Category: Nieuwe Muziek

Editors – Black Gold

Met ‘Frankenstein’ deed Editors niet iedereen een plezier. Het nummer had een uneasy listening factor die zelfs sommige die hard Editors fans de wenkbrauwen deed fronzen.

Nieuwe single Black Gold is weer Editors in optima forma, een statige staaltje gothic rock met een episch slot. Tenminste als je de album versie luistert. De single edit stopt plotseling terwijl het mooiste nog moet komen. De wondere wegen van de muziekindustrie zullen we maar zeggen.

Black Gold is een van de drie nieuwe nummers tevens titelsong van het eind oktober te verschijnen best of album van de Britse band. Naast de drie nieuwe titels telt het Black Gold album de dertien meest gewaardeerde songs van de zes studio-albums die Editors sinds 2005 heeft uitgebracht. Black Gold komt o.a in een luxe editie met twee cd’s waarvan de tweede is gevuld met akoestische versie van acht nummers die op cd één in volle glorie staan. Een ideaal cadeau dus voor de fans om te geven of te krijgen. 

Concerten: 1 februari Sportpaleis, Antwerpen. 27 juni Zuiderpark, Den Haag.

Klangstof – Attack Attack

Zoals de meeste, zeg maar alle Nederlandse muzikanten droomde ook Koen van de Wardt, de drijvende kracht achter Klangstof van een doorbraak in Amerika. Zijn droom leek werkelijkheid te worden toen hij een deal kreeg aangeboden van een grote Amerikaanse platenmaatschappij.

Al snel bleek dat Koen een beetje naïef was geweest. Hij dacht dat de platenbonzen hem hadden getekend omdat ze zijn muziek zo mooi vonden. Niet dus. Het label was, om Frank Zappa te citeren ‘only in it for the money’. Toen bleek dat Koen niet bereid bleek water bij de wijn te doen en met lui in zee te gaan die hem wel eens zouden vertellen hoe hij hits moest maken brak de pleuris los. Gelukkig hield Koen zijn poot stijf en is hij nu weliswaar een illusie armer, maar ook een ervaring rijker. En weer eigen baas.

Attack Attack is single 1 van Klangstof album 2, ‘The Noise You Make Is Silent’, dat volgend voorjaar moet verschijnen. Attack Attack is Europese indie met één been in de electro en de ander in de prog-rock. Koen zingt de gedragen song met zijn beste falsetto, maar laat vooral zijn synths aan het woord. Die vertellen een spannend en fantasierijk verhaal dat hopelijk snel wordt vervolgd. 

Clipprimeur: The Grey Pants – P Finger Jason

Henk Koorn en Elke van Zevenbergen putten inspiratie uit vakantie naar Italië voor hun tweede album. Net als in de laatste boeken van Ilja Leonard Pfeijffer speelt Italië een grote rol op het tweede album ‘We Love Ria’ van het minimal pop duo The Grey Pants, bestaande uit Hallo Venray’s Henk Koorn en Elke van Zevenbergen.

Waar Pfeijffer de cultuur van het Zuid-Europese land centraal stelt met hier en daar een terzijde over het gewone leven, daar concentreert het Haagse duo zich vooral op die alledaagsheid.

In 2018 leidden deze vermakelijke conversaties van dit liefdeskoppel tot het debuutalbum ​It Was From My Nephew But Now It’s Mine. ​Nu vormde een vakantie in Italië de aanleiding voor ​We Love Ria​,​ ​niet voor alle liedjes maar wel voor het over grootste deel.

Eind juli is ​Reverend Frank​, de eerste single van het even merkwaardige als ​catchy​ pop album uitgekomen. Hoe The Grey Pants zijn ontstaan en vervolgens hun relatie is ook nog een mooi verhaal dat een song waard is. Daar hoeft Henk niet lang over na te denken: ‘Elke kwam op een gegeven moment met de vraag of we samen liedjes konden gaan schrijven, omdat ze van dat stigma van singer-songwriter af wilde.’ We mogen hier wel constateren dat dat voor 100% is gelukt. Samen maken ze nu liedjes waarin ze hun gedeelde ervaringen opnieuw kunnen beleven. Gewoon simpele alledaagse dingen. Er schuilt zoveel liefde in een dergelijke aanpak. Je kijkt recht in hun harten. Hoe mooi is dat?

