Category: Nieuwe Muziek

Vampire Weekend – This Life

This Life is Vampire Weekend ten voeten uit en op zijn best! De band pikte in 2008 met debuutsinge A-Punk de draad op die Paul Simon had gesponnen met zijn Graceland album en werd er wereldberoemd mee.

Vampire Weekend wegzetten als simpele Simon adepten is de band veel te kort doen, maar als ze de Soweto beat weer oppakken, zoals op This Life gaat de zon meteen schijnen.

This Life is het enige  nummer, dat naadloos aansluit bij de eerste en nog steeds grootste hit van de band, de vijf andere nieuwe songs die nu online staan vliegen alle kanten op, waar natuurlijk niks mis mee is.

Het nieuwe album van Vampire Weekend, het eerste zonder Rostam heet Father Of The Bride en komt op 3 mei uit, volgende week dus al. Fun fact, de vader van de bruid van bandbaas Ezra Koenig is de dochter van Quincy Jones.

 LIVEDATA: 5-7 juli Down The Rabbit Hole. 19 november AFAS Live, Amsterdam.

Everyone You Know – The Drive

The Drive volgt een aantal vrienden tijdens een nachtelijk autorit door de stad. Er zijn drank en drugs in het spel en de politie is niet ver weg. Welkom in de wereld van Rhys Kirby-Cox en zijn broer Harvey Kirby a.k.a. Everyone You Know.‘

Just another story to tell’ gaat het refrein van The Drive, een song die door de Londense broers wordt omschreven als ‘a little window in a young adults life’. De tekst is dus belangrijk, maar het werkzame onderdeel van the Drive is de toonzetting, de samenvloeiing van tekst, muziek en productie. Er wordt gerapt en gezongen op een funky beat, maar The Drive is geen hip hop of r&b. Noem het metropool muziek of Europese urban met echo’s van The Streets (Dry Your Eyes). 

Everyone You Know is muzikaal actief sinds 2018, komt eigenlijk dus nog maar net kijken. Maar hun potentie is nu al wel duidelijk. The Drive is de leadtrack van EP 2 van het duo, die later dit jaar wordt verwacht.

Babe Rainbow – Something New

Babe Rainbow klinkt alsof ze in de zelfde ketel met toverdrank zijn gevallen als Pond & King Gizzard & Tame Impala. We doelen op het Australische Babe Rainbow en niet op de naamgenoot uit Canada.

Something New is een liefdeslied. Op plaat lijkt het een conventionele ode aan een mensenpartner. De clip laat zien dat het object van affectie de paddo is. Net als genoemde soortgenoten zit ook Babe Rainbow niet verlegen om repertoire. Een album per jaar lukt makkelijk, inspiratie is klaarblijkelijk een van de neveneffecten van hun paddo-inname.

Het zongedroogde Something New is weer lekker retro en ontspannen, en in sound en stijl te plaatsen ergens tussen Pond en Khruangbin in. Vanuit de hemel ziet Syd Barett dat het goed is. Er zijn nog geen berichten dat Something New vervolg krijgt in de vorm van een album. Mocht dat wel zo zijn dan zal de plaat waarschijnlijk pas na de zomer verschijnen. In september toert Babe Rainbow door ons land wat meestal gepaard gaat met een nieuw album. 

LIVEDATA: 12 September Bitterzoet, Amsterdam. 13 september EKKO, Utrecht. 14 September Rotown, Rotterdam.

Foals – In Degrees

foals

Gisteren speelde Foals in een bomvolle Paradiso. Nagenieten doen we met de nieuwe videoclip bij de te gekke single In Degrees. Hieronder lees je de recensie van het album nog eens.

Everything Not Saved Will Be Lost – Part 1 is een vrij lange titel en dat geeft niets. We weten meteen hoe het tweede deel gaat heten. Daar houden we van. Het gaat naar verluidt in het najaar van 2019 verschijnen. We verheugen ons er alvast op, want met Foals weet je dat een zekere kwaliteit verzekerd is.

