Category: Nieuwe Muziek

Klangstof – Blank Page

Koen van de Wardt, de drijvende kracht achter Klangstof zag een lang gekoesterde droom in vervulling gaan toen hij werd benaderd door een grote Amerikaanse platenmaatschappij met een aanbod dat hij onmogelijk kon weigeren. Koen was zo in de wolken dat hij vergat de kleine lettertjes te lezen. Terwijl hij dacht met fans van zijn muziek te maken te hebben, roken de platenbonzen alleen maar geld. Lang verhaal kort. Koen is nu een illusie armer, maar een ervaring rijker. En weer helemaal eigen baas.

Het tweede Klangstof album is klaar voor release en klinkt precies zoals Koen het wil, niet als de Nederlandse Radiohead, maar als de eerste, enige en echte Klangstof. Blank Page is de tweede single van het tweede Klangstof album, ‘The Noise You Make Is Silent’, dat volgend voorjaar moet verschijnen. Blank Page is Klangstof in optima forma, een groeidiamant met één been in de electro en de ander in de prog-rock. Na een plagerig begin grijpen de machines de macht en komt de boel in beweging. Koen’s spaarzame zang geeft het nummer karakter. Blank Page is zeker geen dance-track toch is stilzitten nauwelijks een optie.

Blank Page en het eerder verschenen Atack Atack suggereren dat ‘The Noise You Make Is Silent’ een album wordt van wereldniveau. Die Amerikaanse platenbazen gaan nog spijt krijgen dat ze Koen niet gewoon hebben laten schuiven.

Concerten: 5 maart Doornroosje, Nijmegen. 6 maart Paradiso Noord, Amsterdam. 7 maart Paard, Den Haag.

Bombay Bicycle Club brengt nieuwe single uit

De Britse indie rock band Bombay Bicycle Club kondigde met de succesvolle single Eat Sleep Wake (Nothing But You) hun vijfde studio-album Everything Else Has Gone Wrong aan. Dit was het eerste werk sinds hun laatste album uit 2014.

Het nieuwe album verschijnt op 17 januari en deze week, op 27 november, is de gelijknamige single uitgekomen.

Amper 16 jaar jong waren ze toen ze in 2009 debuteerden en meteen al tussen grote namen als Radiohead, Beck en Lilly Allen op allerlei festival affiches stonden. Intussen hebben ze vier albums uitgebracht waarvan de laatste (So Long, See You Tomorrow) van 2014 dateert.

De ambitieuze groep houdt ervan om zichzelf in muzikaal opzicht te blijven uitdagen en uitvinden. Dit levert dan ook een veelzijdig geluid op met fijne en vaak dansbare indie rock liedjes als resultaat.

Neon Indian – Toyota Man

Vier jaar geleden fleurde Neon Indian de zomer op met zijn elektronisch salsa track Annie. Het nummer kwam van het derde album van de enigmatische Neon Indian, het alter ego van Alan Palomo uit Denton, Texas.

Tijd dus voor een nieuwe, zou je denken. Of er een album in aantocht is, is onduidelijk maar Neon Indian laat wel weer van zich horen. Toyota Man   -de eerste Spaanstalige track van de van oorsprong Mexicaanse Palomo- is. een onvervalste protestsong. Neon Indian loopt te hoop tegen het inhumane immigratiebeleid van Trump: het opsluiten van kinderen en het wegzetten van Latijns -Amerikaanse arbeidsmigranten als boeven, bendeleden en moordenaars. 

Palomo heeft zijn protest vermomd als een sub-tropische party track met een hoempa beat, kermisgeluiden, kinderkoor en een aantal opvallende samples. Je hoort o.a. stukjes van The Star Sprangled Banner, Bidi Bidi Bom Bom van Selana, Party In The U.S.A. van Miley Cyrus en het Mexicaanse volksliedje La Cucaracha. Het feit dat Neon Indian de samples mag gebruiken geeft aan dat de rechthebbenden het eens zijn met de boodschap van Toyota Man.  

Minstens zo maf – en effectief- als de single is de clip van Toyota Man. Die begint met Palomo aan de Mexicaanse grens met een aantal cue-cards in zijn hand, een duidelijke verwijzing naar de nestor van de protestzangers Bob Dylan. Halverwege duikt Trump ook op. Als pinata. 

Faces on TV keert terug met verrassende single én video Womba, tourt dit voorjaar door Europa

Faces on TV heeft de verrassende nieuwe single Womba uitgebracht, vergezeld door een even spetterende video, geregisseerd door Heleen Declercq. De band rond Jasper Maekelberg kondigt daarmee ook zijn Europese tour aan. In Nederland staat Faces on TV in de Amsterdamse Melkweg op 11 april.

