Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een verse Clip van de Dag. Vandaag van Brittany Howard. Rinkelt er al een belletje?
Jep, de frontvrouw van Alabama Shakes heeft een nieuw soloproject. Haar eerste soloalbum ‘Jaime’ verschijnt op 20 september.
LIVEDATUM 2/9 Paradiso, Amsterdam
On Video is een drie singles oude band uit Oost-Londen die zoals zo veel bands van nu tapt uit het garagerock vaatje.
Dat betekent kordate songs van rond de drie minuten met bas, drum en extra veel gitaren. Waar On Video ook prat op mag gaan zijn een geïnspireerde zanger en een goed oor voor hooks een refreintjes. Je zou kunnen zeggen dat Adversary doet denken aan the Jam, de eerste band van Paul Weller, en je zou geen ongelijk hebben.
On Video is nog te onbekend om meer te kunnen vinden dan de voornamen van de vier bandleden, Hass, George, Neil en Yuli. De bandnaam maakt het zoeken er ook niet makkelijker op. Maar On Video is gesignaleerd, we houden ze voor je in de gaten.
Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een verse Clip van de Dag. Met vandaag de single My Honest Face van Inhaler. Als je goed naar de stem van de zanger luistert snap je waarom de band uit Dublin zo snel furore maakt. Elijah Hewson is de naam, zoon van Paul Hewson, jep Bono. Maar… klinkt best prima toch!
LIVEDATA 16/08 Pukkelpop, Hasselt 11/09 Merleyn, Nijmegen 12/11 Rotown, Rotterdam 13/09 Appelpop, Tiel 15/11 Paradiso, Amsterdam
In het Belgische Mesele staat een garage waar de band Sons in alle rust heeft kunnen sleutelen aan een eigen geluid, dat bestaat uit gelijke delen punk, psychedelica en bravoure.
Dat hun hard rockende bouwsel zijn uitwerking niet mist, bewees het kwartet onlangs nog op Down The Rabbit Hole. Een van de mosh-pit momenten van die show was de uitvoering van Waiting On My Own, ook een van de hoogtepunten op het debuutalbum van de Sons.
De nieuwe single heeft een intro-riff die decennia lang heeft liggen wachten op een eerlijke vinder en de vaart van een formule 1 wagen. Dat Waiting On My Own niet uit de bocht vliegt is te danken aan de koele hoofden en het sterke spel van de vier bandleden. Wie meer wil wacht een heel album, Family Diner.
LIVEDATA: 31 augustus Bruis Festival, Maastricht. 6 september Misty Fields, Asten- Heusden. 28 september Voor De Duvel Niet Bang, Apeldoorn.
Vanwege stemproblemen heeft Sam Fender een aantal optredens moeten cancelen waaronder Pinkpop en Down The Rabbit Hole. Dat Sam geen last had van een gewoon griepje blijkt wel uit het feit dat hij ook zijn optreden op Glastonbury heeft afgezegd. Een beetje Britse artiest doet een moord om daar te mogen spelen.
Ondanks de ziekte van de hoofdrolspeler is er toch een nieuwe single verschenen van de man die al beroemd is terwijl zijn eerste album nog uit moet komen. Will We Talk is van het zelfde laken een pak als That Sound, Dead Boys en Hypersonic Missiles. Gelukkig is dat pak op maat gemaakt en nog lang niet versleten.
Will We Talk is een Springsteen-esque rocker over een relatie waarin liefde ver te zoeken is, ‘will we talk in the morning?’ Ook deze single staat net als de andere genoemde nummers op Sam’s langspeeldebuut, Hypersonic Missiles, dat op 9 augustus moet verschijnen. In het najaar staat hij in de Melkweg, hopelijk weer helemaal bij stem.
LIVEDATUM: 5 november Melkweg, Amsterdam.
PRONK jodelt al jaren in de schaduw van de Sallandse heuvelrug. Liedjes borrelen er jubelend naar boven. Uit de kelder van zijn ziel, of uit zijn bomvrije kelder….dat blijft tweeduister. Hij flanst ze aldaar met zijn a-technische kont in elkaar met behulp van D. Kleinlangevelsloo, een vingervlugge maat voor wie geen knopje teveel is.
De bands waarin PRONK voorheen speelde verkozen steenkolen Amerikaans boven ABN. Voor een knuppel uit Luttenberg was Hollands immers taal voor mietjes. ‘Doe maar een plaat van Motörhead’ zei zijn moe ooit tegen de platenboer zo rond sinterklaas, in deftig ABN. ‘Stoons, Ramoons of Iesiediesie is ook best’ die spirit. Hollandstalige bagger paste immers niet in zijn klompen.
Tegenwoordig rampetampt PRONK met de band Bökkers al jaren de planken uit de vloer met feestelijke, volkse rock en roll in moerstaal. Heel normaal en volstrekt vanzelfsprekend. Meer ‘aan’ had hij sinds de heilige communie niet gestaan. Manisch gaf hij zich over aan de energie in zijn keumes….geen concept of voorbedachte rade maar van je hopsakees. Dat een beetje R&R universeel is, dat wist ie wel. Ongeacht tong. Zin om dat gedonder eens op plaat te slingeren. Raaskallen zonder gaas. PRONK is geen drummer en eigenlijk ook geen zanger/gitarist, maar god…dat laatste kon hij wel tuigen. Drummen echter, daar waagde hij zich niet aan. Oude bekende en opper-rammelaar Henk Jonkers nam zijn drumstel mee naar Luttenberg en voorzag de deuntjes van een flinke pot oenka boenka. Producer, technicus M. Herder nam de onstuimige kelderpret op. Dat het met Herder goed samenwerken was, dat wist PRONK. Met de band the horse company hadden ze in die kelder de laatste plaat ook opgenomen. Die loog er niet om.
