Category: Nieuwe Muziek

Highly Suspect – Canals

Single 1 van het nieuwe album van Highly Suspect, 16 was een gitaarloze gospelrocksong.  We verkozen 16 tot IJsbreker. Het complete gebrek aan stemmen gaf aan dat we dat beter niet hadden kunnen doen.

Wat Highly Suspect beter niet had kunnen doen was 16 opvolgen met een track die werd gedomineerd door rapper Young Thug. Enter single 3, Canals. Of het bericht dat Highly Suspect op hun nieuwe album zeer zuinig met snaarinstrumenten zou zijn klopt niet. Of de band, geschrokken van de reacties heeft het roer snel omgegooid en als nog de Gibsons, Fenders en Marshalls aan laten slepen. 

In ieder geval is het gitaren Galore op Canals. Dat wil echter niet zeggen dat de band weer op het rechte rockspoor is. De gitaren gieren dan wel weer, maar solo’s zijn schaars en de sfeer van het nogal intense nummer wordt bepaald door een ‘Afrikaans’ dameskoor. Je leest het goed. Kortom Highly Suspect oude en experimentele stijl komen samen in Canals.

Het album, MCID is nu ook uit, 16 tracks, waaronder ook een met Nothing But Thieves. Een bontere verzameling zal je dit jaar niet snel horen. 

Concert: 27 februari 2020 Melkweg, Amsterdam.

DeWolff – Blood Meridian I

Afgelopen vrijdag bracht DeWolff de tweede video uit van het komende album Tascam Tapes.

De video is geschoten tijdens de laatste fotoshoot en je ziet de mannen hier in hun nieuwe stage pakken en met de nieuwe backdrop. Flashy ……

Pablo over de het nummer en het schieten van de clip:

“The riff for ‘Blood Meridian I’ was written on the first day of the French tour, but the Tascam recorder had broken down. One of the belts had broken and eventually we replaced it with an elastic rubber band. Just so you know: that’s an acoustic guitar rippin’ through your speakers! The verse was written in the van somewhere in Germany. The lyrics are inspired by a Cormac McCarthy book of the same name, about a group of low life outlaws on a vicious killing spree hunting down Native Americans. Not even ghosts will survive to tell the tales of this band.”

“The plan for the video was conceived on the day it was shot: we were shooting a promo shoot with Satellite June in front of our amazing new backdrop by Realfunwow when we figured this setting would make a great music video! Satellite June shot it and Pablo edited it and here it is for y’all to see!”

DeWolff op tour in 2020:

 JAN 11: NL – Amsterdam, Paradiso

FEB 17: FR – Paris, Le petit bain
FEB 18: FR – Cognac, Les Abattoirs
FEB 20: ES – Madrid, Sala Caracol
FEB 21: ES – Zaragoza, Sala Lopez
FEB 22: ES – Barcelona, Wolf Live
FEB 27: FR – Lyon, Transbordeur Club
FEB 28: FR – Scey sur Saone, Echo System
FEB 29: BE – Brussel, AB

MAR 10: AT – Graz, PPC
MAR 11: HUN – Budapest, Újpesti Rendezvénytér
MAR 12: AT – Vienna, Chelsea
MAR 13: DE – Munchen, Strom
MAR 14: DE – Dresden, Beatpol
MAR 15: DE – Berlin, Musik & Frieden
MAR 17: DE – Hamburg, Uebel & Gefährlich
MAR 18: DE – Hannover, Indiego Glocksee
MAR 19: DE – Cologne, Stadtgarten
MAR 20: DE – Frankfurt, Das Bett
MAR 21: DE – Stuttgart, Im Wizemann

MAR 26: NL – Haarlem, Victorie
MAR 28: NL – Enschede, Metropool – OPTION
APR 02: NL – Groningen, Oosterpoort
APR 03: NL – Eindhoven, Effenaar
APR 11: NL – Rotterdam, Maassilo
APR 12: NL – Nijmegen, Doornroosje

APR 30: CH – Bern, ISC Club
MAY 01: CH – Winterthur, Salzhaus
MAY 02: CH – Martigny, Les Caves du Manoir 
MAY 31: NL – Maastricht, Blues Maastricht Festival

Mondo Cozmo – Come On

Mondo Cozmo, onze favoriete sprokkelrocker is terug met een wederom geniaal bij elkaar geschraapte track. Ditmaal klinkt Josh Ostrander als Bob Dylan die een nummer van The Verve zingt geproduceerd door Phil Spector. 

Zowel Dylan als The Verve hebben in jaren niet zo geïnspireerd geklonken. Ostrander schreef Come On samen met crack Dan Wilson. De voormalige zanger van Semisonic geniet de laatste jaren bekendheid als songwriter for the stars. Hij componeerde o.a. Someone Like You voor Adele en Not Ready To Make Nice van The Dixie Chicks.

