Desert Sessions – Crucifire

Na 16 jaar heeft Josh Homme eindelijk weer eens een feestje gegeven in zijn studio in de Joshua Tree woestijn. Vorige bijeenkomsten van de QUOTSA voorman en zijn muzikale vrienden leverden vreemde tot fijne albums op met als voorlopig hoogtepunt ‘Desert Sessions Vols 7 & 8′.

Maar, de nieuwe Sessions Vols 11 & 12 mogen er ook zijn. Rond het virtuele kampvuur van de Rancho De La Luna studio treffen we deze keer o.a. Billy Gibbons van ZZ Top, Les Claypool van Primus, Stella Mozgawa van Warpaint en Mike Kerr van Royal Blood. De laatste zingt het als single afgevaardigde Crucifire. Vergeleken met tracks van Royal Blood en zeker Queens Of the Stone Age klinkt Crucifire wat ruw en gehaast, maar dat is juist de charme van de sessies onder de sterrenhemel.

Wel jammer is dat de track na één en driekwart minuut al weer is afgelopen. Het hele album duurt niet veel langer dan een half uur. Maar beter iets dan nooit en er staan nog meer geslaagde -losse polsrock met woestijnzand tussen je tenen- tracks op het album. Nu maar hopen dat we niet weer negen jaar moeten wachten op het volgende feestje tussen de cactussen. Homme’s 50ste verjaardag in 2023 zou een mooie aangelegenheid kunnen zijn. Eerder mag natuurlijk ook. 

Ierse post-punkers The Murder Capital naar Amsterdam

Uit het niets verscheen begin dit jaar de Ierse band The Murder Capital ten tonele. Met toen nog slechts 1 single op zak (Feeling Fades) werd al snel duidelijk dat een nieuwe favoriet zich in het post-rock genre had aangediend.

Afgelopen januari waren ze één van de verrassingen op Eurosonic. Nu het jaar bijna om is, kan gerust worden gesteld dat het vijftal de hype ruimschoots heeft waargemaakt. Dit dankzij hun explosieve en opwindende shows, zeer urgente post-rock en een debuutplaat die internationaal is onthaald als één van de beste albums van 2019, overdonderend en sensationeel.

Met een ijzersterk en memorabel optreden op het London Calling Festival vorige week, hebben ze laten zien met speels gemak en gedrevenheid de grote zaal van Paradiso te imponeren en dagen later nog the talk of the town te zijn.

Inmiddels is het volgende concert aangekondigd. Op 8 februari komen ze namelijk terug naar Amsterdam voor een headline show in de Melkweg. De kaartverkoop is reeds gestart. Kaarten zijn via deze link te bestellen.

Luister hier naar het album When I Have Fears.

Live: 8 februari, Amsterdam, Melkweg

Black Marble – Private Show

Private Show komt van Bigger Than Live, het derde en -als we de recensies mogen geloven beste album van Black Marble.

De band -inmiddels gereduceerd tot een eenmanszaak- maakt het soort synth-pop dat wel coldwave wordt genoemd. Dat betekent dat mensen die niet van bands houden als New Order, The Cure en Depeche Mode niet verder hoeven te lezen.

Mister Black Marble, Chris Stewart ambieert dus (g)oude tijden te laten herleven. Maar waar het voor de pioniers behelpen was met logge apparaten, die vaak nog monofoon waren ook hoeft Stewart alleen maar zijn laptop te openen. Bij wijze van spreken dan. Techniek kan geen gebrek aan talent verhullen. En talent heeft Black Marble zeker. Al is het maar voor het maken van tracks waar OMD toendertijd een moord voor zou hebben gegaan.

Pinguin Radio Podcast – Nieuwe muziek

Wekelijks maakt onze verslaggever Martje Schoemaker een podcast over de nieuwe singles die je die week nieuw hoort op de Pinguin Radio playlist.

