Category: Nieuwe Muziek

Yeasayer – Fluttering In The Floodlight

Echt disco kan je het niet noemen, maar de nieuwe single van Yeasayer heeft wel heel veel elementen en instrumenten, die doorgaans veel drukte veroorzaken op de dansvloer.

Om te beginnen heeft Fluttering In The Floodlight een kras tempo, voeg daar de bubbelbas, funky synthesizers en het soort collectieve leadzang waarmee Earth Wind & Fire zo’n goede sier maakte aan toe en je hebt een idee in welke hoek je het zoeken moet.

Het is niet nieuw dat Yeasayer gebruikt maakt van het disco-idioom, wel anders is dat Fluttering In The Floodlight minder gek is dan we van de boys uit Brooklyn zijn gewend, minder psychedelisch en ook minder exotisch. Er is nog een tweede track uit van Erotic Reruns, Let Me Listen In On You die wel de bekende barokke afwijkingen heeft. Een definitieve indruk van wat het nieuwe album brengen zal, kunnen we dus nog niet geven.

Erotic Reruns staat voor 7 juni en zal de eerste release zijn op het eigen label van Yeasayer.

LIVEDATUM: 19 augustus Paradiso, Amsterdam.

The Raconteurs – Hey Gyp

De derde track van het nieuwe Raconteurs album is kort, compact en bluesy. De hoofdrol komt voor rekening van een mondharmonica, die er samen met de groepszang voor zorgt dat de blues op zijn Raconteurs anders klinkt dan de blues a la White Stripes.

Verder valt er niet heel veel over Hey Gyp te vertellen, behalve dat er geweldig wordt gedrumd en de gitaarsound er ook mag zijn. Op basis van de kennis die we nu hebben, lijkt het wel snor te zitten met het lang verwachtte derde album van de rasvertellers, dat Help Us Stranger heet op 21 juni uitkomt en gepaard zal gaan met een uitgebreide tournee (door de V.S.).

LIVEDATUM: 2 juni Best Kept Secret, Hilvarenbeek.

Anavae – High

Zou het toeval zijn dat deze week de Breekijzer en de IJsbreker de zelfde titel hebben? Waarschijnlijk wel. Aan de andere kant refereren zowel High van Anavae als High van Slow Pulp aan het op één na populairste onderwerp van het rockvolk. Drugs. Anavae gebruikt het woord High echter als synoniem voor geluk. Afgaande op de clip van hun High gaat het nummer over het populairste onderwerp in de popmuziek, seks. (Op de de derde plek staat rock ‘n’ roll)

Anavae is de naam van het verbond dat Rebecca Need-Menear en Jamie Finch in 2012 hebben gesloten. Naar aanleiding van de eerdere releases werd het duo wel de Britse Paramore genoemd, maar zoals High laat horen zijn ze dat stadium nu voorbij. De nieuwe single is meer metallic dan metal, heeft ook iets gothics, industrieels en is onbeschaamd poppy. Well done zouden hun landgenoten zeggen.

Ook al staan er al twee (mini) albums online, Anavae beschouwd het nog titelloze album dat later dit jaar uitkomt als hun officiële debuut. Wordt dus vervolgd. 

#337 Michel Bloem van Club Achtung in Q-Factory

Er is meer talent dan er podia zijn om dat talent een plek te geven. Zeker in de indie/alternative/underground hoek heerst er acute podiumnood. Enter de muziekmannen van de Q-Factory in Amsterdam.

Zij starten op 3 mei een nieuw initiatief, dat ze Club Achtung hebben gedoopt. Club als in een plek voor gelijkgestemden (en met tapvergunning) en ‘achtung’ als in opletten, hier kan je nieuwe bands ontdekken! Hoe helder wil je het hebben?

De eerste worp telt zeven acts uit evenzovele landen. De verbindende factor is de elektrische gitaar. We noemen namen; uit Ierland komt Otherkin (maker van de recente IJsbreker All That Remains Won’t Be The Same), uit Duitsland Leoniden, Wives (met Andrew Bailey van DIIV) is Amerikaans en Lysistrata Frans. Annabel Allum heeft een Brits paspoort net als Lucia, tenzij Schotten een eigen paspoort hebben. Ten slotte, maar niet als laatste komen The Vices naar Amsterdam, helemaal uit Groningen.

Natuurlijk valt er nog veel meer te vertellen over de acts en het lovenswaardige initiatief. Daarvoor belde onze Bazz met Michel Bloem, een van de drijvende krachten achter Club Achtung.