Het album ‘We Love Ria’ van The Grey Pants verschijnt op 4 oktober bij Excelsior Recordings. Eerste single ‘Reverend Frank’ is uit sinds 26 juli. Op 20 september volgt eerst nog tweede single ‘P Finger Jason’ en de clip daarvan gaat vandaag bij ons in première.

LIVEDATA

04-10-2019 The Grey Pants Lepelstraat Den Haag
11-10-2019 The Grey Pants So What! Gouda
24-10-2019 The Grey Pants Nieuwe Anita Amsterdam
19-10-2019 The Grey Pants Rietveld Theater Delft
16-11-2019 The Grey Pants De Dromedaris Enkhuizen
15-12-2019 The Grey Pants Paard Den Haag
19-12-2019 The Grey Pants Hedon Zwolle

Liily – Wash

Het uit Los Angeles afkomstige Liily maakt zwaarlijve rock met monsterriffs en hip hop breaks. Het kwartet onder aanvoering van zanger Dylan Nash noemt Rage Against The Machine en Jane’s Addiction als lichtende voorbeelden en Foals als soortgenoot, maar gaan vooral hun eigen gang. Op het scorebord staan een mini-album en het verse Wash. 

Met zijn ‘Dick Dale from Hell’ intro en zijn holbewoners-beat is Wash het meest heavy nummer van Liily tot nu, en dat terwijl de band op vorige releases toch ook bepaald niet kinderachtig uit de hoek kwam. ‘Washing Away I Have No Hope For The World Of Today’ scandeert Nash, een boodschap die Greta Thunberg van harte zal onderschrijven.

Een band die zo te keer gaat, valt vroeg of laat een keer op. En dat is dus het geval. In de V.S. gaan steeds meer deuren open en ook in de oude wereld  vindt Liily een gewillig oor.  Liily toert zich een ongeluk. De band heeft zelfs al in Paradiso gestaan, maar zal zeker terug komen. Een festival -maakt niet uit welk- is de natuurlijke biotoop van deze nieuwe rock ‘n’ roll beesten. 

Lala Lala & WHY? – Siren 042

Siren 042 is de mysterieuze titel van de gelegenheidssamenwerking van de uit Chicago afkomstige Lillie West, zich noemende Lala Lala en Yoni Wolf de frontman van indie-orkest WHY?  

Siren 042 verscheen al in januari, maar begint nu pas op stoom te komen. Het is een bijna Beach Boys achtig nummer met een slome, dikke beat, zoele dameszang en traag stromende gitaren. Heel veel gebeurt er niet, maar juist het gebrek aan actie geeft het nummer een hypnotisch effect, dat best wel wat langer had mogen duren dan twee minuten en vierenveertig seconden.

Nog even iets over de makers. Lillie heeft een Brits paspoort maar verhuisde als puber met haar familie naar L.A. Ze ging naar de kunstacademie in Chicago, maar de lokroep van de muziek bleek te sterk. In 2006 bracht ze haar debuutalbum uit als Lala Lala. Vorig jaar verscheen de opvolger op basis waarvan de invloedrijke site Stereogum haar het etiket Band To Watch opplakte. Wolf maakt al bijna vijftien jaar en zes albums lang furore met WHY? een indie-band met een hip hop tic, die toeval of niet binnenkort in Utrecht te zien zal zijn.

Lillie en Yoni zijn dikke maatjes sinds de laatste Lillie betrapte op het plunderen van de koelkast bij een optreden van WHY? Toen was ze nog gewoon een fan, zij het een brutale. Nu is Lillie als Lala Lala dus een act om in de smiezen te houden. En niet alleen omdat ze bier rooft uit kleedkamers.

Concert: WHY? 1 november Ekko Utrecht.

White Lies –  Hurt My Heart

Begin dit jaar kwam White Lies met album Five aanzetten, een prima plaat waarvan afdeling indie het zeven minuten durende epos ‘Time To Give’ virtueel heeft grijsgedraaid.