Foto: Connor Clerx

Een nieuwe week betekent dus weer veel nieuwe muziek op Pinguin Radio, deze platen hoor je voorbij komen:

  1. Orville Peck – Dead of Night (IJsbreker)
  2. Highly Suspect – Canals
  3. Mondo Cozmo – Come On
  4. The Driver Era – A Kiss
  5. Desert Sessions – Crucifire
  6. FEET – English Weather
  7. Tame Impala – It Might Be Time

broeder Dieleman brengt nieuwe single ‘Wat doen we met het verdriet’ en video uit

Broeder Dieleman brengt vandaag zijn nieuwe single ‘Wat doen we met het verdriet’ uit. In dit nummer vloeit het universele verdriet uit onze wereld samen met het persoonlijke. Bij de single komt ook een video, opgenomen in het Zeeuwse landschap waar broeder Dieleman zo vaak over zingt. Onlangs kondigde broeder Dieleman een theatertour in 2020 aan, waarvoor tickets nu beschikbaar zijn. ‘Wat doen we met het verdriet’ is nu overal te beluisteren.

Na een uitgebreide tour van 30+ shows door België en Nederland samen met Wannes Cappelle (Het Zesde Metaal) en Frans Grapperhaus naar aanleiding van hun gezamenlijke release ‘Dit Is De Bedoeling’, is dit het eerste nieuwe werk van broeder Dieleman zelf en daarmee een voorbode van de eerste solo-theatertour die broeder Dieleman in januari en februari in zowel Nederland als België zal spelen.

In ‘Wat doen we met het verdriet’ gaat rouwverwerking om naasten hand in hand samen met landschapsverdriet, liefdesverdriet met het lot van onze boeren in Nederland en ons verdwenen erfgoed. Broeder Dieleman heeft al vaker de rafelranden van ons menselijk bestaan als onderwerp genomen, maar niet eerder vielen alle thema’s zo samen als in dit lied. De soms wat schetsmatige aanpak uit het vroegere werk is verdwenen en heeft plaatsgemaakt voor een helder, niet te misverstaan geluid, zelfs als je geen Zeeuws Vlaams spreekt. Er is geen zoete nostalgie maar een voor iedereen voelbaar verdriet van alles dat verdwijnt uit onze wereld. In een tijd waarin lokale identiteit en natuurbehoud belangrijke onderwerpen zijn, verwoordt broeder Dieleman met dit lied iets dat altijd sluimert onder de oppervlakte van de actualiteit.

Broeder Dieleman is in het begin van 2020 in de volgende theaters te vinden:

17-01 Rock Lobster, Antwerpen (BE)
18-01 Muziekcentrum, Dranauter (BE)
24-01 Papenstraattheater, Zwolle (NL)
25-01 Schouwburg Amstelveen, Amstelveen (NL)
30-01 De Verwachting, Ritthem (NL)
01-02 Theaters Tilburg, Tilburg (NL)

05-02 Scheldetheater, Terneuzen (NL)

08-02 Theater de Winsinghhof, Roden (NL)

13-02 Concertgebouw de Vereeniging, Nijmegen (NL)

15-02 Theater Restaurant Bouwkunde, Deventer (NL)

29-02 Ryelandtzaal, Brugge (BE)

beabadoobee – Space Cadet

beababoobee – je schrijft het met kleine letters- is het alias van Bea Kristi, een 19 jarige, momenteel groen harige singer-songwriter uit Londen met Filipijnse roots. Het componeren gaat Bea makkelijk af. Ze heeft sinds haar debuut in april vorig jaar al meer dan 30 songs online gezet.

Aanvankelijk maakte ze slaapkamermuziek, kleine autobiografische luisterliedjes. En met succes. beabadoobee trekt maandelijks anderhalf miljoen luisteraars op Spotify. Maar sinds kort is ze ingeplugd en rockt ze onder invloed van 90’s acts als Pavement, Elliott Smith en Sonic Youth. Een van haar songs heet ‘I Wish I Was Stephen Malkmus’. De Pavement zanger voelde zich vereert en heeft contact gezocht met zijn Britse fan. Space Cadet is het titel en prijsnummer van de nieuwe EP en met zijn markante contrast tussen lieve meisjesstem en giergitaren kenmerkend voor beabadoobee nieuwe stijl.

Tame Impala – It Might Be Time

De zaak Tame Impala krijgt een nieuwe wending met de release van It Might Be Time. De band van Kevin Parker vertegenwoordigde de absolute top van de neo-psychedelica golf die eerder dit decennium los barste.

