Category: Nieuwe Muziek

Surf Curse – Disco  

 Even voor de goede orde, Disco is geen disco nummer. Maar je kunt er wel op dansen. Daar gaat het ook over, dansen. Surf Curse is overigens ook geen surf band, maar een duo oorspronkelijk afkomstig uit Reno, Nevada, maar tegenwoordig wonend en werkend in L.A.

Na twee albums vol bevlogen, maar rudimentaire punksongs gooit Surf Curse het met Disco over heel een andere boeg. Het lijkt wel of iemand de gordijnen heeft opengetrokken. De nieuwe single is een vrolijk rockende popsong met sterke punten als een knapperige gitaarsound, een vindingrijke ritmesectie en een refrein dat je dagenlang met je meedraagt. Of je nou wilt of niet. Ook noemenswaardig is de soepele vibrato van Nick Rattigan, wiens zang wel aan David Byrne doet denken, maar niet half zo neurotisch.

Disco laat een band horen die bezint eer ze begint. Dat is dus wel eens anders geweest. Tijdens hun rijpingsproces worden Rattigan en zijn trouwe metgezel Jackson Katz begeleid door producer Jarvis Taveniere, die eerder goede resultaten boekte met o.a. Real Estate, Sunflower Bean en het King Gizzard circus.

Het nieuwe album van het verbeterde en zelfverzekerde Surf Curse gaat ‘Heaven Surrounds You’ heten en 13 september uitkomen.

Pinguin Radio Podcast – Nieuwe muziek

Wekelijks maakt onze verslaggever Martje Schoemaker een podcast over de nieuwe singles die je die week nieuw hoort op de Pinguin Radio playlist.

Foto: Connor Clerx

Een nieuwe week betekent dus weer veel nieuwe muziek op Pinguin Radio, deze platen hoor je voorbij komen:

  1. Surf Curse – Disco (IJsbreker)
  2. The Regrettes – I Dare You
  3. Ocean Alley – Infinity
  4. Furious Monkey House – Echoes
  5. Palaye Royale – Fucking With My Head
  6. Thom Yorke – Not The News

 

Three Little Clouds – LSDisco

De Amersfoortse band Three Little Clouds dropt 5 juli twee nieuwe singles en een videoclip. Eerder dit jaar is “Fuck the Sunshine” hun eerste single uitgebracht. Met “LSDisco” laten de Clouds een catchy disco tune horen en in de videoclip wordt het nummer visueel tot leven gebracht. Op de B-side staat “Breakadawn”: een hiphop track. Naar het eigen geluid wordt gezocht en geschaafd, maar Three Little Clouds leggen zich geen beperkingen op. De energieke speelsheid van de set geeft ruimte voor combinaties funk, hiphop, disco en dance.

Deze zomer te zien op Wildeburg, Surfana Festival en meer!

Track premiere: Seratones – Sad Boi

De Amerikaanse soul band Seratones brengt op 23 augustus het langverwachte tweede studioalbum POWER uit via New West Records. POWER werd in de Battle Tapes studio in Nashville opgenomen en werd geproduceerd door Bradley Shultz van Cage The Elephant. De nieuwe single Sad Boi is vandaag uitgekomen en die gaat bij ons in premiere.

SeratonesDe band uit Shreveport, Louisiana wordt geleid door ‘powerhouse’ gospel zangeres A.J. Haynes. Op POWER laat ze horen hoe kwetsbaarheid je sterk kan maken. Zo gaan de teksten onder andere over abortusrecht (Haynes werkte jaren in een abortus kliniek), maar ook over rassengelijkheid, persoonlijke obstakels overwinnen en haar liefde voor poëzie.

Seratones heeft sinds de release van hun debuut een transformatie ondergaan. Nieuwe bandleden, een nieuw label en een nieuwe sound.