Come On is geïnspireerd door de bosbranden die California in toenemende mate teisteren. Die wetenschap geeft een andere blik op de video voor Come On. Daarin loopt actrice Anna Faris (bekend van de Scary Movies) radeloos door een huis. Come On is de opvolger van Black Cadillac. Over een eventueel album valt helaas nog niets te melden.

Pinguin Radio Podcast – Nieuwe muziek

Wekelijks maakt onze verslaggever Martje Schoemaker een podcast over de nieuwe singles die je die week nieuw hoort op de Pinguin Radio playlist.

Foto: Connor Clerx

Een nieuwe week betekent dus weer veel nieuwe muziek op Pinguin Radio, deze platen hoor je voorbij komen:

  1. Peach Pit – Feelin’ Low (F*ckboy Blues) (IJsbreker)
  2. Great Grandpa – Mono no Aware
  3. Beach Bunny – Dream Boy
  4. Deerhunter – Timebends
  5. SPARKLING – I Want To See Everything

Bishop Briggs – Can You Hear Me Now?

Miss Briggs debuteerde in 2016 onder de naam Bishop met het nummer River. Niet handig als je gevonden wil worden op Google. En gezocht werd ze, want River groeide uit tot een gigantische hit. 190 miljoen plays staan er nu op de teller. And counting.

Zo’n eerste klap is natuurlijk nooit te overtreffen. Het siert de Britse Sarah Grace McLaughlin dat ze het ook niet heeft geprobeerd. Tenminste ze is niet met River part 2, 3 etc gekomen, maar gewoon met andersoortig maar niet minder sterk werk. En dat heeft haar geen windeieren gelegd. Bishop Briggs heeft nu ruim een dozijn nummers op haar naam staan die luidkeels zullen worden meegezongen als ze volgende maand in zaal Max van de Melkweg staat. Het alles behalve geheime wapen van Bishop Briggs is haar stem, die is zo krachtig dat ze makkelijk onversterkt de achterste rijen van een volle Alpha tent zou kunnen bereiken. En omver blazen.

Die stem schittert ook op het gospelachtige Can You Hear Me Now, dat door een gebrek aan gitaren misschien aan a-typisch plaat is voor POTR. Daar staat tegenover dat Bishop Briggs in haar pink meer energie heeft dan menig metalband in de gelederen.

Met een volume als dat van miss Briggs is de vraag Can You Hear Me Now natuurlijk retorisch. Het nummer is terug te vinden op haar verse tweede album, Champion.

Concert; 12 december Max/Melkweg, Amsterdam.

Peach Pit – Feeling Low (Fuckboy Blues) 

De zanger van Peach Pit zit niet lekker in zijn vel. Maar in plaats van bij de pakken neer te zitten zingt hij zijn blues van zich af. Dat is in het kort de inhoud van Feeling Low (Fuckboy Blues).

De zanger heet Neil Smith en komt net als de rest van de band uit Vancouver, Canada dus. Er zijn vier Peach Pits. Hun zelf benoemde ‘chewed bubblegum pop’ ontstond tijdens een muziekproject voor de middelbare school. De reacties, met name op de optredens waren zo positief dat stoppen al snel geen optie meer was. Het in eigen beheer uitgebrachte ‘Being So Normal’ album (2017) ontplofte dankzij tracks als Tommy’s Party en Peach Pit en leidde tot een deal bij een major label. De bandleden konden hun baantjes vaarwel zeggen en full time gaan rocken.

De eerste single van het tweede Peach Pit album bevestigt de status van Peach Pop als een van de snelst groeiende bands van The Pacific North West, dat is inclusief het Amerikaanse deel. Met zijn contrast tussen tempo en sfeer, licht vervormde zang en puntige slotsolo is Feeling Low (Fuckboy Blues) ook een uitstekende eerste kennismaking met Peach Pit voor The  Atlantic North East, dat is dus inclusief Nederland.

The Driver Era – The Kiss

Ja de stem van Ross Lynch van The Driver Era lijkt opvallend veel op die van Robert Smith van The Cure. Is dat een probleem? Absoluut niet. 

The Driver Era is een duo bestaande uit Ross en zijn broer Rocky. Voor hun doorstart als The Driver Era vormden ze samen met broer Riker, zus Rydell en halfbroer Ellighton Ratliff de familieband R5. De Lynch clan komt uit California. Alle Lynch-jes acteren ook. Ross (23) tot nu toe met het meeste succes.  Zijn bekendste rol is die van het vriendje van Sabrina in de Netflix-serie Chilling Adventures Of Sabrina.