Jasper Maekelberg van Faces on TV kan alles. Niet enkel was hij één van de drijvende krachten achter Warhaus, als producer of mixer werkte hij ook mee aan zowat alle interessante Belgische releases van de laatste jaren: Balthazar, Bazart, J. Bernardt, Tsar B, Sylvie Kreusch, u zegt het maar.

Een stad, een zaal, een afterparty. Je weet niet meer of het dag of nacht is en waarom dat überhaupt ooit iets uitmaakte. De dagen verglijden in elkaar en je glijdt gewoon mee. Dat is de wereld van ‘Womba’. Want het nummer is door het quasi onophoudelijke touren dan wel geschreven achterin de tourbus, toch hoor je meteen het geknetter van een muzikale alleskunner die barst van de creativiteit. Maekelberg trekt alle registers open en weerstaan aan zijn verleidelijke magie is onmogelijk. Vanuit een waas van paars en blauw neonlicht lokt hij je met handclaps en een opzwepende beat. Funky basklanken en een bezwerende stem stuwen Womba richting trance. ‘If you wanna run, then let me run with you’ streelt hij je in de oren wanneer het nummer uit de speakers spat. De rook wil maar niet wegtrekken en fuck wat is het heet.

Live doet Jasper Maekelberg het dit voorjaar in zijn eentje. Door heel Europa rond te touren met Balthazar, heeft hij ontdekt dat hij grootsere dingen kan doen met een kleinere setup. Omgeven door conga’s, loop stations, en synths, zet hij zijn eigen vertrouwde wereld op het podium, om dan te doen wat hij het liefste doet: samen met zijn publiek vergeten dat er iets anders bestaat dan hier en nu.

Tourdata:
20/03 DK, Copenhagen, Musikcafeen
21/03 DE, Hamburg, Nochtwache
22/03 DE, Berlin, Musik & Frieden
23/03 CZ, Prague, Café V Lese
26/03 CHE Winterthur, Salzhaus
28/03 CHE Basel, Parterre One
11/04 NL, Amsterdam, Melkweg
29/04 BE, Ghent, Vooruit
30/04 BE, Antwerp, Trix

Honeymoan – Still Here

Een jaar geleden toen we We van Honeymoan uit de hooiberg visten was de band zo goed als onvindbaar. Bedoel je honeymoon? vroeg Google steevast. Nu weten de zoekmachines de band uit Kaapstad meteen te vinden.

Het gaat dus goed met Alison en haar mannen. Hoe goed blijkt wel uit het feit dat de nieuwe single van Honeymoan, Still Here werd getipt door de New York Times tegelijk met de nieuwe singles van Taylor Swift en Billie Eilish. Voorwaar geen slecht gezelschap voor een band die nog maar net komt kijken en niet op de steun van een major label kan rekenen. Tenminste nog niet.

Verslavend noemt de recensent Still Here. Hij roemt de parmantige bas, de fuzzy gitaar en sinistere synths en concludeert ‘A song that begs repeat plays’. Daar hebben we dus weinig aan toe te voegen, behalve dan dat Still Here niet alleen nieuw, maar ook vernieuwend is.  Compacter en eigenzinniger dan voorgaande Honeymoan singles. Benieuwd hoe de band er over een jaar voorstaat. 

Alfie Templeman – Who Am I

Vorige week heeft Alfie Templeman zijn eerste album uitgebracht. Misschien is mini-album een beter woord voor een collectie van zeven songs. In totaal heeft Alfie nu zeventien tracks online staan en daar zit weinig onzin tussen.  

Wie nu nog twijfelt aan het unieke talent van de 16 jarige Brit heeft hopelijk meer verstand van verzekeringen. Alfie schrijft en produceert zijn songs niet alleen zelf, hij speelt ook alle instrumenten. Wij volgen het wonderkind sinds zijn tweede single, Yellow Flowers uit 2018. Niet alles wat Alfie uitbrengt past in het Pinguinplaatje. Hij is hoorbaar een kind van de Spotify generatie en denkt dus niet in genres en doelgroepen. In sommige tracks hoor je duidelijke urban invloeden in andere komt zijn liefde voor indie bovendrijven.

Het zijn de tracks waarin hij zijn gitaar de vrije loop laat die wij het meest waarderen. Zoals Who Am I, een nummer waarin al Alfie’s talenten tot uiting komen, schrijven, zingen, produceren en gitaar spelen. Dat laatste heeft hij niet van een vreemde. Templeman senior is gitarist/verzamelaar met zo’n dertig vintage exemplaren in de collectie.