Everything Not Saved Will Be Lost – Part 1 is het vijfde album van het kwartet sinds 2008. De periode tussen het laatstverschenen, uitstekende What Went Down (2015) en deze worp is vier jaar en die tijdspanne is langer dan we van de heren gewend zijn. Everything Not Saved Will Be Lost – Part 2 zou dan ook een stukje compensatiedrift kunnen zijn. Enfin.

Over naar de muziek van de Britten. De indierock is wat elektronischer geworden dan we gewend waren, hoewel de synthesizer altijd al een voorname plek innam binnen het geluid van de band. Daarnaast wordt ook nu een stuk engagement niet uit de weg gegaan; thema’s als klimaatverandering, politieke toestanden en mentale problematiek (mogelijk daar aan gekoppeld) worden niet uit de weg gegaan. Foals noemt geen man en paard, zonder dat je echt verstrikt raakt in de teksten van de band uit Oxford. Een goed verstaander heeft aan een half woord vaak genoeg.

Everything Not Saved Will Be Lost – Part 1 is overduidelijk een plaat die niet subiet zijn geheimen prijsgeeft. Veel valt na een aantal luisterbeurten pas op zijn plaats. Het huppelende synthritme van het prachtige Exits heeft veel weg van het geluid dat Tears For Fears produceerde ten tijde van Songs From The Big Chair (1985) en zo zijn de jaren 80 veel vaker in beeld. Neem ook het slotstuk van opener Moonlight, bijvoorbeeld.

Wanneer het gejaagd wordt, is Foals vaak op z’n best. Zo zijn de drie minuten van White Onions vrij poppy en daarnaast niet te versmaden. Het stroperig startende Syrups heeft met de laatste twee minuten van de song, als het gaspedaal plots wordt ingetrapt en opeens een urgentie ontstaat om U tegen te zeggen het beste in huis wat Foals te bieden heeft. En dat is nogal wat. Niet in de laatste plaats door het immer intrigerende stemgeluid van zanger Yannis Philippakis met zijn Grieks-Joodse roots.

Er zijn geen dissonanten te vinden op Everything Not Saved Will Be Lost – Part 1, dat met de met zweverige synths aangeklede ballade I’m Done With The World (& It’s Done With Me) een soort apocalypsachtig slotstuk krijgt dat het album verdient. Op naar het najaar! Pieter Visscher 

LIVEDATUM 06/07 Down The Rabbit Hole, Beuningen

Last Train – The Idea Of Someone

Last Train is ‘een groep van rots Frans’, zegt de Franse wiki volgens google translate. Een Franse rockband dus, uit de Elzas op wat preciezer te zijn. Het eerste wat opvalt aan The Idea Of Someone is dat Last Train goed naar (het oude) Radiohead heeft geluisterd. Niet dat dat een probleem is. Zeker niet als je je inspiratie verwerkt in zulke prachtsongs als The Idea Of Someone.

Je hoort dus waar de band de moutarde vandaan heeft, maar Last Train is wel wat meer dan een zingende fanclub. The Idea Of Someone is een langzaam uitdijend rockepos dat gaandeweg wint aan tempo en volume en uitmondt in een toverbal van gitaren en samenzang. The Idea Of Someone klinkt alsof het live, zonder opsmuk is  opgenomen, een indruk die wordt bevestigd door de zwart wit clip.

In Frankrijk staat Last Train ook te boek als een vrij sensationele liveband. Ze traden o.a. op in het voorprogramma van Muse en Placebo en wisten op eigen naam Bataclan uit te verkopen. Tot slot nog wat lof van de Franse pers in vertaling van google. “hexagonale rocksensatie” (Yes FM) en “redorent heraldiek tricolor rocken” (Les Inrockuptibles). We hadden het niet beter kunnen zeggen.

