Pumarosa – I See You

I See You is single 3 van album 2 van Pumarosa. De eerste was prima. ‘Fall Apart’ kwam dan ook hoog in de Graadmeter. De tweede was verwarrend. ‘Heaven’ deed zo sterk denken aan Small Town Boy van Bronski Beat dat we hem maar even hebben overgeslagen. I See You is gelukkig weer helemaal raak en zal je dan ook vaak gaan horen.

I See You heeft de zelfde ongrijpbare, mysterieuze sfeer, die songs als ‘Priestess’ en ‘Dragonfly’ zo bijzonder maakte. Maar dan zonder de 80’s galm en met het accent op elektronische instrumenten. Het tweede album van de band uit Londen -Devastation- lijkt veelzijdiger te worden dan het debuut. De drie nieuwe songs smaken namelijk allemaal net even anders. Dat we hier toch duidelijk van doen hebben met Pumarosa komt door de uit duizenden herkenbare stem van frontvrouwe Isabel Munoz Newsome, die een -zo mogelijk- nog groter stempel op de nummers drukt dan voorheen.

Pinguin Radio Podcast – Nieuwe muziek

Wekelijks maakt onze verslaggever Martje Schoemaker een podcast over de nieuwe singles die je die week nieuw hoort op de Pinguin Radio playlist.

Foto: Connor Clerx

Een nieuwe week betekent dus weer veel nieuwe muziek op Pinguin Radio, deze platen hoor je voorbij komen:

  1. Starcrawler – No More Pennies (IJsbreker)
  2. Pumarosa – I See You
  3. Foals – Into the Surf
  4. Yak – Am I a Good Man
  5. Sløtface – Stuff
  6. The Dirty Nil – Idiot Victory
  7. HMLTD – Loaded

Folvo – Wolf

Op 4 oktober debuteert het kersverse Folvo uit Leiden met de single & videoclip ‘Wolf’. Folvo is het kindje en de muzikale wedergeboorte van zanger en bassist Rolf Kluit. Een authentieke mix tussen Americana en 60’s Britpop, mét een knipoog. Voor Kluit is het met deze band ‘alles of niets’, na een burn-out ging hij vol voor het schrijverschap en trok daarmee een emotionele beerput open. En wat daaruit kwam ronken werd Folvo’s debuut album ‘Kilometers’. Het bloed, zweet en de tranen druipen nog van de muren van Studio Krijtwerk.. De single ‘Wolf’ is met trots het 1e wapenfeit in een reeks van 3 singles die voorafgaan aan het album, dat in het voorjaar van 2020 gepland staat.

De band is verder ontstaan uit het kameraadschap van vier andere oudgedienden van het conservatorium: Tobias Ponsioen (drums), Maarten de Boer (slag gitaar), Jeroen Roelofsen (toetsen) en Max Westendorp (lead gitaar). Een echte DIY band met o.a. Maarten die naast gitarist ook producer is en Max die tevens ook de videomaker is. Ondanks dat ze pas 4 gigs op hun naam hebben staan speelde ze al op Get Lost Festival en Club 3voor12 in Leiden. The Daily Indie en 3voor12 tikte mooie stukjes over hun eerste verschijning op de planken. Ohja, de bandnaam: “Het woord Folvo betekend verder niets en is geen bestaan woord, maar ik vond het gewoon een hele lekkere bandnaam. We zijn trouwens op zoek naar roadies!”, aldus Rolf Kluit.

Sløtface – Stuff

Sløtface komt uit Stavanger in Noorwegen. De band gooide hoge ogen in Scandinavië met een energiek debuutalbum, ‘Try Not To Freak Out’. Sløtface wordt geafficheerd als een punkband, maar nieuwe single Stuff is meer pop dan punk. Pittig pop dat dan weer wel.

Dat geldt ook voor de twee andere nieuwe nummers, die zijn vooruitgestuurd om het pad te effenen voor  elpee twee van Sløtface. Titel en releasedatum zijn nog niet bekend. Wel dat de band het album produceerde in samenwerking met Scandi-pop veteraan Odd Martin Skålnes (Aurora/Sigrid).

Zangeres Haley Shea noemt Stuff ‘an honest breakup song’. Ze zingt hoe fijn een nieuwe start kan zijn na een relatie, die langzaam is doodgebloed. Met zijn vlotte beat, de kleine meisjesstem van Haley en de lekker vervormde gitaar van Tor-Arne Vikingstad valt Stuff positief op. Een (Pinguin) hit moet dan ook niet worden uitgesloten.

Concert: 6 november Melkweg, Amsterdam.

