Angel Olsen – Lark

Lang niets van Angel Olsen gehoord, haar vorige album My Woman dateert alweer uit 2016 met daarop haar enorme doorbraakhit Shut Up Kiss Me. Ruim een maand geleden wekte de Amerikaanse de interesse door de samenwerking met Mark Ronson op True Blue, verschenen op zijn album waarop ook feat.’s staan met andere zangeressen als Lykke Li, King Princess en Miley Cyrus.

Maar op 4 oktober komt er dus een echt eigen album van Angel Olsen, haar vierde die ook All Mirrors zal heten. Net als de eerste single en tevens IJsbreker afgelopen zomer. En nu is er weer zo’n intense, geweldige single; Lark. Angel gaat op dit album nieuwe paden bewandelen. Ze heeft een orkest van 14 man uitgenodigd. Minder rock dus, maar meer strijkers. Een beetje in de lijn van Lana Del Rey en af en toe Björk. Onze interesse is meer dan gewekt via de eerste single. Wat een spannend nummer met idem opbouw. Angel Olsen schildert met een totaal kleurenpalet.

Angel Olsen speelt op 6 februari in Paradiso, Amsterdam en op 7 februari in de Roma in Antwerpen.

Sasami – Take Care

Een nieuwe stem op Pinguin. Sasami is Sasami Ashworth, een singer-songwriter uit L.A. die begin dit jaar sterk debuteerde met een album in de lo fi/dreampop stijl.

Voor Sasami het solopad betrad, speelde ze keys in -het bij ons niet onbekende- Cherry Glazerr. Sasami huldigt het principe van ‘naar wie fluistert wordt beter geluisterd dan naar wie schreeuwt’. Haar songs zijn veelal traag van tempo en laag van volume. Maar onder het stille oppervlak woelt het behoorlijk en wat op het eerste gehoor een zacht en simpel lied lijkt, blijkt bij nadere kennismaking een song over angst, vervreemding en ingehouden boosheid te zijn.

Take Care, dat niet op het debuutalbum staat is met zijn subtiele gitaren, sfeervolle keyboards en Beach Boys achtige harmonieën een uitstekende introductie tot de gelaagde wereld van Sasami, waarin dus niet alles is wat het lijkt.

Concert: 20 september Merleyn, Nijmegen. 21 september Ekko, Utrecht.

Pinguin Radio Podcast – Nieuwe muziek

Wekelijks maakt onze verslaggever Martje Schoemaker een podcast over de nieuwe singles die je die week nieuw hoort op de Pinguin Radio playlist.

Foto: Connor Clerx

Een nieuwe week betekent dus weer veel nieuwe muziek op Pinguin Radio, deze platen hoor je voorbij komen:

  1.  Mondo Cozmo – Black Cadillac (IJsbreker)
  2. Editors – Black Gold
  3. SASAMI – Take Care
  4. Liz Lawrence – None Of My Friends
  5. Sam Fender – The Borders
  6. Foals – The Runner
  7. Barns Courtney – Fun Never Ends
  8. Des Rocs – Living Proof

 

Gabrielle Aplin kondigt derde album aan en deelt nieuw nummer

Youtube ster Gabrielle Aplin heeft vandaag bekendgemaakt dat ze op 17 januari 2020 haar nieuwe album ‘Dear Happy’ uitbrengt. Het derde album van Gabrielle verschijnt op haar eigen label Never Fade Records in samenwerking met AWAL. Daarnaast heeft ze het nieuwe nummer ‘Kintsugi’ gedeeld. Een nummer geïnspireerd door de Japanse kunstvorm die is gebaseerd op het ‘precious scars’ idee, waarbij kostbare keramiek weer aan elkaar wordt gelijmd met goud. Een idee dat voor Gabrielle heel belangrijk is geworden.

Over haar nieuwe album zegt ze: “I’m so excited to release ‘Dear Happy’ into the world. It’s been a few years in the works as I figured out what I wanted to say with my third album. The start of this album, without knowing at the time, coincided with the moment I made a definitive decision to start to unravel and rewire my brain. ‘Dear Happy’ subsequently became a documentation of this journey to myself. I wanted to use writing as a way of understanding. Sonically I wanted to capture these moments and experiences in a positive light. I want to listen back to these songs in 5 years and hear happiness and positivity. It’s an album about saying ‘f**k it!’ to your worries and insecurities. Or maybe it’s an album that invites your worries and insecurities to sit with you. It’s an album about saying ‘no’. It’s an album about saying ‘YES’. It’s an album that is a past, present and future letter to myself.”

