Category: Nieuwe Muziek

The Dirty Nil – Idiot Victory

The Dirty Nil is een trio uit Canada dat best al een tijdje bezig is, maar tot nu toe aan onze aandacht is ontsnapt. Je mist nou eenmaal meer dan je meemaakt. De band opereert in het schemergebied tussen punk en hardrock en doet dat met aanstekelijk plezier en stijgend succes.

Idiot Victory is een van de nieuwe nummers op de Deluxe editie van het vorig jaar verschenen ‘Master Volume’ album, plaat twee van het drietal.         Idiot Victory is een soort van protestsong. Het gaat over een man die ervan baalt dat zijn vriendin altijd met haar telefoon in de weer is. Om daar een eind aan te maken vernietigt de mafkees een antennetoren. The Dirty Nil heeft nog geen twee minuten nodig om dit verhaal uit de doeken te doen. In die twee minuten gebeurt er meer dan op een heel album van Dotan. Speciale vermelding ook voor de clip waar de energie en het plezier van afspat. Eind deze maand komt The Dirty Nil naar Europa, maar wie ze wil zien zal naar Engeland of Duitsland moeten. Helaas.

Highly Suspect – Upperdrugs

Upperdugs is de b-kant van 16, de meest recente single van Highly Suspect. Onze buren van Pinguin indie riepen 16 uit tot IJsbreker. Dat was geen succes.

De band uit Cape Cod scoorde in het verleden een hele rits Pinguin hit met potige songs als Lydia, My Name Is Human en Little One. Het bijzondere van Highly Suspect was dat de band hard rockte in een tijd dat de meeste muziek het resultaat is van thuis pielen met een stel computers. Bij Highly Suspect vlogen de gitaren je om de oren en was de zanger Johnny Stevens gezegend met een paar sterke longen. Die heeft Stevens nog steeds en hij maakt er nog gretig gebruik van. Alleen zijn om de een of andere reden de gitaren in ongenade gevallen.

Vol trots maakte de band bekend dat er op 16 helemaal geen snaren te horen zijn, en dat de rol van gitaren op het nieuwe album ook sterk is gereduceerd. Gelukkig is de band niet helemaal van rock los, want wie de b-kant van 16 opzet hoort nog wel een bezeten bonkende ritme sectie en maken de gitaren nog zoveel herrie dat Stevens op zijn tenen moet gaan staan om boven het rumoer uit te komen. Dat we Upperdrugs hebben verkozen tot Breekijzer is dus een soort van verkapte boodschap aan de band, die over een paar maanden komt spelen. Hou de gitaren in aanslag en alsjeblieft meer nummers als Upperdrugs!

Concert: 27 februari Melkweg, Amsterdam (dit optreden is verplaats van de oude zaal naar de Max)

Starcrawler – No More Pennies

Als Arrow de Wilde invalt op No More Pennies, de nieuwe single van Starcrawler denk je meteen Dinosaur Jr! Haar intonatie, maar vooral het ogenschijnlijk lukrake moment waarop ze begint te zingen is puur J Mascis.

Het kan toeval zijn, maar waarschijnlijk kent de broodmagere zangeres gewoon haar klassiekers. Dat blijkt ook uit de rest van het nummer, dat klinkt als een outtake van de Stones ten tijde van ‘It’s Only Rock ‘n’Roll’.        Nu lijkt het misschien alsof Starcrawler verlegen zit om ideeën en daarom maar leentjebuur speelt in de pophistorie, maar dat is absoluut niet het geval. Net als het verwante Greta van Fleet is het liefde voor de muziek van hun (groot)ouders, die de band er toe beweegt om in het verleden te wroeten. No More Pennies mag dan niet erg origineel zijn, goed is het nummer zeer zeker. Misschien wel de beste track van Starcrawler tot nu toe.

We volgen de neo-glitterband uit L.A. al een tijdje en raken er steeds meer van overtuigd dat er een zonnige toekomst in het verschiet ligt voor Arrow en haar mannen. Wat dat betreft heeft de titel No More Pennies wel iets profetisch, no more pennies, lots of dollars!

Album twee van Starcrawler komt al snel, ‘Devour You’ is de titel en 11 oktober de releasedatum. De band komt ook spelen. Als je gaat, trek dan niet je allerbeste kleren aan, want waarschijnlijk vloeit er (nep)bloed. Live heeft de band namelijk een paar kunstjes afgekeken van een andere oerrocker, mister Alice Cooper.

Concert: 17 november Rotown, Rotterdam.

Lauv – Sims

Zanger, songwriter en producer Lauv komt op 6 maart 2020 met zijn debuutalbum ~how i’m feeling~. In aanloop naar de release van ‘~how i’m feeling~’ zal Lauv tracks van het album blijven uitbrengen. Zo verscheen vandaag ‘Sims’. Op 31 oktober en 1 november staat Lauv in de grote zaal van Paradiso in Amsterdam. Beide shows waren binnen een paar dagen uitverkocht.