In juni kwam het debuutalbum uit van The Driver Era, X. Daarvan is The Kiss aangewezen als single. Door de stem van Ross doet The Kiss dus sterk aan The Cure denken, maar dan met een heleboel haast, een synthetische beat en een vleugje soul. De andere song op X zijn heel andere koek, een soort indie funk, maar eveneens te opgefokt en onrustig voor de mainstream.

Ross en Rocky willen als muzikant liever niet in een hokje worden gestopt. Ze zeggen dan ook genreloze muziek te maken. Genreloos, maar zeker niet klotenloos en al helemaal niet hopeloos.  

Concert: 2 juni Paradiso Noord, Amsterdam.

Clipprimeur: LÖNA – I Never Wanna See You Again

LÖNA brengt nieuwe single ‘I Never Wanna See You Again’ met videoclip uit. Alle liefde clichés komen erin terug, alleen is het alles behalve romantisch. De gemene tekst en extreme beelden laten je aan het einde afvragen of het juist sexy of angstaanjagend was.

 

De video speelt zich af op het toneel van een theater waar niemand meer mag komen. Met een glas rode wijn, een badkuip, een tondeuse en mindfucks in een spiegel proberen de tweelingzussen het kleine beetje publiek in de zaal te overtuigen. Woede is hierbij het wapen. Terwijl een verliefd stelletje alleen maar oog heeft voor elkaar, kan een ander uit het publiek juist zijn ogen niet van het podium afhouden. Ook zit een recensent in de zaal die het allemaal wel best vindt en een overenthousiast meisje die hoogstwaarschijnlijk in dezelfde liefdesverdriet fase verkeert en daardoor luidkeels meezingt.

 

De tekst begint met de zin “Watch your back or I’ll stab a knife in it.”. Daarmee is de toon gelijk gezet. Lief is de tekst niet, maar dat hoeft ook niet volgens LÖNA’s tekstschrijfster Madelon wanneer iemand je onrecht aandoet. “Natuurlijk is dit een fase die bij gekwetst worden hoort. Alleen is er niets lekkerder dan deze tekst voluit te schreeuwen. Toevallig hadden wij een optreden waar de jongen, waar het nummer op gebaseerd is, bij was. Het was erg bevredigend om deze tekst op die manier aan hem te kunnen brengen. Of hij het zelf weet, dat weet ik niet en zal ik ook nooit weten, aangezien ik hem toch nooit meer hoef te zien.”.

 

Het duo, die uit Haarlemse eeneiige tweelingzussen Madelon en Danielle Bruinhof bestaat, bracht eerder debuutsingle ‘Stars Align’ uit. Deze single kwam met videoclip die was opgenomen in het bewonderenswaardige IJsland. Dit nummer werd opgepakt door Spotify playlists, waardoor het nu de 15.000 streams aantikt.

Eefje de Visser – Bitterzoet

Eefje de Visser is de Grande Dame van de Nederlandstalige indie. Als geen ander verstaat zij de kunst onze weerbarstige taal soepel en natuurlijk te laten klinken in popsongs met internationale allure.

Dat Eefje’s ontwikkeling er een was van inspiratie en transpiratie laten haar drie tot nu toe verschenen albums horen. Elke plaat was weer een stap richting de perfectie die ze op haar laatste album, Nachtlicht bereikte. Niemand zou het Eefje kwalijk nemen als ze een pas op de artistieke plaats zou maken, maar met de nieuwe nummers Zwarte Zon en Bitterzoet maakt ze duidelijk dat stilstaan geen optie is.

FEET – English Weather

FEET loopt zich al een tijdje warm om zich van local heroes te upgraden tot internationale attractie. Een song als English Weather zal daar zeker bij helpen.

FEET rockt retro. De invloeden verschillen per nummer op hun debuutalbum, ‘What’s Inside Is More Than Just Ham’, maar zijn uitzondering Brits. Het vijftal bundelde hun krachten op de universiteit van Coventry waar ze klaarblijkelijk ook popgeschiedenis hebben gestudeerd. Je hoort echo’s van bands als The Beatles, XTC en Blur of zoals op de single English Weather van de bands die rond 1990 Manchester op stelten zetten met een mix van rock en pillen. Denk Stone Roses en Happy Mondays. Waarschijnlijk heeft FEET niet de hedonistische levensstijl van die bands overgenomen. De bandleden hebben namelijk eerst netjes hun studie afgemaakt alvorens zich in het rock ‘n’ roll leven te storten. Dus mocht het rocken niet lukken dan hebben ze altijd nog een diploma achter de hand. Vooralsnog is er echter geen reden om aan te nemen dat FEET zal falen. Integendeel, songs als English Weather en debuutsingle ‘Pretty Thieving’ duiden op een grote potentie.   

Concert: 3 december Paradiso, Amsterdam.