Julia Jacklin – Don’t Know How To Keep Loving You

Julia Jacklin heeft met Crushing een van de beste albums van het jaar gemaakt. Misschien wel het prijsnummer is Don’t Know How To Keep Loving You.

Voor de verandering is Don’t Know How To Keep Loving You ook nog eens representatief voor het album dat tien tranentrekkende (op een goede manier) tracks telt, de een wat sneller dan de ander, maar zonder uitzondering geleefd en geloofwaardig.

Don’t Know How To Keep Loving You doet zowel aan Neil Young als aan Wilco denken, een ballad met het tempo van een traag stromende rivier met op driekwart een gitaarsolo die verder gaat waar Julia’s woorden te kort schieten. Crushing is het tweede album van miss Jacklin die als ze niet op tournee is in Sydney woont. Alwaar ze 28 jaar geleden ter wereld kwam.

LIVEDATUM: 18 juli Valkhof Festival (gratis) 19 juli Welcome To The Village, Leeuwarden.

Spoon – No Bullets Spent

‘Everything Hits At Once’, zo gaat het nieuwe album van Spoon heten. Het sleutelwoord is Hits. De tiende langspeler van de band uit Austin is namelijk een ‘greatest hits’ met 12 hoogtepunten uit het 26 jarige bestaan van Spoon plus een nieuw nummer.

No Bullets Spent laat horen dat Spoon nog niets aan kracht en pracht heeft ingeboet. Veel bands, de meeste bands eigenlijk hebben het meeste succes met hun eerste albums. Kijk maar eens naar de tien beste songs op Spotify van je favoriete band en je zult zien dat het oude werk het hoogste scoort.  Alleen de echt bijzondere bands lukt het om de bal langer dan twee of drie albums in de lucht te houden. Vaak zijn dat ook bands die niet meteen doorbraken. Zoals Spoon dat pas met Gimme Fiction, hun vierde album een voet tussen de deur kreeg. De definitieve doorbraak kwam in 2007 met plaat vijf, Ga Ga Ga Ga Ga.

Sindsdien is Spoon aan de top blijven meedraaien. Een beetje Pinguin luisteraar kent alle songs van ‘Everything Hits At Once’. Op één na dus, de nieuwe track. Je moet als band enigszins lef hebben om op een ‘Best Of’ een nieuw nummer te zetten. Stel dat die flopt dan is het een smet op een verder vlekkeloze compilatie. Spoon hoeft echter niet te vrezen voor een blamage, want No Bullets Spent is Spoon op zijn best; een intelligente rocksong, energiek en to the point met als kers op de taart een knisperende gitaarsolo.

‘Best Of’ albums hebben altijd een tweeledig doel, het is een carrière overzicht én een introductie van de band voor laat en nieuwkomers. Voor beide doelen geldt ‘Mission Accomplished’.

Fontaines D.C. – Sha Sha Sha

Fontaines D.C. – Dogrel (Partisan Records/PIAS)

We waren er wel weer even aan toe, zo’n echt lekkere postpunkplaat, barstensvol goeie liedjes. En kijk nu eens: daar hebben we Fontaines D.C. uit Dublin. Jonge gasten, hongerig en het rockhart op de juiste plaats.

Dogrel is een plaat waarop we een staalkaart uit de Britse pophistorie voorbij horen komen. Wie de oren goed spitst hoort dat. We herkennen bands die nog altijd muziek maken, zoals Maxïmo Park, maar ook The Clash. Superauthentiek klinkt Fontaines D.C. niet en toch hebben ze een eigen geluid. Dat staat zeker niet los van de stem van Grian Chatten, met zijn heerlijk onvervalste Ierse tongval. “I think there’s an authenticity to what we do, and people have been starved of authenticity for too long“, loopt Chatten over van het zelfvertrouwen. Hij gelooft in het product dat hij met zijn bandmaten maakt en dat hoor je terug.

We hebben hier te maken met een verdomd zelfverzekerd vijftal, dat elf liedjes op plaat heeft gezet die er bijna allemaal toe doen. Met teksten bovendien vaak uit het hart gegrepen. Vaak net zo pittig en rauw als de muziek. Neem die heerlijk aanstekelijke opener Big:

Dublin in the rain is mine
A pregnant city with a catholic mind
Starch those sheets for the birdhouse jail
All mescalined when the past is stale, pale
Dublin in the rain is mine
A pregnant city with a catholic mind
Slick little boy with a mind of Ritz
Pulling that thread for the next big fix, this  

My childhood was small
My childhood was small
But I’m gonna be big
But I’m gonna be big

Zelfvertrouwen, bravoure, je kunt het ze niet ontzeggen. Jeugdjaren in de anonimiteit, het stelde niet veel voor, maar nu worden ze groot, zeggen ze. Fontaines D.C. heeft met Dogrel een van de prettigste gitaaralbums gemaakt die we de laatste tijd gehoord hebben. Een plaat die uitpuilt van de onbeschroomdheid, zonder ook maar een moment arrogant te klinken. Dat is knap. Ierland is een prachtband rijker. Omarm ze. Net zoals ze jou doen. Pieter Visscher

White Reaper – Might be Right

Met een naam als White Reaper verwacht je misschien zwaardere waar dan Might Be Right, een nummer waarop men weliswaar niet zuinig is met gitaren, maar dat aan de poppy kant van de rock blijft.

De juiste benaming is powerpop, een genre dat verder gaat waar The Beatles in 1965 ophielden. De gouden eeuw van powerpop ligt in de tweede helft van de jaren zeventig, de tijd van bands als Cheap Trick, The DB’s en The Dwight Twilley Band, die melodieuze rocksongs brachten met de glans van glam en de energie van new wave.