I’m both slightly annoyed and intrigued by this archetypal wandering, ecstatic melancholy. I say “boi” to speak to anyone who identifies as masculine of center, binaries be damned.  The “norm” of toxic masculinity erases other experiences while, feeding its own volatility, creates a space in which no one is safe or stable. Perhaps this is why I find myself drawn to anyone who is the polar opposite of that hyper-masculine machismo bullshit. Hence, my ode to the Sad Boi. I absolutely have a history of dating folks who had despondent tendencies. After all, I too like Bukowski and Baudelaire. – aldus frontvrouw AJ over de nieuwe single.
Op 22 november speelt Seratones in Cinetol in Amsterdam.

 

Palm Springsteen – Sister Sister

Een leuke plaat daar niet van, maar de nieuwe single van Palm Springsteen is niet zo sterk als we hadden gehoopt. Niet draaien is echter geen optie, want Sister Sister is de follow up van een -1 hit in de Graadmeter. Dus moeten we de luisteraars een kans geven een eigen mening te vormen en die te communiceren. En, dat wat ons enthousiasme enigszins dempt, ervaren anderen misschien juist als een pre.

Met zijn elektronische beat, elektrische gitaren en opgewonden zang lijkt Sister Sister sterk op ‘Hey There Cowgirl’. Je kan het eentonig noemen, maar ook stellen dat Palm Springsteen een eigen stijl heeft. Net als The Ramones, zeg maar. Artistiek mag Sister Sister dan geen hoogvlieger zijn, de track doet waar hij voor bedoeld is, de mensen in beweging brengen. Stem de tweede single van Palm Springsteen de Graadmeter in. Of niet.

Tropical Fuck Storm – Paradise

Het lijkt wel of we ze er op uit zoeken, maar dat is dus niet zo. Eerst horen we de muziek, dan bepalen we of een song wel of niet op de playlist past en daarna pas gaan we op zoek naar de persoonlijke gegevens van de makers.

Toen we Paradise selecteerden wisten we dus niet dat Tropical Fuck Storm uit Australië komt, alweer uit Australië! Het barst in Pinguin land inmiddels van de bands ‘from the land down under’. En allemaal hebben ze iets bijzonders. Zo ook Tropical Fuck Storm, een band die zich ophoudt in het gebied dat in de jaren tachtig is ontgonnen door zelfkant-zangers als Jeffrey Lee Pierce en Nick Cave.

De vier bandleden, 1 man , 3 vrouwen hebben een vrij lange voorgeschiedenis in de kunst-punk scene van Melbourne, maar lijken als Tropical Fuck Storm eindelijk in hun element.

Paradise is de eerste single van het tweede TFS album, Braindrops dat we eind augustus tegemoet mogen zien. Het begint rustig maar zodra de ontstemde gitaren invallen is het duidelijk dat er storm op komst is in Paradise. Zes minuut plus later eindigt het epos in chaos, en zijn zowel merg als been aangedaan. Paradise Lost was misschien een betere titel geweest.  

Blossoms – Your Girlfriend

Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een verse Clip van de Dag.

De Britpopband Blossoms heeft twee nieuwe singles uit. Torn Up en A-kant Your Girlfriend. Opvallend aangezien de groep uit de regio Manchester vorig jaar nog hun tweede album met succes heeft uitgebracht. De nieuwe single is een catchy popsong zoals we van Blossoms mogen verwachten.

Cool Sounds – Around And Around

Je band Cool Sounds noemen is verwachtingen scheppen. Gelukkig maakt de band uit Melbourne -jawel alweer een toffe band uit Australië- het helemaal waar op Around And Around (niet het Chuck Berry nummer).

Het vijftal is lang genoeg bezig om al twee albums te hebben uitgebracht. Die hebben nog niet geresulteerd in enige bekendheid buiten Koala-country en zelfs daar doet de naam Cool Sounds nog maar weinig belletjes rinkelen.