Je hoort de mannen praten plus muziek van de eerste editie van Club Achtung aangevuld met persoonlijke favorieten van Michel en zijn collega’s vanavond om 19.00 uur. En/of in de herhaling donderdagavond om 22.00 uur.

Slow Pulp – High 

Een nieuwe naam aan het Pinguin Firmament. Slow Pulp is een kwartet met standplaats Chicago, dat de slacker-rock van Mac DeMarco en Courtney Barnett in een jasje steekt dat ze hebben geleend van Nirvana.

High begint lekker kabbelend, maar na een ongeveer een minuut grijpen de gitaren de macht en wordt het bal. Terwijl om haar heen de boel wordt afgebroken zingt Emily Massey stoïcijns door over het op één na favoriete onderwerp van popartiesten, drugs. Het eerste is natuurlijk seks.

Emily is de aanvoerder van Slow Pulp. Haar vader is ook muzikant, maar het was de Jack Black film School Of Rock die haar het licht deed zien. Emily leerde gitaarspelen, ontdekte dat ze eigenlijk niet lievers deed dan optreden en kwam er al spelend achter dat het podium van haar highschool te klein was voor haar prestaties.

In 2017 verscheen een eerste Slow Pulp EP, die om onduidelijke redenen EP2 heet. High dat momenteel een vlucht neemt op Spotify komt van de 2e EP, Big Day, die uitkomt op 15 mei. We zijn er weer eens vroeg bij, dus optredens in Nederland zullen nog wel even op zich laten wachten. Maar je bent gewaarschuwd.

Mark Ronson – Late Night Feelings ft. Lykke Li

Elke week voegen we veel nieuwe hits toe aan onze zonnige subzender Pinguin Pop. De nieuwe samenwerking tussen sterproducer Mark Ronson met de altijd interessante Zweedse indiepop zangeres Lykke Li mag natuurlijk niet ontbreken.

De single heeft dezelfde titel als het aankomende album Late Night Feelings van Mark Ronson. Het is de opvolger Uptown Special uit 2015, met daarop de wereldwijde hit Uptown Funk met Mark Ronson. De release staat gepland op 21 juni. Naast de geslaagde samenwerking met Lykke Li doet Mark Ronson het deze keer ook met o.a. Miley Cyrus, Alicia Keys en King Princess.

Luister hier naar Pinguin Pop.

Clipprimeur: Geppetto & the Whales – Ruts

De Belgische band Geppetto & the Whales bracht op 29 maart zijn langverwachte tweede studioalbum Passages uit bij [PIAS]. Passages werd in Wisconsin, USA opgenomen met niemand minder dan Brian Joseph, bekend van onder andere Bon Iver, Sufjan Stevens, Local Natives en Paul Simon.

De nieuwe single Ruts gaat vandaag bij ons in première.

“De inspiratie voor ‘Ruts’ putte ik uit het boek Walden, geschreven in de 19e eeuw door Henry David Thoreau. Het boek gaat over de zoektocht naar een simpel en puur leven, te midden van de opkomende industrialisering en massaconsumptie in de VS, en is prachtig geschreven. Het nummer ‘Ruts’ beschrijft een fictief personage dat dit boek pas op late leeftijd ontdekt en beseft dat hij het veel eerder had moeten lezen.”

De video is een DIY-collage met sfeerbeelden gemaakt door Carlo (drummer) en Jan (bassist en drone-operator) in Pine Hollow en The Hive – de twee studio’s in Eau Claire, Wisconsin waar we vorig jaar onze plaat opnamen.

Na het debuutalbum Heads of Woe wat in 2014 verscheen, was het een tijdje stil rondom de band. Niet dat ze niets aan het doen waren, maar het zestal zat al die tijd in het repetitiehok aan nieuwe nummers te sleutelen. Al waren het, zo durven zangers-gitaristen Sander Sterkens en Kobe Dupont inmiddels toe te geven, vaak frustrerende jaren. Meer dan eens raakte het zelfvertrouwen zoek, liet de inspiratie het afweten omdat werk en studies alle aandacht opeisten, of wist niemand nog welke richting het met de groep uit moest gaan.

De kentering kwam er toen Brian Joseph potentieel in de liedjes hoorde en bereid was de supervisie van hun volgende plaat op zich te nemen. Hij kwam als geroepen. Joseph bleek de juiste man op het juiste moment: iemand die de bandleden deed inzien dat ze op hun best zijn als ze samen spelen en niet proberen om zichzelf koste wat het kost een andere sound aan te meten.

