Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een verse Clip van de Dag. Vandaag de lollige video Kiss You Goodbye van poppunkband Bleached bestaande uit zussen uit LA! Op 12 juli komt hun derde studioalbum Don’t You Think You’ve Had Enough? uit.
Category: Nieuwe Muziek
Tropical Fuck Storm – Paradise
Het lijkt wel of we ze er op uit zoeken, maar dat is dus niet zo. Eerst horen we de muziek, dan bepalen we of een song wel of niet op de playlist past en daarna pas gaan we op zoek naar de persoonlijke gegevens van de makers.
Toen we Paradise selecteerden wisten we dus niet dat Tropical Fuck Storm uit Australië komt, alweer uit Australië! Het barst in Pinguin land inmiddels van de bands ‘from the land down under’. En allemaal hebben ze iets bijzonders. Zo ook Tropical Fuck Storm, een band die zich ophoudt in het gebied dat in de jaren tachtig is ontgonnen door zelfkant-zangers als Jeffrey Lee Pierce en Nick Cave.
De vier bandleden, 1 man , 3 vrouwen hebben een vrij lange voorgeschiedenis in de kunst-punk scene van Melbourne, maar lijken als Tropical Fuck Storm eindelijk in hun element.
Paradise is de eerste single van het tweede TFS album, Braindrops dat we eind augustus tegemoet mogen zien. Het begint rustig maar zodra de ontstemde gitaren invallen is het duidelijk dat er storm op komst is in Paradise. Zes minuut plus later eindigt het epos in chaos, en zijn zowel merg als been aangedaan. Paradise Lost was misschien een betere titel geweest.
Blossoms – Your Girlfriend
Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een verse Clip van de Dag.
De Britpopband Blossoms heeft twee nieuwe singles uit. Torn Up en A-kant Your Girlfriend. Opvallend aangezien de groep uit de regio Manchester vorig jaar nog hun tweede album met succes heeft uitgebracht. De nieuwe single is een catchy popsong zoals we van Blossoms mogen verwachten.
Cool Sounds – Around And Around
Je band Cool Sounds noemen is verwachtingen scheppen. Gelukkig maakt de band uit Melbourne -jawel alweer een toffe band uit Australië- het helemaal waar op Around And Around (niet het Chuck Berry nummer).
Het vijftal is lang genoeg bezig om al twee albums te hebben uitgebracht. Die hebben nog niet geresulteerd in enige bekendheid buiten Koala-country en zelfs daar doet de naam Cool Sounds nog maar weinig belletjes rinkelen.
Maar het tij lijkt te keren ten gunste van Cool Sounds, want Around And Around lijkt wel aan te slaan. Hoewel stilistisch verwant aan ouder werk, bescheiden, bijna naïeve postpunk klinkt de nieuwe single zelfverzekerder, en ook beter opgenomen. Wat Around An Around tot ver boven het maaiveld doet uitstijgen, zijn de vrij ingewikkelde gitaarbreaks die mooi contrasteren met de bijna kinderlijke eenvoud van de song.
Around An Around is de voortrekker van het derde album van Cool Sounds, die we na de zomer mogen verwachten. En hoewel we geen huiden willen verkopen voordat de beer in zicht is, houden we sterk rekening met de mogelijkheid dat Cool Sounds in het spoor zal treden van Pond, RVG, Rolling Coastal Back Out Fever, King Gizzard and the Lizard Wizard en die tig andere coole nieuwe bands uit Australië.
Sharon Van Etten – No One’s Easy To Love
Het is onmogelijk meer bezigheden in iets meer dan een jaar te proppen dan Sharon Van Etten heeft geprobeerd. In 2017 ging ze samenwonen met de drummer uit haar tourband, beviel ze op 35-jarige leeftijd van haar eerste kind, een zoontje, maar ze onderbrak haar studie psychologie nauwelijks, speelde in tv-series als The OA en de theaterversie van David Lynch’s chef d’oeuvre Twin Peaks, en leverde de soundtrack af voor de film Strange Weather, regie Katherine Dieckmann.