Het trio is binnenkort tien jaar samen. Een eenvoudige rekensom leert dat de band gemiddeld één album in de twee jaar uitbrengt. Wie schetst dan ook enz. toen er deze week plotseling een fonkelnieuwe track opdook. Die ook nog eens stevig rockt! Net als Editors en Interpol haalt White Lies veel mosterd uit de new wave periode van inmiddels ook alweer 40 jaar geleden. Maar de mannen doen er wel hun eigen ding mee. Hurt My Heart heeft weliswaar de ‘doom & gloom’, die zo typerend was voor de stroming, maar onder de weemoedige zang van Harry McVeigh bruist een onstuimige band. De ritmesectie zit in een hoge versnelling terwijl de keyboards en gitaren knokken om aandacht. Het geheel wordt geserveerd met een solo voor scheurgitaar. 

Hurt My Heart blijft voorlopig alleenstaand. Na jaren alleen in termen van albums te hebben gedacht gaat White Lies het volgens bassist Charles Cave het nu eens anders aanpakken en losse songs uitbrengen. Wie aan albums hecht, heeft dus pech. Het goede nieuws is dat we niet meer telkens twee jaar moeten wachten op nieuw werk van White Lies, dat zijn tiende verjaardag viert met een uitgebreide tour. Ga ze zien in…

Concerten:24 november Muziekgieterij, Maastricht. 27 & 28 november TivoliVredenburg, Utrecht.

The Big Moon – Your Light

The Big Moon is een Engels dameskwartet onder leiding van miss Juliette Jackson. Zij heeft de meiden bij elkaar getrommeld en schrijft en zingt lead op alle liedjes.

Twee jaar geleden verscheen het redelijk succesvolle debuutalbum van The Big Moon, ‘Love In The 4th Dimension’. Nu staan we aan de vooravond van de release van ‘Walking Like We Do’, album 2 dus. De titel doet in de verte een beetje denken aan de grootste hit van The Bangles. De sound van nieuwe single Your Light heeft ook wel iets weg van de Californische meidengroep.

Your Light, dat smaak moet maken voor het nieuwe album is een mooi opgebouwde, meerstemmig gezongen vrouwenpowerpopsong met een refrein dat je vanzelf meezingt of je wil of niet. Juliette’s rokerige timbre zorgt ervoor dat het geheel niet te zoet wordt.

De nieuwe single -een song over eens even lekker de boel de boel laten- belicht een andere kant van The Big Moonies door het accent te verschuiven van de gitaren naar de zang. Een logische stap want de samenzang is hemels. 

‘Walking Like We Do’ verschijnt op 10 januari op het Fiction label, dat ooit is opgericht door en voor The Cure en nu o.a. Tame Impala en The Amazons onder de hoede heeft.

Clipprimeur: MOOON – Another State Of Mind

Op 4 oktober brengt de Nederlandse sixties band MOOON het nieuwe album Safari uit op het Spaanse label Bickerton Records. Safari werd in de PAF! studio in Rotterdam opgenomen en is geproduceerd door Marcel Fakkers (The Kik, Wouter Hamel, Jerry Hormone Ego Trip). De nieuwe single Another State Of Mind gaat vandaag bij ons in première.

“Another State of Mind is de tweede single van onze plaat. Dit nummer was eigenlijk het minst af toen we de studio in gingen. We hadden geen idee wat we er van moesten maken, maar met hulp van Marcel Fakkers en Dave von Raven is er iets erg vets uit gekomen. Ook zit er een orgel onder dit nummer. We hebben hier specifiek voor gekozen omdat we bij deze plaat het 3 koppige-band idee aan de kant wilden zetten, en gewoon een vette plaat wilden maken zonder restricties, zoals wij hem in ons hoofd hadden. Een Farfisa orgel kon dan ook niet missen op deze track.” – zegt MOOON over de nieuwe single.

Het album Safari is een muzikale reis waarmee de band een trip maakt van het drukke stadsleven naar het koninkrijk van dieren, natuur en vriendschap. In deze overtocht ontdekt MOOON dieren in het wild, onbekende geluiden en verliezen ze zichzelf in hun eigen psychedelische wereld die een wordt met hun omgeving.

