Category: Nieuwe Muziek

The Growlers – Foghorn Town

Een album per jaar halen The Growlers net niet. Maar het scheel niet veel. Over niet al te lange tijd verschijnt ‘Natural Affair’, album acht in tien jaar tijd.

Foghorn Town mag de kar trekken. De nieuwe single van de band is niet essentieel anders dan ouder werk, maar dat hoeft ook niet want de formule van mid tempo rocksongs met surf en psychedelische trekjes, licht melancholieke ondertoon en meerstemmig gezongen refreinen is nog lang niet sleets.

Foghorn Town is min of meer autobiografisch. De song gaat over de hometown van de band, Dana Point een havenstad in California waar het vaak nevelig is en het geluid van mishoorns zelden van de lucht. Toen de band begon kregen ze vaak te horen dat het nooit wat zou worden, dat ze hun Foghorn Town nooit zouden ontgroeien. Wel dus.

Hoewel geen hitmachine is The Growlers een geslaagde band en stelde het succes hen in staat naar L.A. te verkassen en daar ‘a place in the sun’ te scoren in plaats van in de mist van hun thuisstad te blijven hangen.

Concert: Dinsdag 18 februari TivoliVredenburg, Utrecht.

Nieuwe single + album Underworld

Het nieuwe album van Underworld heet DRIFT Series 1 en verschijnt op 1 november 2019.
(Let op: 1 week later dan oorspronkelijk was aangekondigd). Met Drift Series 1 spendeer je exact één jaar in het hoofd van Underworld.  Op 1 november 2018 releaste de band de track Another Silent Way. Dat was het begin van een trip, zonder plan, zonder eindbestemming en met slechts 1 mantra: “Drift is the opposite of ‘normal’ or ‘usual practice’; we’ll do this until we’re dust.”

De bedoeling van Rick Smith en Karl Hyde was om 52 weken aan een stuk muziek en film te creëren en uit te brengen. Na amper een paar weken tijd vond het experiment vanzelf zijn weg en werden grenzen ontdekt en verlegd. Op 1 november 2019 komt DRIFT Series 1 uit.  Een Sampler Edition (CD/LP) met daarop extracten uit het hele project. Maar ook een allesomvattende box-set, met liefst 7 CDs, 1 Blu-ray en een boek van 80 pagina’s vol interviews, commentaar, teksten, foto’s en gedichten. Op zaterdag 23 november staat Underworld in de Ziggo Dome.

 

Pinguin Radio Podcast – Nieuwe muziek

Wekelijks maakt onze verslaggever Martje Schoemaker een podcast over de nieuwe singles die je die week nieuw hoort op de Pinguin Radio playlist.

Foto: Connor Clerx

Een nieuwe week betekent dus weer veel nieuwe muziek op Pinguin Radio, deze platen hoor je voorbij komen:

  1.  Death Cab for Cutie – To the Ground (IJsbreker)
  2. Carriers – Another Guy
  3. Olivia Jean – Brushfire
  4. The Growlers – Foghorn Town
  5. Real Derek – Bricks (NL)
  6. Metronomy – Wedding Bells

 

Carriers – Another Guy

Ja, Another Guy van Carriers doet sterk aan het werk van the War On Drugs denken. Maar ook niet weer zoveel dat je de band of beter de man achter de band van plagiaat of epigonisme kan beschuldigen.

Carriers is een eenpersoonszaak, die wordt gerund met hulp van een stel vrienden. De ondernemer is Curt Kiser, een veteraan uit de indie-scene van  uit Cincinatti. In zijn vriendenclub zitten o.a. van Bryan Devendorf van The National en John Curley van Afghan Whigs. Curt heeft vijf jaar aan zijn debuut als Carriers gewerkt, deels uit perfectionisme deels omdat hij het opnameproces goed onder de knie wilde krijgen. Het tweede verklaart de helderheid van de productie, het eerste de trefzekerheid van de songs en de performance. Another Guy is overigens de enige track op het vers verschenen ‘Now Is The Time For Loving Me, Yourself & Everyone Else’ album dat War On Drugs trekjes heeft. En ook zeker niet het enige goede nummer.

Real Derek – Bricks

Drie keer is ook voor Real Derek scheepsrecht. Na twee best wel goede singles komt het Noordelijke duo nu met een nummer op de proppen dat langer blijft hangen en de indruk wekt dat Real Derek een act zou kunnen zijn met een lange levensduur.

Zoals veel tracks van alternatieve polderacts speelt ook Bricks zich af in de garage.  De werkplaats van Roy van Roosendaal en Doortje Hiddema is echter gespecialiseerd in de wat meer luxe middenklassers.

Real Derek single 3 heeft een cruise tempo, een hoekige Lou Reed riff, een surfgitaarsolo en prettige laconieke zang met Roy in de hoofd en Doortje in de bijrol. Klonk de band op de vorige singles nog lief en een beetje naïef, Bricks heeft lef en body. Het verse duo zit dus duidelijk in de versnelling. Wat ze nog missen is kilometers op de teller. Goed nieuws dus dat Real Derek meedraait in de ….

POPRONDE:

Nijmegen: 12 sept – Doornroosje

Apeldoorn: 13 sept – Humphrey’s Café

Gouda: 14 sept – Barbier

Roermond: 15 sept – Royal Theater

Delft: 19 sept – de Engel

Almelo: 22 sept – België

Eindhoven: 27 sept – Wilhelmina

Almere: 28 sept – KAF

Haarlem: 05 okt – Patronaat Café

Dordrecht: 06 okt – Het Magazijn

Assen: 17 okt – New Café Image

Rotterdam: 02 nov – Rotown

Breda: 14 nov – De Bommel

Den Haag: 16 nov – Café de BieB

Sam Fender – Will We Talk

Vanwege stemproblemen heeft Sam Fender een aantal optredens moeten cancelen waaronder Pinkpop en Down The Rabbit Hole. Dat Sam geen last had van een gewoon griepje blijkt wel uit het feit dat hij ook zijn optreden op Glastonbury heeft afgezegd. Een beetje Britse artiest doet een moord om daar te mogen spelen.

