|
Category: Nieuwe Muziek
Demob Happy – Autoportrait
Demob Happy maakt poppy hard rock of zo je wilt harde poprock. Dat lijkt makkelijker dan het is, want decibellen en melodie gaan maar moeilijk samen leert de praktijk.
Het was dan ook even oefenen voor de Britten. Het eerste album was veelbelovend maar wisselvallig. Op album twee -met ‘Be Your Man’- was het beest zo goed als getemd. Het eerder dit jaar verschenen ‘Less is More’ en het gloednieuwe Autoportrait laten horen dat het trio zijn zaakjes nu helemaal op orde te heeft.
Autoportrait is een elastieke popsong met betonnen gitaren en fijn refrein, geschikt voor zowel headbangers als meezingers. Demob Happy wordt wel vergeleken met Royal Blood. De overeenkomst is dat beide bands hard rocken binnen een poppy kader. Maar waar het Royal Blood een beetje stil lijkt te staan is Demob Happy nog volop in ontwikkeling. De band toert momenteel als supportact van Royal Blood. Over een jaar zouden de rollen wel eens omgedraaid kunnen zijn.
Jorja Smith – Be Honest (feat. Burna Boy)
Afgelopen vrijdag dropte de met prijzen overladen 22 jarige Jorja Smith, één van de grootste namen van de nieuwe Britse soul op dit moment, haar nieuwe single Be Honest. Het is de eerste track sinds de release van haar prachtige en zeer succesvolle gouden debuutalbum Lost & Found, dat inmiddels meer dan 100.000 keer over de toonbank ging en al zo’n 400 miljoen keer is gestreamd.
Be Honest klinkt zomers, zwoel, upbeat en flirterig. Ook is Burna Boy op deze track te horen. Hij is één van de snelst opkomende talenten in de hedendaagse Afrikaanse music scene. Het is niet de eerste keer dat ze samen te horen zijn. Eerder leverde Jorja Smith een bijdrage aan Burna Boy’s Gum Body.
De release van Be Honest viel samen met haar optreden op Lowlands. In de pers werd ze genoemd als dé ontdekking én mogelijke opvolger van Amy Winehouse.
Jorja brak in 2016 door met haar debuut single Blue Lights, opende in 2017 voor Bruno Mars en werkte samen met o.a. Stormzy (Let Me Down), Drake (More Life) en Kendrick Lamar (I am). Ze is beïnvloed door artiesten als Amy Winehouse, Lauryn Hill en Alicia Keys. Binnen het genre weet ze haar eigen stijl te ontwikkelen. Haar kleurrijke soul mengt ze met jazz, pop, hiphop en R&B.
Pumarosa – Fall Apart
Pumarosa is back! Twee jaar na het debuutalbum The Witch, met daarop de grote Pinguinhits Honey, Dragonfly en het epische Priestess. Fall Apart is weer een bijzonder meesterwerk van het vijftal uit Londen. Veel elektro en postpunk invloeden met aandacht voor sfeer en tempowisselingen. Op 3/4 zit een enorme eruptie en ook de dreigende stem van Isabel Munoz-Newsome mag niet onbenoemd blijven. We want more. Nog even wachten, want het nieuwe album Devastation verschijnt 1 november.
The Growlers – Natural Affair
De Amerikaanse band The Growlers heeft een misleidende naam. To growl betekent grommen. Zanger Brook Nielsen doet veel maar grommen staat niet op zijn repertoire. Wat hij wel doet is lekker laid-back liedjes zingen die geworteld zijn in de Californische surf/garagecultuur.
Natural Affair, het titelnummer van alweer het achtste Growlers album is een vlotte track met een positieve toon en een filosofische tekst over Mother Nature die een bitch zou zijn. Of over een disfunctionele familie, dat kan ook.
In de tien jaar dat The Growlers actief zijn is hun muzikale formule niet echt veranderd. Wel heeft het succes van songs als Dope On A Rope en Going Gets Tough (ook misleidend energieke titels) er voor gezorgd dat de band tegenwoordig kan beschikken over een riant opnamebudget en dat mooie producties als Natural Affair.
CONCERT: 18 februari 2020, TivoliVredenburg, Utrecht.
Amber Run – Neon Circus
Onlangs kondigde de Engelse indierock band Amber Run hun nieuwe album Philophobia aan. Deze derde langspeler verschijnt op 27 september.
De bekendmaking van Philophobia ging samen met de release van hun tweede track Neon Circus. Het is een intense rockplaat die heerlijk uit te speakers knalt en die vervolgens op een typische Amber Run manier wordt afgebouwd.
Over Neon Nircus zegt frontman Joe Keough: “Neon Circus is a song about getting the fuck off your phone. Nothing meaningful happens with your head titled downwards towards your black mirror. It’s a song that is a call to action to be there with us.”
Live: 19 september, Melkweg (Amsterdam)
Kiev – Willing Eyes
Met ‘Be Done Dull Cage’ scoorde Kiev een bonafide Pinguin-hit. Dat wil zeggen dat de song super geliefd is bij onze luisteraars, maar dat verder bijna niemand hem kent.
