Category: Nieuwe Muziek

Editors – Black Gold

Met ‘Frankenstein’ deed Editors niet iedereen een plezier. Het nummer had een uneasy listening factor die zelfs sommige die hard Editors fans de wenkbrauwen deed fronzen.

Nieuwe single Black Gold is weer Editors in optima forma, een statige staaltje gothic rock met een episch slot. Tenminste als je de album versie luistert. De single edit stopt plotseling terwijl het mooiste nog moet komen. De wondere wegen van de muziekindustrie zullen we maar zeggen.

Black Gold is een van de drie nieuwe nummers tevens titelsong van het eind oktober te verschijnen best of album van de Britse band. Naast de drie nieuwe titels telt het Black Gold album de dertien meest gewaardeerde songs van de zes studio-albums die Editors sinds 2005 heeft uitgebracht. Black Gold komt o.a in een luxe editie met twee cd’s waarvan de tweede is gevuld met akoestische versie van acht nummers die op cd één in volle glorie staan. Een ideaal cadeau dus voor de fans om te geven of te krijgen. 

Concerten: 1 februari Sportpaleis, Antwerpen. 27 juni Zuiderpark, Den Haag.

Green Day – Father Of All…..

Eerder deze week werd bekend gemaakt dat Green Day op bezoek komt in Grunn. En hups op vrijdag releasedag komt er meteen een nieuwe single achteraan! En hoe klinkt Green Day drie jaar na ‘Revolution Radio’ en vijfentwintig(!) na ‘Rookie’? Alsof de tijd geen grip heeft op het trio.

Father of All… is stilistisch gezien, meer hard rock dan pure punk en ook nog eens flink retro met zijn van box naar box gierende gitaren. Dat roept de vraag op, is Green Day de wilde haren aan het verliezen? Niet echt. De branie waarmee de mannen aan de snaren rukken cq op de trommels beuken maakt duidelijk dat het heilige vuur nog niet is gedoofd.

Father Of All…. is het titelnummer van album 13 van de rebellenclub van Bilie Joe Armstrong. De release van het naar horen zeggen maar 26 minuten durende album staat voor februari 2020. De volledige titel is Father Of All Mother Fuckers, maar daar kom je in de V.S. niet mee weg.

Ogenschijnlijk is Father Of All…. een lied over de liefde, maar Green Day zou Green Day niet zijn als je tussen de regels door geen verwijzing leest naar de Father Of All Mother Fuckers wiens naam rijmt op…. dumb.

Concert: 14 juni Stadspark, Groningen (samen met Weezer en Fall Out Boy)

Mondo Cozmo – Black Cadillac

Het intro is puur Creedence. Wat volgt is een vrij letterlijk citaat uit Waiting For The Man van Lou Reed’s Velvet Underground. Voeg daar Stones, Bowie en Dylan aan toe en je weet dat Black Cadillac, de nieuwe single van Mondo Cozmo van alle kanten bij elkaar geritseld is.

De officiële term is eclectisch. Wij noemen het sprokkelrock. En daar is niks mis mee, immers beter goed gejat dan etc. En Cozmo‘s Black Cadillac is uitstekend geassembleerd.

Mondo Cozmo is Joshua Ostrander, die zijn geluk in diverse bands heeft beproefd voordat hij in 2016 het achteraf gezien verstandige besluit nam om voor zich zelf te gaan beginnen.

Ostrander mag dan wel solo zijn. Alleen is hij niet. Op Black Cadillac kreeg hij o.a. hulp van twee leden van Black Rebel Motorcycle Club, terwijl hij de productie deels delegeerde aan cracks als Lars Stalfors (Cold War Kids, St Vincent) en Butch Vig (Nirvana, Garbage). Kosten noch moeite dus, maar het resultaat is er dan ook naar. Album en tour volgen volgend voorjaar. 

Bonnie “Prince” Billy kondigt nieuw album aan

Bonnie “Prince” Billy is een drukbezette man – in de afgelopen vijf jaar heeft hij meerdere albums uitgebracht met eerder opgenomen nummers van Susanna Wallumrød, Mekons, Merle Haggard, van hemzelf én is hij een samenwerking aangegaan met Bitchin Bajas! Mocht je de tel kwijt zijn geraakt, alleen een album van zijn eigen werk mist nog in deze periode – ‘Wolfroy Goes To Town’ uit 2011 was de laatste. Vandaag is bekend geworden dat op 15 november het nieuwe Bonnie ”Prince” Billy album ‘I Made A Place’ verschijnt.