‘Dear Happy’ is een opgewekte popplaat die gaat over Gabrielle’s leven, haar ervaringen en de culturen waardoor ze is geïnspireerd en waarmee ze de afgelopen jaren tijdens haar wereldtournees in aanraking is gekomen. Vooral de periodes die ze in Japan doorbracht, een land dat ze al zes keer bezocht, zijn van grote invloed geweest. Het weerspiegelt in haar muziek, maar ook in stijl zoals in de schitterende video voor ‘Nothing Really Matters’. Een nummer dat ook is terug te vinden op ‘Dear Happy’. Naast ‘Nothing Really Matters’ is recentelijk ook ‘Losing Me’ uitgekomen, een dromerig duet tussen Gabrielle en JP Cooper. Voor ‘Dear Happy’ heeft Gabrielle samengewerkt met de producers Mike Spencer (Tom Walker, Zara Larsson, Years & Years), Lostboy (Dua Lipa, Sigala), The Barn Productions (Lewis Capaldi, Dean Lewis) en 5YA (Sigrid). De nummers bevatten haar meest persoonlijke teksten tot nu toe en soorten muziek en invloeden die we niet eerder van haar hoorden. Derhalve is ‘Dear Happy’ een album dat een wonderlijke diversiteit laat horen tussen Gabrielle Aplin als singer-songwriter en popzangeres.

Naast muziek maakt Gabrielle zich sterk voor positiviteit en welzijn. Ze zet zich in voor geestelijke gezondheid, dierenrechten en een vegan levensstijl. Dat laatste komt helemaal tot uiting in haar vegan kookshow ‘Food With Friends’ op YouTube met meer dan één miljoen abonnees. Ook wordt Gabrielle een van de gezichten van een speciale samenwerking met H&M om onafhankelijke en opkomende artiesten te ondersteunen door loyale fans van H&M te trakteren op exclusieve events. Ze heeft een gelimiteerde collectie helpen onderwerpen die onder naam ‘H&M Music’ binnenkort verkrijgbaar zal zijn. De collectie bestaat uit twee verschillende T-shirts, een hoodie en een sweatshirt. Alles gemaakt van 100% organisch katoen. Over de samenwerking met H&M zegt ze: “I am so excited to be working with H&M. To be the first artist to be involved is amazing and I can’t wait to see the H&M Members at the special gig in October. I have also designed some merchandise with H&M, the designs are sustainably made from organic cotton which was very important to me and I love how they turned out.”

Foals – The Runner

Vorige single ‘Black Bull’ liet Foals horen op standje hard rock en voedde het vermoeden dat ‘Everything Not Saved Will be Lost Deel Twee’ wel eens lekker heavy zou kunnen gaan worden.

The Runner’ ontkracht dat idee. De gitaren zijn weliswaar zwaar en de drummer heeft genoeg te doen, maar het tempo is relatief rustig en het refrein niks minder dan radiovriendelijk. Geen echt opzienbarende track dus, maar mooi gemaakt en de volle 4 minuut plus boeiend. Extra punten ook voor de lekker lange gitaarsolo aan het slot. 

The Runner is het tweede nummer van kant één van ‘Everything Not Saved Will be Lost – Part 2’ dat in totaal tien nummers telt en op 18 oktober aanstaande uitkomt.

Editors – Black Gold

Met ‘Frankenstein’ deed Editors niet iedereen een plezier. Het nummer had een uneasy listening factor die zelfs sommige die hard Editors fans de wenkbrauwen deed fronzen.

Nieuwe single Black Gold is weer Editors in optima forma, een statige staaltje gothic rock met een episch slot. Tenminste als je de album versie luistert. De single edit stopt plotseling terwijl het mooiste nog moet komen. De wondere wegen van de muziekindustrie zullen we maar zeggen.

Black Gold is een van de drie nieuwe nummers tevens titelsong van het eind oktober te verschijnen best of album van de Britse band. Naast de drie nieuwe titels telt het Black Gold album de dertien meest gewaardeerde songs van de zes studio-albums die Editors sinds 2005 heeft uitgebracht. Black Gold komt o.a in een luxe editie met twee cd’s waarvan de tweede is gevuld met akoestische versie van acht nummers die op cd één in volle glorie staan. Een ideaal cadeau dus voor de fans om te geven of te krijgen. 

Concerten: 1 februari Sportpaleis, Antwerpen. 27 juni Zuiderpark, Den Haag.

Green Day – Father Of All…..

Eerder deze week werd bekend gemaakt dat Green Day op bezoek komt in Grunn. En hups op vrijdag releasedag komt er meteen een nieuwe single achteraan! En hoe klinkt Green Day drie jaar na ‘Revolution Radio’ en vijfentwintig(!) na ‘Rookie’? Alsof de tijd geen grip heeft op het trio.

Father of All… is stilistisch gezien, meer hard rock dan pure punk en ook nog eens flink retro met zijn van box naar box gierende gitaren. Dat roept de vraag op, is Green Day de wilde haren aan het verliezen? Niet echt. De branie waarmee de mannen aan de snaren rukken cq op de trommels beuken maakt duidelijk dat het heilige vuur nog niet is gedoofd.

Father Of All…. is het titelnummer van album 13 van de rebellenclub van Bilie Joe Armstrong. De release van het naar horen zeggen maar 26 minuten durende album staat voor februari 2020. De volledige titel is Father Of All Mother Fuckers, maar daar kom je in de V.S. niet mee weg.

