Sports Team – Here’s The Thing

Sports Team vertegenwoordigt de vrolijke kant van de punkrevival. Niet dat hun liedjes nergens op slaan. Here’s The Thing gaat over de dingen -onzin vaak- die kids van nu op hun mauw gespeld krijgen door ouders en autoriteiten.

Maar het springerige tempo, de hoge meezingfactor en de positieve energie maken Here’s The Thing geschikt voor breed gebruik. Van clubs tot kermissen en van radio tot en met de kinderkamer. Punk voor alle leeftijden dus. Op 2 april verschijnt dan eindelijk Deep Down Happy, het debuutalbum van Sports Team dat sinds 2017 garant staat voor een vrolijke noot.

PAX the humanoid wil door de pijn heen leven in video voor ‘Love Rocks’

Aan de vooravond van zijn langverwachte debuutalbum heeft PAX the humanoid onlangs zijn allereerste video ooit uitgebracht, ‘Love Rocks’. Halverwege 2017 kregen we al een sneak peak van PAX’ solowerk, waarvoor hij tien jaar eerder de eerste schetsen zette. Dat het zolang duurde kwam onder andere door het spelen met Kyteman’s Hiphop Orkest en zijn rol daarna als charismatische frontman van het Kyteman Orchestra.

Op zijn album, dat hij samen met bandleider en toetsenist Niels Broos heeft gemaakt, verkent PAX nieuwe wegen in een landschap van experimentele hiphop. Hij vertelt hoe tegenslagen de man maken; hoe zijn epileptische jeugd hem heeft gemaakt tot de artiest die hij vandaag is. Als zesjarige epilepticus besteedde hij al zijn vrije tijd thuis achter de drums terwijl zijn leeftijdsgenoten buiten het leven ontdekten. Na zijn genezing bleef de wereldvreemde puber zich al vluchtend van pesterijen verder isoleren. Op zolder behing de jonge vreemdeling de muren met ontelbare A4-tjes vol Engelstalige blokletters. Poëtische lyrics geïnspireerd op Jay-z’s Reasonable Doubt, The Roots’ Things Fall Apart en Common’s Like Water For Chocolate kwamen steeds dichterbij een eigen stijl. PAX the humanoid identificeerde zichzelf in de emancipatie van de underdog.

“Tekstueel is ‘Love Rocks’ een poëtische ode aan de existentiële loop van een epileptisch leven: oneindig vallen en opstaan.” licht PAX toe. “Kleine storingen stapelen zich op en knagen aan het bewustzijn. De enige oplossing is het omarmen van je vergankelijkheid om dwars door de pijn heen te kunnen genieten van het leven. Muzikaal is het een typische PAX the humanoid track: een ongrijpbare maar hypnotiserende groove met een liefdevolle duisternis in de harmonie. De melodie is aanstekelijk, de raps kabbelen kalmpjes door en de chorus klinkt als een weemoedig barbershop trio.”

De video toont een dag uit het leven van een man (gespeeld door Davy Eduard King) die stoïcijns zijn beste leven leeft, dwars door zijn constante epileptische aanvallen heen. King fungeert als volwassen alter ego voor het epileptische kind dat PAX ooit was. De man loopt steeds ergere verwondingen op, maar geen haan die ernaar kraait. De kijker is de enige die zijn pijn ziet en voelt. De duistere maar liefdevolle muziek brengt je ertoe de existentiële loop te omarmen. Het is eeuwig vallen en opstaan. PAX lijkt ook door de pijn heen iets te willen maken van het leven, maar dat is lastig wanneer je niet kunt vertrouwen op je eigen brein.

Het album verschijnt op 6 maart. Tijdens de releaseshow in De Helling verzorgt Loki de support en zijn er dj-sets in het café en na afloop in de zaal.

Te zien: PAX the humanoid, vrijdag 27 maart 2020 @ De Helling

Methyl Ethel – Majestic AF

De naam Methyl Ethyl suggereert een band, of mogelijk een zangeres. Methyl Ethyl is echter de nom de disque van éénling. Een man ook. Jack Webb is de naam van de multi-instrumentalist die sinds 2014 de ene na de andere prettige psycho-popsong de ether in mikt. 

Het voordeel van een eenmansbedrijf is dat je met niemand hoeft te overleggen over wat je volgende stap zal worden. Zo heeft Jack een gevarieerd repertoire opgebouwd dat bij elkaar wordt gehouden door zijn direct herkenbare stem.