Tekst Popmagazine Heaven | John Oomkes
Remind Me Tomorrow is tussen al die inspannende en tijdrovende bedrijven door opgenomen. Als het resultaat van een ongewenste mentale uitloop van de zwangerschap, die ook nog even haar leven in de war kwam schoppen. De foto van een chaotische kinderkamer op de cover zegt alles. De moeder gaat bijna verloren tussen de rotzooi die het resultaat is van de roze wolk na een bevalling.
Onder productionele begeleiding van John Congleton (onder meer St. Vincent) vertaalt Sharon Van Etten haar prille geluk in een getourmenteerde afrekening met alles wat een gezegend bestaan klaarblijkelijk eerder in de weg heeft gestaan. ,,Toen deze songs zich aan me opdrongen, begon ik ze vorm te geven met behulp van keyboards en synthesizers. Bewust heel anders dan op Are We There?, mijn vorige album. Daar drukte ik me nog uit in de enige ‘taal’ die ik tot dan toe machtig was, namelijk die van de instrumentatie van een doorsnee band. Dat voldeed dit keer niet. Ik voelde me beperkt, was klaar voor iets anders.”
John Congleton onderwierp haar aan een spervuur van vragen, voordat hij de samenwerking wilde aangaan. “’Wat zijn je gevoelens? Wat zijn nu je invloeden?’ ‘Wat probeer je te zeggen?’ De demo’s die ik thuis had gemaakt bestonden uit meditatieve dronegeluiden en duistere beats. Het materiaal was ongelofelijk donker van toon en karakter, maar dat geluid wilde ik juist omhelzen, me eigen maken. Ik luisterde op dat moment naar Suicide, Portishead en Nick Cave’s album Skeleton Tree. De steekwoorden voor mij waren ‘confronterend’ en ‘eerlijk’.”
“Het levert songs op die confronterend zijn om te zingen, maar ik wist vanaf het begin dat ik dit materiaal in zijn ruwe vorm wil laten horen. Ik wil de luisteraar continu onderdompelen. Dit zijn mijn songs, mijn teksten, mijn leven. Ik had alle teksten volledig uitgeschreven voordat we de studio indoken. Ik liet John in totaal veertig songs in demovorm horen en hem zijn keuze maken om te zien waarom hij welke stukken zou kiezen. Ik had drie setjes van songs gemaakt, mapje A, mapje B, mapje C. In A zaten mijn favorieten, in B de ‘gaat wel’-selectie, in C songs die voor mij golden als wild cards. John koos de meeste songs die op het album zijn gekomen uit de A-selectie.”
Hobo Johnson – Typical Story
Een van de leukste en invloedrijkste Youtube kanalen is die van Tiny Desk Concerts. The Tiny Desk Concerts – livesessies tussen de bureaus in een kantoor- zijn een initiatief van NPO, de Amerikaanse publieke omroep. Men nodigt zowel beginnende als gerenommeerde acts uit, van de cast van Sesam Straat tot een androgyn trio uit Korea en alles wat er tussen zit. Artiesten staan te popelen om een keer te mogen komen optreden, ook de hele groten. Een paar miljoen views voor een Tiny Desk sessie is geen uitzondering. Menig acts is dankzij Tiny Desk doorgebroken.
Vanwaar deze introductie? Hobo Johnson was een onbekende amateur die dolgraag een Tiny Deks Concert wilde doen. Als sollicitatie stuurde hij een sessie op die hij thuis in de tuin had opgenomen. Hij mocht gelijk komen en verwierf internationale bekendheid dankzij zijn Tiny Desk optreden. Eenmaal in de picture gingen mensen ook op zoek naar de sollicitatiesessie. Die heeft inmiddels nog meer views dan zijn Tiny Desk Concert.
Hobo Johnson is de artiestennaam van Frank Lopes Jr, een Amerikaan van Mexicaanse en Portugese komaf. Hobo is een verhalenverteller, geen zanger en ook niet echt een rapper, maar een zeer rap van de tongriem gesneden woordkunstenaar. Hij doorspekt zijn verhalen met veel humor en vertelt ze zo enthousiast dat een ADHD diagnose niet mag worden uitgesloten.