MOOON bestaat uit de twee broers Tom en Gijs de Jong vergezeld door hun neef Timo van Lierop. De jongens zijn geboren en getogen als buren in het kleine dorp Aarle-Rixtel. Hier begonnen ze op jonge leeftijd met het maken van muziek in de schuur van hun ouders. Het geluid van MOOON kan het beste omschreven worden als 60’s garage blues met surf invloeden en een vleugje psychedelica. In 2017 bracht de band het debuutalbum MOOON’s Brew uit wat resulteerde in onder meer een verschijning bij De Wereld Draait Door, een show op Eurosonic/Noorderslag en tours door onder andere Nederland, Spanje, Portugal en Duitsland.

MOOON tourt in het najaar door Nederland. Kaarten zijn reeds in de voorverkoop gegaan.

05-10  Effenaar, Eindhoven (RELEASESHOW)
11-10  Paradiso, Amsterdam
01-11  Volt, Sittard
28-11  Vera, Groningen
30-11  Rotown, Rotterdam
13-12  Merleyn, Nijmegen
14-12  EKKO, Utrecht

Ga voor meer informatie en showdata naar www.mooonband.com

The Ninth Wave – Imitation

The Ninth Wave is de titel van een beroemd schilderij van de Russisch-Armeense schilder Ivan Aivazovsky. En de naam van een relatief jonge band uit Glasgow. Voor band lees duo. Op de bühne mogen er weliswaar meerdere muzikanten te keer gaan, alles draait om Millie Kidd en Haydn Park-Patterson.

Waar veel millennials hun ideeën uit de jaren negentig halen gaan Millie en Hadyn nog even verder terug. Het woord wave in de bandnaam is een clou, want het is vooral de new wave uit de jaren tachtig, die je herkent in hun songs. In het bijzonder gothic en post punkbands als The Cure, Killing Joke en Siouxie & The Banshees.  

Wel modern is het feit dat The Ninth Wave in de paar jaar dat ze bestaan alleen nog maar losse tracks en EP’s heeft uitgebracht, in totaal zo’n vijftien stuks. Maar. Er is een compleet album in aantocht. De plaat gaat ‘Infancy’ heten en word half november verwacht. Imitation is alvast vooruit gestuurd om het wachten te verzachten. De nieuwe single heeft het hoekige ritme van klassieke new wave, een wall of sound waar Phil Spector trots op zou zijn en de energie van een kleine kerncentrale.

Flume brengt nieuwe single Rushing Back uit met Vera Blue

De Australische producer Flume brengt zijn nieuwe single Rushing Back uit samen met zangeres Vera Blue. Rushing Back wordt uitgebracht in aanloop naar de Europese headline tour, waarmee hij op 6 november de Afas Live in Amsterdam zal betreden. 

Vera Blue, wiens echte naam Celia Pavey is, wordt als een van de grote Australische talenten gezien. “[Harley] threw me a bunch of ideas and I was riffing over the songs, just humming melodies that came to my head based on how the song made me feel. There were a couple of ideas I resonated with but I really fell in love with this one as soon as I heard the first few chords, which eventually blossomed into [Rushing Back].” – aldus Vera Blue.

Flume zit niet stil, zo verscheen afgelopen juni nog de single Let You Know met London Grammar en onlangs kwam de Quits EP uit samen met rapper Reo Cragun.

Harley Streten, de echte naam van Flume, kreeg wereldwijd bekendheid door zijn gelijknamige debuut uit 2012 met hits als Holdin On, On Top en Sleepless. In de twee jaar die volgden debuteerde hij onder andere op festivals als Coachella, Lollapalooza, Down The Rabbit Hole en Lowlands, verkocht hij de toenmalige Heineken Music Hall uit en maakte hij remixen voor acts als Lorde en Disclosure. Het debuutalbum werd in 2016 opgevolgd door Skin. Hiermee deed Flume een wereldwijd uitverkochte tournee, ontving platinum en gouden platen in meerdere landen en mocht zijn eerste Grammy mee naar huis nemen voor Best Dance/Electronic Album. Begin 2019 verscheen ook nog de mixtape Hi This Is Flume, Flume kreeg lovende reacties voor de 38 minuten durende mixtape Hi This Is Flume, welke inmiddels al meer dan 36 miljoen keer is gestreamd.