Category: Nieuwe Muziek

Black Peaks – King

De berichten dat het niet zo goed zou gaan met Will Gardner, de frontman van Black Peaks -hij zou een hardnekkige bloedvergiftiging hebben- lijken ietwat overdreven. Hij steekt in ieder geval is bloedvorm op King, de nieuwe single van de band uit Brighton, U.K.

King is het soort progressieve metal waarvoor het woord episch is uitgevonden. De band neemt alle tijd voor de aanloop, maar op een gegeven moment gaan toch echt alle remmen los. Wie dan nog geen luchtgitaar (of drums) speelt is bij Black Peaks aan het verkeerde adres. Gardner zingt alsof zijn leven er van afhangt terwijl de rest van de band na afloop van de sessie waarschijnlijk wel een aantal dagen nodig heeft gehad om weer op aarde neer te dalen. Meer van dit moois vanaf 5 oktober als ‘All That Divides’, Black Peaks album 3 het daglicht ziet.

Concert: 15 oktober Patronaat, Haarlem

Barns Courtney – Fun Never Ends

Fun Never Ends, de nieuwe single van Barns Courtney begint met een mooie nerveuze gitaar. Het is het begin van een overdadige rocksong over verveling en wat daar tegen te doen. Lol maken dus.

Fun Never Ends is een uitstekende gangmaker voor een feest waar geen rekening wordt gehouden met de buren. Zoals een partytrack betaamt spat het plezier er van af. De meezing-factor ligt hoog en de solo inspireert tot het spelen van luchtgitaar.

Barnaby George Courtney is een inmiddels 28 jarige Brit, die zijn jeugd doorbracht in Seattle in de Amerikaanse staat Washington, maar sinds zijn pubertijd weer in zijn geboorteland vertoefd.

Na een mislukt avontuur met een band opereert  Barns sinds 2015 onder zijn eigen naam. Fun Never Sleeps komt van zijn net verschenen tweede album, ‘404’ waarop nog negen andere exhibitionistische glitterrocksongs te vinden zijn.

Fun Never Ends is de vierde track die we draaien van Courtney Barns die eerder op al op Lowlands en in Paradiso is gesignaleerd en maar weer eens snel moet terugkomen.

half•alive – ok ok?

half:alive – je schrijft het met kleine letters-  is een trio met als standplaats Long Beach, Californië. De band beoefent een stijl die we smart rock hebben gedoopt: averechtse om niet te zeggen rare songs, die een hoge graad van intelligentie verraden. Niet het soort muziek dat een breed publiek vindt, zou je denken. Maar wel dus. Een kleine twee miljoen mensen luisteren maandelijks naar half:alive. met als klapper ‘still feel’, dat rap de dertig miljoen plays nadert. 

‘still feel’ staat samen met elf andere eigenwijze werkjes op het vorige maand verschenen debuutalbum van half:alive, ‘Now, Not Yet’. 

Met ok ok album begeeft half:alive zich in het zelfde vaarwater als Portugal The Man en Everything Everything. De nieuwe single is een bipolaire symfonie voor rockgitaar, percussie en mannenkoor.  Kortom smart rock.

De tekst van ok ok is al even raadselachtig, maar lijkt te gaan over het ontdekken van je ware zelf en leren daarmee te leven. Een typisch staaltje Californische self-help dus, in de trant van ‘I’m OK, You’re OK’.

Hoe half:alive zijn kronkelige, onorthodoxe glansrock naar het podium vertaalt, leren we later dit jaar als de band open huis houdt  in Paradiso Noord. 

CONCERT: 8 november Paradiso Noord, Amsterdam.

Major Lazer – Que Calor (feat. J Balvin & El Alfa)

Mocht je de sample herkennen, die is afkomstig van Toto la Momposina’s song Curara, een Colombiaanse klassieker. De videoclip werd geregisseerd door Colin Tilley (Kendrick Lamar, Future, Nicki Minaj) en zowel Diplo als J Balvin en El Alfa komen er in voor.
Eerder deze zomer was er ook al de track Make It Hot, een samenwerking met de Braziliaanse superster Anitta. Beide singles zijn voorlopers van Major Lazers langverwachte, vierde album. Major Lazer zet zo ook de trend verder van samenwerkingen met grote namen uit Latijns-Amerika, iets wat ze in het verleden ook al deden (Daddy Yankee, Kali Uchis,..).

The Big Moon – Your Light

Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een verse Clip van de Dag. Met vandaag de Londense band The Big Moon en hun nieuwe single Your Light. En een nieuw geluid, want de vier jongevrouwen hebben hun rammelrock ingewisseld voor dreampop. En dat klinkt prima. Dat belooft wat voor het nieuwe album Walking Like We Do dat voor 10 januari 2020 gepland staat. De clip van Your Light lijkt net of het in Nederland is gefilmd met de weilanden, Hollandse luchten en het viertal op de fiets.

Miss June – Anomaly

Miss June is de naam van de band die Annabel Liddel in 2013 in het leven riep om haar te helpen bij het uitvoeren van haar bij tijd en wijle flink uit de bocht vliegende rocksongs. Punk zou je het ook kunnen noemen, ware het niet dat Annabel meer dan drie akkoorden kent en haar band muzikaal van wanten weet.