Aan die bands doet Might Be Right van White Reaper dan ook sterk denken. De band komt uit Louisville, Kentucky en is bezig met de voorbereidingen van album drie. De eerste voor een major label. Er schijnt een powerpop revival in de lucht te hangen. Gezien het aanstekelijke Might Be Right zou dat wel eens goed nieuws kunnen zijn. 

King Gizzard & The Lizard Wizard – Organ Farmer

Het Australische King Gizzard blijft nonstop muziek uitbrengen. In augustus verschijnt het nieuwe album Infest the Rats’ Nest en dat is een….. trashmetal plaat!

Het eerste voorproefje heet Organ Farmer en is niet 5 minuut+ zoals je van The Lizard Wizards gewend bent, maar een rete stevige track van 2 minuut 47. LEKKER!

Devendra Banhart – Kantori Ongaku

Devendra Banhart goes international’ op zijn nieuwe album, Ma. Op de plaat staan drie Spaanstalige songs, een in het Portugees en een waarin hij een paar regels Japans zingt.

Kantori Ongaku, betekent country music en is een ode aan de Japanse muzikant Huraomi Hosono. Hosono is als mede-oprichter van Yellow Magic Orchestra (het Japanse antwoord op Kraftwerk) en grondlegger van de J-Pop niets minder dan een legende in het land van de rijzende zon.  

Banhart‘s ode aan de Japanse meester is een tropische verassing van het muzikale soort. Sluit je ogen en je waant je in een omgeving met palmbomen, witte stranden en een stralende zon. Grote kans dat je Mano Chao tegenkomt aan wiens mediterrane cocktail pop het nummer wel doet denken (en aan Coconut van Harry Nilsson).

Bij Devendra Banhart weet je nooit wat je te wachten staat, dat kan variëren van Neil Young achtige gitaar symfonieën tot  melodieën voor Zen meditatie. Maar saai is het nooit. Ma verschijnt op 13 september.

Noel Gallagher’s High Flying Birds – Sail On

Net op het het moment dat we begonnen te vrezen dat Noel Gallagher het spoor bijster was komt hij met een nieuw nummer dat gewoon goed is, misschien niet geweldig maar stukken beter dan het gros van de songs die tot nu toe met zij High Flying Birds heeft uitgebracht.

Dat Sail On slaagt waar andere recente songs te wensen overlaten komt omdat Noel de productie redelijk simpel, lees akoestisch heeft gehouden. Zijn stem heeft de ruimte en dat bevalt. Met zijn folky karakter is Sail On ook een van de minst Oasis achtige songs van de Liam loze Noel.

Toevallig of niet heeft ook Liam een nieuwe single uit. Shockwave is wederom een sixties pastiche, geen onaardig nummer en ook beter dan de meeste nieuwe nummers van zijn oudere broer, maar niet zo goed als Sail On.

LIVEDATUM: 29 juni Concert At The Sea.

Eefje de Visser – Zwarte Zon

Eefje de Visser is de Grande Dame van de Nederlandstalige indie. Als geen ander verstaat zij de kunst onze weerbarstige taal soepel en natuurlijk te laten klinken in popsongs met internationale allure.

Dat Eefje’s ontwikkeling er een was van inspiratie en transpiratie laten haar drie tot nu toe verschenen albums horen. Elke plaat was weer een stap richting de perfectie die ze op haar laatste album, Nachtlicht bereikte. Niemand zou het Eefje kwalijk nemen als ze een pas op de artistieke plaats zou maken, maar met Zwarte Zon maakt ze duidelijk dat stilstaan geen optie is.

Zwarte Zon is een mystieke ballade met een statig tempo en een sfeer waarin we uiteenlopende invloeden menen te mogen herkennen waaronder The Beach Boys, Philip Glass en Woodkid. Eefje schreef Zwarte Zon alleen en produceerde het nummer samen met haar levensgezel Pieterjan Coppejans.

Eefje is deze zomer te zien in De Toekomst en op ITGWO en Pukkelpop. Laten we hopen dat dat betekent dat de opnamen voor album vier zijn voltooid en dat we na de zomer ons kunnen laven aan en verbazen over de nieuwe avonturen van La Visser tijdens een clubtour in 2020.

The Raconteurs – Help Me Stranger

Het voordeel van tien jaar geen plaat uitbrengen is dat in die periode de songs zich opstapelen. Vooropgesteld natuurlijk dat er wel wordt doorgeschreven. The Ranconteurs hebben een decennium vrijwel niks uitgevoerd. Inmiddels zijn er vier songs uit, afkomstig van het nieuwe album, en die zijn alle vier vrij geweldig, gevarieerd ook wat natuurlijk een pluspunt is.

Help Me Stranger, het titelnummer van het langverwachte 3e Raconteurs album begint met Brandon Benson die Elvis nadoet, veel tijd krijgt hij niet, want de band staat te trappelen om het over te nemen. Wat volgt is een door Brandon en Jack White gezamenlijk gezongen urban countrysong met hippie-gitaar.

Net als voorgaande nieuwe nummers valt op hoe puntig en energiek er wordt gemusiceerd. Dat is nog een voordeel van tien jaar in de wacht staan, als de draad dan eindelijk weer wordt opgepikt gaat iedereen er met hart en ziel tegen aan. Dat gaat een prima album worden. Help Me Stranger, the album volgt op 21 juni.

Editors – Frankenstein

Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een verse Clip van de Dag. Editors staat binnenkort op de festivals, dus tijd voor een nieuwe single dacht de Britse band. En dat terwijl Editors nog maar net The Blanck Mass Sessions heeft uitgebracht waarvan we Barricades draaien. De nieuwste single Frankenstein moet nog even wennen en krijgt nog geen goede recensies. Wat vind jij van de nieuwe single?

LIVEDATUM 05/07 Down The Rabbit Hole, Beuningen