Pinguin Radio introduceert 3 TO KNOW. Met zoveel nieuwe muziek en opvallende artiesten is het leuk als we ze iets beter leren kennen. Dus stellen we de belangrijke vragen!
Altijd dezelfde vragen, altijd een andere artiest. Dit keer leggen we de vragen voor aan Vos van Bowl.
Wishful Thinking is de debuutsingle van Honey I’m Home, een nieuwe band met Amsterdam als uitvalsbasis.
Als je het nummer hoort, hoor je meteen de makers van dit smaakvol en zorgvuldig opgebouwde, meerstemmig gezongen barokke kunststukje wel vaker een opnamestudio van binnen hebben gezien. Dus zijn we op onderzoek uitgegaan en op de volgende informatie gestuit. Van de vijf bandleden hebben er drie een ‘verleden’. Zangeres-gitarist Sofie Oosterman komt uit Marathon, zanger-gitarist Thom Schotanus is of was bassist bij Jagd en Jasper Meurs drumde in WIES en bij Banji. Vooralsnog ontraceerbaar zijn toetsenist Hugo de Groot en bassist Evelien Keesmaat. Nu maar hopen dat Honey I’m Home van de lange adem is, want van deze close harmony shoegazeband willen we graag nog meer horen.
Het Utrechtse Bowl weet de ledematen weer in beweging te brengen met nieuwe single The Ghost.
De opvolger van The Weight heeft wel iets van de nerveuze en artistieke dansmuziek die rond 1980 vanuit de V.S. onze richting werd opgestuurd. Denk daarbij aan bands als Talking Heads, B52’s en vooral tijdens het slotstuk waarin een saxofonist opduikt the Contortions van James Chance. De toen gehanteerde verzamelnaam voor deze vroege vorm van postpunk was no wave. Eind deze maand volgt het moederalbum, The Rude Interruption Of Fear, een plaat met als verbindend thema de worsteling van zanger Vos Ploeg met zijn persoonlijke demonen.
Japanese Breakfast – For Melancholy Brunettes (& sad women) (Dead Oceans)
Een groeibriljant, dit vierde album van Japanese Breakfast, het geesteskind van singer-songwriter Michelle Zauner. Mooiste plaat die ze schreef.
Hoe zit het ook alweer? Japanese Breakfast is die band uit Philadelphia, de stad waar ook The War On Drugs groot is geworden. Hall & Oates zetten er bovendien hun eerste voetstappen. Muzikaal bovendien geen raakvlakken.
Japanese Breakfast maakt indiepop waar door het warme stemgeluid van Zauner extra veel gevoel in wordt gelegd. Zij, geboren in Seoul, een Koreaanse moeder en een Joods-Amerikaanse vader, heeft er voor gekozen een wat organischer plaat te maken dan voorganger Jubilee uit 2021. Het komt het geluid ten goede.
For Melancholy Brunettes (& sad women) is het mooiste album van Japanese Breakfast tot nu toe. Hoor Matt Chamberlain, bekend van onder meer Edie Brickell & New Bohemians, Bowie, Morrissey en Pearl Jam eens op zijn drumvellen slaan in het heerlijke, licht rockende Picture Window. Hij zorgt voor nét wat extra pit.
Mooiste song op het album is Men In Bars, het zalige duet met grootheid Jeff Bridges (The Big Lebowski). Zauner zocht een stem die zowel de lage registers goed pakte en waar veel karakter in zit. Dan ben je bij The Dude inderdaad aan het juiste adres. Pieter Visscher
Pinguin Radio introduceert 3 TO KNOW. Met zoveel nieuwe muziek en opvallende artiesten is het leuk als we ze iets beter leren kennen. Dus stellen we de belangrijke vragen!
Altijd dezelfde vragen, altijd een andere artiest. Dit keer leggen we de vragen voor aan Dan van GURRIERS. Die een heel rondje Nederland komen plat spelen.
‘A poor man’s Bruce Springsteen’, de Amerikaanse Frank Turner. Je kunt Petey USA wegzetten als niet bijster origineel, maar de man is zeker niet gespeend van talent en wat hij misschien mist in originaliteit maakt hij meer dan goed met zijn tomeloze energie.
Los daarvan is zijn nieuwe single The Milkman een nummer waarvan je de zomer in je bol krijgt. We kennen Petey nog van een paar jaar geleden. Toen pikten we een nummer op van zijn USA album. En ging Peter Martin uit Detroit nog gewoon als Petey door het leven. Klaarblijkelijk is er ergens een andere Petey opgestaan waardoor onze Petey zich genoodzaakt zag om zijn artiestennaam aan te passen. Dat hoeft overigens geen muzikale Petey te zijn. Martin is ook actief en populair op TikTok.
Nog even over The Milkman. Ook in de VS worden melkboeren met een schuin oog aangekeken door echtgenoten die twijfelen aan de echtelijke trouw van hun partner. In de clip van The Milkman speelt Petey zo’n flierefluitende huis aan huis leverancier. Maar het nummer gaat eigenlijk over je zelf een schop onder je kont te geven en leren te genieten van het leven.
Op Bump In The Road is Sofie Winterson weer de vocalist van dienst.
Haar zachte zang geeft de up-tempo post new wave song een weemoedige ondertoon die natuurlijk past bij het onderwerp: mal d’amour. Naast Sofie’s zang zijn het weer de klaterende gitaren die 4e -veel te korte- single van evenzovele album van MICH laten opstijgen. Chair, de opvolger van Nuts, NO en MICH is nu uit.
Na twee singles is nu al wel duidelijk dat we nog veel lol gaan beleven aan het Enschedese Badminton.
Badminton debuteerde vorig jaar met het onstuimige Rich Girl en komt nu terug met het iets gedisciplineerdere Come On Over. Maar ook van de nieuwe single spat de levenslust af. Wat dat betreft had de band beter Squash kunnen heten, maar soit. Het is ook lekker om eens nieuwe veelbelovende Nederlandse band te horen die geen zwaarmoedige postpunk speelt, maar gewoon lekker vette rock waarop je allerlei etiketten kunt plakken, maar die doet wat die moet doen; een mens vrolijk, dorstig en (even) zorgeloos maken. EP is in de maak, tour begint binnenkort.
Het is niet zo dat St Vincent heeft haar gitaar in de foedraal heeft gelaten voor haar muzikale bijdrage aan de film Death of A Unicorn.
De break in DOA is een stukje funk van Prince formaat. Maar het zijn toch voornamelijk ronkende bassynthesizers, ratelende drumcomputers en overstuurde keyboards die hier de dienst uitmaken. Haar zang heeft de zangeres-componist-producer gedompeld in een rockabilly-echo wat prima past bij het stampende boogieritme van het nummer. Net zoals de song uitstekend past in een horrorfilm. Death Of A Unicorn is een soort Bambi from Hell, maar dan dus met een eenhoorntje ipv een hertje.
Wekelijks maakt onze verslaggever Martje Schoemaker een podcast over de nieuwe singles die je die week nieuw hoort op de Pinguin Radio playlist.
Een nieuwe week betekent dus weer veel nieuwe muziek op Pinguin Radio, deze platen hoor je voorbij komen:
