het gelijknamige nummer van Led Zeppelin) het zelfde patroon als op Cheesy Love Song. Part one is voor de zanger, part two voor de gitarist. Verschil is dat de debuutsingle, een stonede ballad is en Tangerine een dopey rocker. Het idee dat we nog veel en lang plezier gaan beleven aan The Lazy Eyes blijft overeind.