Op een gegeven moment echter introduceerde Parker een beat die steeds disco-achtigere vormen aannam. Zozeer zelfs dat Tame Impala er van werd verdacht te lonken naar de mainstream. Zou na Coldplay en Muse nu ook Tame Impala overlopen naar het kamp van de vijand? Met recente releases als Borderline en Patience gooide de band alleen maar olie op het vuur.

Fans van het eerste uur kunnen opgelucht adem halen. It Might Be Time zet die lijn niet voort. De nieuwe single is begint weliswaar met een pianointro dat je inspireert om Dreamer van Supertramp te gaan zingen, maar wat volgt is prettige chaos.  Met zijn gekke geluidjes en stereo-effecten lijkt It Might Be Time eerder gemaakt voor de koptelefoon dan voor de radio. Laat staan de dansvloer. Meer Todd Rundgren dan Bee Gees, zeg maar.

Kortom de verwachtingen voor het nieuwe album, dat op Valentijnsdag 2020 uit moet komen onder de titel ‘The Slow Rush’ kunnen weer iets worden opgeschroefd.

Feeder – Criminal

Feeder is al een tijdje bezig, sinds 1991 om precies te zijn.  Maar als je dat niet weet en je hoort Criminal zou je zweren van doen te hebben met een stel jonge honden dat net uit de kennel is ontsnapt.

De nieuwe single van de band uit Wales rockt als een op hol geslagen heimachine. Dat Feeder niet net komt kijken, hoor je af aan de solide song en het hoge spelniveau. Opvallend is dat Criminal niet op het redelijke recente Tallulah album staat, en ook niet op een van de tien oudere albums Helemaal nieuw dus. Doe er je voordeel mee.

Concert: 28 november Tolhuistuin, Amsterdam.

Orville Peck – Dead Of Night 

Ons veldverkenners kwamen vorig weekend terug van London Calling laaiend enthousiast over het optreden van Orville Peck. Prima show, toffe muziek! We hadden Peck al wel gespot begin dit jaar, maar geen songs van hem op de playlist gezet.

Peck & co produceren namelijk een nogal ongebruikelijk geluid. Dead Of Night bijvoorbeeld klinkt als Twin Peaks -de tv serie niet de band- meets Roy Orbison. Bijna opera-achtige countryrock dus met zo’n karakteristieke ‘twang’ gitaarsound, die je misschien kent van Chris Isaak of de western soundtracks van Ennio Morricone. Live gaan Peck en de zijnen gekleed in kostuums, die nog het meest aan een SM versie van The Lone Ranger doen denken. Maar live ook valt alles op zijn plaats en als je uiteindelijk berust in de exotische/erotische aanpak hoor je dat Orville Peck zijn stijl tot in de puntjes beheerst, dat hij ongewoon goed kan zingen en dat Dead Of Night een uitstekend nummer is. Beetje gek dat wel, maar in de muziekwereld is gek dus goed. 

Concert; 2 november Take Root Festival, Groningen.

Dua Lipa lanceert nieuwe single Don’t Start Now

Dua Lipa brengt vandaag haar splinternieuwe single ‘Don’t Start Now’ uit.
Op het nummer horen we de zangeres met een compleet nieuwe ‘Nu Disco’ sound. ‘Don’t Start Now’ is een feel good anthem, gedreven door positiviteit en self-empowerment .
“I chose to put this song out first so I could close one chapter of my life and start another” Legt Dua uit; “Into a new era with a new sound! It’s about moving on and not allowing anyone to get in the way of that. It also felt like a natural first song choice as I made it with the brilliant same crew I made ‘New Rules’ with”. 

Samen met de single verschijnt er vandaag ook een videoclip voor ‘Don’t Start Now’. De video is geregisseerd door de veelgeprezen regisseur Nabil, die eerder met Kanye West, The Weeknd, James Blake en Bon Iver heeft gewerkt.

Sinds haar komst in 2015 is Dua uitgegroeid tot een van de grootse vrouwelijke solo artiesten van het moment. Dit jaar werd onder andere bekend gemaakt dat haar debuutalbum officieel het meest gestreamde album van een vrouwelijke artiest in de geschiedenis van Spotify.

Ook is ze de jongste vrouwelijke solo artiest óóit, die meer dan 1 miljard views wist te verzamelen op YouTube, en won ze maar liefst 3 BRIT Awards en 2 Grammy’s.

Welkom in het nieuwe hoofdstuk!