Op nieuwe single Majestic AF schakelt Methal Jack over op de elektronica. De basis van bas en drums is onveranderd maar het leadinstrument is nu de synthesizer. Ook qua compositie verandert Jack van richting. Volgden zijn oude songs de bekende couplet, couplet, refrein vorm. De attractie van Majestic AF is de spanningsopbouw. De nieuwe single is de voorbode van een nieuwe EP die Hurts To Laugh gaat heten en op 10 april uitkomt.

The Skinner Brothers – Feels So Right

In de bonus deze week een plaatje van The Skinner Brothers. Gewoon omdat het een leuk liedje is. Het thema van Feel So Right is; jongen ontmoet meisje en wil wat. Meisje wil ook wel, maar heeft al een vriend. De voertaal is cockney. Het koortje doet sterk denken aan Walk On The Wild Side van Lou Reed. 

De gebroeders Skinner zijn (uiteraard) geen broers. De enige echte Skinner is de zanger. Zachary Charles Skinner luidt zijn volledige naam. De band is nu zo’n twee jaar actief. Als we goed hebben geteld is Feels So Right hun 16e single. Er zijn er daarna nog twee verschenen. Van een vaste stijl wil de band niks weten.  Men fladdert van funk naar country en terug naar boogie. De rode lijn is Zach Skinner’s vette Londense accent.

Het zegt wel iets dat The Skinner Brothers door Carl Barat zijn gevraagd als voorprogramma van The Libertines.  Als ze zich niet te intiem met hen inlaten kan het best wel wat worden met The Skinner Brothers. Mochten ze toch aan de drank en drugs bezwijken dan laten ze een handvol erg leuke liedjes achter. Waaronder dus Feels So Right

Pinguin Radio Podcast – Nieuwe muziek week 10 2020

Wekelijks maakt onze verslaggever Martje Schoemaker een podcast over de nieuwe singles die je die week nieuw hoort op de Pinguin Radio playlist.

Foto: Connor Clerx

Een nieuwe week betekent dus weer veel nieuwe muziek op Pinguin Radio, deze platen hoor je voorbij komen:

  1. KennyHoopla – How Will I Rest In Peace If I’m Buried By a Highway?// (IJsbreker)
  2. Hockey Dad – Itch
  3. Glass Animals – Your Love (Déjà Vu)
  4. HONEYMOAN – Too Much
  5. Sports Team – Here’s The Thing
  6. Methyl Ethel – Majestic AF

Enter Shikari – The Dreamer’s Hotel

Enter Shikari meldt zich weer. Dat mag ook wel, want het vorige album, The Spark is alweer drie jaar oud.

The Dreamer’s Hotel is Enter Shikari zoals we ze kennen, luidruchtig, chaotisch, hard, opwindend en eigenwijs. Het is bewonderenswaardig hoe een band die toch ook alweer zo’n dikke tien jaar meedraait nog zo vurig en verwoestend klinken kan. ‘I Think It Has A General Exitement To It’, zegt zanger Rou Reynolds in een recent interview in wat het  understatement van het jaar moet zijn.

The Dreamer’s Hotel is de eerste single van het nieuwe Enter Shikari album Het achtste studioalbum van de Britse onruststokers gaat Nothing Is True & Everything Is Possible heten en is vanaf 18 april over te koop/streamen..

Faces On TV – Time After Time

Time After Time, de nieuwe single van Faces On TV is geen cover van de Cindy Lauper classic, maar een werkje uit eigen doos van Faces On TV anchorman, Jasper Maekelberg.

Jasper is -voor wie het nog niet weet- de spin in het Vlaamse popweb. Dat je waarschijnlijk wel eens hebt gehoord van Balthazar, Bazart, Warhaus en J Bernhardt is mede te danken aan Jasper. Hij is bij alle acts betrokken als  producer dan wel mixer of beiden. De positie waarin hij zich bevindt is vrij ideaal. De lessen die hij leert tijdens de opnames van Faces On TV kan hij in praktijk brengen als hij met anderen in de studio bezig is. En andersom. De sound van Time After Time is dan ook niks minder dan geweldig. En herkenbaar als het werk van de producer van de Vlaamse eredivisie.