Alfie Templeman is ook nog op een andere manier een kind van zijn tijd. Hij voelt zich verwant met  Greta Thunberg en wil net als Billie Eilish gebruik maken van zijn podium om zijn fans aan het denken te zetten over bijvoorbeeld klimaatsverandering. ‘Doing a bit of Dylan’, noemt hij het zelf. Om een andere illustere voorganger te parafraseren; This kid is allright.

Concert: 15 januari ESNS Groningen.

Junodream – Nobody Wants You

Andover is een slaperig stadje in het Engelse graafschap Hampshire dat slechts één keer opduikt in de pophistorie. Als thuishaven van The Troggs, je weet wel van Wild Thing. Daar kan nu een tweede naam aan worden toegevoegd, die van Junodream.

Natuurlijk is het nog veel te vroeg om de beginnende band een rol in de popgeschiedenis toe te dichten. Maar Junodream heeft de potentie en ambitie, twee voorwaarden om geschiedenis te kunnen schrijven. De vijf bandleden kennen elkaar al sinds de middelbare school. Ze hebben eerst keurig hun studie afgemaakt alvorens zich serieus op de band te richten. Geïnspireerd door bands als Radiohead, Pavement en Pink Floyd heeft Junodream rustig de tijd genomen om een eigen geluid te ontwikkelen. Die sound wordt bepaald door twee gitaristen, een uitstekende zanger en een lenige ritmesectie.

Verkast naar Londen is Junodream snel uitgegroeid tot een live-attractie van de eerste orde. Behalve een uitlaatklep voor muzikaal talent is de band ook een manier om te ontsnappen aan het maatschappelijke gareel van huisje boompje beestje. Daar gaan de teksten over, de angst ongelukkig te worden in een baan die niet bevalt en de druk van schulden en verplichtingen. Inderdaad een serieuze band dat Junodream. Serieus goed ook.

Modest Mouse – Ice Cream Party

Hoe hij het doet is een raadsel, maar al bijna dertig jaar weet Isaac Brock te boeien. Misschien is zijn geheim wel heel simpel, je publiek niet overvoeren. Sinds de geboorte van Modest Mouse in Issaquah, Washington in 1992 heeft de band maar zes albums uitgebracht. Regelmatig vers bloed kan ook een rol spelen. In de loop der jaren hebben veertien muzikanten zich voor langere of kortere tijd een Modest Mouse mogen noemen.

Wat het geheim van de smid ook moge zijn, feit is dat nieuwe Modest Mouse single, Ice Cream Party weer een schot in de roos is. Het feestje in huize Brock is een party voor hippiekinderen. Veel hinder van het feest zullen de buren niet ondervinden, want wild wordt het nergens. Het tempo van Ice Cream Party is van het kabbelende soort en Brock verheft geen moment zijn stem. De hook komt van een spacey orgeltje, verder horen we violen, een omfloerste drum, fluiten, een sitar en gitaren in alle soorten een maten. Na zes minuten komt er een dromerige einde aan de derde single die Modest Mouse dit jaar heeft uitgebracht.

 

Spaceface – Panoramic View

Een raar plaatje dat Panoramic View van Spaceface. En daar houden we wel van. Afgaand op de rubberen bas zou je geneigd zijn te denken dat Spaceface van de funk is. De spacey samenzang zet je weer op een ander been, dat van de psychedelische pop.

Als je weet dat Spaceface de bijband is van Jake Ingalls, in het dagelijks leven gitarist bij Flaming Lips dan valt alles op zijn plek. Panoramic View is het uithangbord van het tweede Spaceface album dat volgend jaar het daglicht zal zien. Even leek het erop dat de carrière van Spaceface na twee EP’s en een album zou eindigen. Ingalls had last van een acuut writersblock, maar zijn creatieve bloed is gelukkig weer gaan stromen. Hoewel behoorlijk gestoord is Panoramic View makkelijker te behappen dan de doorsnee Flaming Lips song en met zijn voornoemde funky bas zeer geschikt voor feesten en partijen. Zeker als er naaste alcohol ook paddothee wordt geschonken.

Pinguin Radio Podcast – Nieuwe muziek

Wekelijks maakt onze verslaggever Martje Schoemaker een podcast over de nieuwe singles die je die week nieuw hoort op de Pinguin Radio playlist.

Foto: Connor Clerx

Een nieuwe week betekent dus weer veel nieuwe muziek op Pinguin Radio, deze platen hoor je voorbij komen:

  1. King Nun – Black Tree (IJsbreker)
  2. Modest Mouse – Ice Cream Party
  3. Soccer Mommy – Yellow Is the Color of Her Eyes
  4. Neon Indian – Toyota Man
  5. HONEYMOAN – Still Here
  6. Alfie Templeman – Who I Am
  7. Junodream – Nobody Wants You