#340 Aafke Romeijn

Aafke Romeijn heeft een nieuw album uit. Dat is een gebeurtenis die we niet onopgemerkt voorbij willen laten gaan. Aafke is namelijk een van de bijzonderste eenden in de Nederpopbijt. Of is het meest bijzondere? Aafke weet het vast, want behalve muzikaal begaafd is ze ook zeer taalvaardig.

Ze is sowieso van belachelijk veel markten thuis, want behalve muzikant is Aafke ook romancier, columnist, opiniemaker, moeder en initiatiefnemer van muzikantenberoepsvereniging BAM!. Waarschijnlijk vergeten we nog een activiteitje of twee.

Haar nieuwe album -Aafke’s vierde- heet M en zou je kunnen zien/horen als de soundtrack van haar vorig jaar verschenen debuutroman, ‘a musical companion’ zouden de Engelsen zeggen.

Al zingt ze in Proloog (inderdaad het openingsnummer van M) dat ‘het’ niet over haar gaat, Aafke heeft elke noot op M eigenhandig gecomponeerd, elke (viool)partij persoonlijk gearrangeerd en ieder woord zelf gewikt en geschreven.

In de loop van haar nu zo’n 8 jaar tellende carrière heeft Aafke ook een eigen genre ontwikkeld, noem het housekamermuziek, (het betere) luisterlied met een elektrobeat.

Bijzonder ook aan A’s M is dat het een familiealbum is, haar ouders doen er op mee, net als haar zus en echtgenoot. Speciale vermelding verdient vriend en inspirator Spinvis die te horen is in slotnummer Ameland.

Om de geboorte van M (op 17 mei) te vieren, hebben we onze Bazz gevraagd een gesprek aan te gaan met Aafke. Het interview van La Romeijn met Bazz zenden we uit, + onderstaande favorieten, in de nieuwe episode van Bazz op de Buzz, zaterdagavond om 19.00. De herhaling van BodB is op donderdagavond om 22.00 uur.

Aafke’s Top 25:

  1. David Bowie – Slip Away
  2. Digitalism – Idealistic
  3. The Shoes – Drifted
  4. PREP – Snake Oil
  5. Bleu Toucan – Hanoi Cafe
  6. Rosalia – Malamente
  7. Kanye West – Fade
  8. Lizzo – Juice
  9. Unknown Mortal Orchestra – American Guilt
  10. Royal Blood – How did we get so dark
  11. Leikeli47 – Heard ‘m say
  12. Massive Attack – Paradise Circus
  13. Long Shot – Miike Snow
  14. Herman Wright – Larry Coryell
  15. Nana Adjoa – The Resolution
  16. Lana del Rey – Brooklyn Baby
  17. Charlotte Adigery – 1,618
  18. Everything Everything – A fever dream
  19. Phantogram – You don’t get me high anymore
  20. Television – Friction
  21. Sugababes – Freak like me
  22. Amerie – 1 Thing
  23. Liam Gallagher – Wall of glass
  24. Talking Heads – Once in a lifetime
  25. Las Aves – Die in Shanghai

Teenage Wrist – Mary

Teenage Wrist maakt grunge voor de moderne mens. De band uit L.A. is geen onbekende meer. Wie ze niet kent van nummers als Swallow en Dweep heeft wat huiswerk in te halen. Die tracks komen van het debuutalbum, Mary is helemaal nieuw, en een streepje heavier dan we van het trio gewend zijn. En dat bevalt goed. De gitaarmuur op Mary is zo dik dat een olifant er tegen kan leunen. Het is dat de band wat gas terug neemt als zanger/gitarist Kamtin Mohager aan de beurt is anders zou hij verzuipen in het volume.