De band vloog naar Wisconsin om er in het hartje van de Amerikaanse winter bij -20°C de plaat op te nemen die ondertussen een naam en een gezicht heeft gekregen. Op Passages primeert songwriting in zijn puurste vorm, glashelder en melodieus, blakend van levenslust en tegelijk ook donker. Passages gaat over vriendschappen die vervagen, mensen die verdwijnen, keuzes die gemaakt moeten worden en evenwichten die verstoord raken. Er doen ook gastmuzikanten mee uit de bands waar Geppetto & the Whales zich verwant mee voelt, zoals Lester (Tallest man on Earth), Rob Moose (The National, Arcade Fire), Trever Hagen (Bon Iver) en Jeremy Boettcher (S. Carey).

Geppetto & the Whales heeft zichzelf terug gevonden. Rijper, vitaler, beter dan eerst en zeer gretig om weer op een podium te staan. In het voorjaar zal de band naar Nederland komen voor shows.

Silversun Pickups – It Doesn’t Matter Why

Silversun Pickups vond het wel weer eens tijd voor wat nieuwe muziek. Hoog tijd naar onze bescheiden mening, want het is een eeuwigheid geleden dat de indie-rockers uit L.A. een teken van leven gaven.

Hun vierde album verscheen in 2015 en smaakte naar meer. Dat meer is nu dan eindelijk in aantocht. De nieuwe langspeler van Silversun Pickups verschijnt een dezer maanden onder de titel Widow’s Weeds. Als smaakmaker is vorige week It Doesn’t Matter Why verschenen, een opgewonden standje van een single en behoorlijk anders dan we van de Pickups zijn gewend.

Waar ouder werk werd afgeleverd met ruwe randjes klinkt It Doesn’t Matter Why opvallend gestroomlijnd, en Amerikaans. Onveranderd is de verbeten energie die de muziek van het viertal kenmerkt. De nieuwe sound is mede ontworpen door Butch Vig, de producer die naam maakte met zijn werk voor Nirvana en zijn ware popaard prijsgaf als oprichter van Garbage. Widow’s Weeds wordt verwacht op 7 juni.

Nilüfer Yanya – Baby Blu

Het debuutalbum van Nilüfer Yanya is uit en dat is een gebeurtenis die niet onopgemerkt mag blijven. De Brits-Turkse zangeres heeft veel zo niet alles mee, haar leeftijd, multi-culturele achtergrond, muzikaliteit, uiterlijk en niet op de laatste plaats Haar Stem.

Nilüfer doopte haar eerste album Miss Universe, een waarschijnlijk ironisch bedoelde, maar ook passende titel. Haar appeal is namelijk universeel. Baby Blu is representatief voor haar kunst en kunnen, poppy als Dua Lipa, muzikaal als Florence van de Machine en artistiek als Kate Bush. En dan is er nog die stem; rokerig, wendbaar en zeer expressief. Ze kan in één adem van laag naar hoog schakelen zonder dat het klinkt als een trucje.

17 songs staan er op Miss Univers. Opvallend is dat haar vorig jaar verschenen singles, waaronder het door ons vaak gedraaide Baby Luv er niet bijzitten, gebrek aan materiaal heeft ze dus ook al niet.

Nilüfer Yanya is hier binnenkort te zien in een paar kleine clubs, zorg dat je er bij bent en wees getuige van een superster in wording.

LIVEDATA 30 april Merleyn, Nijmegen 1 mei ACU, Utrecht

Men I Trust – Numb

In indie anno nu liggen de tempo’s liggen veelal laag. De dominante instrumenten zijn een zweverige gitaar en een vette bas en de maker is vaak een maakster. Anders gezegd, als je wil weten hoe alternatieve muziek in 2019 klinkt raden we je aan om eens naar Numb te luisteren van Men I Trust.

Men I Trust is een Canadees trio dat sinds 2014 actief is, en met succes. Hun dromerige luistermuziek trekt een miljoenen publiek. Centraal in hun zacht wiegende liedjes staat de zalvende stem van Emma Proulx.

Sound en de stijl zijn het directe gevolg van de manier waarop Men I Trust en de vele collega’s hun muziek produceren, gewoon thuis met een laptop en een programma als garageband. Geen gesjouw dus met zware versterkers en niks geen dure studio’s. Internet en een paar microfoons en Kees is bijna klaar.

Numb komt van een nieuw album van Men I Trust dat het totaal op vier brengt. De plaat gaat Oncle Jazz heten en zal worden ondersteund door een tournee.

LIVEDATA: 16 mei Ekko, Utrecht. 17 mei Paradiso Noord, Amsterdam.