Veel van zijn tracks neigen naar hip hop, maar in Typical Story staat de klok op rock. Het nummer gaat ook over een rockband, waarvan de bassist de zanger vermoord en de drummer en gitarist verliefd op elkaar worden. En dan zijn we nog maar bij het eerste couplet.
Black Honey – I Don’t Ever Wanna Love
Na een paar singles die aan de verkeerde grens van de indie zaten, komt Black Honey met een nieuw nummer dat bijna anti indie is. Niet op de playlist zetten was het voornemen dan ook, maar het was al te laat. Zodra Izzy begon te zingen waren we verkocht. Geef de hormonen de schuld of de stand van de maan, maar alle verzet is hopeloos.
I Don’t Ever Wanna Love is een teenager in luduvudu song zoals Carole King en haar collega’s ze schreven begin jaren zestig van de vorige eeuw voor girl groups als The Crystals en The Shangri-Las inclusief de violen. Miss Izzy is compleet geloofwaardig in haar rol van meisje dat net heeft ontdekt dat jongens jongens zijn. Om het maar simpel te zeggen.
Met I Don’t Ever Wanna Love begeeft Black Honey zich op het terrein van Lana Del Rey en komt daar prima mee weg. Louter lof dus, alleen het zou nog mooier zijn als de videoversie ook op Spotify zou komen, want langer, met meer violen en een mooie Franse slag op het eind.
Simen Mitlid – Vacation
Misschien dat hij in zijn thuisland Noorwegen wereldberoemd is of nog gaat worden, maar in de rest van Europa wacht Simen Mitlid het lot van een one hit wonder.
Die hit is overigens nog geen eens nieuw. Vacation verscheen drie jaar geleden al, maar is nu pas op de internationale indie-radar verschenen. Dat heeft Simen te danken aan de Amerikaanse influencer David Dean Burkhart de curator van Compact Cassette. Hij pikte Vacation op en zijn volgers reageerden zo enthousiast dat de teller op Spotify plotseling boven de miljoen schoot. Een rerelease met nieuw artwork en een hit is geboren.
De hook van Vacation is het refrein, een serie vernuftig gezongen la la la la’s. Het ritme komt uit een doosje wat prettig contrasteert met de violen en zelfs blazers die het vrolijke deuntje sieren. Als Vacation je koud laat, moet je nodig op vakantie.
Pinguin Radio Podcast – Nieuwe muziek
Wekelijks maakt onze verslaggever Martje Schoemaker een podcast over de nieuwe singles die je die week nieuw hoort op de Pinguin Radio playlist.
Een nieuwe week betekent dus weer veel nieuwe muziek op Pinguin Radio, deze platen hoor je voorbij komen:
- Spoon – No Bullets Spent (IJsbreker)
- Palm Springsteen – Sister Sister
- Marika Hackman – The One
- Tropical Fuck Storm – Paradise
- Cool Sounds – Around And Down
- Hobo Johnson – Typical Story
Korn – You’ll Never Find Me
Nu-metal kent u die uitdrukking? Het was de naam die begin jaren negentig werd ingevoerd om een scheiding aan te brengen tussen de oude garde van bands als Judas Priest en Iron Maiden en jong hongerige volk dat onder invloed van hip hop en grunge de roestige metal-scene een schop onder de kont wilde geven.
Inmiddels zijn we een kwart eeuw verder en is het nu-e er wel een beetje af. Maar de stijl is nog springlevend. Dat mogen we wel concluderen na het horen van de nieuwe single van Korn, You’ll Never Find Me.
De heerlijke dot ouderwets goede herrie kondigt de komst aan van het 13e album van de zware jongens uit Bakersfield, California. Het is alweer 3 jaar geleden dat Korn nieuwe muziek dropte, hoog tijd dus voor iets nieuws. You’ll Never Find Me schroeft de verwachting voor het nieuwe album flink hoog op. Op de gitaren staat hoogspanning, de ritmesectie schiet met scherp en JD Devil zingt alsof hij achterna gezeten wordt door de Hounds of Baskerville. En nee, het nummer gaat niet over verstoppertje spelen.
Korn album 13 gaat The Nothing heten en komt uit op 13 september.