Ook de tourmees van Faces On TV hebben hun vruchten afgeworpen. Jasper is steeds beter gaan zingen. Als er een keer kampioenschappen kopstemzingen worden georganiseerd zal de voorman van Faces On TV gegarandeerd heel hoog eindigen. Het gemak waarmee hij de toonadders beklimt is indrukwekkend. Dat er maar snel een tweede album moge volgen.

Concert: 11 april Melkweg. Amsterdam.

KennyHoopla – how will i rest in peace if ‘m burried by the a highway ?//

‘Who Says A Funk Band Can’t Play Rock’ is een van de betere tracks uit de Parliament/Funkadelic catalogus. Ook vanwege de tekst. Het nummer gaat over het vooroordeel dat Afro-Amerikaanse muzikanten geacht worden altijd zogenaamde zwarte muziek te maken. We citeren de George Clinton compositie, omdat de IJsbreker van deze week een nummer is van een Afro-Amerikaanse muzikant. Kenneth La’Ron is zijn echte naam. KennyHoopla zijn alias (dat hij heeft hij van Spongebob;).

KennyHoopla maakt dus geen funk, soul, jazz, disco of rap. Als zijn nieuwe single ergens op lijkt -en dat doet-ie- dan is het wel de Britse new wave van begin jaren 80.  Als je het intro hoort van how will i rest in peace if ‘m burried by the a highway ?// verwacht je dat Robert Smith van The Cure gaat zingen en niet een gast uit de ghetto van Cleveland, Ohio. 

Fans van KennyHoopla’s vorige single ‘Sore Loser’ zullen even moeten wennen, want How Wil I Rest In Peace is compleet anders. Net zo als dat ‘Sore Loser’ anders was dan de single daarvoor. Etc. Vijf tracks heeft KennyHoopla nu uit, alle vijf een andere smaak. De rode lijn is de urgentie van zijn performances. Kenny doet overigens alles zelf, componeren, musiceren en produceren, de hele mikmak.

Of het beleid is om per release een andere stijl uit te proberen of dat hij  gewoon nog zoekende is, is niet helemaal helder. Dat we hier te maken hebben met een enorm talent is dat wel.

Clipprimeur: Millionaire – Strange Days

‘Strange Days’ is één van de sleuteltracks op APPLZ ≠ APPLZ, het nieuwe Millionaire album dat op 6 maart verschijnt. Er gaat een onheilspellende dreiging uit van de nieuwe single, maar die drijft wel op een haast therapeutische riff. Tim Vanhamel is erin geslaagd de sluimerende Apocalyps te vertalen naar een onweerstaanbare rock groove. Of hoe Tim het zelf ‘omschrijft’:

The goods!

Swimming anytime we want!

Too hot? Cool off with a nice stormy breeze, tropical style!

Thirsty? Water for everyone, straight from the glacier into the glass!

Don’t know what they’re fussing about.

STRANGE DAYS indeed!

Bij ‘Strange Days’ hoort een stripverhaal (als pakket met de hopeloos uitverkochte 7” single) en een video van Turbotuna animation (Jaak de Digitale en Nick Timmermans). Zij zetten in drie minuten een grandioze geanimeerde dystopie neer, waarin de mens finaal ten onder gaat aan zijn eigen overconsumptie en hebzucht.

LIVEDATUM 24/04 De Helling, Utrecht

The Blinders – Circle Song

Er zit een nieuw album aan te komen van The Blinders. Even ter verfrissing van het geheugen. The Blinders is een flink rockend trio uit Noord Engeland dat zichzelf op de kaart zette met een veelbelovend debuutalbum waarop je kunt horen dat Alex Turner een van hun grootste helden is. Het album, Columbia kwam twee jaar geleden uit. Daarvan werd het sterke Brave New World werd een bescheiden Pinguin hitje.   

Op de eerste single van hun nieuwe album neemt The Blinders wat gas terug. Circle Songs is een ballad, maar wel een krachtige in een stijl die aan de late Beatles doet denken.

Als compositie is Circle Song misschien een beetje gewoontjes. De uitvoering is dat absoluut niet. Thomas Haywood – gezegend met een van de fijnste stemmen van de nieuwe generatie Britse rockers- zingt zijn veters uit zijn schoenen. Bonuspunten zijn er ook voor de klassieke gitaarsolo. De eerste single van het tweede album van The Blinders smaakt naar meer. En dat was dus precies de bedoeling.

Album The Fantasies Of A Stay At Home Psychopath is uit op 8 mei.