Dingen gebeuren om redenen die vaak groter zijn dan wij en buiten onze macht liggen. Ze gebeuren plotseling of ze gebeuren langzaam – maar ze gebeuren altijd één dag tegelijkertijd en dag na dag. Will Oldham over de samenloop van de markt, waarden, esthetiek en het proces dat langzaam het nieuwe album ‘I Made A Place’ maakte.

“In recent years, the whole world of recorded music, in the way that such music is conceived, perceived, recorded, released and distributed, has been atomized. I tried holding my breath, waiting for the storm to pass, but this storm is here to stay and its devastation is our new landscape. What else is a person to do except what he knows and feels, which for me is making records built out of songs intended for the intimate listening experiences of wonderful strangers who share something spiritually and musically? I started working on these songs thinking that there was no way I was going to finish them and record and release them. This was a constructive frame-of-mind that protected the songs until this frightening moment when we let go of them and give them to you.”

Ook de nieuwe single en video van “(At The) Back of the Pit” is vandaag uitgekomen waarin Will zich afvraagt wat we moeten doen met de dingen waar we van houden als het tijd is voor de dood (en dus wedergeboorte) van onze zorgvuldig opgebouwde wereld.

Olivia Jean – Brushfire

Olivia Jean Markell is een van de hofdames van Jack White’s Third Man label. De 29 jarige vamp begon haar loopbaan als Black Belle, een ‘garage goth’ band die tot stand kwam op initiatief van White die graag een all female rockband op zijn label wilde hebben.

The Black Belles zijn niet langer dan een album en een handvol singles bij elkaar gebleven. Terwijl Olivia’s zussen in het kwaad hun heil elders gingen zoeken bleef Olivia op verzoek van Jack plakken.

Olivia Jean is een duivels goede gitariste en weet ook haar weg op een heleboel andere instrumenten. Ze is te horen op vrijwel elk album dat op Third Man Records is uitgekomen, dus ook die van Jack zelf. Daarnaast maakt ze soloalbums. Haar tweede, Night Owl is vers van de pers. Daarop is ook Brushfire te vinden een song, oorspronkelijk van de legendarische powerpopband The Flamin Groovies.

Op Brushfire speelt miss Jean de spreekwoordelijke sterren van de hemel. Alle solo’s zijn van de black haired beauty zelf. Dat ze niet heel geweldig zingt, speelt daarom nauwelijks een rol. Mocht je nieuwsgierigheid zijn gewekt, dan ligt er dus een album vol meer van dit soort gitaristische hoogstandjes op je wachten.

The Growlers – Foghorn Town

Een album per jaar halen The Growlers net niet. Maar het scheel niet veel. Over niet al te lange tijd verschijnt ‘Natural Affair’, album acht in tien jaar tijd.

Foghorn Town mag de kar trekken. De nieuwe single van de band is niet essentieel anders dan ouder werk, maar dat hoeft ook niet want de formule van mid tempo rocksongs met surf en psychedelische trekjes, licht melancholieke ondertoon en meerstemmig gezongen refreinen is nog lang niet sleets.

Foghorn Town is min of meer autobiografisch. De song gaat over de hometown van de band, Dana Point een havenstad in California waar het vaak nevelig is en het geluid van mishoorns zelden van de lucht. Toen de band begon kregen ze vaak te horen dat het nooit wat zou worden, dat ze hun Foghorn Town nooit zouden ontgroeien. Wel dus.

Hoewel geen hitmachine is The Growlers een geslaagde band en stelde het succes hen in staat naar L.A. te verkassen en daar ‘a place in the sun’ te scoren in plaats van in de mist van hun thuisstad te blijven hangen.

Concert: Dinsdag 18 februari TivoliVredenburg, Utrecht.