Anomaly is de vierde van de elf songs, die op ‘Bad Luck Party’ staan,  het debuutalbum van de Nieuw Zeelandse band. Het begin van Anomaly zet de luisteraar op het verkeerde been, want rustig. Al snel volgt de eerste gitaarexplosie en zo gaat het drie en halve minuut door.

De songs van Miss June lenen zich prima voor publieksactiviteiten als stagediven en mosh-pits. Mocht er onverhoopt iemand in het gewoel gewond raken, is er een dokter in de zaal. Of beter een dokter in opleiding, want Annabel studeert medicijnen.

Concert: 23 september Cinetol, Amsterdam

Sam Fender – The Borders

Op het eerste gehoor denk je bij beluistering van The Borders dat Sam Fender enigszins in herhaling begint te vallen. Want min of meer het zelfde tempo en de zelfde sfeer als veel van zijn vorige songs.

Maar dan ontdek je dat Sam op The Borders met zijn 5 minuut 33 een stuk langer doorgaat dan we van hem zijn gewend en dat hij die extra speeltijd vult met een bezeten en geïnspireerde gitaarsolo. Mede door de saxofoon halverwege het nummer doet Sam op The Borders aan Bruce Springsteen denken, maar dan met een energie die de oude Boss al lang niet meer kan opbrengen. Kortom Sam Fender heeft er weer een knaller bij.

De tekst van The Borders is min of meer autobiografisch en gaat over twee vrienden die samen opgroeien maar uiteindelijk ieder hun eigen weg gaan, een pad dat mede bepaald wordt door het milieu waarin de jongens  opgroeiden. The Borders is de naam die de locals gaven aan The Border Terrier, een pub in Sam‘s hometown North Shields.

The Borders staat op Sam‘s albumdebuut, Hypersonic Missiles dat vrijdag de 13e is uitgekomen.

LIVE: 5/11 Melkweg, Amsterdam

Half Moon Run – Flesh and Blood

Vier jaar na het ‘gouden’ Sun Leads Me On, liet Half Moon Run onlangs met het oh zo prachtige Then Again weer van zich horen. Het zou de inleiding blijken voor de terugkeer van de Canadese indierockers uit Montreal. Want afgelopen vrijdag hebben ze hun nieuwe album A Blemish In The Great Light aangekondigd. Deze derde studio-plaat verschijnt op 1 november.

Half Moon Run wordt gerekend tot één van Canada’s sterkste en meest opwindende bands en bovendien succesvolste export ‘producten’ van de laatste jaren. Opgericht in 2009, debuteerden ze in 2012 met Dark Eyes dat platina werd. Grote hits scoorden ze o.a. met Full Circle, Call Me In The Afternoon en Turn Your Love.

Op A Blemish In The Great Light borduurt Half Moon Run voort op het geluid dat zo kenmerkend voor de band is. Namelijk herfstige melancholie die toch warm en comfortabel aanvoelt, en met het subtiele gevoel voor melodie en spanningsopbouw dat je omarmt en met speels gemak mee voert.

Samen met de aankondiging van A Blemish In The Great Light, verscheen ook de tweede single Flesh And Blood, te beluisteren via deze link op Spotify.

Live: 13 november, Amsterdam, Paradiso (uitverkocht) en 14 november, Amsterdam, Paradiso.

Album: 1 november, A Blemish In The Great Light

Nieuwe muziek van Half Moon Run hoor je op Pinguin Pop.

Des Rocs – Living Proof

Des Rocs is de artiestennaam van Danny Rocco, wat op zich ook als een artiestennaam klinkt, maar dit terzijde. Rocco heeft zich als doel gesteld de ‘good ol’ rock & roll’ nieuw leven in te blazen. Met eigentijdse instrumenten, computers en ander digitaal spul dus. Hij valt op want onlangs was Des Rocs de supportact van Muse in Amsterdam.

Wij steunen Des Rocs van harte in zijn strijd, want wat er uit zijn handen komt mag gehoord worden. Living Proof is alweer het vierde nummer van Des Rocs dat de Pinguin playlist haalt en een logisch vervolg op ‘Outta My Mind’, ‘SLO’ en ‘Let Me Live/Let Me Die’ dat op Spotify de 24 miljoen plays nadert.

Des Rocs is van het grote gebaar. Nieuwe single Living Proof klinkt alsof het in een stadion is opgenomen. Maar hij is ook een man van details. Living Proof is een gospel rocksong inclusief dames en mannenkoor, alle gaatjes zijn gevuld met bluesy gitaar fills, ooh-tjes, aah-tjes en handclaps. Op papier klinkt dat als overgeproduceerd, op plaat past het allemaal prima. Denk aan een minder neurotische Jack White. Geheel in gospel stijl heeft Living Proof ook een blijde boodschap.

I’m Living Proof zingt Rocca, that The Worst Can Be Beat. If Ya Pull Yourself Together You Can Get On Your Feet.

Amen.