The Dirty Nil – Idiot Victory

The Dirty Nil is een trio uit Canada dat best al een tijdje bezig is, maar tot nu toe aan onze aandacht is ontsnapt. Je mist nou eenmaal meer dan je meemaakt. De band opereert in het schemergebied tussen punk en hardrock en doet dat met aanstekelijk plezier en stijgend succes.

Idiot Victory is een van de nieuwe nummers op de Deluxe editie van het vorig jaar verschenen ‘Master Volume’ album, plaat twee van het drietal.         Idiot Victory is een soort van protestsong. Het gaat over een man die ervan baalt dat zijn vriendin altijd met haar telefoon in de weer is. Om daar een eind aan te maken vernietigt de mafkees een antennetoren. The Dirty Nil heeft nog geen twee minuten nodig om dit verhaal uit de doeken te doen. In die twee minuten gebeurt er meer dan op een heel album van Dotan. Speciale vermelding ook voor de clip waar de energie en het plezier van afspat. Eind deze maand komt The Dirty Nil naar Europa, maar wie ze wil zien zal naar Engeland of Duitsland moeten. Helaas.

Highly Suspect – Upperdrugs

Upperdugs is de b-kant van 16, de meest recente single van Highly Suspect. Onze buren van Pinguin indie riepen 16 uit tot IJsbreker. Dat was geen succes.

De band uit Cape Cod scoorde in het verleden een hele rits Pinguin hit met potige songs als Lydia, My Name Is Human en Little One. Het bijzondere van Highly Suspect was dat de band hard rockte in een tijd dat de meeste muziek het resultaat is van thuis pielen met een stel computers. Bij Highly Suspect vlogen de gitaren je om de oren en was de zanger Johnny Stevens gezegend met een paar sterke longen. Die heeft Stevens nog steeds en hij maakt er nog gretig gebruik van. Alleen zijn om de een of andere reden de gitaren in ongenade gevallen.

Vol trots maakte de band bekend dat er op 16 helemaal geen snaren te horen zijn, en dat de rol van gitaren op het nieuwe album ook sterk is gereduceerd. Gelukkig is de band niet helemaal van rock los, want wie de b-kant van 16 opzet hoort nog wel een bezeten bonkende ritme sectie en maken de gitaren nog zoveel herrie dat Stevens op zijn tenen moet gaan staan om boven het rumoer uit te komen. Dat we Upperdrugs hebben verkozen tot Breekijzer is dus een soort van verkapte boodschap aan de band, die over een paar maanden komt spelen. Hou de gitaren in aanslag en alsjeblieft meer nummers als Upperdrugs!

Concert: 27 februari Melkweg, Amsterdam (dit optreden is verplaats van de oude zaal naar de Max)

Starcrawler – No More Pennies

Als Arrow de Wilde invalt op No More Pennies, de nieuwe single van Starcrawler denk je meteen Dinosaur Jr! Haar intonatie, maar vooral het ogenschijnlijk lukrake moment waarop ze begint te zingen is puur J Mascis.

Het kan toeval zijn, maar waarschijnlijk kent de broodmagere zangeres gewoon haar klassiekers. Dat blijkt ook uit de rest van het nummer, dat klinkt als een outtake van de Stones ten tijde van ‘It’s Only Rock ‘n’Roll’.        Nu lijkt het misschien alsof Starcrawler verlegen zit om ideeën en daarom maar leentjebuur speelt in de pophistorie, maar dat is absoluut niet het geval. Net als het verwante Greta van Fleet is het liefde voor de muziek van hun (groot)ouders, die de band er toe beweegt om in het verleden te wroeten. No More Pennies mag dan niet erg origineel zijn, goed is het nummer zeer zeker. Misschien wel de beste track van Starcrawler tot nu toe.

We volgen de neo-glitterband uit L.A. al een tijdje en raken er steeds meer van overtuigd dat er een zonnige toekomst in het verschiet ligt voor Arrow en haar mannen. Wat dat betreft heeft de titel No More Pennies wel iets profetisch, no more pennies, lots of dollars!

Album twee van Starcrawler komt al snel, ‘Devour You’ is de titel en 11 oktober de releasedatum. De band komt ook spelen. Als je gaat, trek dan niet je allerbeste kleren aan, want waarschijnlijk vloeit er (nep)bloed. Live heeft de band namelijk een paar kunstjes afgekeken van een andere oerrocker, mister Alice Cooper.

Concert: 17 november Rotown, Rotterdam.