Dat ligt ook een beetje aan de band zelf. ‘Dull Cage’ zou een solide basis zijn geweest voor een carrière, maar dan had er wel snel een opvolger moeten komen. En een tournee was ook niet verkeerd geweest. Maar zo steekt het gezelschap uit het Californische Orange County niet in elkaar. Kiev is meer een project dan een band. De leden komen bij elkaar als het zo uitkomt, van planning is niet echt sprake. ‘Be Done Dull Cage’ stamt uit 2011, het eerste en enige Kiev album volgde twee jaar later. Daarna nada.
Kiev dreigde dus als voetnoot in de geschiedenis te verdwijnen tot hun naam eerder dit jaar ineens weer opdook. Blijkbaar heeft Kiev fans in Foals, want de Britten charterden de band als supportact voor hun tournee langs de Amerikaanse West-Coast. Naar nu blijkt kwamen de Kiev mannen tijdens hun winterslaap wel regelmatig bij elkaar om nieuwe nummer te maken. Helaas stonden perfectionisme en praktische bezwaren een release in de weg. De shows met Foals bevielen echter zo goed dat men besloot de draad weer op te pikken. Bij nadere beschouwing bleken de nieuwe songs ook best wel mee te vallen.
Het plan is nu om de opnamen een voor een uit te brengen. Willing Eyes is de eerste. Er gebeurt teveel in het vijf en halve minuut durende nummer om in één keer in je op te nemen, maar herhaalde blootstelling geeft toegang tot een proggy, funky en meeslepend nummer met een hook van heb ik jou daar. Kortom Kiev is terug. Geniet zo lang het duurt.
Bon Iver – Faith
Je moet er van houden luidt het cliché. Veel luisteraars raken in katzwijm bij het horen van de falsetstem van Bon Iver‘s Justin Vernon. Anderen ervaren zijn zang als nagels op een schoolbord.
Ondanks de irritatie die Bon Iver bij sommigen oproept, is de band invloedrijk en enorm populair. Omdat we toch wel een beetje rekening willen houden met de haters hebben we met zorg een nummer uitgekozen van het net verschenen nieuwe album, i.i om te draaien als opvolger van Graadmeter hit ‘Hey Ma’.
Dat was niet makkelijk, want los van de stem tellen de songs van Bon Iver wel meer hindernissen, die een brede consumptie in de weg staan. Denk aan autotune passages, ongebruikelijke instrumentale breaks en experimentele melodieën (lees geen). Na lang wikken en goed luisteren is de keus gevallen op Faith, een song met alle elementen die Bon Iver tot zo’n gewaardeerde kracht maken – kopstemzang, bijzondere sfeer en sterke compositie- maar zonder (nou ja bijna) de eerder genoemde irritatie-factoren. Veel plezier/sterkte! (doorhalen wat niet wordt verlangd).
Johnny Marr – The Bright Parade
Wat hij ook doet Johnny Marr zal eeuwig en altijd de de gitarist blijven van The Smiths. Inmiddels heeft hij zich in zijn lot geschikt en lijkt hij zelfs een beetje trots op zijn verleden.
Het liefst wilde Marr anoniem blijven en opgaan in andere bands. Hij was los/vast lid van o.a. The Pretenders, The The en The Cribs. Met Isaak Brock begon hij Modest Mouse en met Bernard Sumner (New Order) Electronic. Daarnaast was hij in de markt als studiomuzikant. In die hoedanigheid is Marr te horen op platen van Bryan Ferry, Talking Heads, Beck e.v.a. Maar wat hij ook deed, de geur van The Smiths heeft hij nooit van zich af kunnen schudden. Een reünie van de band lijkt uitgesloten, wat de status alleen maar vergroot.
Sinds begin deze eeuw maakt hij muziek onder eigen naam, ambachtelijke gitaarrock in de stijl van de Britse gitaarschool waarvan hij een van de oprichters is. Marr zit duidelijk niet te wachten op de druk van een hit. Met uitzondering misschien van Easy Money heeft hij dan ook geen (solo)songs met het eeuwige leven. Ook The Bright Parade zal waarschijnlijk niet veel verder komen dan de reeds bekeerden. De unieke gitaarsound en de imponerende solo maken The Bright Parade echter tot een song die het verdient te worden gehoord. Al is het maar als reminder dat Johnny Marr nog steeds een van de beste Britse gitaristen is. Aller tijden.
Pinguin Radio Podcast – Nieuwe muziek
Wekelijks maakt onze verslaggever Martje Schoemaker een podcast over de nieuwe singles die je die week nieuw hoort op de Pinguin Radio playlist.
Een nieuwe week betekent dus weer veel nieuwe muziek op Pinguin Radio, deze platen hoor je voorbij komen:
- Big Thief – Not (IJsbreker)
- Demob Happy – Autoportrait
- The Growlers – Natural Affair
- Kiev – Willing Eyes
- Bon Iver – Faith
- Johnny Marr – The Bright Parade