Het volk van Excelsior Recordings kreeg gaandeweg lucht van de muffe kelder. Ze togen richting het oosten alwaar het onorthodoxe gejodel kwispelend werd ontvangen. Een deal werd rap beklonken. Regelneven F. Satink en W. Damman ontfermen zich over de chaos, hij kent ze sinds de zandbak. Zo was het plaatje rond. Deze eerste heet ‘Partymusic for outsiders’ en staat luid het best. Smaakt het naar meer dan maak je de borst maar nat.
Ontdop en hop!
Eerst even een moeilijk woord uit de weg werken. Regurgitated betekent opgehoest. Hiermee maakt Declan Mc Kenna duidelijk dat Brew geen nieuw nummer is, maar een remake van een song die eerder als b-kant verscheen van Paracetamol.
Dat origineel was duidelijk haastwerk, niet veel meer dan een demo. Declan zal gedacht hebben dat Brew meer verdient dan een ruwe doorloop. En hij heeft gelijk. De opgehoeste versie van Brew is dus niet echt een nieuwe single, meer een zoethouder tot de release van zijn tweede album en reminder dat Declan McKenna een van de interessantere nieuwkomers is van de laatste paar jaar.
Dat Brew zijn bestaan als b-kant begon is niet onlogisch. Het nummer is veel complexer dan de songs waarmee de jonge Brit bekend werd. Met zijn vele stemmingswisselingen, psychedelische effecten en expansieve gitaarsolo’s is de nieuwe versie van Brew zo mogelijk nog ingewikkelder dan de eerste uitvoering, bijna twee minuten langer ook. Het is opvallend dat Declan de stilte tussen twee albums verbreekt met een prog-rock track. Hopelijk betekent dat dat hij op zijn tweede album ook nieuwe paden verkent.
Alter Bridge is de ‘go to band’ voor mensen die hun rock graag heavy hebben, maar zonder hel en verdoemenis, moord en doodslag of andersoortige boven, onder of buitenaardse thematiek.
Goed kunnen spelen, hard kunnen rocken en zingen over normale mensenzaken dat is waar de band 15 jaar geleden mee begon en waar nu miljoenen fans dagelijks hun voordeel mee doen. Voor hen hebben we goed nieuws. Myles Kennedy en Mark Tremonti hebben weer genoeg songs geschreven voor een nieuw album. Het 6e studio-album van Alter Bridge is Walk The Sky gedoopt en zal op 18 oktober wereldwijd worden uitgebracht.
Een nieuw album wordt vrijwel altijd aangekondigd met een nieuwe single. De aankeiler van Walk The Sky heet Wouldn’t You Rather en schept verwachtingen. De nieuwe track is stevig en slim en bevat opvallend veel instrumentale passages. Niet dat Myles niks te doen heeft, maar zijn maten mogen lekker uitpakken.
Een nieuw album gaat vrijwel altijd gepaard met een nieuwe tour. Ook aan die ongeschreven wet houdt de band uit Orlando, Florida zich. In oktober komt Alter Bridge weer naar Amsterdam. een gewaarschuwd mens koopt nu al tickets.
LIVEDATUM: 10 december AFAS Live, Amsterdam.
Wekelijks maakt onze verslaggever Martje Schoemaker een podcast over de nieuwe singles die je die week nieuw hoort op de Pinguin Radio playlist.
Een nieuwe week betekent dus weer veel nieuwe muziek op Pinguin Radio, deze platen hoor je voorbij komen:
We hebben eerder muziek van The Regrettes gedraaid. Vorig jaar hadden we California Friends op de playlist en het jaar daarvoor Seashore. Toen waren we nog de enigen die vielen voor de charmes van de dames (+heer) uit L.A. Maar nu kan het niet anders dan dat we gezelschap gaan krijgen. Nieuwe single I Dare You is namelijk veel te leuk om geheim te blijven.
The Regrettes maken schaamteloze retropop naar model van The Bangles en The Pretenders. Beetje punky, beetje garage, maar vooral vrolijk. Muzikaal dan, tekstueel heeft bandbaas Lydia Night wel wat appeltjes te schillen lijkt het. Wie er precies wordt uitgedaagd in I Dare You weten we niet, maar hij of zij kan beter even uit de buurt blijven.
I Dare You is de vierde en beste voorloper van The Regrettes album twee, dat How Do You Love zal gaan heten en op 9 augustus uitkomt. Anderhalve maand later zullen The Regrettes te zien zijn in de kleine zaal van Paradiso, die al lang en breed is uitverkocht. Misschien toch maar verplaatsen naar de grote zaal, The Regrettes zijn namelijk veel te leuk om klein te blijven.
LIVEDATUM: 17 november Paradiso, Amsterdam.