Maar het tij lijkt te keren ten gunste van Cool Sounds, want Around And Around lijkt wel aan te slaan. Hoewel stilistisch verwant aan ouder werk, bescheiden, bijna naïeve postpunk klinkt de nieuwe single zelfverzekerder, en ook beter opgenomen. Wat Around An Around tot ver boven het maaiveld doet uitstijgen, zijn de vrij ingewikkelde gitaarbreaks die mooi contrasteren met de bijna kinderlijke eenvoud van de song.

Around An Around is de voortrekker van het derde album van Cool Sounds, die we na de zomer mogen verwachten. En hoewel we geen huiden willen verkopen voordat de beer in zicht is, houden we sterk rekening met de mogelijkheid dat Cool Sounds in het spoor zal treden van Pond, RVG, Rolling Coastal Back Out Fever, King Gizzard and the Lizard Wizard en die tig andere coole nieuwe bands uit Australië. 

Sharon Van Etten – No One’s Easy To Love

Het is onmogelijk meer bezigheden in iets meer dan een jaar te proppen dan Sharon Van Etten heeft geprobeerd. In 2017 ging ze samenwonen met de drummer uit haar tourband, beviel ze op 35-jarige leeftijd van haar eerste kind, een zoontje, maar ze onderbrak haar studie psychologie nauwelijks, speelde in tv-series als The OA en de theaterversie van David Lynch’s chef d’oeuvre Twin Peaks, en leverde de soundtrack af voor de film Strange Weather, regie Katherine Dieckmann.

Tekst Popmagazine Heaven | John Oomkes

Sharon Van Etten

Remind Me Tomorrow is tussen al die inspannende en tijdrovende bedrijven door opgenomen. Als het resultaat van een ongewenste mentale uitloop van de zwangerschap, die ook nog even haar leven in de war kwam schoppen. De foto van een chaotische kinderkamer op de cover zegt alles. De moeder gaat bijna verloren tussen de rotzooi die het resultaat is van de roze wolk na een bevalling.

Onder productionele begeleiding van John Congleton (onder meer St. Vincent) vertaalt Sharon Van Etten haar prille geluk in een getourmenteerde afrekening met alles wat een gezegend bestaan klaarblijkelijk eerder in de weg heeft gestaan. ,,Toen deze songs zich aan me opdrongen, begon ik ze vorm te geven met behulp van keyboards en synthesizers. Bewust heel anders dan op Are We There?, mijn vorige album. Daar drukte ik me nog uit in de enige ‘taal’ die ik tot dan toe machtig was, namelijk die van de instrumentatie van een doorsnee band. Dat voldeed dit keer niet. Ik voelde me beperkt, was klaar voor iets anders.”

John Congleton onderwierp haar aan een spervuur van vragen, voordat hij de samenwerking wilde aangaan. “’Wat zijn je gevoelens? Wat zijn nu je invloeden?’ ‘Wat probeer je te zeggen?’ De demo’s die ik thuis had gemaakt bestonden uit meditatieve dronegeluiden en duistere beats. Het materiaal was ongelofelijk donker van toon en karakter, maar dat geluid wilde ik juist omhelzen, me eigen maken. Ik luisterde op dat moment naar Suicide, Portishead en Nick Cave’s album Skeleton Tree. De steekwoorden voor mij waren ‘confronterend’ en ‘eerlijk’.”

“Het levert songs op die confronterend zijn om te zingen, maar ik wist vanaf het begin dat ik dit materiaal in zijn ruwe vorm wil laten horen. Ik wil de luisteraar continu onderdompelen. Dit zijn mijn songs, mijn teksten, mijn leven. Ik had alle teksten volledig uitgeschreven voordat we de studio indoken. Ik liet John in totaal veertig songs in demovorm horen en hem zijn keuze maken om te zien waarom hij welke stukken zou kiezen. Ik had drie setjes van songs gemaakt, mapje A, mapje B, mapje C. In A zaten mijn favorieten, in B de ‘gaat wel’-selectie, in C songs die voor mij golden als wild cards. John koos de meeste songs die op het album zijn gekomen uit de A-selectie.”