Lauv – Sims

Zanger, songwriter en producer Lauv komt op 6 maart 2020 met zijn debuutalbum ~how i’m feeling~. In aanloop naar de release van ‘~how i’m feeling~’ zal Lauv tracks van het album blijven uitbrengen. Zo verscheen vandaag ‘Sims’. Op 31 oktober en 1 november staat Lauv in de grote zaal van Paradiso in Amsterdam. Beide shows waren binnen een paar dagen uitverkocht.

Over zijn nieuwe album zegt Lauv: “I’ve been working on this album for a long time, but today marks the true beginning of the new era. ~how i’m feeling~ is about embracing personality and all its different aspects. I created 6 different characters represented by purple (existential Lauv), blue (hopeless romantic Lauv), green (goofy Lauv), yellow (positive Lauv), orange (fuckboy Lauv) and red (spicy Lauv™️), all of which make up my identity. While my last project was focused on one aspect of my life, ~how i’m feeling~ is the first time I’m embracing all the parts that make me who I am.” Bij ‘Sims’ verschijnt binnenkort ook een video. Daarover zegt hij: “The ‘Sims’ music video, coming soon, brings the album concept and characters to life for the first time. I’m more proud of this project than anything I’ve done in the past. For the first time, I’m fully me.”

Momenteel scoort Lauv wereldwijd een grote hit met ‘fuck, i’m lonely’, een nummer dat hij samen maakte met Anne-Marie. De track is al meer dan 125 miljoen keer gestreamd en staat in veel Europese landen al maanden in de Top 10. Het nummer is niet alleen terug te vinden op Lauvs debuutalbum, maar wordt ook gebruikt in seizoen 3 van de razend populaire Netflix serie 13 Reasons Why en staat op de soundtrack van dit seizoen.

Lauv trapte dit jaar af met ‘i’m so tired… ’, een samenwerking met Troye Sivan en volgde dat op met de tracks ‘Drugs & The Internet’ en ‘Feelings’. Lauv bracht ook ‘Sad Forever’ uit, een nummer dat hij schreef terwijl hij zelf worstelde met geestelijke gezondheidsproblemen. Alle opbrengsten van ‘Sad Forever’ doneerde Lauv aan verschillende organisaties die zich inzetten om geestelijke gezondheid bespreekbaar te maken. Deze zomer lanceerde Lauv de online videogame ‘Billy Meets World’, dat is geïnspireerd op de de cult-klassieker ‘Flappy Bird’. In een virtuele wereld moet je als speler Lauvs hond Billy leiden door het digitale universum van de video voor ‘Drugs & The Internet’. En terwijl Lauv nieuwe tracks uitbrengt, worden er nieuwe thema-levels aan het spel toegevoegd, zoals recentelijk een level rondom de video van ‘fuck, i’m lonely’.

Foals – The Runner

Vorige single ‘Black Bull’ liet Foals horen op standje hard rock en voedde het vermoeden dat ‘Everything Not Saved Will be Lost Deel Twee’ wel eens lekker heavy zou kunnen gaan worden.

The Runner’ ontkracht dat idee. De gitaren zijn weliswaar zwaar en de drummer heeft genoeg te doen, maar het tempo is relatief rustig en het refrein niks minder dan radiovriendelijk. Geen echt opzienbarende track dus, maar mooi gemaakt en de volle 4 minuut plus boeiend. Extra punten ook voor de lekker lange gitaarsolo aan het slot. 

The Runner is het tweede nummer van kant één van ‘Everything Not Saved Will be Lost – Part 2’ dat in totaal tien nummers telt en op 18 oktober aanstaande uitkomt.

Andrew Combs – Stars Of Longing

Texaan Andrew Combs begon zijn inmiddels vier albums tellende loopbaan als singer-songwriter in de alternatieve country stijl. Met elk album verbreedde hij zijn horizon en schoof hij op richting rock en pop. Dat zijn nieuwe album weer anders zou klinken dan de voorganger lag dus in de lijn der verwachtingen. Maar dat Combs zo’n grote sprong zou maken zal voor zijn fans van het eerste uur toch wel even slikken zijn.

Stars Of Longing maakt meteen duidelijk dat de wind uit een nieuwe hoek waait. De openingstrack van het ‘Ideal Man’ album klinkt als Wilco dat een nummer speelt van Roy Orbison. De nieuwe songs hebben nog wel een southern accent, maar hadden net zo makkelijk uit het L.A. van de jaren zeventig kunnen komen.

Nog steeds is Andrew Combs een geboren verhalen verteller, maar meer dan ooit komt hij op ‘Ideal Man’ uit de verf als componist van super catchy popsongs. De albumtitel lijkt dan ook gekozen door zijn manager. 

Concerten; 11 december TivoliVredenburg, Utrecht. 12 december Cultureel Café de Amer, Amen. 13 december Rotown, Rotterdam.