Ondanks de ziekte van de hoofdrolspeler is er toch een nieuwe single verschenen van de man die al beroemd is terwijl zijn eerste album nog uit moet komen.  Will We Talk is van het zelfde laken een pak als That Sound, Dead Boys en Hypersonic Missiles. Gelukkig is dat pak op maat gemaakt en nog lang niet versleten.

Will We Talk is een Springsteen-esque rocker over een relatie waarin liefde ver te zoeken is, ‘will we talk in the morning?’ Ook deze single staat net als de andere genoemde nummers op Sam’s langspeeldebuut, Hypersonic Missiles, dat op 9 augustus verscheen. In het najaar staat hij in de Melkweg, hopelijk weer helemaal bij stem.

LIVEDATUM: 5 november Melkweg, Amsterdam.

Metronomy – Wedding Bells

De eerste echt slechte plaat moet Metronomy nog maken, maar de eerlijkheid gebied te zeggen dat de onlangs verschenen nieuwe nummers niet helemaal het niveau halen van de songs waarmee de Britse band de afgelopen twintig jaar al die fans en vrienden maakte. We hebben het over nummers als Everything Goes My Way, Night Owl en The Look natuurlijk. En het complete The French Riviera album.

Maar in nieuwe single, Wedding Bells gloeit weer iets van de oude glorie en gekte. De vierde teaser van het nieuwe album, ‘Metronomy Forever’ is retro-electro met een prettig plagerige opbouw en een happy end. Vrijdag de 13 ziet album zes van Metronomy het daglicht.

Concert: Maandag 28 oktober Melkweg, Amsterdam.

Tool – 7empest

Zelden is er zo reikhalzend uitgekeken naar een album en zelden ook zijn fans en critici zo eensgezind in hun lof als voor het nieuwe album van Tool. De consensus luidt ‘Fear Inoculum’ is (alweer) een meesterwerk! Die dertien jaar dat we op de plaat hebben moeten wachten zijn vergeven en vergeten.

De nieuwe Tool opzetten is binnentreden in een uniek universum. Je kunt best invloeden herkennen van Led Zeppelin naar Radiohead en van Jane’s Addiction tot Pink Floyd, maar als ‘Fear Inoculum’ één ding duidelijk maakt dan is dat Tool als Tool klinkt en uniek is in zijn soort.

Point in case is 7empest, dat na het titelnummer als tweede loktrack is losgekoppeld van het album. De band ziet in 7empest een song die twijfelaars -als die er al zijn- en oningewijden over de streep kan trekken en te interesseren in het nieuwe album. Normaal zouden we spreken van een single release, maar een track van ruim 15 minuten kan je moeilijk een single noemen. Singles zijn ook meestal bedoeld als potentiële hit. Een hit zal 7empest echter niet snel worden, want er is geen radiostation op aarde die zo’n lange track zal draaien. O wacht. Op eentje na dan, uw eigen Pinguin On The Rocks! Wij zeggen niet alleen A, maar ook B, want Tool‘s  7empest is de nieuwe Breekijzer!

Death Cab For Cutie – To The Ground

Het liefst zetten we onze ballen op een nieuwe act. Maar de oogst is mager deze nazomer. Daarom heisen we deze week een oude bekende op het IJsbreker-schild, Death Cab For Cutie, leveranciers van slimme indie sinds 1997. De band uit het noord-westen van de V.S. heeft een negental albums op de teller en met songs als ‘I Will Follow In The Dark’, ‘Soul Meets Body’ en ‘Transatlantism’ een trio indie evergreens op de kerfstok.

We kunnen nu al stellen dat To The Ground nooit die status zal bereiken. Dat neemt niet weg dat het een super boeiend nummer is, een typische groeibriljant, die per tourbeurt aan waarde wint. De dik vijfminuten durende track moet het hebben van zijn opbouw, een langzaam opgevoerde spanningsboog die zich ontlaadt in een machtig crescendo dat niet een klein beetje doet denken aan het slot van ‘A Day In The Life’ van The Beatles.

To The Ground komt net als het recente ‘Kids in 99’ van de binnenkort te verschijnen Blue EP. 

Blanco White brengt nieuwe single Papillon uit

Vandaag verschijnt de nieuwe single Papillon van Blanco White.

“Papillon is a song inspired by Henri Charrière’s book of the same name. It was a very important book to a friend of mine, and it left a similar impact on me. Most of the story takes place surrounded by water, so I wanted the song to have a shimmering and rippling feel to it.”
De video werd door regisseur Javier Lara gemaakt.

De uit Londen afkomstige Josh Edwards begon in 2014 met muziek maken als Blanco White. Nadat hij gitaar had gestudeerd in Cadiz, Spanje en later de Charango (een instrument uit de Andes) in Sucre, Bolivia, was het doel van Edwards om wat hij geleerd had samen te brengen en te vermengen met de muziek van thuis.

Begin 2016 bracht Blanco White zijn eerste EP The Wind Rose uit. Een jaar later bracht hij zijn tweede EP Colder Heavens uit, die hij met Ian Grimble (Bear’s Den, Daughter) produceerde. Het titelnummer heeft inmiddels zo’n 27 miljoen streams op Spotify. In 2018 werd dit opgevolgd met de EP Nocturne, waar onder andere het nummer Olalla op staat wat al bijna 34 miljoen keer is beluisterd.

Op 3 november speelt Blanco White in Paradiso Noord, Amsterdam