Als een rockband zingt over Mary kan je er gif op innemen dat Jane niet ver weg is. De Mary van Teenage Wrist lijkt wel van vlees en bloed. Hun Mary is een meisje dat in een psychose verkeert, mogelijk veroorzaakt door Mary Jane, dat dan weer wel. Mary is geen voorbode van een tweede album, maar één van de drie tracks van een nieuwe EP. De man die tekent voor de ‘new and improved sound’ van Teenage Wrist is Matt Hyde, die een deel van zijn kennis heeft opgedaan bij Deftones in de studio. De EP heet Counting Flies en is out now!

Thomas Azier – Strangling Songs

Thomas Azier is terug, Niet dat hij lang is weggeweest. Sinds 2013 staat de muzikale Fries garant voor een constante stroom kwaliteitsmuziek. Bijzonder is dat Thomas zelden in herhaling valt. Op zijn nieuwe EP, Raven On The First Floor betreedt hij dapper paden waar hij nooit eerder is geweest. Het meest opvallend is liedje twee van de EP, Strangling Song.

Je zou Strangling Song ouderwetse rock ‘n’ roll kunnen noemen ware het niet dat de gitaren ondergeschikt zijn aan synthetische toetsen en de heupwiegende ritmesectie digitaal wordt omgeleid. De galm op de stem is echter zo oud als Elvis. Zo creëert Thomas een eigentijdse variant op de befaamde rockabilly sound, die je digi-billy zou kunnen noemen.

Fans van de meer stemmige Thomas hoeven niet te vrezen dat hun held zich heeft losgeweekt van de elektronische kamermuziek waarmee hij internationaal naam maakte. Op de 3 andere songs op de Raven On The First Floor EP -hoewel ook zeer verschillend- blijft hij dichter bij zijn leest. Meer daarover later, eerst zetten we in op het up en top Strangling Song!

LIVEDATA: 23 mei Paradiso, Amsterdam (uitverkocht). 25 mei Get Lost Festival, Leiden. 18 Augustus Lowlands, Biddinghuizen. 14 sept – 6 okt. NL Clubtour.

Des Rocs – SLO

Vier jaar geleden begon Des Rocs aan hun missie, de pannen van het dak rocken met muziek die direct terug te herleiden is to de oerknal. Die vond plaats, zullen de popprofessoren je vertellen in 1954 in de Sun Studio’s in Memphis.

En het mag gezegd het New Yorkse duo ligt aardig op schema. Een album is er nog niet, maar het dozijn tracks dat is verschenen onder de naam Des Rocs heeft inmiddels een miljoenenpubliek. Dat zal alleen nog maar groeien. Toen we Des Rocs oppikten een paar singles geleden deden ze alles nog lekker zelf, nu hebben ze hulp van een groot label. Garantie voor succes is dat niet, maar schaden doet het ook niet.

Het hortende en stotende SLO, de nieuwe single van de bastaardzonen van Elvis volgt het inmiddels bekende Des Rocs patroon van totale oversturing. Van de neo-retro rockabilly zang tot en met de ADHD drumroffels, alles klinkt alsof het is opgenomen met de versterkers op standje 11. Naar meer dus.  

Fangclub – Hesitations

Fangclub is een Iers trio dat twee jaar geleden heel verdienstelijk aftrapte met een naar de band vernoemd album vol heavy popsongs. Heavy en pop lijken met elkaar in tegenspraak, maar dat is juist de grens die Fangclub opzoekt.

Hesitations is een overtuigende proeve van de kunst van Fangclub. De nieuwe single is opgehangen aan een loodzware riff, maar de klare compositie en heldere zang zorgen ervoor dat de song buiten de metal boot valt. Ook alles behalve des duivels is het kinderkoor dat halverwege opduikt.

Het spoor dat Fangclub volgt is ooit uitgestippeld door The Pixies en vervolmaakt door Nirvana, maar was de laatste jaren wat in onbruik geraakt. Fangclub laat horen dat het pad nog lang niet is platgetreden. 

LIVEDATUM 1 juni Vestrock, Zeeland.