Ogenschijnlijk is Father Of All…. een lied over de liefde, maar Green Day zou Green Day niet zijn als je tussen de regels door geen verwijzing leest naar de Father Of All Mother Fuckers wiens naam rijmt op…. dumb.

Concert: 14 juni Stadspark, Groningen (samen met Weezer en Fall Out Boy)

Mondo Cozmo – Black Cadillac

Het intro is puur Creedence. Wat volgt is een vrij letterlijk citaat uit Waiting For The Man van Lou Reed’s Velvet Underground. Voeg daar Stones, Bowie en Dylan aan toe en je weet dat Black Cadillac, de nieuwe single van Mondo Cozmo van alle kanten bij elkaar geritseld is.

De officiële term is eclectisch. Wij noemen het sprokkelrock. En daar is niks mis mee, immers beter goed gejat dan etc. En Cozmo‘s Black Cadillac is uitstekend geassembleerd.

Mondo Cozmo is Joshua Ostrander, die zijn geluk in diverse bands heeft beproefd voordat hij in 2016 het achteraf gezien verstandige besluit nam om voor zich zelf te gaan beginnen.

Ostrander mag dan wel solo zijn. Alleen is hij niet. Op Black Cadillac kreeg hij o.a. hulp van twee leden van Black Rebel Motorcycle Club, terwijl hij de productie deels delegeerde aan cracks als Lars Stalfors (Cold War Kids, St Vincent) en Butch Vig (Nirvana, Garbage). Kosten noch moeite dus, maar het resultaat is er dan ook naar. Album en tour volgen volgend voorjaar. 

Bonnie “Prince” Billy kondigt nieuw album aan

Bonnie “Prince” Billy is een drukbezette man – in de afgelopen vijf jaar heeft hij meerdere albums uitgebracht met eerder opgenomen nummers van Susanna Wallumrød, Mekons, Merle Haggard, van hemzelf én is hij een samenwerking aangegaan met Bitchin Bajas! Mocht je de tel kwijt zijn geraakt, alleen een album van zijn eigen werk mist nog in deze periode – ‘Wolfroy Goes To Town’ uit 2011 was de laatste. Vandaag is bekend geworden dat op 15 november het nieuwe Bonnie ”Prince” Billy album ‘I Made A Place’ verschijnt.

Dingen gebeuren om redenen die vaak groter zijn dan wij en buiten onze macht liggen. Ze gebeuren plotseling of ze gebeuren langzaam – maar ze gebeuren altijd één dag tegelijkertijd en dag na dag. Will Oldham over de samenloop van de markt, waarden, esthetiek en het proces dat langzaam het nieuwe album ‘I Made A Place’ maakte.

“In recent years, the whole world of recorded music, in the way that such music is conceived, perceived, recorded, released and distributed, has been atomized. I tried holding my breath, waiting for the storm to pass, but this storm is here to stay and its devastation is our new landscape. What else is a person to do except what he knows and feels, which for me is making records built out of songs intended for the intimate listening experiences of wonderful strangers who share something spiritually and musically? I started working on these songs thinking that there was no way I was going to finish them and record and release them. This was a constructive frame-of-mind that protected the songs until this frightening moment when we let go of them and give them to you.”

Ook de nieuwe single en video van “(At The) Back of the Pit” is vandaag uitgekomen waarin Will zich afvraagt wat we moeten doen met de dingen waar we van houden als het tijd is voor de dood (en dus wedergeboorte) van onze zorgvuldig opgebouwde wereld.

Olivia Jean – Brushfire

Olivia Jean Markell is een van de hofdames van Jack White’s Third Man label. De 29 jarige vamp begon haar loopbaan als Black Belle, een ‘garage goth’ band die tot stand kwam op initiatief van White die graag een all female rockband op zijn label wilde hebben.

The Black Belles zijn niet langer dan een album en een handvol singles bij elkaar gebleven. Terwijl Olivia’s zussen in het kwaad hun heil elders gingen zoeken bleef Olivia op verzoek van Jack plakken.

Olivia Jean is een duivels goede gitariste en weet ook haar weg op een heleboel andere instrumenten. Ze is te horen op vrijwel elk album dat op Third Man Records is uitgekomen, dus ook die van Jack zelf. Daarnaast maakt ze soloalbums. Haar tweede, Night Owl is vers van de pers. Daarop is ook Brushfire te vinden een song, oorspronkelijk van de legendarische powerpopband The Flamin Groovies.

Op Brushfire speelt miss Jean de spreekwoordelijke sterren van de hemel. Alle solo’s zijn van de black haired beauty zelf. Dat ze niet heel geweldig zingt, speelt daarom nauwelijks een rol. Mocht je nieuwsgierigheid zijn gewekt, dan ligt er dus een album vol meer van dit soort gitaristische hoogstandjes op je wachten.