Over zijn nieuwe album zegt Lauv: “I’ve been working on this album for a long time, but today marks the true beginning of the new era. ~how i’m feeling~ is about embracing personality and all its different aspects. I created 6 different characters represented by purple (existential Lauv), blue (hopeless romantic Lauv), green (goofy Lauv), yellow (positive Lauv), orange (fuckboy Lauv) and red (spicy Lauv™️), all of which make up my identity. While my last project was focused on one aspect of my life, ~how i’m feeling~ is the first time I’m embracing all the parts that make me who I am.” Bij ‘Sims’ verschijnt binnenkort ook een video. Daarover zegt hij: “The ‘Sims’ music video, coming soon, brings the album concept and characters to life for the first time. I’m more proud of this project than anything I’ve done in the past. For the first time, I’m fully me.”

Momenteel scoort Lauv wereldwijd een grote hit met ‘fuck, i’m lonely’, een nummer dat hij samen maakte met Anne-Marie. De track is al meer dan 125 miljoen keer gestreamd en staat in veel Europese landen al maanden in de Top 10. Het nummer is niet alleen terug te vinden op Lauvs debuutalbum, maar wordt ook gebruikt in seizoen 3 van de razend populaire Netflix serie 13 Reasons Why en staat op de soundtrack van dit seizoen.

Lauv trapte dit jaar af met ‘i’m so tired… ’, een samenwerking met Troye Sivan en volgde dat op met de tracks ‘Drugs & The Internet’ en ‘Feelings’. Lauv bracht ook ‘Sad Forever’ uit, een nummer dat hij schreef terwijl hij zelf worstelde met geestelijke gezondheidsproblemen. Alle opbrengsten van ‘Sad Forever’ doneerde Lauv aan verschillende organisaties die zich inzetten om geestelijke gezondheid bespreekbaar te maken. Deze zomer lanceerde Lauv de online videogame ‘Billy Meets World’, dat is geïnspireerd op de de cult-klassieker ‘Flappy Bird’. In een virtuele wereld moet je als speler Lauvs hond Billy leiden door het digitale universum van de video voor ‘Drugs & The Internet’. En terwijl Lauv nieuwe tracks uitbrengt, worden er nieuwe thema-levels aan het spel toegevoegd, zoals recentelijk een level rondom de video van ‘fuck, i’m lonely’.

Foals – The Runner

Vorige single ‘Black Bull’ liet Foals horen op standje hard rock en voedde het vermoeden dat ‘Everything Not Saved Will be Lost Deel Twee’ wel eens lekker heavy zou kunnen gaan worden.

‘The Runner’ ontkracht dat idee. De gitaren zijn weliswaar zwaar en de drummer heeft genoeg te doen, maar het tempo is relatief rustig en het refrein niks minder dan radiovriendelijk. Geen echt opzienbarende track dus, maar mooi gemaakt en de volle 4 minuut plus boeiend. Extra punten ook voor de lekker lange gitaarsolo aan het slot. 

The Runner is het tweede nummer van kant één van ‘Everything Not Saved Will be Lost – Part 2’ dat in totaal tien nummers telt en op 18 oktober aanstaande uitkomt.

Andrew Combs – Stars Of Longing

Texaan Andrew Combs begon zijn inmiddels vier albums tellende loopbaan als singer-songwriter in de alternatieve country stijl. Met elk album verbreedde hij zijn horizon en schoof hij op richting rock en pop. Dat zijn nieuwe album weer anders zou klinken dan de voorganger lag dus in de lijn der verwachtingen. Maar dat Combs zo’n grote sprong zou maken zal voor zijn fans van het eerste uur toch wel even slikken zijn.

Stars Of Longing maakt meteen duidelijk dat de wind uit een nieuwe hoek waait. De openingstrack van het ‘Ideal Man’ album klinkt als Wilco dat een nummer speelt van Roy Orbison. De nieuwe songs hebben nog wel een southern accent, maar hadden net zo makkelijk uit het L.A. van de jaren zeventig kunnen komen.

Nog steeds is Andrew Combs een geboren verhalen verteller, maar meer dan ooit komt hij op ‘Ideal Man’ uit de verf als componist van super catchy popsongs. De albumtitel lijkt dan ook gekozen door zijn manager. 

Concerten; 11 december TivoliVredenburg, Utrecht. 12 december Cultureel Café de Amer, Amen. 13 december Rotown, Rotterdam.

Temples – You’re Either On Something

You’re Either On Something is Temples zoals we ze graag horen, onder invloed. Van de sixties.

Dikke drums openen een song die klinkt alsof de tijd is stil blijven staan in 1970 met zweverige keyboards, psychedelische krullen en een George Harrison waardige gitaarsolo. Temples nam album 3 op in de huisstudio van zanger/gitarist James Bagshaw. Volgens de band is de sound op het Hot Air album donkerder dan we van Temples zijn gewend. Op het eerder verschenen titelnummer is dat te horen. Op het veelkleurige You’re Either On Something niet echt. Op 27 september weten we meer, want dan verschijnt Hot Air.  

Concert: 18 november Paradiso Noord, Amsterdam.