Nieuwe single + album Underworld

Het nieuwe album van Underworld heet DRIFT Series 1 en verschijnt op 1 november 2019.
(Let op: 1 week later dan oorspronkelijk was aangekondigd). Met Drift Series 1 spendeer je exact één jaar in het hoofd van Underworld.  Op 1 november 2018 releaste de band de track Another Silent Way. Dat was het begin van een trip, zonder plan, zonder eindbestemming en met slechts 1 mantra: “Drift is the opposite of ‘normal’ or ‘usual practice’; we’ll do this until we’re dust.”

De bedoeling van Rick Smith en Karl Hyde was om 52 weken aan een stuk muziek en film te creëren en uit te brengen. Na amper een paar weken tijd vond het experiment vanzelf zijn weg en werden grenzen ontdekt en verlegd. Op 1 november 2019 komt DRIFT Series 1 uit.  Een Sampler Edition (CD/LP) met daarop extracten uit het hele project. Maar ook een allesomvattende box-set, met liefst 7 CDs, 1 Blu-ray en een boek van 80 pagina’s vol interviews, commentaar, teksten, foto’s en gedichten. Op zaterdag 23 november staat Underworld in de Ziggo Dome.

 

Pinguin Radio Podcast – Nieuwe muziek

Wekelijks maakt onze verslaggever Martje Schoemaker een podcast over de nieuwe singles die je die week nieuw hoort op de Pinguin Radio playlist.

Foto: Connor Clerx

Een nieuwe week betekent dus weer veel nieuwe muziek op Pinguin Radio, deze platen hoor je voorbij komen:

  1.  Death Cab for Cutie – To the Ground (IJsbreker)
  2. Carriers – Another Guy
  3. Olivia Jean – Brushfire
  4. The Growlers – Foghorn Town
  5. Real Derek – Bricks (NL)
  6. Metronomy – Wedding Bells

 

Carriers – Another Guy

Ja, Another Guy van Carriers doet sterk aan het werk van the War On Drugs denken. Maar ook niet weer zoveel dat je de band of beter de man achter de band van plagiaat of epigonisme kan beschuldigen.

Carriers is een eenpersoonszaak, die wordt gerund met hulp van een stel vrienden. De ondernemer is Curt Kiser, een veteraan uit de indie-scene van  uit Cincinatti. In zijn vriendenclub zitten o.a. van Bryan Devendorf van The National en John Curley van Afghan Whigs. Curt heeft vijf jaar aan zijn debuut als Carriers gewerkt, deels uit perfectionisme deels omdat hij het opnameproces goed onder de knie wilde krijgen. Het tweede verklaart de helderheid van de productie, het eerste de trefzekerheid van de songs en de performance. Another Guy is overigens de enige track op het vers verschenen ‘Now Is The Time For Loving Me, Yourself & Everyone Else’ album dat War On Drugs trekjes heeft. En ook zeker niet het enige goede nummer.

Real Derek – Bricks

Drie keer is ook voor Real Derek scheepsrecht. Na twee best wel goede singles komt het Noordelijke duo nu met een nummer op de proppen dat langer blijft hangen en de indruk wekt dat Real Derek een act zou kunnen zijn met een lange levensduur.

Zoals veel tracks van alternatieve polderacts speelt ook Bricks zich af in de garage.  De werkplaats van Roy van Roosendaal en Doortje Hiddema is echter gespecialiseerd in de wat meer luxe middenklassers.

Real Derek single 3 heeft een cruise tempo, een hoekige Lou Reed riff, een surfgitaarsolo en prettige laconieke zang met Roy in de hoofd en Doortje in de bijrol. Klonk de band op de vorige singles nog lief en een beetje naïef, Bricks heeft lef en body. Het verse duo zit dus duidelijk in de versnelling. Wat ze nog missen is kilometers op de teller. Goed nieuws dus dat Real Derek meedraait in de ….

POPRONDE:

Nijmegen: 12 sept – Doornroosje

Apeldoorn: 13 sept – Humphrey’s Café

Gouda: 14 sept – Barbier

Roermond: 15 sept – Royal Theater

Delft: 19 sept – de Engel

Almelo: 22 sept – België

Eindhoven: 27 sept – Wilhelmina

Almere: 28 sept – KAF

Haarlem: 05 okt – Patronaat Café

Dordrecht: 06 okt – Het Magazijn

Assen: 17 okt – New Café Image

Rotterdam: 02 nov – Rotown

Breda: 14 nov – De Bommel

Den Haag: 16 nov – Café de BieB