Soccer Mommy – Lucy

Soccer Mommy is een van de interessantste acts van de huidige Amerikaanse indie-scene. De voetbalmoeder in kwestie is Sophie Ellison uit Nashville. Sophie maakte naam met intieme, introverte songs over zaken die spelen in het (liefdes)leven van een millennial.

Dat Sophie de muziek in zou gaan was al vroeg duidelijk. Haar eerste gitaar kreeg ze op haar zesde. Ze ging naar een middelbare school waar kunst en muziek hoofdvakken waren en sinds 2015 -ze was toen net 18- reist ze rond als Soccer Mommy. 

Aan de release vorig jaar van ‘Clean’, haar eerste volwaardige album gingen twee minialbums vooraf. Met Lucy – een song over innerlijke demonen- kondigt Sophie Soccer de komst aan van haar tweede langspeler. Die zal verschijnen op het label dat o.a. ook St Vincent en Manchester Orchestra onder zijn hoede heeft.

Een groot label betekent een groter opnamebudget en dat hoor je. Soccer Mommy mag dan vaak het onder de noemer lo fi worden geschaard, haar licht jengelende gitaar-indie met ongeschoolde meisjeszang klinkt op Lucy als de welbekende klok. Soccer Mom was vorig jaar nog in het land als support van Kacey Musgraves. Dat was een beetje een mismatch. Hopelijk komt ze snel na de release van haar nieuw plaat weer langs, maar dan als hoofdattractie.

Georgia kondigt album ‘Seeking Thrills’ aan voor 10 januari

Samen met haar nieuwe single ‘Never Let You Go‘ kondigde de Britse zangeres Georgia afgelopen week haar nieuwe album ‘Seeking Thrills’ aan. Na het succes van haar singles ‘Started Out’ en ‘About Work The Dancefloor’ en de daarop volgende wereldwijde headline- en festivalshows, heeft Georgia dan eindelijk haar tweede langspeler aangekondigd. ‘Seeking Thrills’ verschijnt op 10 januari via Domino. Op 28 oktober staat Georgia in het voorprogramma van Metronomy tijdens een uitverkochte show in de Melkweg, Amsterdam.

Georgia trad afgelopen jaar op tijdens SXSW, Motel Mozaique, The Great Escape, Latitude, Glastonbury, Pitchfork Music Festival en Reeperbahn en ze vergezelde Jungle, Metronomy en Interpol & Franz Ferdinand bij shows. Het nieuwe album is zeer geïnspireerd door de Chicago House en Detroit Techno uit de vroegere jaren ’80. ‘Seeking Thrills’ combineert de analoge club-sound met solide pop-songwriting en toont Georgia haar levenslange liefde voor de drums.

Domino over ‘Seeking Thrills’: “The new LP, Seeking Thrills is a sharply paced and fascinating album, packed with injections of lightness and fun, pared with rich, bubbling melodies that makes listening to it an experience that takes you into the party, through electro-pop into R&B, and back again. Feminine without being saccharine, her deep, brooding reflections carry us through euphoria, heartache and melancholy but always with the memory of the good times. Georgia is reminding you of the altitude of your last real thrill, and when we turn the record on, we’re there again, aching for more.”

Haar nieuwe single ‘Never Let You Go’ geeft een duidelijke impressie van Georgia’s eigenzinnige, ongefilterde teksten en een strakke productie die gemixt wordt met een house-achtige voortdravende beat. De bijbehorende video werd opgenomen in Jordanië en geregisseerd door Joseph Connor.

De release bevat foto’s van de befaamde en invloedrijke documentaire- en portretfotograaf Nancy Honey die Georgia toegang gaf tot haar archief. Honey’s foto’s zijn terug te vinden in heel Georgia’s artwork.

Alexandra Saviour – Saving Grace

Alexandra Saviour kreeg op haar debuutalbum een duwtje in de rug van Alex Turner. De alfa Arctic Monkey co-produceerde de plaat en hielp haar bij het schrijven van de songs.

Op Saving Grace, afkomstig van album 2 is Turner in geen velden of wegen te bekennen. Dat wil niet zeggen dat miss Saviour er nu alleen voor staat. Haar nieuwe album gaat uitkomen op het label van Danger Mouse. Op de producers-stoel heeft dit keer Sam Cohen plaatsgenomen. Sam combineert een solocarrière met klussen als sessiemuzikant en  producer. Zijn naam staat in de kleine lettertjes op albums van uiteenlopende acts als Norah Jones, The National en Kevin Morby.

Alexandria zwemt in de zelfde vijver als Lykke Li en Lana Del Rey. Allen maken wereldwijze meisjesmuziek met veel ambiance. Op het stroperig trage Saving Grace klinkt ze als een deerne in nood in een klassieke spaghettiwestern met muziek van Ennio Morricone. De hoofdrol is voor La Saviour, maar de show wordt gestolen door de gitarist met zijn ‘desert twang’. Veel is er nog niet bekend van de opvolger van ‘Belladonna Of Sadness’, maar dat het een intrigerend album gaat worden is nu al wel duidelijk.